Sinterklaas

Het is weer zover, Sinterklaas is weer in het land! Dat betekent weer een hoop opwinding, en blijde verwachting, zoals dat heet

Er worden driftig lijstjes gemaakt, geschreven, zelfs door Calvin, die over het algemeen niet graag de pen ter hand neemt Maar in het kader van verlanglijstjes pakt hij ook maar wat graag een pen! Ook Josha doet erg haar best om een lijstje te maken. Zij wijst aan wat ze graag wil hebben in de diverse speelgoedboekjes die we in huis hebben. En Joep schrijft het op. En ach.. hoe verrassend, als het maar roze of rood is, en natuurlijk alles dat met paarden te maken heeft,  wordt opgeschreven Echt prioriteiten stellen doet ze nog niet. Ze wil gewoon ALLES krijgen! Heerlijk zo onbevangen als ze gelooft in de Sint!

Schoentje zetten, zingen! Zo heerlijk. De jongens zingen vrolijk en hard mee. “Daar wordt aan de deur geklopt! Hard geklopt, deur kapot!”  Josha bedenkt haar eigen liedjes om te zingen, met eigen teksten en eigen melodie. Luca en ik hebben op gitaarles wat sinterklaasliedjes geleerd, en we proberen driftig mee te spelen met de nieuw geleerde accoorden, dat valt nog niet mee, maar wel leuk!

En dan de volgende dag … Wat zit er in de schoen?!? Voor Josha een doos met kralen, met lettertjes erop. Helemaal gelukkig is ze. Voor de jongens een pistooltje, die Josha nu ook vurig wenst, want dan kan ze meedoen met het schietspel. Onverwacht extra werk voor de Sint en de pieten.

Josha is heerlijk bezig met haar kralen, ze maakt oorbellen met haar naam, armbandjes voor Calvin met zijn naam, voor Luca met zijn naam, en een voor papa. Alles met een beetje hulp van mama.

En toen papa en mama van de week “naar de dokter moesten ” en Brenda kwam oppassen, hebben ze de serre mooi versiert. Kijk maar:

In het kader van de Sinterklaas was oma met Calvin naar een workshop in het dorpshuis gegaan, knutselen met marsepein. Eigenlijk zou oma met Luca gaan, maar die wilde liever naar judo toe, het viel namelijk op hetzelfde tijdstip. Calvin had wel zin om mee te gaan.

Dit is het resultaat:

 

Sinterklaas

De sint is inmiddels weer vertrokken naar Spanje, zo zegt men. Wij hebben een hele leuke Sinterklaas avond gevierd.

Vrijdag was het natuurlijk zover. Het duurde wel lang hoor, voor het pakjesavond was. Wanneer ook alweer? Antwoord “meestal na het avondeten toch?”  Volgende vraag: Hoe laat eten we? hihi.

Joep was eerder thuis van zijn werk, en we zouden lekker een pizza gaan maken met elkaar. Calvin was op zijn pc bezig met Garry’s Mod. Luca en Josha hielpen mee met pizza maken. Op een gegeven moment zeg ik tegen Joep: “Volgens mij is het bier op, wil je niet een paar halen bij de Coop?” Waarop Joep verbaast kijkt, en even naar de schuur loopt. Opeens is Luca verdwenen, ik hoor hem stampen in de gang richting Calvin’s kamer. Opgewonden gefluister hoor ik :”psswew” papa…. nu….”  Vervolgens komt Luca weer terug, en kijkt mij ondeugend aan Waarop ik hem vraag wat er is? Hij fluistert in mijn oor, dat hij denkt dat papa nu…. Maar ja, dan stapt papa weer binnen met een paar biertjes. Blijkbaar hadden we toch nog bier  

We eten onze heerlijke pizza, en kijken wat tv. De jongens zouden de boel afruimen, maar zijn te gespannen, dus Joep gaat de vaat doen, en Calvin en Luca en Josha en ik hangen wat  op de bank, we kijken een leuk programma op tv. En dan inene: BOINK BOINK. Jahaaaaaaaaaaaaaaa. Sinterklaas. De jongens rennen naar de voordeur, en Josha klimt behoedzaam van mijn schoot af, en zegt: Oh, ja.. Sinterklaas…. en rent voorzichtig richting de deur. En daar stond een enorme grote zak, vol met kado’s! Helemaal geweldig natuurlijk!

We zijn lekker op de grond gaan zitten, met dobbelstenen, en als je 1 of 6 gooide, mocht je een kadootje open maken. En zo zijn we een hele tijd lekker bezig geweest. Ik had zelf een erg goeie hand van gooien deze avond, dus we waren nog bijna naar het Casino gegaan Ik had binnen no-time al mijn kadootjes al uitgepakt. En de jongens vroegen of ik voor hun wilde gooien, en dat deed ik uiteraard, en ze konden uitpakken hoor )

En wat een verwennerij! Van Lego tot Polly Pocket, van boeken tot lekkere luchtjes. Van mozaiektegels tot knooptapijt, spelletjes als Doolhof en Munchkin, te veel om op te noemen, dus daar begin ik niet aan. Hier wel wat fotootjes.

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is …..

Vorige week hebben we de wilgen geknot, en de takken daarvan liggen te wachten tot we er iets mee gaan doen. Het plan was om er misschien manden mee te maken, maar dat lijkt me ook wel moeilijk. Een krans leek me ook wel wat, en al doende kwamen we op het idee om een “roe” te maken. In het kader van Sinterklaas.

