Afgelopen weken

Inmiddels al een tijdje niet geschreven, beetje een blog-stilte. Dat heb ik zo nu en dan. Even geen inspiratie om te schrijven of te delen. Toch gaat het leven met alles wat erbij hoort, gewoon door Gelukkig maar

Lekker bbq-en met vrienden, lekker zwemmen in het zwembad. Judo, wandelvierdaagse met Sam en Thea. Spelletjes spelen, die we nieuw aangeschaft hebben, zoals “Graantje de voorste”. “Het grote basisschoolspel” . “Regenwormen”. En sind kort hebben we ook het spelletje “Halli Galli”.

En natuurlijk “blind tikkertje” in het zwembad. Ook Milan, die ook bij ons kwam spelen en bbq-en gisteren, vindt dat een leuk spelletje.

Tekenen, schilderen, voorlezen uit “Paulus de boskabouter en de eikelmannetjes”. Ik las het voor voor Josha, die had het boek samen met mij uitgekozen in de bieb, maar eigenlijk vond zij het boek maar saai, het verhaal loopt vrij langzaam. Er zit wel heel veel humor in het boek, en Calvin kon die humor wel erg waarderen, samen gelachen om de woordspelingen in het boek. Ik ben aan de hand van het boek Paulus de Boskabouter gaan vilten, Paulus is nog niet af, dus ik laat nog even geen foto zien, die volgt later wel .

Ondertussen hoorde ik “hier en daar” dat er waterpokken heerste. We zijn op ziekenbezoek gegaan bij Jai-Li die de waterpokken had, en later ook bij Dido, die ook de waterpokken had. En 2 weken later was het bij ons ook bingo! Josha kreeg wat verhoging, en ik zag wat vage vlekjes komen. De dag erna was ze echt heel erg ziek, flinke koorts, en bleven we samen lekker in bed liggen, ik mocht niet weg van haar. Calvin en Luca vonden het heel zielig voor haar, en ze hielpen ons goed. Ze maakten kopjes thee voor ons, en wat te eten. Luca kwam af en toe even kijken, want hij vond het “heeeel saai” als ik niet in de woonkamer was Josha haar koorts zakte na een aantal uren slapen, maar toen ze van het toilet afkwam, was ze helemaal van de rel. Ze deed de deur achter zich dicht, want Luca kwam eraan, die wilde iets vragen. Dat kon nog net (lees: ze stonden allebei aan de deur te duwen, maar toen ik ze herinnerde aan de pink van Sam die eens tussen de deur kwam door zo een accefietje, hielden ze op met duwen, en mocht Luca zijn vraag stellen, om vervolgens door Josha snel de deur uitgewerkt te worden.) Huilend zei ze me: “Mam, ik heb waterpokken… kijk maar…” En ze liet me een paar vlekjes op haar buik zien. ‘Ze was er heel erg verdrietig van. En dat is een paar dagen zo gebleven. Ze vond het vreselijk al die vlekjes. Ze wilde ook absoluut niet de straat op, ook niet toen ze zich wat beter voelde. “Nee mam, ik wil NIET dat iemand me ziet!” Toen Sabine met Milan op bezoek kwamen, vond ze het vreselijk dat ze er waren, en het enige dat ze steeds kon zeggen was “Wanneer gaan ze weg?” Ze wilde niet dat ze haar zagen.

Toen er een verjaardag was van mijn neef Jordy, wilde ze dan ook niet mee! Terwijl ze daar eigenlijk graag heen wil, al is het maar om haar nicht Nicole te zien! En dat we diezelfde dag ‘s avonds naar de verjaardag van Joris zouden gaan, waar haar grote vriendin “Charlotte” is, wilde ze zelfs daar niet heen. Charlotte mocht haar niet zien met al die pukkelplekken! Uiteindelijk heeft Joep haar kunnen overhalen, terwijl Calvin, Luca en ik bij Jordy op visite waren, om toch naar de verjaardag van Joris te gaan, en gelukkig heeft ze het daar ook weer erg naar haar zin gehad!

