Indianenbos

Het was vandaag weer tijd voor de boshutten. Lekker in het bos met andere thuisonderwijzers bij elkaar komen. Iris met de kinderen. Lana met Holdy. Michelle met 3 van haar kinderen. Ach en minstens 4 andere gezinnen. Het weer was heerlijk vandaag, lekkere temperatuur, en droog, niet onbelangrijk

Thea had een afspraak met een vriendin van haar om in Amsterdam een tuinenroute te gaan doen, en ik had voorgesteld dat Sam dan bij ons kwam, en met ons mee zou gaan naar het bos. Dat wilde hij wel, hij kende Boris tenslotte ook al. Calvin helaas ging weer niet mee, “Ik vind het daar echt heel erg saai.”  Josha had wel zin om te gaan, tenslotte zou Dido er zijn, en Tara en Holdy. Ach en zodra we aankwamen, gingen de kinderen naar hun vriendjes, ik zag ze heel af en toe als ze iets te snaaien zochten En dan gingen ze weer snel het bos in om verder te gaan met hun spel. Achteraf in de auto hoorde ik dat er 3 kampen waren: “het indianenkamp”, dat waren zij, en “het kleine meisjeskamp”, en “het grote meisjeskamp”. En het was een spannend leuk spel geweest, waarbij werd geprobeerd om elkaar te vangen, en van elkaar iets te stelen.

Josha had vanmorgen haar rugtas ingepakt, en ze had ook pleisters meegenomen en een keukenmesje (haar zakmes). En dat was handig in het bos, iedereen die een wondje kreeg, kon een pleister halen bij Josha. En iedereen die geschminkt kon worden overigens, die kon bij Tara terecht, en ze stonden in de rij bij haar

Heerlijk als de kinderen oplossen in het bos Kan mams lekker met andere moeders theeleuten, en bijkletsen, en lachen, veel lachen! En als de kinderen met moeite mee terug willen, dan weet je dat het een leuke dag was

een vogel in de hand maakt nog geen zomer??

Luca, Josha en ik waren met zijn 3tjes bij Iris en de kinderen op visite. Dido heeft waterpokken, het arme meisje zat best wel onder de blaasjes, maar ze was vrolijk en gewoon lekker aan het spelen met Josha, ze had wel jeuk, maar door de afleiding, ging het wel oke.

Rond 3 uur gingen we weer terug, want Josha en ik zouden gaan gymen samen. Omdat het afgelopen zondag moederdag was (toen kreeg ik overigens van mijn moppies een heerlijke grote bak Italiaans ijs, lekkuurrrr!!!! Een prachtige bos bloemen en een mascara, echt verwend ben ik) mochten de mama’s meegymen. En daar verheugde Josha zich al 2 weken op, en ik ook. Het was heel gezellig om met elkaar te gymen. Ninti was er ook, en die had ik gister nog gezien, toen was ze met haar zusje en mama bij ons, heeft ze lekker gezwommen met Josha, en gespeeld. En ik had Ninti beloofd dat ik ook een beetje haar mama zou zijn bij de moederdag-gym, want Margje is aan het werk. En ja, ik werd ook weer hartelijk begroet door Ninti en de moeder bij de naschoolse opvang, want Ninti had al verteld aan haar dat ze ook met mij zou gaan gymen. Zo lief is ze ook, mijn kleine vriendinnetje. Lekker gegymd met ze, Josha zei dat ze vond dat ik het goed gedaan had! Nou dat was een mooi compliment van mijn lieve meisje!

Eenmaal echt thuis, kwam Calvin me wat laten zien op de fotocamera, en vertelde van zijn avontuur.

Terwijl hij een pannekoek stond te bakken, zag hij inene een vogeltje zitten. En zijn gedachte toen was : ‘Hey, wij hebben toch geen nepvogeltjes in huis.” En dat klopt, het diertje vloog vervolgens ergens anders heen. En nog weer ergens anders heen. Tot het uiteindelijk op de vensterbank ging zitten, en Calvin het heel voorzichtig heeft kunnen pakken. Om het vogeltje vervolgens buiten weer los te laten. Het was een zwaluw. Wat een mooi vogeltje! We vermoeden dat onze Ninja het vogeltje te pakken had, en mee naar binnen genomen heeft, en dat het beestje zich heeft kunnen bevrijden.

