We hebben een Ipad, en daar kun je dat op spelen! Leuk zeg! De eerste dagen maakten Luca en ik ruzie om de Ipad. “Nee, ik wil nu!” “Ja, maar niet aan mijn partijtjes komen he!” “Mag ik nu eindelijk eens?” Echt leuk! Ik vind Scrabble al zo leuk, maar er is hier niemand die het met me speelt. Joep al helemaal niet, want in het verleden speelden we wel eens een paar potjes, maar ik ben te fanatiek voor hem Ik vind het een sport om een mooi woord te leggen, en vooral gebruik te maken van de extra letterwaardes en woordwaardes, daarentegen is Joep blij als hij een woord kan leggen, en kijkt niet waar hij het legt Na een paar potjes, heeft hij het voor gezien gehouden
Maar nu is Scrabble weer helemaal terug bij ons! Luca vindt het leuk, we spelen het op het bord. Ook Josha doet mee. Met de letters die ze kent, leggen we samen woordjes neer. Dolle pret. Met Luca doen we het om de punten, maar met Josha natuurlijk nog niet. Gaat vooral om de lol.
Dit alles is natuurlijk hartstikke goed voor het leren schrijven en lezen van Josha. Maar ook voor de spelling en woordenschat van Luca. Ik vond trouwens van de week bij de Aldi een Jeugdwoordenboek van Winkler Prins, voor 5,50. Meenemen dacht ik, echt iets voor Luca. Hij zag het boek, en keek er even in. “s Avonds toen hij naar bed ging, kwam hij het boek halen, want hij wil het graag bij zijn bed hebben liggen. Als hij een boek leest, en hij snapt een woordje niet, kan hij het opzoeken.(hieronder een plaatje van het boek, ik heb de plaatjes van het internet gehaald)
Vanavond toen ze naar bed waren, lagen ze om 23 uur nog samen woorden te lezen uit het boek, en erover te praten. Leuk! Dat zijn nou leuke “koopjes”.
Ik keek op de site, dat leek me leuk. Het was tussen 19 en 24 uur. Dat werd dus opschieten. Joep en Josha waren op dat moment in bad, en die heb ik eruit geplukt Calvin en Luca zaten achter de pc, en Luca besloot mee te gaan ook, maar Calvin had niet zo een zin. Jammer.. maar dan maar met zijn 4tjes op weg.
En zo kwamen we aan in Artis. Er stonden buiten 4 telescopen, met bij iedere telescoop een kleine rij met mensen, die allemaal graag een blik op de maan wilden werpen. Er was verder nog 1 ster te zien, maar het was helaas niet helder genoeg om nog meer sterren te zien. We hebben gekeken, en we konden de maan inderdaad heel helder en duidelijk zien door de telescoop. De kraters en de schaduwen waren echt goed te zien. Leuk, want dit hadden we allemaal nog nooit zo gezien. Om 20 uur begon er een voorstelling in het planetarium, die we zijn gaan kijken. En een sterrenkundige vertelde van alles over de planeten, en we maakten een reis langs de planeten. Het is toch altijd weer prachtig om die hele sterrenhemel te zien, zo zie je de hemel zelden, met al die sterren. Ook Luca was uiterst geboeid door het geheel. Eerder kon het hem nooit zo boeien, maar nu hoorde ik de hele tijd gefluister en gevraag tussen Luca en Joep, grappig Voor Josha duurde het net even te lang, maar ook zij heeft van alles opgepikt. Onder andere dat Pluto een dwergplaneet is.
Na de film konden we nog wat knutselen en kleuren, We hebben nog wat knutselplaten mee naar huis genomen, om thuis te maken van 2 satelieten. Er waren nog meer voorstellingen, maar die gingen we helaas niet kijken, want Josha had er niet meer zo een zin in.
We hadden ook nog niet gegeten, want we waren spontaan het huis uit gegaan, dus we wilden inmiddels ook wel wat eten, en zijn naar huis gegaan om daar lekker nog wat te eten.
Je hebt van die weken die voortkabbelen, je hebt ook van die weken die voorbij vliegen, van alles te doen, tijd te kort eigenlijk. Afgelopen week was wel zo een week.
Naar KidzCity geweest in Utrecht. Een jaarlijks uitstapje met andere thuisonderwijs gezinnen. Er komen altijd veel gezinnen uit het hele land naartoe. De kinderen kunnen er heerlijk spelen met elkaar, en als ouders is het dan fijn om weer eens bij te praten met al die andere ouders. Het is gewoon fijn om met zoveel thuisonderwijzers bij elkaar te zijn, en dan KidzCity bijna helemaal voor jezelf te hebben. Je hoeft niets uit te leggen, je bent even “onder ons” ofzo. Ben je wat onzeker over iets, kun je dat met andere thuisonderwijzers bespreken.
Gitaarles, Luca en ik hebben weer gitaarles gehad, we zijn met Josha dus een nieuwe DS gaan kopen, zie andere post. We hebben een boek gelezen over Mozart, Mozart en het complot in Wenen. Bij het boek zit ook een CD, en in het boek wordt iedere keer verwezen naar een nummer op de CD. Wij vonden het een leuk boek, hoewel we er wel even in moesten komen. En Luca en ik hebben ook nog wat muziek op Youtube gevonden van Mozart.
en deze vonden we heel grappig
Via deze blog kwamen we filmpjes tegen die Calvin ooit gezien heeft bij opa en oma. Leuke filmpjes. En die zijn we nu allemaal weer aan het bekijken. Joep keek die filmpjes vroeger al, en ze blijven leuk!