Verder? Nou, even denken, Josha speelde Koninginnedag, met kleedje en bloemetjes en gitaar met zelfbedachte liedjes erbij!

Luca wil graag leren wat netter te schrijven, en hij vindt krulletters wel erg mooi, dus we zijn nu ook krulletters aan het schrijven. Ik ook, ik vind het ook erg leuk om dat weer te doen, en mijn eigen handschrift te verbeteren, mooier te gaan schrijven. En als ik dat dan met Luca doe, dan wil Josha ook graag wat doen. Ze is ook met lettertjes bezig. De jongens pakken iedere keer weer de kapla,en maken de meest mooie bouwwerken!

Onze dieren vragen natuurlijk ook altijd de nodige aandacht, liefde en verzorging. Zo gaan de cavia’s steeds gezellig naar buiten, eerst altijd samen in een apart gedeelte, maar sinds kort hebben we het hekje tussen de konijnen en de cavia’s eruitgehaald, en de 4 beestjes accepteren elkaar helemaal. Dat is gezellig zeg! 4 diertjes die samen buiten in de buitenren zitten. Joep, Josha en ik kunnen daar erg van genieten van die diertjes. Als je naar ze toeloopt, beginnen de cavia’s te piepen, en de konijnen, vooral onze Nijntje, komt meteen naar je toe, en springt tegen het hekje aan. Het is net of ze blij zijn je te zien, terwijl ze natuurlijk alleen maar hopen dat je wat lekkers voor ze hebt , maar ja, dat moet je er gewoon niet bijdenken   Josha is altijd in de weer met de beestjes, gras voor ze plukken of zevenblad, daar worden ze blij van, en wij ook

Dan is er ook nog onze Ninja. Die was vorige week inene vreemd aan het ademhalen en aan het hoesten. Eerst dachten we dat ze een haarbal had, die dwars zat, maar dat duurde dan wel erg lang. Na 2 dagen, vond ik de ademhaling zo vreemd. Haar flanken trokken echt helemaal in, en inene realiseerden we ons dat ze wel erg loom was, en iedere keer wegdook in hoekjes om te liggen. Dus ik ben met haar naar de dierenarts gegaan. Oma kwam oppassen en spelletjes doen met Josha, Luca en Calvin, zodat ik weg kon gaan. Bij de dierenarts werden er fotos gemaakt, en bleek dat er witte lijntjes door haar longen lopen. Dat kan wijzen op bronchitis, en mogelijk op longwormen. Met medicijnen: antibioticum voor 2 weken en wormenkuur, en niet belangrijk :een rekening van bijna 200 euro (katjing…) stond ik weer buiten. De dagen erna leek Ninja nog niet erg op te knappen. Ze wil niets, wil alleen liggen, zoekt stille plekjes om te liggen, en haar ademhaling leek nog niet snel te verbeteren. Toch nu na een dag of 8 gaat het gelukkkig wel veel beter. Hoewel ze vannacht nog hoestte (ze lag bij ons op bed te slapen), is ze weer tierig, mag je haar weer aaien, en wil ze niet meteen uit je armen springen als je haar vasthoudt. En haar ademhaling ziet er weer normaal uit. Hopelijk blijft het zo doorgaan! Vrijdag moet ik terugkomen bij de dierenarts voor controle, maar zoals het er nu naar uitziet, gaat het goed.

En dan hebben we nog Tommie, onze “je-weet-wel-kater”. Onze ouwe sok. Die zoekt de meest lekkere plekjes op om te slapen in de tuin in het zonnetje. En zo nu en dan geniet hij ook van ons uitzicht over de weilanden.

 

 

Stoere Josha

Onze kleine meid is zo groot aan het worden. Ze is steeds met lettertjes aan het vogelen. Dan vraagt ze of ik woordjes wil spellen, en dan zegt zij het hele woordje. Het is een spelletje dat ze best vaak wil doen, en ze wordt er steeds beter in. We zijn begonnen met woordjes als “p a p a” en “m a m a”. Maar inmiddels kan ze ook “a pp e l”, “t a f e l” “b l oe m e n”. Langzaam worden de woordjes langer.

