Sinterklaas kapoentje

5 december, Sinterklaas! DE dag van het jaar, naast je verjaardag uiteraard. Voor paps en mams ieder jaar weer een uitdaging.

• Waar maak je ze blij mee?
• Wat is “de killer”?
• Hoe krijgen we alles een beetje ongezien in huis?
• Hoe krijgen we alles ingepakt en in de zak?
• Waar zetten we de zak, zonder dat ze het zien?

Ach, laten we het kort houden, het is dit jaar weer gelukt Er stond een zak voor de deur! 3 zakken zelfs! Vol met pakjes! De dobbelsteen werd er weer bij gehaald. Luca had bedacht dat we het alsvolgt zouden doen: We zeggen wat we gaan gooien, een 2 of een 3 etc., dan gooi je de steen, en als je gelijk  hebt, mag je een pakje pakken. Maar dat werd niets Het duurde een eeuwigheid, dus al snel gingen we over op ons gebruikelijke dobbelprotocol Als je 1 of 6 gooit, mag je een kadootje uitpakken.

 

Er werd van alles uitgepakt. Josha was heel blij met knutselspulletjes, een sleetje, haarspeldjes, maar haar favorieten waren: een zilveren kettinkje met een hartje eraan, een k3 pop Josje, en een eigen roze fotocamera!!! Haar avond kon niet meer stuk! Heerlijk zo een gelovig meisje.

De jongens werden ook blij van hun kadootjes. Ze kregen bouncing putty, heel grappig spul is dat!! Verder was Luca blij met zijn 2×2 kubus! “YES , YES, YES ….YES!” was zijn reactie toen hij het pakje opende Hij kreeg ook nog paracord, en pannetjes met een spork, voor zijn survivalspulletjes, een boek met touw om knopen te leren maken. Gelli Baff, een of ander spul waardoor je badwater in gel verandert Zijn klapper was een zwart fotocameraatje, net als Josha, een headset voor op zijn computer, en een dagje skien samen met zijn broer op Snowplanet! Calvin kreeg pin art, zilveren kettinkje, ook stuierklei. Hij was het meest blij met “Battlefield”, spel voor de computer, een dag skien met zijn broer dus En natuurlijk: The Zombie Survival Guide! (let op Luca die een perfecte immitatie van een Zombie doet naast Calvin op de foto)

Nadat we een heel tijdje met zijn allen pakjes hebben uitgepakt, en ondertussen van de chocoladeletters snoepten, en van de pepernoten en de taaitaai, was het tijd om al die kados even uitgebreid uit te proberen Josha heeft de hele avond heerlijk gespeeld met alles, onderwijl zingend “dank je, dank je, dank je Sinterklaasje, dank je, dank je, dank je…..”

 

Pietendorp

Je bent 6 en je gelooft heilig in Sinterklaas! Dan is het natuurlijjk wel heel leuk om met je vriendinnetje naar het Pietendorp te gaan. Het pietendorp was in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen, dus samen met Monique en Fienke gingen we op weg!

Parkeren in Enkhuizen, en dan stukje lopen naar het Pietendorp. De wandeling op zich was al leuk, de meiden kwamen letters tegen, en moesten bij iedere letter poseren, en daar moest natuurlijk een foto van gemaakt.

Een dorp vol met zwarte pieten. Dat is wel indrukwekkend! En zoals Josha Josha is, ging ze dus echt niet de pakjes in de schoorstenen gooien. Veel te druk daar! Maar Fienke uiteraard zoals Fienke is wel! Vol trots het pakje erin gooien, en daarna werd ze nog door zwarte piet opgetild, en ging hij even passen of ze ook in de schoorsteen paste.

Josha vond het leuk om te kijken. Overal gingen we kijken. In het Zuiderzeemuseum is ook de film Bennie Stout opgenomen. Fienke was de week ervoor naar de film geweest, wat natuurlijk hartstikke leuk was! En ze herkende dus meteen het huis van de burgemeester waar we langliepen. En de auto van Bennie Stout, en de auto van het zoontje van de burgemeester.