“Er was eens… de mens”,
Allemaal gekeken, en nu kijken we “Er was eens…het lichaam”. Zitten we gezellig met zijn 4tjes op de bank, met de laptop op schoot, lekker samen kijken
Met Calvin heb ik samen mijn topografie van Europa een beetje opgehaald. Op deze site. En ach West-Europa zit er best wel in, zowel bij Calvin als bij mij. Maar toch.. al die landjes ten oosten van Italie, nee dat is voor mij toch wel erg “ver van mijn bed”. Maar leuke site om af en toe eens op te kijken. Josha vond het klokkijken op die site erg leuk. Toen we er mee bezig waren, keken Luca en Calvin ook mee. Calvin heeft leren klokkijken op een “gewone” klok, met wijzers. Luca heeft veel meer leren klokkijken op de digitale klok, en had meer moeite met de “gewone” klok. Terwijl Calvin destijds best een tijdje moeite had met de digitale klok. Ach en beide mannen kunnen allebei nu prima
We zijn ook nog op bezoek geweest bij Iris, Tara, Boris en Dido. Afgelopen vrijdag zouden we schaatsen met elkaar, maar Dido was ziek geworden, dus het ging helaas niet door. Toen zijn we ipv schaatsen op ziekenbezoek gegaan bij Dido, Calvin niet, die bleef thuis, maar Luca, Josha en ik zijn wel gegaan. Boris en Luca kunnen goed met elkaar opschieten, leuk om te zien. Josha vond het erg jammer dat Dido ziek was.
De jongens zijn ook volop aan het lego-en, we kunnen dus weer niet eten aan de eettafel, want die staat vol met lego.
En we hebben van de week films gekeken met elkaar. Onder andere “Despicable Me”, in het engels, met engelse ondertiteling. En gisteravond nog een, The Sorcerer’s Apprentice, ook deze in het engels met engelse ondertiteling. Grappig was, eerst stond de ondertiteling in het Nederlands, maar Joep veranderde het in het Engels. Luca zat naast me, en halverwege de film had hij pas door dat de ondertiteling in het Engels was Grappig
Al een tijdje is Josha gek op programma’s op televisie die over het ziekenhuis gaan. Documentaires, waarin je ziet hoe mensen worden behandeld in het ziekenhuis. Zelf hou ik er helemaal niet van om open wonden te zien, operaties waarbij je lekker veel “van binnen” ziet, ik kan er niet naar kijken, maar Josha en Joep hebben een gezamelijke interesse ontdekt. En iedere dag wordt er hier nu gevraagd: “Pap, is er vanavond weer ziekenhuisprogramma?”
Afgelopen vrijdag kwamen er weer een aantal thuisonderwijzers bijeen in het bos, bij de boshutten. Omdat het in de winter niet altijd heel lekker weer is, is Iris haar best aan het doen om iets te organiseren in de hut, om het aantrekkelijker te maken om te komen, en samen ook wat te ondernemen met elkaar. En afgelopen vrijdag was er een moeder, A. die voor de kinderen een EHBO cursus ging geven. Dat leek Josha wel wat! Dan zou ze ook leren hoe je een verbandje aanlegt namelijk, en dat wil ze wel kunnen!
Onverwacht hadden we ook de oppas op haar vriendinnetjes N. en J. en die zouden ook meegaan naar het bos. Ze waren er al om 8.30 uur. Lekker spelen, die meiden. J. is heel erg gek op Luca, en Luca ook op haar. Luca ging voorlezen voor J. Terwijl Josha en N. samen op de PS2 gingen Batmannen.
De middag gingen we met zijn allen (behalve Calvin, die had geen zin) naar het bos, waar de meiden en Luca heerlijk gespeeld hebben. Luca had zijn gitaar mee, en heeft met Boris wat gitaar gespeeld, en Lana was er ook, en die pakt ook altijd wel even de gitaar En Lana, Boris en Luca hebben ook nog moppen zitten tappen.
Tara was er, en Dido,was er ook gezellig, mijn lieve kleine vriendinnetje. Holdy was er met Lana. En nog meer kinderen. En toen de EHBO cursus begon, zaten ze allemaal heel geconcentreerd te luisteren wat er verteld werd.
Waar je op moet letten, we je moet bellen, wat je zelf kunt doen. Er werden driekante doeken ofwel mitella’s aangelegd bij de kinderen,
die om de beurt dat wel leuk vonden om te doen! Ze mochten met snelverbanden zelf aan de gang ook bij elkaar, dat vonden ze leuk!
En A. beantwoordde alle vragen die de kinderen hadden, en dat waren er best veel Ook vragen als “wat doe je als je iets in je oog krijgt?” En tot groot vermaak van een aantal kinderen maakte A. ook namaakwonden, die er als echt uitzien. Dat was “vet cool” vonden de jongens
In de auto terug kreeg Josha een vinger in haar oog van J. Dat deed heel erg zeer, en ze moest er erg van huilen, en J. die het niet express had gedaan, bleef maar zeggen : “oog open?” “oog open?” Maar dat ging niet, pas toen we thuis waren, kon ze haar oog weer wat open krijgen, arme Josha. We wisten van de EHBO dat we dus niet veel konden doen, behalve het veel laten tranen. Gelukkig ging het over en hoefden we niet naar de dokter
Weer een tijdje terug dat ik schreef. Hebben we dan niets gedaan afgelopen tijd? Nou uhm, wel hoor . Alleen had ik er iedere keer geen fotocamera bij, en dan vind ik het minder leuk om te schrijven.
De herfstvakantie is achter de rug weer. En de herfstvakantie leek wel een thema te hebben. “Logeren”. Calvin ging logeren bij Barry. Barry en Nick kwamen logeren bij ons. Daarna ging Luca logeren bij Barry. Toen kwam Barry nog een nachtje bij ons logeren, en gingen we met zijn allen bij vriendin C. met haar dochters N. en G. spelen. Omdat Sam en Thea op vakantie waren, zouden Josha en ik voor poes Poekie zorgen. De overburen hebben we voor de kipjes gezorgd. Zo ging het wel hard allemaal met de tijd. De jongens werden in de loop van de week hmm, hoe zal ik het omschrijven… iets minder flexibel naar elkaar toe. Maar ja.. wat wil je als het ook iedere avond wel errug laat wordt. Half 2 een paar keer.. en een aantal keer later dan 12 uur, en dan de volgende dag weer om 8 uur wakker.. Ja.. dan gaat dat toch wel zijn tol eisen.. Zaterdag middag waren we allemaal zo af, dat we de boel de boel gelaten hebben, alle warme dekentjes uit de kasten gehaald, dvd op gezet en met zijn allen lekker op de banken gaan liggen en tv kijken. Heeeerlijk! Daar waren we ook allemaal aan toe! Even lekker met elkaar zijn.