Ze wil nu ook af en toe briefjes schrijven. Zij dicteert mij wat ze wil schrijven, dan schrijf ik het met hoofdletters voor haar op, en dan kan ze het naschrijven. Zo maakt ze kaarten voor Brenda en voor papa, en daar schrijft ze dan leuke dingen op. Heel leuk om weer mee te maken, Luca leerde ook zo schrijven, en lezen. Ze vindt het soms wel moeilijk, en dan vraagt ze of ik het wil opschrijven, maar dat doe ik niet, dan heeft ze het niet zelf gedaan, en zij is degene die graag een kaart wil geven. Soms huilt ze erbij, maar ze geeft het niet op, ze doet het, en daarna is ze heel trots dat het toch gelukt is!

Datzelfde kleine grote meisje, deed afgelopen zaterdag iets heel stoers. We wilden naar de pelmolen die in het veld staat. We zijn er nog nooit geweest, en er was een open dag. Josha verzette zich met hand en tand, ze had er gewoon geen zin in om te gaan. De jongens wilden wel gaan, en Joep en ik ook. Ze mocht van ons wel alleen thuis blijven, als ze dat wilde. En ja hoor, dat wilde ze wel. We hebben een film uitgekozen die ze wilde zien, en afgesproken dat wij haar iedere 10-15 minuten even zouden bellen om te horen hoe het ging. En zo gingen we op pad, naar de pelmolen, terwijl Josha alleen thuis bleef.

We liepen door het veld tussen de koetjes door, van die dikbilkoeien, zoals we nu achter ons huis ook kalveren hebben staan in het weiland. Ze hebben hun hoorns nog, en Joep maakte een grapje naar Luca, “Kijk Luca, allemaal stieren.” Luca keek, nee toch? “Nee hoor, grapje.” Tot we eens goed keken, en midden in het veld lag een enorme zwarte prachtige koe.. maar wel een koe met een ring door zijn neus!! HAHA, dat wil zeggen, er ligt een stier! Nou dat vond Luca wel spannend toch, hij liep inene niet meer zo graag door het weiland

De molen is prachtig van binnen. Het licht door die raampjes, de geur van van gerst, die gepeld werd tot parelgort. Enthousiaste molenaars die glimmende ogen krijgen als ze vertellen over de molen, en hoe mooi het voelt als de molen volop in werking is, en je de molen voelt trillen van het draaien!

Het uitzicht vanaf de molen is ook prachtig!

En terwijl wij dat alles bekeken, hebben we ook tussendoor iedere keer Josha gebeld, die het prima thuis had. Een keer belden we, en nam ze niet op. De mannen (jaja Joep en de 2 jongens) raakten meteen wat van slag! Maar ik dacht dat ze misschien al wel gebeld werd, en niet wist hoe wisselgesprek werkt, of dat ze op het toilet zou zitten. Meteen erna belde Joep weer, en toen nam ze op, wat bleek:  ze was op dat moment aan het proberen om Joep op zijn mobiel te bellen. Precies zoiets als ik dus dacht. De mannen weer gerustgesteld Totdat Luca zag dat de Stier was gaan staan, toen werd hij weer wat onrustiger, en we waren vrij snel het weiland weer uit op weg naar onze stoere meid.

Deurberichten

Laatst las ik dit bericht  op de blog van een thuisonderwijsvriendin, en dat hielp mij herinneren  dat ik ook nog een leuke foto heb….

 

Luca was het zat dat hij alle rommel op zijn kamer iedere keer moet opruimen, als er vriendjes zijn geweest.

En dit stond er :

Schrijfsels

Afgelopen jaar is er hier in huis behoorlijk wat getekend en geschreven. Door zowel mijzelf als ook door calvin en Luca, en inmiddels ook door Josha.