We hebben Amerigo gezien, het paard van Sinterklaas, en geaaid natuurlijk!

We hebben eigenlijk van alles gezien en gedaan. En uitgeprobeerd. Vooral achter de huizen vonden de meiden het iedere keer bere-interessant! Wat daar allemaal niet te beleven valt!! Heerlijk gewoon!

Knutselen konden we ook, een zwarte piet schilderen, daar hebben de meiden in volle concentratie zitten knutselen, waardoor we de Pietenschool gemist hebben. Dat was wel jammer!

Maar gelukkig hebben we ook “de pietenpakwasserette” nog wel gezien. Daar werden de pietenpakken gewassen met de hand. Er werd gevraagd of er mensen waren die wilden helpen, en natuurlijk was Fienke wel bereid om even te helpen. Josha niet, maar ja, die heeft een moeder die dan wel even wil helpen. En ja hoor, had mama natuurlijk net de broek van “bange piet” te pakken. Die had in zijn broek geplast, en het kruis van de broek moest even goed gewassen. Nou Josha dacht.. Oh nee he, dat is mijn moeder weer, ik ga er gauw vandoor, en die ging Amerigo lekker aaien, terwijl moeders op een wasbordje een pietenpak aan het wassen was

Tot slot wilden we nog Friet van Piet kopen, maar helaas was die al dicht. Alle zwarte pieten wezen ons op het optreden van de Pietels, een zwarte pietenband, maar de meiden waren het er over eens, daar gingen ze ECHT niet naar toe. Veel te druk daar! Dus rustig aan gingen we richting de auto.

Nog een menuutje achterin de auto gegooid van MacDonalds, dat deed het ook goed En toen naar huis. Helemaal af waren ze, de meiden, na een dagje Pieten gingen ze lekker pitten!

De zak van Sinterklaas

Een dag als geen ander, maar dan toch een beetje anders, want vandaag is het 5 december. DE dag van het jaar, op je verjaardag na dan. Er is in ons gezin nog 1 gelovige, volop gelooft ze erin. Vorige week had ze haar schoen gezet, en zat er een kadootje in, een paard van Schleich, ze was er heel blij mee en kwam het ons heel blij vertellen. Toen ze wegliep bij ons, had ze Ninja inmiddels ook opgetild, en terwijl ze door de gang naar de woonkamer liep, hoorde ik haar zeggen tegen Ninja: “En vond Sinterklaas jou ook zo lief? Ja, Sinterklaas vond jij vast ook heel lief he Ninja?” En dan smelt ik wel even hoor, een kleine blik in wat er in haar hoofdje omgaat, zij zag de Sint al helemaal door het huis lopen om het kadootje in de schoen te doen, en dat de Sint dan Ninja ziet lopen…

(onze ondeugd trouwens.. Hier zie je hoe Joep Ninja uit de gordijnen haalt!

Maar goed, ik dwaal af.. vandaag is dus de grote dag. Pakjesavond! “Ik kan niet wachten!” De een na de ander zegt dit. Vanmorgen hadden we een heerlijk ontbijt met warme broodjes, maar alle 3 hadden ze geen honger. Raar, want normaal eten ze bijna de kaas van mijn brood . Kriebels…. Sinterklaas kriebels.

