1e schaatsles

 

3 januari, wat keken ze er naar uit! Calvin, Luca en Sam, ze krijgen vandaag hun eerste schaatsles! En ze hebben er zin in! Gister waren we eerst naar een verjaardag van Charlotte, een vriendinnetje dat 10 jaar werd. Reuzegezellig was dat! En toen we thuiskwamen hebben we samen de schaatstassen in orde gemaakt. Schaatsen erin, doek erin om de schaatsen te kunnen drogen na het schaatsen. Iets lekkers te eten en te drinken voor na het schaatsen. En toen gingen we allemaal slapen. Joep en ik schatten zo in, dat ze niet zouden kunnen slapen van de spanning Dus we verhuisden het matras van Calvin bij ons op de slaapkamer. Luca bij ons op de kamer, en gezellig met zijn allen slapen.

Op een gegeven moment hoorden we gesnurk van Joep, dachten Luca en ik, maar toen Luca zei: “Pap, snurk niet zo!” Zei Joep:” dat ben ik niet, dat is Calvin ” hihi. Die was dus vertrokken naar dromenland. Luca bleef zich druk maken over het schaatsen. Ze gaan met de bus naar de schaatsbaan, en hij zei tegen me: “mam, met de bus, ik weet niet of ik dat zal doen of niet… Nou weet je wat: Ik doe het gewoon!”  Hij zei ook nog:” Dat is wel goed voor me he mam, dan kan ik zien dat ik het ook zonder jou kan.” Mijn stoere jongen kan heel goed zonder mij als hij maar op bekend terrein is. Maar ergens heen gaan, en met mensen die hij niet kent, dat is een hele stap voor mijn dappere man! Ik was benieuwd wat hij zou doen, mee met de bus, of in de auto met mij erachter aan Uiteindelijk viel hij na al dat wikken en wegen om 01.30uur in slaap…

En vanmorgen opgestaan vol verwachting Broodje? Nee hoor, geen trek. Nou oke dan mam, een broodje met tomaat en zwitserse kaas voor Calvin en een broodje salami voor Luca. Op weg naar Thea en Sam, want ze gingen samen. We gaan naar de auto, ik doe de deur voor ze open, en daar staan ze beide heren, ik vraag ze: hoeven jullie je schaatsen niet mee te nemen? “hahahaha”, oeps, lieten ze de tassen van alle spanning binnen liggen.

Nou ja, uiteindelijk gingen we op weg, Thea en Sam ook. We brachten de mannen naar de bus, waar al heel veel andere kinderen uit ons dorp ook stonden te wachten. Ook M. Een jongetje dat bij Sam in de klas zit. We kwamen erachter dat Calvin en Luca bij elkaar ingedeeld zijn in hetzelfde groepje, maar Sam in een andere groep. En we hadden zo gevraagd of ze bij elkaar in de groep konden, maar dat was blijkbaar toch niet mogelijk. Gelukkig kwamen we erachter dat M. bij Sam in de groep zit, en dat was voor Sam ook oke. Luca vond het wel erg jammer, maar was in ieder geval blij bij Calvin in de groep te zitten.

Daar kwam de bus aan! Ze stappen zo in de bus! Luca bij het raam, ik steek mijn duim naar hem op. We hoeven niets te zeggen, hij weet wat ik bedoel, dat zie ik aan zijn brede glimlach met glimmende trotse ogen!

Oudjaarsdag

De laatste dag van 2008. 31 december. De jongens kijken er naar uit! Vuurwerk afsteken! Daar zijn het jongens voor om dat leuk te vinden. Pyromaantjes Het kan niet snel genoeg 24.00 uur zijn!

Maar gelukkig hebben we nog steeds weer ijs op de sloten liggen, wat nog weer dikker is geworden, dus de jongens vermaken zich wel! Zeker nu Barry ook bij ons komt spelen,

Brenda is ziek, en wil graag naar bed, zodat ze opgeknapt is voor de avond. Barry verheugt zich, net als Calvin en Luca, enorm op het vuurwerk, dus dat wil ze hem niet ontnemen, vanavond naar zijn ome Ton, de broer van Brenda, dus ze hoopt door lekker op bed te gaan, een beetje op te knappen. Barry vermaakt zich hier ook prima! Ze gaan lekker op het ijs!