De dag ervoor, vrijdag, waren we met een groep andere thuisonderwijzers, en met Barry en Eef en Charlotte naar het Archeon toe. De laatste keer dat we daar waren geweest was alweer ruim 5 jaar terug. Ik was destijds hoogzwanger van Josha. We weten het allemaal nog goed, omdat Calvin destijds, na het Gladiatorengevecht, bijna flauwgevallen was, en mij volledig ondergespuugd had. Dit naar aanleiding van de eindscene bij het toneelstuk, waarbij een van de gladiatoren de keel werd doorgesneden door de andere gladiator, en waarbij het (nep)bloed in het rond spuit. Calvin kan niet tegen bloed, en de ontknoping met dat spuitende bloed was toen zo onverwacht. Hij was er helemaal van van slag…(de fotos zijn van 5 jaar geleden, als je op de foto klikt en goed kijkt, zie je het bloed spuiten)
Deze keer dat we er waren, wilde Calvin dan ook absoluut niet naar het Gladiatorengevecht toe. Het is te beladen nog steeds. Dus hij en ik zijn samen gaan koper bewerken. Maar het Archeon is een geweldig park, we hebben ons er heel erg vermaakt. Helaas niet heel veel andere thuisonderwijzers gesproken, omdat ik de kinderen volgde, en op een gegeven moment gaan al die ouders met kinderen een eigen weg, de interesses van het kind volgend. Maar het was zo leuk, de jongens hebben stenen voor de hunebedden getrokken over palen, ze hebben pijl en boog geschoten. Josha en Charlotte hebben vilten armbandjes gemaakt, en kaarsjes. De jongens hebben echte ridderkleding aangetrokken. En veel gezien, graan gemalen met een steen. Calvin heeft nog een tijdje een rol van “varken” gespeeld, hahaha. In het huisje van de bijenhouder, terwijl Josha en Luca en Charlotte een kaarsje van bijenwas rolden, had hij het varkenshok gekraakt hahaha.
En ach verder is er veel gespeeld, Josha met de playmobiel. Ze heeft Koninginnedagmarkt gemaakt, met veel mensen die er langs de kraampjes lopen. We hebben de trampoline van opa en oma gekregen. Die hebben we de 400 meter door het dorp naar ons huis gerold. En de jongens staan dus reg”elmatig lekker te springen in de tuin. Ze verzinnen er ook allerlei spelletjes op met “funky beans”, maar ook touwtje springen op de trampoline, en nu ook met de diabolo op de trampoline.
Josha heeft grote stappen gezet de afgelopen tijd! Ze wil graag dat ik bij haar in de buurt ben, maar ze is afgelopen weken een keer met Luca bij haar vriendinnetje Ninti blijven spelen, zonder mij erbij!! Ze was zo trots!! En de week erna is ze helemaal alleen zonder mama en Luca bij tante Sabine en Milan gebleven, en heeft ze heerlijke appelflappen gebakken samen met Milan. Ze voelde zich zo stoer en trots dat ze helemaal alleen bij hun was gebleven! Ze wilde het zelf, zo mooi om te zien hoe ze stapje voor stapje langzaam bij me vandaan durft te gaan op eigen initiatief! Zo kwam ze ook vorige week van het toilet af en zei met glimmende oogjes: “Mam, ik kan nu zelf mijn billen vegen!”. Wow! Ik vroeg haar of ik niet even zou checken of het goed schoon was, maar dat mocht niet natuurlijk.
Afgelopen zondag waren mijn broer Hilbert en schoonzusje Frederiek 25 jaar getrouwd! We waren uitgenodigd om daarbij te zijn. Eerst een zegen in de kerk, maar daar gingen we niet heen. Aansluitend een receptie en een lunch. Daar gingen we wel heen Luca wilde graag een stukje op zijn gitaar spelen, en heeft dat ook gedaan. Achteraf zei hij: “Dat applaus! Dat is leuk zeg!” En Hilbert was echt geraakt door het stukje dat Luca speelde, dus het kon voor Luca niet beter. De lunch bleek een 6 gangen gebeuren te zijn, die uiteindelijk tot 19 uur duurde, er werden ook allerlei sketches en liederen gezongen, zelfs een hele aria. Kleinkinderen van mijn broer speelden op de piano, en Luca speelde een stukje op zijn gitaar dus. Heel gezellig, lekker eten en babbelen met mijn familie, en met Jordy en zijn vriendin Madelon. Zij zaten bij ons aan de eettafel, en Madelon en Josha konden het erg goed met elkaar vinden, ik werd van mijn stoel weggestuurd, want Madelon moest daar zitten, want ze gingen samen tekenen en spelletjes doen. Het was mooi om te zien hoe open Josha was. Calvin en Luca vermaakten zich prima met Jordy, en de Ipad die hij meegenomen had.
Op school is het weer helemaal in om met de Diabolo te spelen. Barry had er al een tijdje een, en kon er hele coole trucjes mee. Luca wilde ook graag een diabolo, dus mams keek eens in haar portemonnaie, en waarempel er was nog wat geld voor dat ding. Vervolgens werd Calvin ook enthousiast, en jeee wat een mazzel, mams had nog wat geld over voor nog een diabolo. Sam had er al een vorig jaar voor zijn verjaardag gehad, en nu wordt er dus heftig “gediaboloot”. Mooie ervan vind ik dat Calvin er mee omgaat zoals hij doet. Calvin houdt niet van oefenen, maar met een diabolo moet je wel oefenen. De eerste keren werd het ding heftig in de hoek gesmeten, want hij kon er niets van, vond hij zelf. En Luca kon het wel, vond hij. Frustratie… Maar toch pakt hij de diabolo iedere keer weer, en gaat ermee aan de slag. En het gaat echt al heel goed! Luca doet het ook weer zoals Luca alles aanpakt. Die staat ermee op, en gaat ermee naar bed. Hij bijt zich erin vast, en gaat door. Mooi om te zien hoe ieder zijn eigen manier van leren heeft.