De Sint had vandaag een heel ander plan dan de andere jaren. Normaal wordt er bij ons altijd hard gebonsd, en dan staat er een grote zak voor de deur. Dit jaar was het anders. Er werd een brief bezorgd voor Calvin, Luca en Josha. Luca las hem voor. Een brief, in dichtvorm, waarin stond dat er dit jaar een zoek-maak-Piet was, die de zak ergens verstopt had, en dat ze hem zelf moesten zoeken, de volgende hint konden ze vinden bij de boeken. Dus daar ging het stel, naar de boekenkast in de gang. Calvin hoorde ik al hardop denken: Ah dat moet vast een Sinterklaasboek zijn! (Slim opgemerkt!) En inderdaad Josha vond een envelop in een Sinterklaasboek (na ijverig zoeken…. ahum.. nee ze was precies op ooghoogte, en zag een punt van een envelop uisteken, maar wat was ze trots dat zij hem meteen had!). In die envelop zat een brief met een doolhofje. In het doolhof stonden allerlei letters, als ze de juiste weg vonden, dan stond er een woord. Dat bleek “schuur” te zijn. Juichend renden ze naar de schuur, speurend naar een zak, helaas.. er lag wel een zak, maar een hele kleine, met wederom een brief erin. In die brief stonden 2 rebussen. Ze moesten raden welke van de 2 rebussen “hoor de wind waait door de bomen” was, dan kregen ze weer een hint waar ze heen moesten gaan. Ze hadden het goed, en mochten naar de Serre. Daar gingen ze weer. Op zoek naar de envelop, Luca vond die al snel, en Josha mocht hem open maken. Er stonden 3 raadselgrapjes in, die ze om de beurt aan elkaar mochten vertellen (hoe heet de boot van Sinterklaas? Antwoord: de Taai-tanic, ja ja, hoog niveau ) Daarna mochten ze naar de verkleedkist. Daar lag weer een envelop in, ze mochten zich verkleden als Sinterklaas en 2 zwarte pieten. Er was nog maar 1 pietenmuts, dus Calvin mocht een kerstmuts op In de pietenmuts zat alweer een envelop. Ze kregen de opdracht om het liedje te zingen “De zak van Sinterklaas”, alle 3 de coupletten, en dat deden ze! Onderaan stond weer een puzzeltje. Ze moesten zoeken naar letters in het liedje. (De eerste letter van de 6e zin van het eerste couplet, etc) Als ze alle letters hadden, stond er weer een hint: Naar de zolder (ach, zoekmaakpiet had een foutje gemaakt, ze moesten “naar de zodder”, maar ze begrepen het meteen). Jaaaaaaaaaaaaa, daar gingen ze, zoeken. Maar dat was even zoeken, tot ze in een ander gedeelte gingen zoeken (onze zolder is nogal lang), en daar bij de schoorsteen, stond een enorme zak met kadoos!! Jippie, dat was feest!

We hebben tot vanavond de pakjes uitgepakt, er zat van alles in de zak, van stiften tot een Nerf Stanpede. Klappertjespistolen. Survival-mesjes, kapla. Manege van Playmobil. Het was een feest!!!

Op dit moment liggen er 2 jongetjes helemaal blij en tevreden in bed, en een meisje is helemaal tevreden in slaap gevallen, zeker om dat Ninja ook nog bij haar kwam liggen onder het dekentje.

Winter!

Wat heerlijk, het vriest hard! Het sneeuwt! Heerlijk! De jongens hebben de schaatsen van zolder gehaald, en zijn op onze sloot achter ons huis aan het schaatsen. Josha wilde eigenlijk geen schaatsen, maar toen ze ze zag in de winkel, leek het haar toch wel wat, dus ook Josha heeft nu een paar schaatsen!

Vanmorgen had ze er zin in, “Mam, zullen we op het ijs gaan met mijn nieuwe saatsenn?” Ja natuurlijk! Gelukkig is ze nu zover dat ze ook wel sokken in haar schaatsen aantrekt. (Ze heeft een hekel aan sokken, ze draagt ze echt nooit, want ze zitten niet lekker, ze kan het slecht verdragen aan haar voeten.) Muts op, handschoenen aan, das om, en ja hoor. Daar stond ze op het ijs!

Luca was ook helemaal blij voor haar, en liet haar zien hoe schaatsen gaat. Ze heeft tot nu toe op van die dubbele glijdertjes geschaatst/gelopen. Maar het is toch wel moeilijk. We hebben een stoeltje gepakt en Luca deed voor hoe ze daarmee kon schaatsen. En wederom, daar ging ze. Ze vond het geweldig. Calvin had ondertussen de sneeuwschep gehaald bij opa en oma om het ijs schoon te maken, en was daar nog mee bezig. Met het zonnetje erbij, dan is dat toch wel echt genieten!