Gewapend met messen en snoeischaren gingen we aan de slag! Er is tenslotte niets heerlijkers dan met het zachte weer buiten te zijn en lekker met natuurlijke materialen te werken. Lekker op een bos hout gaan zitten met je zakmes, takjes afsnijden. Praten over Sinterklaas. Wat is een “Roe” nu eigenlijk? Dat heb ik uitgelegd, haha nou dat was wel grappig, dat wisten ze eigenlijk niet. Dus gingen we een roe maken. Want welk kind krijgt tegenwoordig nog een roe?

Josha genoot ervan om met een echt mesje “in het bos” te mogen zitten en takjes te snijden. Toen papa thuiskwam, was dat een van de eerste dingen die ze vertelde.

Sinterklaas

De goed heilig man is weer in het land! Vandaag kwam hij op diverse plaatsen in Nederland aan. En ook in ons dorp. Dat betekent in ons geval dat Calvin, Luca en Josha vanavond hun schoen mogen zetten. Spanning alom natuurlijk!.

Mams moest nog even “boodschappen” doen, dus die ging vandaag even weg. Toen ik terugkwam van de boodschappen, zat ik met mijn auto achter de Sinterklaasintocht in ons dorp. Gelukkig bleef de Sint nog even in ons dorpshuis achter, aantal pieten verzamelen, en kon ik langs de optocht komen. Was ik gelukkig nog op tijd terug om de pieten en Sint te zien vanaf ons huis. Dat is tenslotte ook wel heel erg bijzonder dat Sinterklaas gewoon langs ons huis komt!!!

Luca en Josha waren enthousiast toen de stoet eraan kwam, en we stonden buiten te wachten toen Sint ook nog zwaaide naar Luca en Josha. En van heel veel pieten kregen we heerlijke pepernoten!  Josha vond de pieten wel wat eng, het snoep pakte ze niet aan, maar papa wel. Ik maakte wat foto’s ondertussen. Maar uiteraard was halverwege mijn batterij van de camera bijna op, en kon ik helaas van de Sint alleen zijn achterkant op de foto zetten. Gelukkig nog wel wat pieten op de foto.

We konden achter de stoet aan, richting het centrum van het dorp, maar de jongens en Josha vonden het wel oke zo. Ze hadden Sinterklaas gezien, en wilden gewoon weer lekker verder rommelen in huis.

En toen vanavond gebeurde het.. Luca was vanavond druk doende, want ze mochten hun schoen zetten! Dus een bak met water, wortel neerleggen. Josha was al in slaap gevallen zonder schoen zetten, en Luca ging op zoek naar een schoentje voor haar. Calvin zette ook zijn schoen. Luca deed zijn verlanglijstje in de schoen, en Calvin bedacht zich inene dat hij nog een lijstje moest maken.  Joep bracht de jongens naar bed, maar inene kwamen ze allemaal weer terug, en Luca helemaal hyperdepieper… Want “het grote geheim”, hij wist het!!! Sinterklaas bestaat niet! 

Hij vroeg in bed aan Joep, pap? hoe zit het nou? Koopt Sinterklaas die kadootjes of jullie? Joep probeerde er nog een beetje omheen te draaien, maar hij wilde het gewoon echt weten. En eigenlijk wist hij het wel, dat Sinterklaas niet echt bestond, zei hij. Hij was er heel opgewonden over. We hebben uitgelegd dat het een toneelstuk is dat alle mensen opvoeren voor de kinderen. Dat kinderen nog zo in de magie van fantasie leven, en dat het zo een spannend feest is. Hij was een soort van opgelucht dat hij het weet, in eerste instantie. Hij zei: “Ik vond het al zo toevallig dat mama boodschappen moest doen, alleen” en “Ooooh, dus jullie hebben vorig jaar die StarWars Lego Boot gekocht, en die Bulldozer van Calvin?” “ja”. “Ooooh dus daarom kregen we ook zo vaak dat wat we graag wilden hebben.” “En dat water dan en die wortel? Wat doen jullie daar dan mee?” “Die aten we zelf op, of gaven we aan de beestjes, of we legden ze weer weg.” En hij gniffelt.  Calvin zit te glunderen erbij. Trots op zijn broer, blij dat Luca het nu ook weet. Hoewel, wij hebben het idee dat Calvin eigenlijk nog half gelooft, en dat geeft hij ook toe. De jongens gaan weer naar bed, maar Luca komt telkens weer uit bed, het is zooo spannend voor hem. Hij wil eigenlijk het kadootje dan nu wel hebben, en niet morgen. Maar wij willen het toch pas morgen geven, we hebben het nog niet eens ingepakt, en zitten te wachten tot die boefjes slapen en we de verrassing kunnen regelen. maar Luca is eigenlijk ook een beetje teleurgesteld, eigenlijk vindt hij het jammer dat hij nu weet dat wij de kadootjes kopen, en niet Sinterklaas. Het draait maar in zijn hoofdje rond, komt telkens weer uit bed, om erover te praten, te denken. Het is een denkertje, dus er gaat zoveel in zijn hoofdje rond. HIj kan er niet van slapen. Uiteindelijk is het nu dus 1 uur in de nacht, Luca kan nog altijd niet slapen, en Joep staat de kadootjes in te pakken, ondertussen roept Luca: “Pap? Kan ik komen?” Joep zegt heel rustig “nee”. “Oooh ik snap het al.”

De lieverd. Ik ga nu bij hem liggen….