Oerkruid wandeling

Afgelopen vrijdag gingen we naar het bos, samen met een heel aantal andere thuisonderwijzers. Uiteraard zouden ook Boris, Tara en Dido er zijn, dus Luca en Josha hadden er wel zin in! Helemaal omdat er iemand zou komen die ons zou laten zien welke planten in het bos je kunt eten. Onze survivalman Luca wilde daar echt heel graag heen.

Samen met Boris stond hij ook vooraan, en alles te proberen, te ruiken, te eten. B. vertelde dat je brandnetel kunt eten, en hoe je ervoor kunt zorgen dat de blaadjes je niet prikken. Alleen de bovenkant van het blad heeft van die brandhaartjes. Je moet het blad van de brandnetel aan de onderkant vastpakken, dan samenduwen, en het blad oprollen, zodat de bovenkant van het blad “binnenin” zit. En dan kun je het blad opeten. Luca heeft de rest van de dag brandnetelblaadjes lopen eten Stoere kerel De meidoorn, daar kun je thee van trekken, en is onder andere goed bij hartritmestoornissen.

Luca en Josha hebben genoten van het dagje in het bos, met al die andere thuisonderwijsvriendjes en vriendinnetjes.

Josha in haar tuintje

Josha wordt blij van bloemetjes, dus toen we in het tuincentrum waren, en ze zakjes zaad zag met mooie roze, en paarse bloemetjes, kon ze die echt niet laten liggen. Het plan is om ze in haar tuintje bij haar huisje in de tuin te gaan zaaien.

En zo gezegd, zo gedaan. Eerst heeft papa nog wat brandnetels uit haar tuintje weggehaald, en wat gras uit haar tuin gehaald, zodat ze de zaadjes kan zaaien. En nu maar wachten, tot de bloemetjes gaan groeien!

Een alledaags dagje

Hebben we niet enorm genoten afgelopen dagen van het weer? Wat een heerlijk zonnetje! Dat nodigt toch uit om samen naar buiten te gaan, en te rommelen in de tuin.

Oke, we hebben ons ook nog weer een beetje bezig gehouden met “waterwerken“. We hadden tijdens deze workshop een paar stripboekjes meegekregen van “Droppie Water”. Die zijn we samen aan het lezen en aan het babbelen hierover. We wonen in een veengebied, en we zien de molens in het weiland staan die water pompen om het gebied van water te ontdoen of juist te voorzien. We zoeken op bij welk waterschap wij horen. We lezen op deze site :  http://watercanon.nl. Luca en Josha gaan halverwege lekker bouwen met de kapla. (Luca maakt steeds mooie gebouwen, zo lekker midden in de woonkamer, je weet wel, dat je hink-stap-sprong door je woonkamer heen moet hupsen om overal te kunnen komen).

Onze printer is stuk, en Calvin heeft die helemaal uit elkaar gehaald, op zoek naar het lasertje. En hij vond allerlei interessante onderdelen, waaronder een ventilatortje, het lasertje, en de 2 rollen van de papierdoorvoer. Typisch  Calvin is dan dat hij batterijen aansluit op het ventilatortje, zodat het gaat draaien en met vetkrijt op het ventilatortje gaat tekenen, mooie spiraalvormen krijg je dan, en mooie kleuren.

Na al dat leuks dus lekker naar buiten, Calvin wilde een vlot gaan bouwen, en vond in het slootje achter het huis van onze buren een enorm groot stuk piepschuim. Onze buren hebben een hele grote vijver, met een drijvend terras erin, en dat piepschuim is daarvan over. Ze konden er met zijn 2tjes met gemak op, en ze vroegen de buren of ze dat stuk piepschuim mogen gebruiken om ermee te varen. En natuurlijk zeiden onze buurtjes volmondig “Ja hoor, ga je gang maar, veel plezier ermee!”