Vandaag gingen we op weg naar Leiden. Naar het Boerhaave museum. Samen met deze thuisonderwijs vriendin en haar kinderen afgesproken. We hebben elkaar afgelopen maandag op de NBTSP, wel gezien, maar amper meer dan 3 zinnen gesproken. En nu hadden we even wat meer tijd voor elkaar.
Het Boerhaave museum is het Rijksmuseum voor de Geschiedenis van de Natuurwetenschappen en van de Geneeskunde. Waar ze ook een leuke tentoonstelling hebben tot 12 september, dus bijna afgelopen, voor kinderen: NewtonMania. Ik had het op het internet al bekeken, en aangezien mijn jongens niet zo van “kijk-musea” houden, leek dit me een leuke tentoonstelling, waarbij ze van alles te doen en te ontdekken hebben.
Het was even zoeken naar een mogelijkheid op te parkeren, zowiezo genoeg plekken, maar…. ik had te weinig klein geld bij me, wel een briefje van 5 euro, maar die paste niet in het parkeerapparaat.. Op de een of andere manier wilde niemand even die 5 euro wisselen, dus daar stond ik dan, midden in Leiden, met mijn wagen vol met 3 kids, en in het Boerhaave stonden P. en haar kinderen te wachten op ons… Uiteindelijk was er eindelijk iemand die het briefje kon wisselen voor me. Parkeren, en snel naar het museum.
P en haar kinderen waren al aan een audiotour begonnen. Wij wilden dat ook wel, maar in zaal 1 bedacht ik me, dat als we die audiotour gaan doen, we waarschijnlijk ruim een uur achter elkaar aan hobbelen, en elkaar nog niet zien. Dus wij hebben de audiotour maar even gelaten voor wat die is, en zijn P. en de kinderen gaan zoeken. Terwijl we ze zochten, liepen we door de zalen van het museum, die waren behoorlijk donker. Wel interessant voor een volwassene, maar voor de kinderen niet echt (of eigenlijk : echt niet). Maar de tentoonstelling NewtonMania, daar was het een stuk lichter, en er is een hoop te doen. Inmiddels hebben we P. en haar kinderen gevonden, en we gaan samen naar NewtonMania.
We proberen alle experimenten uit. Je kunt er van alles doen. Hieronder een link waar je een aantal “experimenten” ziet, die je in het museum echt kon uitproberen. Kijk hier maar eens:
We hebben ons er een hele tijd prima weten te vermaken. Tussendoor hebben we nog een bammetje gegeten, er kwam op dat moment net een schoolklas binnen, dus dat was een mooi moment Daarvoor hadden we de hele ruimte voor onszelf, en dan ben je ook wel een beetje verwend Josha en Cato hadden veel plezier met de racebaan. Daar reden 2 autos die even zwaar zijn, maar er verschillend uitzien. De ene is hoger dan de andere, daardoor heeft die het zwaartepunt anders liggen, waardoor die steeds uit de bocht vliegt.
Calvin werd ook gefascineerd door het experiment over zwaartekracht, waarbij een kegel omhoog lijkt te rollen, terwijl hij in werkelijkheid toch naar beneden rolt. Biljarten met ballen van allerlei soorten, van styropor, hout, etc. En dan zien wat voor effect dat heeft, hoe de beweging in de bal wordt doorgegeven of niet, aan de andere bal.
Cato en Josha hebben tijdens de lunch nog domino (had Josha meegenomen) gespeeld. De jongens klommen op een groot soort klimtoestel dat daar stond, waar de supoosten wat onduidelijk over waren. We hebben keurig gevraagd of de kinderen er op mochten spelen, en ja hoor dat mocht. Uiteindelijk bleek het van een andere supoost toch echt niet te kunnen, dus of we eraf wilden. Ach we gingen toch weer verder naar de tentoonstelling, dus het was geen probleem. De schoolklas was inmiddels klaar, en we hadden de ruimte weer voor ons zelf.
Nog lekker gerommeld, en geflipperd. Ja er stond een flipperkast met 2 soorten ballen. De een was 20% lichter dan de ander, en speelde sneller, en het was een van de experimenten die ze konden uitproberen. En de flipperkast was natuurlijk favoriet bij de jongens.
Tot slot hebben we nog een korte ronde door het museum gelopen, we kwamen in het anatomisch theater de anatomische lessen werden gegeven. Daar hebben we even gekeken. En toen we beneden kwamen, hebben we de anatomische les van Dokter Tulp even nagespeeld. Luca lag op de tafel, en Philip was Dokter Tulp, en de andere kinderen keken geinteresseerd toe. Daarna was Jet aan de beurt om in gesneden te worden, en toen.. toen kwam de suppoost, om te vertellen dat dit niet de bedoeling was om op die tafel te gaan liggen….
Maar die pret hadden we toch mooi even gehad
We hebben het gezellig gehad, een hoop gezien, en toen we buiten kwamen was het zulk heerlijk weer om nog even lekker buiten te lopen. En met een knuf en een kus hebben we afscheid genomen, en zijn we verder ieder onze eigen weg gegaan, naar auto en trein.
Hoewel ik nog nooit spijt heb gehad van de keuze om thuisonderwijs te gaan geven, heb ik af en toe wel van die dagen dat ik er soms even een beetje genoeg van heb. Nee niet van de kinderen om me heen, dat vind ik gezellig. Meer dat ik er zo genoeg van heb om op te ruimen, en de eeuwige rommel en speelgoed die overal ligt. En waarvan de heren en dame toch enigszins verwachten dat ik dat allemaal weer weg werk.