Om te tekenen, hebben we een heel leuk boek in huis:

  Ik ben zelf, dankzij dit boek veel beter gaan tekenen. Ik vind het zelf vooral erg leuk om gezichtjes te tekenen, en allemaal verschillende. Ik heb vorig jaar echt een periode gehad dat ik dagelijks tekende. Een soort dagboekje was het, maar daar ben ik al een tijdje mee gestopt. Had weer even andere interesses.  

Calvin heeft ook een hele tekenperiode gehad. En je ziet in zijn tekeningen ook zijn voorkeur voor computerspelletjes terug, dat vind ik wel heel leuk. Zo heeft hij een tijd RayMan leuk gevonden, en Runescape, Stick Pivot, je ziet het allemaal terug  in zijn tekeningen. Ook zie je dat hij de techniek uit het boek aan het oefenen is.

 

 Wat recente tekeningen en schrijfsels van Luca

 

Schrijven houdt mij altijd nog bezig. Ik heb 3 kinderen, en 2 daarvan zijn totaal verschillend met schrijven. Calvin vindt schrijven helemaal niets. Hij schrijft alleen als het hoogsthoogstnoodzakelijk is. Hij kan het wel, maar hij vindt het lastig, en doet het gewoon niet graag. Luca daarentegen vindt het heerlijk om te schrijven. Hij heeft ook een hele mooi duidelijk schrift. HIj schrijft meestal met blokletters, en zo goed leesbaar. Luca schrijft ‘s avonds in bed ook vaak van alles. Zo was hij laatst alvast een verlanglijstje aan het schrijven voor Sinterklaas.

Of hij bedenkt een spelletje in bed. Schrijft hij delen van woorden op. Zoals Lu   Ca  Ma   Ma   Jos     Ha    Bre    nda. Die delen van die woorden zet hij door elkaar, en dan moet je een lijntje tussen de juiste deeltjes zetten. En de dag erna schreef hij op wat hij die dag allemaal gedaan heeft.  

En Josha haar laatste schrijfsel:

Mijn vraag onlangs aan Joep was: Joep schrijf jij eigenlijk nog wel eens? Waarop hij zei:  Ja een heel enkel keertje moet ik wel eens wat invullen, maar over het algemeen type ik alles. En ik vermoed dat Calvin ook, net als Joep niet veel gebruik zal maken van schrijven als vaardigheid op zich. En Luca? Ach die geniet van het schrijven en tekenen, dus laat maar gaan. En is dat niet het mooiste wat er is eigenlijk? Genieten van wat je aan het doen bent?

Luca’s weblog

Bijna iedere avond zit ik wel even een stukje aan mijn blog te werken, en Luca kreeg het idee om ook een blog te gaan schrijven. Vanmorgen hebben we meteen de koe bij de hoorns gevat, en heb ik hem geholpen om een blog te gaan maken.

Wie nieuwsgierig is: mijnnaamisluca.wordpress.com

Harry Potter

Vanmorgen om 08.30 uur kwam Sam bij ons. Thea moest werken, en Sam kwam gezellig bij ons. Calvin en Josha maakten zich klaar om naar opa en oma te gaan. En Sam en Luca gingen op in hun rollenspel.

Harry Potter is het weer helemaal. Barry heeft voor zijn vakantie Harry Potter 5 gekregen, en die hebben de jongens van de week gekeken. En Harry blijft boeien! Dus de Harry Potter jassen worden weer uit de verkleedkist getrokken. Met Brenda heeft Luca van de week een nieuw toverstofje gemaakt van hout.

Terwijl ik in huis rommel, broodje maak, keuken wat opruim, hoor ik geschuifel en gefluister. In de gang hoor ik wat, ik kijk naar de deur, en zie net 2 blonde koppies zich snel terugtrekken. Ik ga verder met waar ik mee bezig was, en hoor weer gefluister, en wat geschuifel. En dan inene komt Sam binnen, oeps, oh nee natuurlijk niet, het is Korzel. En even later komt Luca binnen, oeps nee het is Kwast. En ze zijn van Zwadderich zeggen ze. Ze schuifelen wat rond, kijken wat rond. Even later beginnen ze allebei naar hun haar te grijpen, en rennen weg. Het blijkt dat hun haar aan het verkleuren is Voor wie het verhaal van Harry Potter niet kent, ze zijn verandert van Harry en Ron in Korzel en Kwast, en de spreuk is uitgewerkt en ze veranderen weer terug in Harry en Ron. hihihi. Ik vind het heerlijk als ze zo aan het spelen zijn en helemaal in hun spel opgaan.Na een poosje spelen, besluiten ze dat ze even op de pc willen. Harry Potter spelen.