En toen alle vriendjes kwamen, Sam, Barry en Nathan hadden ze wat te doen.

Met kinderen vilten

1x per maand ontmoeten een aantal gezinnen die thuisonderwijs geven, elkaar in Castricum. Zo ook afgelopen vrijdag. Het is best fris nog, en Iris, die het altijd organiseert, is steeds op zoek naar activiteiten. En deze keer zouden we gaan naaldvilten met de kids.

Bepakt met vilt, naalden en kussens waar de kinderen dan op kunnen prikken, gingen we op weg naar het bos. Daar waren Iris en haar kids al. Luca en Boris gingen al snel samen spelen, op de ds en later het bos in. Het was ‘s morgens nog behoorlijk koud, maar met het zonnetje erbij, werd het toch al wat warmer in de middag. Er kwamen best heel wat gezinnen, als ik het goed heb zo een 8 of 9 gezinnen. Van hele kleine kindjes tot zo een jaar of 12.

Een aantal kinderen is gaan vilten, ook kleintjes gingen samen met hun mama aan de slag. Speciaal voor de kleinere kinderen had ik ook naaldvlies meegenomen, daar kunnen ze een schilderijtje op maken. De kleinste kindjes  vonden het leuk om gewoon wat wol vast te prikken, al die kleurtjes zien er al leuk uit. Een meisje wilde een poesje op het schilderij. Ik heb het poesje voorgetekend, en de papa en mama hebben haar geholpen om het verder te prikken. Leuk om te zien hoe die kindjes het leuk vonden om er iets mee te maken. Boris en Luca probeerden een poesje te maken dat ze zagen in een boek van Iris. De mannen kregen het niet af, dat is ook logisch want als je 3D werkt met vilt, dat neemt best heel wat tijd in beslag. Maar ze kunnen thuis gelukkig verder, want Boris vilt wel vaker. Luca ging het niet naar zijn zin, en was teleurgesteld, en stopte ermee. Holdy maakte met wat hulp, een heel leuk wit poesje met een roze halsband. Helaas geen foto van gemaakt. Tara heeft een schilderijtje gemaakt, heel leuk poesje, met hele mooie ogen. Poezen waren erg in bij de dames

Het was een leuke gezellige middag met leuke mensen, en lieve creatieve kinderen.

NewtonMania

Vandaag gingen we op weg naar Leiden. Naar het Boerhaave museum. Samen met deze thuisonderwijs vriendin en haar kinderen afgesproken. We hebben elkaar afgelopen maandag op de NBTSP, wel gezien, maar amper meer dan 3 zinnen gesproken. En nu hadden we even wat meer tijd voor elkaar.

Het Boerhaave museum is  het Rijksmuseum voor de Geschiedenis van de Natuurwetenschappen en van de Geneeskunde. Waar ze ook een leuke tentoonstelling hebben tot 12 september, dus bijna afgelopen, voor kinderen: NewtonMania. Ik had het op het internet al bekeken, en aangezien mijn jongens niet zo van “kijk-musea” houden, leek dit me een leuke tentoonstelling, waarbij ze van alles te doen en te ontdekken hebben.

Het was even zoeken naar een mogelijkheid op te parkeren, zowiezo genoeg plekken, maar…. ik had te weinig klein geld bij me, wel een briefje van 5 euro, maar die paste niet in het parkeerapparaat.. Op de een of andere manier wilde niemand even die 5 euro wisselen, dus daar stond ik dan, midden in Leiden, met mijn wagen vol met 3 kids, en in het Boerhaave stonden P. en haar kinderen te wachten op ons… Uiteindelijk was er eindelijk iemand die het briefje kon wisselen voor me. Parkeren, en snel naar het museum.