Vanmorgen begonnen we goed, lekker rustig ontbijten, smoothies maken, tosties maken, eitje bakken met spek. En de 2 heren en dame zitten voor de tv. Ze keken tot voor kort bijna geen tv, maar inene hebben ze allerlei televisieprogramma’s ontdekt, zoals Hana Montana. En mama is ze aan het verwennen met heerlijk eten. En ja zo lang als ze er zijn, moet ik ze – HELAAS – eraan herinneren om na het eten even de bordjes naar de keuken te brengen, en in de afwasmachine te doen. En ondanks dat herinneren, is er toch altijd wel weer minstens eentje die het toch niet doet, en dan vind ik toch dat bordje en de beker weer, en ruim ik het toch weer op. (Zucht, ja ik weet het, soms roep ik diegene terug om het bordje alsnog op te ruimen hoor, maar soms vind ik dat nog meer energie kosten dan dat bordje dan maar zelf opruimen omdat ik er nu eenmaal toch langskwam.) Vervolgens gingen we lezen uit een boek dat heet “De telduivel”. Op een leuke manier worden allerlei wiskundige termen besproken, zoals priemgetallen, getallenreeksen. En ze vinden het nog leuk ook, haha.
Josha luistert ondertussen mee, maar snapt er natuurlijk geen snars van nog Ze herkent wel de cijfers, en het tellen, maar al snel pakt ze de klei, en gaat lekker kleien ondertussen. En schrijven in haar boekjes. Tot de jongens klaar zijn met de telduivel, en we wat anders gaan doen. We willen eigenlijk al een tijdje een knikkerbaan maken van papier. En daar waren ze alle 3 wel voor te porren. Hoewel Calvin halverwege een ander idee kreeg, want die heeft het niet zo op knutselen, nooit gehad. Hij is niet snel tevreden met knutseldingen die hij maakt. En zo ook nu, “ik kan het gewoon niet!” hij hielp ons wel heel goed mee, maar hij was er zelf niet tevreden mee, en hij verdween even de schuur in, om terug te komen met zijn kinderwagenwielen, waar hij al een tijdje een zeepkist mee wil maken. Op zoek naar hout in de schuur, op de zolder van de schuur ligt nog het hout van een oud 2persoonsbed, dat mag hij wel gebruiken voor zijn kar, en daar ging hij aan de slag.
En tja, dan ziet het er inene zo uit in huis:
En uiteraard is de knikkerbaan nog laaaaaaaaaang niet af, dus dat staat dan weer een tijdje in de woonkamer, met alle rommel eromheen, hihi. En nou ja… het is wel heel leuk allemaal om te doen! En de rommel hebben ze me vandaag mee geholpen, Josha met de klei opruimen, Calvin heeft zijn gereedschap in ieder geval droog gelegd en Luca heeft nog geholpen de tafel weer in de serre te zetten.
Een nicht van mij, die ik al een hele tijd niet gezien heb, maar via hyves weer mee in contact kwam, vroeg mij dit?
“Ik heb je blog gelezen daar heb ik een vraag over.
Je schrijft veel over de leuke dingen die je doet met je kids maar het lijkt me leuk om ook te lezen over andere zaken in het thuis onderwijs.”
En dit zette me aan het denken om eens te proberen uit te leggen hoe wij het thuisonderwijs inrichten. Wij unschoolen. Maar ja wat is dat dan eigenlijk? Hoe leg je dat nu uit. Zoals mijn nicht zegt,” je schrijft veel over de leuke dingen die je doet met je kids”. Dat is ook grotendeels hoe wij leren. We leven en leren tegelijk. En dat betekent ook dat we zoveel mogelijk leuke dingen doen. We gaan ervan uit dat als je het naar je zin hebt, je veel meer in je opneemt dan wanneer je het niet naar je zin hebt. Met tegenzin leren, werkt niet.
Toen we Calvin net van school gehaald hadden, gingen we onder andere met hem lezen. Haalden we boekjes uit de bieb, en gingen we regelmatig lezen, en dat betekende dan dat hij een bladzijde voorlas. Hij vond het vreselijk. Iedere keer weer strijd als we dat gingen doen, we hebben het boek uitgelezen, dat wel. Maar toen ben ik ermee gestopt om het op die manier te doen. Hetzelfde met rekenen.
Ik vond op dat moment dat hij toch echt moest leren rekenen, en we hadden wat boekjes van pluspunt in huis, en van die oefenboekjes die je in de winkel kunt kopen, en dan gingen we wat rekenen. Bij Calvin werkte dat gewoonweg niet. Hij werd er heel boos van, en voor hij rustig was, en dan aan het werk ging, waren we zoveel stress en ellende verder, dat we dat maar snel niet meer gedaan hebben. Luca daarentegen wilde ook meedoen. Die had ook boekjes om uit te werken, en terwijl Calvin boos was en vocht met zichzelf, had Luca al heel wat sommetjes gemaakt. Luca kan er enorm van genieten om te werken uit van die werkboekjes. Dat heeft hij nu nog. Maar ook voor Luca geldt dat als hij op dat moment eigenlijk geen zin heeft in het leren rekenen of schrijven of iets, dan doen we het niet. Wat Calvin wel leuk vond en vindt was/is op rekenweb spelletjes doen. En op de DS van Luca rekenspelletjes doen. En zoals hij zelf aangeeft, hij rekent meerdere keren per dag, want dat kan niet anders, tijdens de dag komt hij meerdere keren tegen dat hij iets moet uitrekenen.