Wat grappig was vandaag, maar wat Luca niet zo grappig vond..

Luca pakt een sneeuwbal, en gooit die in Calvin zijn nek. Calvin heeft de sneeuwschep in zijn handen, en schept een schep vol . Luca ziet het, en schaatst hard weg, roepend: “Je kunt me toch niet inhalen!” Maar, Calvin haalt hem toch wel in, en gooit de schep met sneeuw op Luca. Het zag er zo grappig uit, alleen Luca kon het niet waarderen…. Vervolgens pakte hij weer een sneeuwbal die hij in Calvin zijn nek gooide, waarop het gebeurde zich herhaalde… Luca nog bozer!!  ” Ik riep toch heel duidelijk dat ik het niet wil!”  Omdat ik erom moest lachen, het zag er ook zo grappig uit die 2 achter elkaar aan, werd Luca boos op mij! En kreeg ik ook een sneeuwbal in mijn nek!! Maar ja… Luca had een muts op, vol met sneeuw (door die bergen die hij kreeg van Calvin) en ik deed zijn muts af, en ik schudde die zachtjes richting zijn gezicht, zodat de sneeuw in zijn toet spetterde. Toen was het gebeurt…. Woest was hij.. Hij trok zich even terug in ons huis, op zijn kamer…. Hij vond het allemaal niet eerlijk… Gelukkig draaide hij weer bij toen ik zei: “Stel dat Calvin mij een sneeuwbal in mijn nek gooide, en ik zou hem achterna rennen met een sneeuwschep vol met sneeuw… zou je dat er niet heel grappig uit vinden zien?” Hij moest weer lachen toen hij zich dat voorstelde.. En toen loste de boosheid op. Konden we over naar de orde van de dag weer.. namelijk: Sinterklaasfeest met een zwarte piet in Castricum met andere thuisonderwijzers.

In Castricum  hebben we van alles gedaan. Gezongen sinterklaasliedjes in alle soorten en maten, sinterklaas kleurplaten ingekleurd.

Luca heeft geschaakt met Boris en nog een ander jongetje (naam even vergeten). Josha heeft hard meegezongen met alle liedjes. En we hebben met Luca meegezongen op de gitaar. “Stand by me”, “To make you feel my love”.  We hebben 4 op een rij gedaan. En er werd buiten een heftig sneeuwballengevecht gehouden, dolle pret!

Zwarte Piet stond inene bij ons in de hut! Met pepernoten! Josha was onder de indruk, ze vond het hartstikke leuk dat die Piet er was, ze was ook blij dat het een “meisjes-piet” was, maar ik mocht geen stap van haar zijde wijken, en ze kroop in me Het was wel een hele lieve Piet, ze bleef op afstand, maar probeerde op een gegeven moment toch heel lief een klein gesprekje aan te knopen met Josha. Josha gaf wel antwoord, heel verlegen, maar vond het toch nog steeds wel eng. Maar Piet had ook een zak met pakjes bij zich, en alle kinderen kregen een kadootje, dat was natuurlijk groot feest!

Het was al met al echt een winterse dag vandaag, en we hebben er echt van genoten!

 

Sinterklaas kapoentje

Jaaaaaa! We mogen onze schoen zetten. (Om te voorkomen dat de kids iedere dag hun schoen gingen zetten, en dan heel wat verwachtten, hebben we toen Calvin nog klein was, verteld dat ze hun schoen mogen zetten vanaf dat de Sint in ons dorp was aangekomen, en dan iedere week een keertje, tot de verjaardag van de Sint op 5 december. Dan komt er een zak met kadootjes. En dat hebben ze eigenlijk altijd gewoon geaccepteerd, soms kwam de vraag wel: “Waarom mag .. wel zijn schoen zetten?” die vraag konden we altijd wel beantwoorden door te zeggen dat de pieten niet overal tegelijk kunnen komen, en dat dan om de beurt ergens een kadootje wordt gebracht. En zo gaat die traditie door.)