P en haar kinderen waren al aan een audiotour begonnen. Wij wilden dat ook wel, maar in zaal 1 bedacht ik me, dat als we die audiotour gaan doen, we waarschijnlijk ruim een uur achter elkaar aan hobbelen, en elkaar nog niet zien. Dus wij hebben de audiotour maar even gelaten voor wat die is, en zijn P. en de kinderen gaan zoeken. Terwijl we ze zochten, liepen we door de zalen van het museum, die waren behoorlijk donker. Wel interessant voor een volwassene, maar voor de kinderen niet echt (of eigenlijk : echt niet). Maar de tentoonstelling NewtonMania, daar was het een stuk lichter, en er is een hoop te doen. Inmiddels hebben we P. en haar kinderen gevonden, en we gaan samen naar NewtonMania.

We proberen alle experimenten uit. Je kunt er van alles doen. Hieronder een link waar je een aantal “experimenten” ziet, die je in het museum echt kon uitproberen. Kijk hier maar eens:

http://www.museumboerhaave.nl/newtonmania/newtonquiz/index.html

We hebben ons er een hele tijd prima weten te vermaken. Tussendoor hebben we nog een bammetje gegeten, er kwam op dat moment net een schoolklas binnen, dus dat was een mooi moment Daarvoor hadden we de hele ruimte voor onszelf, en dan ben je ook wel een beetje verwend   Josha en Cato hadden veel plezier met de racebaan. Daar reden 2 autos die even zwaar zijn, maar er verschillend uitzien. De ene is hoger dan de andere, daardoor heeft die het zwaartepunt anders liggen, waardoor die steeds uit de bocht vliegt.

Calvin werd ook gefascineerd door het experiment over zwaartekracht, waarbij een kegel omhoog lijkt te rollen, terwijl hij in werkelijkheid toch naar beneden rolt. Biljarten met ballen van allerlei soorten, van styropor, hout, etc. En dan zien wat voor effect dat heeft, hoe de beweging in de bal wordt doorgegeven of niet, aan de andere bal.

Cato en Josha hebben tijdens de lunch nog domino (had Josha meegenomen) gespeeld. De jongens klommen op een groot soort klimtoestel dat daar stond, waar de supoosten wat onduidelijk over waren. We hebben keurig gevraagd of de kinderen er op mochten spelen, en ja hoor dat mocht. Uiteindelijk bleek het van een andere supoost toch echt niet te kunnen, dus of we eraf wilden. Ach we gingen toch weer verder naar de tentoonstelling, dus het was geen probleem. De schoolklas was inmiddels klaar, en we hadden de ruimte weer voor ons zelf.

Nog lekker gerommeld, en geflipperd. Ja er stond een flipperkast met 2 soorten ballen. De een was 20% lichter dan de ander, en speelde sneller, en het was een van de experimenten die ze  konden uitproberen. En de flipperkast was natuurlijk favoriet bij de jongens.

Tot  slot hebben we nog een korte ronde door het museum gelopen, we kwamen in het anatomisch theater de anatomische lessen werden gegeven. Daar hebben we even gekeken. En toen we beneden kwamen, hebben we de anatomische les van Dokter Tulp even nagespeeld. Luca lag op de tafel, en Philip was Dokter Tulp, en de andere kinderen keken geinteresseerd toe. Daarna was Jet aan de beurt om in gesneden te worden, en toen.. toen kwam de suppoost, om te vertellen dat dit niet de bedoeling was om op die tafel te gaan liggen….

Maar die pret hadden we toch mooi even gehad

We hebben het gezellig gehad, een hoop gezien, en toen we buiten kwamen was het zulk heerlijk weer om nog even lekker buiten te lopen. En met een knuf en een kus hebben we afscheid genomen, en zijn we verder ieder onze eigen weg gegaan, naar auto en trein.

Het weer enzo

“Hoe werkt dat nu eigenlijk met wind, mam? Waar komt dat toch vandaan?”

“Mam, ik wil graag wat meer leren over survivallen zoals wat zijn eetbare planten enzo.”