Milan komt ook bij ons spelen. En op het ijs lopen. Josha is blij, want die vindt het heel fijn om met Milan te spelen. Ze spelen samen op de Wii, maar ook samen met ons op het ijs! Josha moest nog wel even wennen aan het ijs hoor. Ze houdt helemaal niet van veel kleren dragen, dus wantjes enzo wil ze niet aan. En op het ijs lopen, brrrr dat is koud en glad. Dus liefst in de armen van papa op het ijs. Maar gelukkig hebben we een slee! En daar wil ze wel op. Samen met Milan op de slee. Dolle pret! Barry en Luca vinden dat ook leuk, en trekken ze om de beurt een stukje.

 

Calvin schaatst er om heen. Wat kan die jongen al goed schaatsen zeg!  En Luca gaat ook als een trein met schaatsen. Josha heeft dikke pret op de slee! En later gaat Milan ook een keertje op de dubbele ijzertjes schaatsen. Het valt hem een beetje tegen, want hij had gedacht ook wel even net als Calvin en Luca over het ijs te schuiven, “makkie” zei hij. Maar dat viel een beetje tegen, toch wel glad dat ijs. Maar na een tijdje aan de hand schaatsen, ging het hem ook alleen goed af. Helemaal blij en trots.

Rond 17 uur verschenen Thijs en Sabine om Milan op te halen, en hebben we met zijn allen nog warme chocolademelk met slagroom gedronken, want dat hoort er echt bij! En om 18 uur bracht ik Barry naar Brenda, zodat ze ook de oudjaarsavond konden gaan vieren. Brenda had zich een beetje opgeknapt, en make-up doet een hoop goed maar voelde zich nog wel beroerd.

De jongens wilden graag steengrillen, want dat vinden ze echt heel erg leuk om te doen! Josha had nog geen idee, maar toen ze de pannetjes zag, werd ze al helemaal blij, en genoot met volle teugen. Voor Calvin en Luca vond ik een fles “kinderchampagne” bij de supermarkt, en dat was ook een waar feest voor ze!

Toen na al dat heerlijke eten, ’s avonds ook Tomas nog gezellig op visite kwam, was het feest compleet. Tomas heeft een nieuwe vriendin, en die kwam ook gezellig mee, en dat was hartstikke gezellig! Helaas moesten Tomas en Inez weer terug naar huis voor middernacht, want Tomas wilde naar zijn hondje “Wolfje”, want hij weet niet hoe Wolfje zal reageren op het vuurwerk. Dat vonden de jongens wel jammer.

Om 2400 uur gingen de jongens naar buiten met Joep om vuurwerk af te steken, en wat was het mooi om te kijken over het weiland, we zagen de skyline vol met prachtige kleuren vuurwerk. Prachtig!!!

Een fijn, gelukkig en gezond 2009!

ijspret

Heerlijk, er ligt ijs op de sloten! Vorig jaar hebben we 1 dag op het ijs kunnen lopen, maar gingen we er snel vanaf, want het kraakte te erg.. brrr. Maar nu zijn de jongens helemaal into het ijs!

Ze keken al iedere keer hoe dik het ijs werd, en ja hoor, ze kunnen er sinds gisteren goed op staan, en zelfs schaatsen! Wat een mazzel dat we schaatsen gekocht hebben via Marktplaats dit jaar! Komende zaterdag gaan ze beginnen met schaatsles, maar nu kunnen ze al een voorproefje nemen. En wat is er heerlijker dan in je eigen tuin je schaatsen aantrekken, en het ijs op te gaan!

  

Josha

2e kerstdag 2008 zullen we niet snel meer vergeten. Het begon als een hele rustige dag,  de jongens zijn blij dat het eindelijk vriest, en gaan buiten “winter survivalen”. Met de vraag of Joep broodjes wil verstoppen in de tuin, zodat zij die kunnen gaan zoeken. En zo zijn ze wel even lekker bezig

Brenda en Barry komen gezellig op visite, en uiteraard gaat Barry ook mee in de “winter survival”. Als alle broodje gevonden zijn, volgen er lekkere snoepjes die verstopt worden. Hartstikke leuk. Maar na al die kou, willen ze toch ook wel even op de pc, Garry’s Mod spelen. Prima.

Josha gaat met Joep spelen, en Brenda en ik grijpen onze kans om te gaan mozaieken. Lekker bezig zijn, in de serre schijnt het zonnetje heerlijk, en dat geeft zulk prachtig licht, heel fijn om in te werken dan! Rond 15 uur gaan Brenda en Barry weer naar huis, en ik ga nog even door met mozaieken, het gaat zo lekker.