De oudsten geloven niet meer, maar ja, gelukkig hebben ze hun zusje nog, die volop gelooft! Dus mogen zij hun schoen ook nog zetten! En daar willen ze dan ook wel voor zingen! Luca met zijn gitaar begeleidt ze. Voor het eerst in alle jaren, krijgen Joep en ik de opdracht om vooral niet mee te zingen! Zij zingen zelf! En het klinkt echt zo lief! 3 kinderstemmen en een gitaar, geweldig! Joep heeft het gefilmd met zijn mobiele telefoon, helaas weet hij niet goed hoe het filmpje op de pc te krijgen, dus ik kan het niet laten zien en horen.

En nu snel gaan slapen, dan kunnen de pieten hun werk gaan doen!

Sinterklaas

Het is weer zover, Sinterklaas is weer in het land! Dat betekent weer een hoop opwinding, en blijde verwachting, zoals dat heet

Er worden driftig lijstjes gemaakt, geschreven, zelfs door Calvin, die over het algemeen niet graag de pen ter hand neemt Maar in het kader van verlanglijstjes pakt hij ook maar wat graag een pen! Ook Josha doet erg haar best om een lijstje te maken. Zij wijst aan wat ze graag wil hebben in de diverse speelgoedboekjes die we in huis hebben. En Joep schrijft het op. En ach.. hoe verrassend, als het maar roze of rood is, en natuurlijk alles dat met paarden te maken heeft,  wordt opgeschreven Echt prioriteiten stellen doet ze nog niet. Ze wil gewoon ALLES krijgen! Heerlijk zo onbevangen als ze gelooft in de Sint!

Schoentje zetten, zingen! Zo heerlijk. De jongens zingen vrolijk en hard mee. “Daar wordt aan de deur geklopt! Hard geklopt, deur kapot!”  Josha bedenkt haar eigen liedjes om te zingen, met eigen teksten en eigen melodie. Luca en ik hebben op gitaarles wat sinterklaasliedjes geleerd, en we proberen driftig mee te spelen met de nieuw geleerde accoorden, dat valt nog niet mee, maar wel leuk!

En dan de volgende dag … Wat zit er in de schoen?!? Voor Josha een doos met kralen, met lettertjes erop. Helemaal gelukkig is ze. Voor de jongens een pistooltje, die Josha nu ook vurig wenst, want dan kan ze meedoen met het schietspel. Onverwacht extra werk voor de Sint en de pieten.

Josha is heerlijk bezig met haar kralen, ze maakt oorbellen met haar naam, armbandjes voor Calvin met zijn naam, voor Luca met zijn naam, en een voor papa. Alles met een beetje hulp van mama.

En toen papa en mama van de week “naar de dokter moesten ” en Brenda kwam oppassen, hebben ze de serre mooi versiert. Kijk maar:

In het kader van de Sinterklaas was oma met Calvin naar een workshop in het dorpshuis gegaan, knutselen met marsepein. Eigenlijk zou oma met Luca gaan, maar die wilde liever naar judo toe, het viel namelijk op hetzelfde tijdstip. Calvin had wel zin om mee te gaan.

Dit is het resultaat:

Sinterklaas

De sint is inmiddels weer vertrokken naar Spanje, zo zegt men. Wij hebben een hele leuke Sinterklaas avond gevierd.

Vrijdag was het natuurlijk zover. Het duurde wel lang hoor, voor het pakjesavond was. Wanneer ook alweer? Antwoord “meestal na het avondeten toch?”  Volgende vraag: Hoe laat eten we? hihi.