Hoe gaat het dan verder? Calvin heeft zichzelf leren lezen, dat begon met stripboekjes, en dan af en toe vragen wat er stond, even bevestiging vragen. En veel kijken in informatieboeken. Leesboeken hoefde ik niet mee aan te komen in het begin, dat vond hij gewoonweg niet leuk. Hij kreeg een keer een boekje van oma en opa “Joep kookt soep”. Het ligt er in dat soort boekjes zo dik bovenop dat “ze” je iets willen aanleren, dat hij het niet eens wil inkijken. Maar de boeken die we hebben over auto’s, vulkanen, sterrenstelsel, etc, de onderwerpen die zijn interesse hebben, die las hij wel. Daar staan korte stukjes tekst in, die goed te behappen zijn voor hem, en die las hij wel. Ik hoefde er dan ook niet zoveel aan te doen verder, behalve zorgen dat er genoeg van dat soort boeken aanwezig zijn in huis. We hebben dan ook een abonnement op de bibliotheek. Inmiddels leest hij ook leesboeken, momenteel Harry Potter boeken. En verder leest hij veel op de computer. Veel opzoeken voor de programma’s die hij speelt. In het engels ook, en eigenlijk leest hij de laatste tijd op het internet vooral veel engels, omdat er anders geen informatie te vinden is voor het programma dat hij veel gebruikt, Garry’s Mod. Hij zoekt in forums naar informatie. En zo gaat eigenlijk het leren vanzelf. Als hij iets niet weet, of iets lukt niet, komt hij om hulp vragen, en helpen we hem.
Luca leert ook zo al levend. Toen hij 5 was ofzo, heeft hij in 3 weken leren lezen. Hij speelde een spelletje op de computer dat Runescape heet. Onder het beeldscherm waar je poppetjes ziet lopen, zag hij tekst gaan. En ook cijfers. Hij vroeg ons wat daar gebeurde. We legden uit dat daar onder andere gehandeld werd. Sell en Buy wilde hij weten wat het betekent. En dat boeide hem dermate, dat hij constant is gaan kijken wat er nou gebeurde. “Pap, wat betekent dat?”. “Mam, wat staat hier?” En binnen 3 weken kon hij lezen. Zowel nederlands, als ook een klein beetje engels. Hij is vanaf kleins af aan geinteresseerd in geld $-), en is ook zijn eigen webwinkeltje begonnen. Er zijn een aantal mensen geweest die tekeningen kochten. Vrienden en familie voornamelijk. Maar dat vond hij niet genoeg. Hij ging zich afvragen hoe hij meer mensen naar zijn winkel kon krijgen, en maakte een soort logo, die hij in ons raam hing, zodat mensen buiten konden zien dat zijn winkel er was. Toen er desondanks toch niet veel meer klanten kwamen, is zijn interesse gezakt. Hij bedacht wel andere mogelijkheden nog, zoals adverteren in de krant, maar ja dat dat dan weer geld kost, dat wilde hij niet Zijn zakelijk instinct is in ieder geval in ontwikkeling. Omdat hij zo zakelijk is ingesteld, is hij veel met geld bezig. Hij is zelf gaan sparen voor een Nintendo DS, en had die ook zo bij elkaar gespaard. Steeds geld tellen, klusjes doen bij opa en oma. Zakgeld sparen. En zich kunnen inhouden als hij iets leuks zag in de speelgoed winkel, wat hij graag wilde hebben, maar dan toch prioriteiten kunnen stellen, en niets kopen omdat hij spaart voor een DS.
Soms hebben we een periode dat het allemaal niet zo soepel verloopt in huis, dan is er wat gehakketak heen en weer. Dan hebben we het erover, en gaan we wat meer samen doen. Dan beginnen we gezellig samen aan tafel ‘s morgens. Lekker ontbijten, en dan hebben we leuke gesprekken met elkaar, over van alles en nog wat. Vaak pakken we er dan ook van alles bij om in te lezen of te kijken. De kaart van Nederland, de Atlas. We pakken de boeken uit de bieb erbij. Ik lees dan vaak voor, bijvoorbeeld uit “Lang geleden” van Arend van Dam. De jongens zijn beide erg geinteresseerd in de 2e wereldoorlog. En we lezen dan van alles over de 2e wereldoorlog. Leesboeken, informatieboeken, we kijken films, documentaires, etc. We gaan naar het Anne Frank huis. We zijn naar het Joods Historisch Museum geweest in Amsterdam. Of we horen iets op de radio over de 2e wereldoorlog, terwijl we in de auto op weg zijn naar een museum, of een uitje met andere thuisonderwijzers, of naar familie. En dan praten we erover. Heel veel, of eigenlijk al ons leren gebeurt gewoon de hele dag door. We zeggen ook wel eens: we hebben “altijd” vakantie, of “nooit” vakantie
We leren veel met zijn allen. Zo ben ik zelf door het geven van thuisonderwijs, veel creatiever geworden, ben me op dat gebied gaan ontwikkelen. Tekenen, mozaiek, keramiek. En de jongens (ik bedoel met “de jongens, ook Josha uiteraard) doen soms ook daarmee mee, en soms ook niet. Ik bied in ieder geval van alles aan om te doen, en wie wil mag meedoen. Veel vragen die er gesteld worden, daar weet ik niet altijd het antwoord op, we zoeken informatie op internet,en hebben het er met elkaar over. En zo leren Joep en ik ook weer veel nieuwe dingen bij.
Luca wilde heel graag op gitaarles, maar hij wilde graag dan met mij op gitaarles, en dat wilde ik ook wel, dus we zijn samen op zoek gegaan naar een gitaarleraar. We hebben inmiddels een tijdje les, en we vinden het leuk! Luca is echt gek op zijn gitaar, hij speelt heel veel op zijn gitaar. Meerdere keren per dag pakt hij zijn gitaar. Daar hoef ik niet voor te zorgen. Heel anders dan toen ik vroeger als klein meisje vioolles had, mijn moeder moest me echt wel aansporen om te spelen. Bij Luca is het niet nodig, hij geniet van het gitaarspelen. We komen zo in aanraking met allerlei soorten muziek, onde andere de blues. De gitaarleraar vertelde ook aan Luca hoe de blues zijn ontstaan, en daardoor komen we weer andere dingen tegen. We lezen nu bijvoorbeeld “De negerhut van oom Tom”. We hebben Guitar Hero voor op de Wii, en zijn in contact gekomen met Rock liedjes. Luca heeft nu een lievelingsliedje. Hij wilde dit graag leren spelen, de gitaarleraar heeft de tabs erbij gezocht, en nu oefenen we dat liedje ook.