En nog even later zouden ze het leuk vinden als Barry ook komt spelen. Barry heeft ook allemaal spreuken opgeschreven, en ze vinden het erg leuk om de spreuken te oefenen. Luca belt Barry op, en Barry wil ook heel graag komen spelen.

Ze spelen de hele dag Harry Potter met elkaar. Ze zwemmen met elkaar, lekker in het zwembad. In Luca zijn tekenboekje is hij ooit begonnen met spreuken opschrijven, maar nu Barry er is, wil hij nog meer spreuken opschrijven. En  hij zoekt op Google naar spreuken Harry Potter, en vindt er zo nog meer.

 

Ik heb hieronder ook wat tekeningetjes uit zijn boekje:

 

Moestuintje

De trostomaatjes zijn heerlijk! Lekker zoet.  De paprika’s zijn groeiende. De courgette is dikker aan het worden!

De witte kool, uhm… daar blijft niet veel van over, kijk maar:  need I say more?

 

En ons vijvertje, daar groeien prachtige waterlelies, en vandaag spotte ik deze kikker. Prachtige beestjes zijn het toch. Gisteren hadden we een kikker gevonden in ons moestuintje, en alle kids wilden het beestje even vasthouden. Josha was er ook verrukt van. De kikker van gisteren zag er ongeveer net zo groot uit als dit beestje.

 

Het was weer een gezellige dag!

Stamppot andijvie in hartje zomer

Groene vingers, ik geloof niet dat ik ze heb. Vandaag ben ik wel trots:

Het is zover: De andijvie is klaar om geoogst te worden. We hebben vandaag 1 krop geoogst. Ik hoef er niet veel over te zeggen geloof ik, maar zoals deze zie ik ze niet in de winkel in ieder geval, het is hier typisch zo een gevalletje van : Hey Krop Andijvie, waar ga je met Calvin naar toe???

Prachtige krop is het. Hij weegt rond de 900 gram. We zijn hem gaan wassen en snijden. Aardappeltjes geschild met zijn 3en, Calvin, Josha en ik. Dat werd een heerlijke stamppot andijvie, met braadworstjes erdoor, smullen. De jongens smulden ervan vanavond, alleen Josha was er niet van gecharmeerd, ze at alleen de worstjes er tussenuit, met appelmoes

En Luca? Die had geen zin om te koken vandaag, hoewel hij wel minstens “WOOOOOOW” riep, toen Calvin met de krop aankwam Luca had vandaag zin om schrijfoefeningen te doen. Hij vindt dat zo leuk om te doen. Via deze site heb ik diverse letters uitgeprint, alle kleine letters, geen krulletters. Luca wil geen krulletters schrijven, en dat hoeft ook niet. Hij heeft heel wat geoefend vandaag, de helft van het alfabet. En hoewel hij tot voor kort een beetje van achter naar voren en van onder naar boven schreef. (bijvoorbeeld luca: schreef hij in hoofdletters, en dan de L wel gewoon, maar de U begon hij aan de achterkant, de C, begon hij van onder. En zo had hij wel meer letters.) Maakt op zich niet uit, het is leesbaar wat hij schrijft, maar toch zag het er voor mij een beetje onlogisch uit hoe hij ze schreef Ik heb er niet veel over gezegd, maar kwam af en toe eens bij hem kijken vandaag, maar hij schrijft de letters nu allemaal van links naar rechts, en van boven naar onder. En hij vindt het heerlijk om er mee bezig te zijn.