Josha en Joep zijn Dikkie Dik aan het lezen op de bank, en dan inene hoor ik een keiharde knal/bonk. Ik kijk achterom, en laat van schrik echt alle mozaiek voor wat het is. Josha is gevallen. Ze zat op een groot kussen op de bank, maar dat kussen gleed van de bank af, en ze viel met haar mondje precies op onze salontafel. Ik zie een mondje wijd open, een meisje dat bijna geen adem haalt, maar uiteindelijk gaat huilen. Joep heeft haar opgepakt, maar ze steekt haar handjes naar me uit, en ik ga met haar op de bank zitten. Er stroomt bloed uit haar mondje. En ze huilt en huilt. Het is vreselijk….

Als ze iets gekalmeerd is, mag ik even in haar mondje kijken, maar wat ik zie, daar word ik niet blij van Sterker nog, ik schrik ervan. Haar tandvlees boven haar boventandjes is helemaal gescheurd, en ik zie haar tandhalzen. En het bloed heel erg. Oke… tot 10 tellen, en vooral rustig blijven. Joep heeft het ook gezien, en besluit dat we echt naar de dokter toe moeten. We trommelen de jongens bij elkaar om ze naar opa en oma te brengen. Maar zodra Calvin hoort wat er gebeurt is, wordt hij accuut misselijk, en wil ook alleen maar op de grond liggen om weer een beetje bij te komen.

Maar goed, na wat hulp en aandringen komt Calvin ook weer een beetje bij. Hij durft niet zo goed te kijken bij Josha, want hij kan niet zo goed tegen bloed, en dan wordt hij heel misselijk, en valt zelfs bijna flauw, maar we leggen hem uit dat hij er niets van hoeft te zien. We brengen de jongens naar opa en oma, en gaan zelf naar de huisartsenpost. Daar is het druk, en dat op 2e kerstdag. Josha is heel kalm, wil eigenlijk alleen maar naar huis toe, ze is bang, bang dat de dokter haar pijn gaat doen. Arm meisje. Op een gegeven moment besluit ze, als ze dan toch moet, dan wil ze wel NU meteen aan de beurt zijn.. Dat kan helaas niet, gelukkig waren we daarna wel al heel snel aan de beurt. De dokter was heel aardig, en vroeg of ze haar mondje open wilde doen, zodat hij kon kijken. En dat deed ze. Daar bleek dat de dokter niet veel voor ons kon betekenen. Het tandvlees is stuk, en je ziet haar tandhalsje, van haar voortandje, dat ligt bloot. Hij voelde aan haar tandjes, en gelukkig zaten die niet los, er zat wel iets beweging in. Hij adviseerde ons de tandarts te bellen.

We hebben contact opgenomen met de tandarts, en uitgelegd door de telefoon wat er gebeurt is, en hoe het er nu uitziet. De tandarts zei dat hij weinig kon doen voor ons, dat we het af moeten wachten even. Het tandvlees is te klein, en als we zouden komen, zou hij weinig kunnen doen, maar het zou ons wel veel geld kosten. (nou moet ik bekennen, dat voor mijn kleine meisje is geen geld te veel hoor!!) maar ik begreep wat hij bedoelde. Inmiddels was Josha weer behoorlijk rustig, en zelfs een beetje aan het babbelen, en een beetje bijgekomen van alle schrik en consternatie. De tandarts raadde ons aan het even aan te kijken, eventueel morgen kunnen we op zijn spreekuur komen, maar hij vermoedde dat het zich allemaal vanzelf weer zou herstellen.

Tja…. mijn mooie meisje…  zij wilde nu ze wat bijgekomen was maar een ding: Naar opa en oma toe, kijken naar Rocky. De nieuwe hond van opa en oma, die ze na oud en nieuw officieel krijgen, maar die nu 1 dagje op proef bij ze was… En Rocky maakte weer een hoop goed voor haar.

Wonderbaarlijk hoe snel die kleine mensjes zich weer herstellen…. terwijl zij weer opknapt, en wij, Joep en ik  nog natrillen, en ons nu pas realiseren wat er allemaal gebeurt is…..

Gelukkig maar dat ze zo flexibel is, ons meisje!!