We halen boeken uit de bibliotheek over gitaarspelen, en als Luca naar bed gaat, leest hij daar nog uit. Zijn wens nu is om mettertijd een electrische gitaar te kopen. En hij leest nu over hardbody gitaren en hollowbody gitaren. Hij wil nu weten wat de verschillen zijn. Bij welke muzieksoort kun je het beste welke gitaar gebruiken. Barry, vriendje van ons heeft nu ook gitaarles, en dat is zo leuk! Ze spelen samen, leren elkaar ook weer liedjes.
Met Josha gaat het ook net zoals bij de jongens. We spelen vooral veel, want spelen is leren. Met de barbies, met de polly pocket, een winkeltje, restaurantje. Tekenen, schilderen, kleien. Ze speelt met Tommie onze kat, zorgt voor onze cavia Snuitje. Zij is degene die het meest met de beestjes doet. En ondertussen leert ze wat letters, cijfers etc. Ze kent alle letters van haar eigen naam, en ze kan OMA schrijven.
We spelen en alles komt erbij kijken. Ze schrijft op haar manier in haar boekjes die ze heeft, en dat worden steeds meer letters. Ze kijkt filmpjes, speelt spelletjes op de Wii. Is gek op samen met papa op de PlayStation Lego StarWars te spelen en Indiana Jones. Ze pakt voor iedereen in huis kadootjes in, verkleed zich als een prinses. Als ik de was ophang, komt ze me helpen. Als ik schoonmaak, komt ze me helpen. Ze wil voor me stofzuigen. Spelenderwijs pikt ze van alles op. Ze gaat mee naar gitaarles als Luca en ik daarheen gaan. En hoewel ze er niet altijd even veel zin in heeft om mee te gaan naar de les, pakt zij nu ook af en toe de gitaar van Luca om wat te spelen. Ze heeft het idee om piano te gaan spelen, zegt ze. Op de kamer van Luca staat een keyboard aangesloten op de computer, daar kan ze spelen als ze dat wil, hoewel niet altijd als ze wil, want als Luca op de pc wat anders speelt, dan gaat het niet. Maar als haar wil om te spelen groter wordt, is de mogelijkheid er voor haar.
Ach wat kan ik nog meer uitleggen. Ik ben bang dat het verhaal te lang gaat worden, dus ik hou het nu even hierbij. Ik heb het idee dat dit al wel een beeld geeft van hoe wij leren.
De stapel wilgentakken voor onze schuur is aan het slinken! Ja ja, echt waar, van de week hebben Thea en ik mooie takken uitgekozen, en afgesneden, en we zijn een krans gaan maken! Erg leuk om te doen hoor! En we hebben allebei een mooie krans nu! Thea gaat er lichtjes in doen, ik weet het nog niet
Het is zo standaard om hem aan de deur te hangen, dus ik wil het liefst iets anders, maar de creativiteit op dat gebied is me even ontschoten.
We hebben wel nu het plan om ook een mand te gaan maken. Lijkt me ook erg leuk om te doen. Nu nog even uitzoeken hoe we dat moeten aanpakken Nu hoorde ik van Brenda, dat ze vroeger op school met pitriet een mand gemaakt heeft, dus we zullen haar eens raadplegen )
En ik heb ook op internet al het e.e.a. gevonden, komt vast goed
Afgelopen week was een leuke week! Veel dingen gedaan, eigenlijk te veel om op te noemen. Ik ga toch een poging wagen
Maandag kwam tante Sten gezellig op visite en ze bleef ook bij ons eten. Ze kwam nog voor de verjaardag van Josha, en Josha had vorige week de hele week iedere dag gevraagd “Tante Ten komt nu?” En afgelopen maandag was het dan eindelijk zo ver! Tante Sten had ook nog een verrassing voor Josha: een hele mooie Barbie met kleertjes! Josha helemaal gelukkig, en al de hele week met de Barbie aan het spelen, aankleden, omkleden, uitkleden. Het was erg gezellig, en tante Sten bleef ook eten, dus dat was helemaal feest.
Donderdag hadden we afgesproken met Eugenie en Sariel en Gideon in Ballorig. Ze zijn nieuw in thuisonderwijsland en wonen lekker in de buurt, dus we wilden wel even kennis maken. Jongens zijn van dezelfde leeftijd als Calvin en Luca, dus leuk! Lekker weer, dus op het fietsje naar Ballorig, heerlijk! Lana en Helene en Holdy waren er ook. Iris met Tara, Boris en Dido. Leuk om elkaar weer te zien! Dat was alweer een tijdje terug. De koekjes die Luca gebakken heeft dinsdagavond hadden goed aftrek, iedereen vond ze heerlijk, en dat waren ze ook! De jongens konden het ook goed met elkaar vinden, Calvin kwam op een gegeven moment naar me toe om te vragen of Sariel en Gideon na Ballorig met ons mee naar huis mochten. Nou dan klikt het wel, geloof ik Josha heeft er een nieuw vriendinnetje bij, Holdy vindt ze echt heel lief. En Dido ook. We waren als laatsten over in Ballorig, en dus mochten ze met elkaar “het ballenspel” doen. Haha, dat is gewoon een handige truuk van het personeel van Ballorig om zelf niet de ballen terug in de ballenbak te hoeven doen. De jongens en meiden kregen een grote blauwe zak, en die mogen ze vullen met ballen, en dan weer in de ballenbakken gooien, en als beloning krijg je dan een snoepje. Maar omdat ze met zijn 9en waren, en zakken vol hadden, kregen ze wel een handvol snoep! Nou dat kon niet meer stuk natuurlijk voor ze. Rond 18 uur gingen we weer op het fietsje naar huis, weer heerlijk in het zonnetje. Een heerlijke dag, helemaal voldaan.