Joep was eerder thuis van zijn werk, en we zouden lekker een pizza gaan maken met elkaar. Calvin was op zijn pc bezig met Garry’s Mod. Luca en Josha hielpen mee met pizza maken. Op een gegeven moment zeg ik tegen Joep: “Volgens mij is het bier op, wil je niet een paar halen bij de Coop?” Waarop Joep verbaast kijkt, en even naar de schuur loopt. Opeens is Luca verdwenen, ik hoor hem stampen in de gang richting Calvin’s kamer. Opgewonden gefluister hoor ik :”psswew” papa…. nu….”  Vervolgens komt Luca weer terug, en kijkt mij ondeugend aan Waarop ik hem vraag wat er is? Hij fluistert in mijn oor, dat hij denkt dat papa nu…. Maar ja, dan stapt papa weer binnen met een paar biertjes. Blijkbaar hadden we toch nog bier  

We eten onze heerlijke pizza, en kijken wat tv. De jongens zouden de boel afruimen, maar zijn te gespannen, dus Joep gaat de vaat doen, en Calvin en Luca en Josha en ik hangen wat  op de bank, we kijken een leuk programma op tv. En dan inene: BOINK BOINK. Jahaaaaaaaaaaaaaaa. Sinterklaas. De jongens rennen naar de voordeur, en Josha klimt behoedzaam van mijn schoot af, en zegt: Oh, ja.. Sinterklaas…. en rent voorzichtig richting de deur. En daar stond een enorme grote zak, vol met kado’s! Helemaal geweldig natuurlijk!

We zijn lekker op de grond gaan zitten, met dobbelstenen, en als je 1 of 6 gooide, mocht je een kadootje open maken. En zo zijn we een hele tijd lekker bezig geweest. Ik had zelf een erg goeie hand van gooien deze avond, dus we waren nog bijna naar het Casino gegaan Ik had binnen no-time al mijn kadootjes al uitgepakt. En de jongens vroegen of ik voor hun wilde gooien, en dat deed ik uiteraard, en ze konden uitpakken hoor )

En wat een verwennerij! Van Lego tot Polly Pocket, van boeken tot lekkere luchtjes. Van mozaiektegels tot knooptapijt, spelletjes als Doolhof en Munchkin, te veel om op te noemen, dus daar begin ik niet aan. Hier wel wat fotootjes.

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is …..

Vorige week hebben we de wilgen geknot, en de takken daarvan liggen te wachten tot we er iets mee gaan doen. Het plan was om er misschien manden mee te maken, maar dat lijkt me ook wel moeilijk. Een krans leek me ook wel wat, en al doende kwamen we op het idee om een “roe” te maken. In het kader van Sinterklaas.

Gewapend met messen en snoeischaren gingen we aan de slag! Er is tenslotte niets heerlijkers dan met het zachte weer buiten te zijn en lekker met natuurlijke materialen te werken. Lekker op een bos hout gaan zitten met je zakmes, takjes afsnijden. Praten over Sinterklaas. Wat is een “Roe” nu eigenlijk? Dat heb ik uitgelegd, haha nou dat was wel grappig, dat wisten ze eigenlijk niet. Dus gingen we een roe maken. Want welk kind krijgt tegenwoordig nog een roe?

Josha genoot ervan om met een echt mesje “in het bos” te mogen zitten en takjes te snijden. Toen papa thuiskwam, was dat een van de eerste dingen die ze vertelde.

Sinterklaas

De goed heilig man is weer in het land! Vandaag kwam hij op diverse plaatsen in Nederland aan. En ook in ons dorp. Dat betekent in ons geval dat Calvin, Luca en Josha vanavond hun schoen mogen zetten. Spanning alom natuurlijk!.

Mams moest nog even “boodschappen” doen, dus die ging vandaag even weg. Toen ik terugkwam van de boodschappen, zat ik met mijn auto achter de Sinterklaasintocht in ons dorp. Gelukkig bleef de Sint nog even in ons dorpshuis achter, aantal pieten verzamelen, en kon ik langs de optocht komen. Was ik gelukkig nog op tijd terug om de pieten en Sint te zien vanaf ons huis. Dat is tenslotte ook wel heel erg bijzonder dat Sinterklaas gewoon langs ons huis komt!!!