Vrijdag heb ik met Luca een bureau opgehaald in Amsterdam, via Marktplaats gekocht voor op Calvin zijn kamer. Calvin heeft vanaf we hier wonen geen bureau op zijn eigen kamer. Ons bureau staat bij Luca op de kamer, omdat die kamer groter is, en Calvin speelt dus altijd op de kamer van Luca op de pc. We wilden dat graag veranderen. Calvin wil graag een eigen bureau, en dat was gelukt. Routebeschrijving uitgeprint, en op weg naar Amsterdam. Calvin en Josha waren zoals altijd op vrijdag bij opa en oma. Maar in de middag zou oma met alle 3 gaan zwemmen. En zou ik zo maar, voor het eerst sinds tijden zo maar een paar uurtjes geen kinderen om me heen hebben, zelfs Josha niet. Haha, maar omdat ik ze altijd om me heen heb, is dat altijd erg wennen, en leeg. En het voelt ergens ook niet als speciale tijd, waar ik dan iets “voor mezelf in moet doen” ofzo. Nee, ik vind het wel best eigenlijk. Ga lekker met Brenda even boodschappen doen, even naar het winkelcentrum. Heel gezellig eigenlijk zo even vrouwen onder elkaar geen meisje of jongetje met iets lekkers in zijn hand, dat roept: “Mam, mogen we dit? Dat vinden we zoooo lekker?” En als ik weer thuis ben, komen Josha en Luca alweer thuis, zo rond half 4. Zwemmen was heerlijk. Kwartiertje later staan Sam en Thea voor de deur, gezellig spelen. We genieten van het mooie weer, want het is weer mooi weer. Lekker nog even buiten in het zonnetje zitten.
Oma vertelde dat ze graag zaterdag met de jongens naar Fort Krommeniedijk wil gaan. Daar is een open dag, en er is een puzzeltocht. Nou prima! Daar hebben ze wel zin in! En Thea vroeg of de jongens morgen ook mee mochten, want ze gaan naar het strand, en Sam had gevraagd of Calvin en Luca ook mee mogen. Als ze op tijd terug zijn van het Fort mogen ze uiteraard mee! En ook daar hebben ze zin in.
En dan hebben we zaterdag ook nog Kinderkermis van de gymvereniging Jahn. Speciale peuterkermis in de gymzaal. Omdat de jongens weg waren, gaan Joep, Josha en ik samen op de fiets erheen. En het is er geweldig. Vriendjes en vriendinnetjes van de gym zijn er, en ook Emiel en Martijn. Er is een springkussen, en de Kop van Jut, eendjes vissen, grabbelen in een ton. Te veel om op te noemen. Na de gebruikelijke tijd die Josha nodig heeft om los te komen, wilde ze niet meer naar huis toe En ze kreeg ook nog een ballon die kan vliegen.
De jongens waren al thuis toen we op het fietsje aankwamen, en Thijs en Sabine en Milan waren er ook. Calvin vertelde dat er bij het Fort iets was met Inundatie, en of ik wist wat dat was? Uhm.. nee, geen idee? Inmiddels heb ik het gevonden op de site van Fort Krommeniedijk. Boeiend. Inmiddels arriveerden Kees en Thea om de jongens op te halen, om naar strand Castricum te gaan. Milan, Thijs en Sabine bleven de hele middag gezellig op visite. Ik heb met Milan nog samen op de Wii spelletje Mario Galaxy gespeeld, daar is hij helemaal vol van, van dat spel!
Maar, wat ik voor het eerst in mijn leven gedaan heb: Ik heb planken gemaakt in de inbouwkast van Calvin. Tja menig vrouw zal haar wenkbrouw ophalen en denken, tssss kun je dat niet dan? Nou uhm, nee ik kon het niet nee. Ik kom uit een gezin van 3 broers en 1 paps, nou haha, dan hoef je niets te doen zelf. En als je dan ook nog trouwt met een vreselijk handige man, tja, dan is de noodzaak om dat soort dingen te leren ook niet echt aanwezig. Maar ik wilde dit toch eens zelf doen. Dus terwijl Joep en Thijs lekker koffie zaten te leuten en de laatste it-nieuwtjes uit te wisselen. Sabine met Josha en Milan aan het spelen was, stond ik heel stoer met een cirkelzaag in mijn hand, planken te zagen! Maar dat was nog niet alles, Ook de boormachine nam ik ter hand, ging de planken afmeten, gaten boren, steunlatjes monteren, planken erin, en klaar is Kees! Ik was helemaal trots op mezelf! En Joep ook! Want de mannen zaten zich natuurlijk te verkneukelen hoe ik dat zou doen met het afmeten van de schroefgaatjes, of dat me zou lukken. Haha Oke ik geef toe, af en toe een kleine tip van Joep, hoe ik met de cirkelzaag moest omgaan bijvoorbeeld. Maar het is gelukt. Gisteravond nog de rest van de kamer veranderd. Bed naar de andere kant, Joep heeft het bureau in elkaar gezet. Kledingkast in de gang gezet, daar kunnen mooi weer spulletjes in van Josha. En opeens waren de jongens weer terug! Ze hebben het heerlijk gehad op het strand!
Nou ja.. een heel verhaal zo, zoals ik al zei, eigenlijk te veel om op te noemen.
Ik vind het een sport om een mooi woord te leggen, en vooral gebruik te maken van de extra letterwaardes en woordwaardes, daarentegen is Joep blij als hij een woord kan leggen, en kijkt niet waar hij het legt 
. Alleen had ik er iedere keer geen fotocamera bij, en dan vind ik het minder leuk om te schrijven.
Wil je reageren?