Luca en Josha waren enthousiast toen de stoet eraan kwam, en we stonden buiten te wachten toen Sint ook nog zwaaide naar Luca en Josha. En van heel veel pieten kregen we heerlijke pepernoten!  Josha vond de pieten wel wat eng, het snoep pakte ze niet aan, maar papa wel. Ik maakte wat foto’s ondertussen. Maar uiteraard was halverwege mijn batterij van de camera bijna op, en kon ik helaas van de Sint alleen zijn achterkant op de foto zetten. Gelukkig nog wel wat pieten op de foto.

We konden achter de stoet aan, richting het centrum van het dorp, maar de jongens en Josha vonden het wel oke zo. Ze hadden Sinterklaas gezien, en wilden gewoon weer lekker verder rommelen in huis.

En toen vanavond gebeurde het.. Luca was vanavond druk doende, want ze mochten hun schoen zetten! Dus een bak met water, wortel neerleggen. Josha was al in slaap gevallen zonder schoen zetten, en Luca ging op zoek naar een schoentje voor haar. Calvin zette ook zijn schoen. Luca deed zijn verlanglijstje in de schoen, en Calvin bedacht zich inene dat hij nog een lijstje moest maken.  Joep bracht de jongens naar bed, maar inene kwamen ze allemaal weer terug, en Luca helemaal hyperdepieper… Want “het grote geheim”, hij wist het!!! Sinterklaas bestaat niet! 

Hij vroeg in bed aan Joep, pap? hoe zit het nou? Koopt Sinterklaas die kadootjes of jullie? Joep probeerde er nog een beetje omheen te draaien, maar hij wilde het gewoon echt weten. En eigenlijk wist hij het wel, dat Sinterklaas niet echt bestond, zei hij. Hij was er heel opgewonden over. We hebben uitgelegd dat het een toneelstuk is dat alle mensen opvoeren voor de kinderen. Dat kinderen nog zo in de magie van fantasie leven, en dat het zo een spannend feest is. Hij was een soort van opgelucht dat hij het weet, in eerste instantie. Hij zei: “Ik vond het al zo toevallig dat mama boodschappen moest doen, alleen” en “Ooooh, dus jullie hebben vorig jaar die StarWars Lego Boot gekocht, en die Bulldozer van Calvin?” “ja”. “Ooooh dus daarom kregen we ook zo vaak dat wat we graag wilden hebben.” “En dat water dan en die wortel? Wat doen jullie daar dan mee?” “Die aten we zelf op, of gaven we aan de beestjes, of we legden ze weer weg.” En hij gniffelt.  Calvin zit te glunderen erbij. Trots op zijn broer, blij dat Luca het nu ook weet. Hoewel, wij hebben het idee dat Calvin eigenlijk nog half gelooft, en dat geeft hij ook toe. De jongens gaan weer naar bed, maar Luca komt telkens weer uit bed, het is zooo spannend voor hem. Hij wil eigenlijk het kadootje dan nu wel hebben, en niet morgen. Maar wij willen het toch pas morgen geven, we hebben het nog niet eens ingepakt, en zitten te wachten tot die boefjes slapen en we de verrassing kunnen regelen. maar Luca is eigenlijk ook een beetje teleurgesteld, eigenlijk vindt hij het jammer dat hij nu weet dat wij de kadootjes kopen, en niet Sinterklaas. Het draait maar in zijn hoofdje rond, komt telkens weer uit bed, om erover te praten, te denken. Het is een denkertje, dus er gaat zoveel in zijn hoofdje rond. HIj kan er niet van slapen. Uiteindelijk is het nu dus 1 uur in de nacht, Luca kan nog altijd niet slapen, en Joep staat de kadootjes in te pakken, ondertussen roept Luca: “Pap? Kan ik komen?” Joep zegt heel rustig “nee”. “Oooh ik snap het al.”

De lieverd. Ik ga nu bij hem liggen….