Dit zijn de vragen die de jongens op dit moment bezig houden. En ja, dan gaan de radartjes draaien. Ik dacht: het zijn 2 verschillende vragen, maar het is heel goed te combineren met elkaar.

En zo kwamen we onder andere op een boek uit waarin het een en ander staat beschreven over overleven in de natuur, en waar je dan op gaat letten, en natuurlijk ook die eetbare planten komen aan bod, maar ook “het weer” komt aan bod.

Hoge luchtdruk gebieden, lage luchtdrukgebieden, windrichtingen, windkrachten, wolken, etc. Een weerstation maken, dat leek ons leuk!  Barometer en een windmeter. Maar eerst natuurlijk even: National Geographic, iedere dag, rond 12 uur komt “Ultimate survival”. En daar kijken we nu naar. En we verwonderen ons erover wat je allemaal niet moet weten om te kunnen overleven, zeer zeer boeiend!

Vanmiddag hebben ze het weerstationnetje gemaakt, de windmeter nog maar niet in de tuin gezet, want dan blijft er weinig van over, met het weer van vandaag, wat een regen zeg!!

De luchtdruk begrijpt Luca nog niet zo erg, maar dat gaat komende dagen hopelijk duidelijker worden. We gaan iedere dag een streepje zetten boven het rietje, om te zien of de luchtdruk varieert, en wat dat dan voor betekenis heeft. Ik denk dat we dan nog wel even door moeten gaan, want ik zag net op teletekst dat het komend weekend nog erg veel regen gaat geven… lage luchtdruk dus….

Vanavond, toen we even, tussen de buien door, in de tuin liepen, vonden we dit lieflijke tafereeltje, dat Josha gemaakt heeft, eerder deze week.. Een elfenbankje lijkt het wel.. zo lief. Joep heeft gezien dat ze ermee bezig was, toen hij een van de wilgen aan het snoeien was. Het moment dat ze ermee bezig was, was ze heerlijk aan het zingen, en dansen, en van alles aan het verzamelen om er iets moois van te maken. Als je het zo ziet liggen, lijkt het “een hoopje”, maar het is met zoveel plezier en liefde gemaakt.

Bietjes uit eigen tuin

We zijn dit jaar begonnen met eigen makkelijke moestuin. Dat zou te doen moeten zijn voor iemand die niet perse groene vingers heeft. In huis zorgt Joep voor de plantjes, want op de een of andere manier weet ik het voor elkaar te krijgen om zelfs cactussen om zeep te helpen. Toch zijn we wel begonnen aan de moestuin, en zowaar gaat het heel goed. Ik vergeet bijna nooit om water te geven, en dat is al heel wat!

We hebben al heerlijk gesnoept van de lentesla, heerlijke pluksla. Spinazie, hoewel nog nooit echt een hele pan vol, wel spinazi rauw in de sla, heerlijk!  Peultjes hebben we ook al eens gegeten uit eigen tuin, met witte bonen uit een potje erbij. En natuurlijk radijsjes! Dat zijn snelle groeiers, en Joep en Luca zijn er gek op. De tomaatjes gaan niet helemaal zoals we het graag willen. Die hadden we waarschijnlijk toch binnen moeten voorzaaien. Maar ik heb ze in de moestuin gezaaid, en dat gaat niet erg hard moet ik zeggen, en er zitten nu wel wat tomaatjes aan, maar het is niet veel. Ze zijn nu nog groen, zowel kleine tomaatjes als een struik met grote tomaten, alleen is de struik geen struik geworden.  We hebben ook broccoli gezaaid, maar ook dat lukt niet echt. Er kwam wel broccoli aan, maar zo klein, dat je er eigenlijk niets mee kan. En terwijl ik wachtte tot de broccoli wat groter zou worden, schoot hij al door, en kwam er een prachtige bloem aan, mooie gele bloemetjes. Dat is dan wel weer leuk om te zien. Maar ja, eigenlijk wil ik gewoon broccoli uit eigen tuin eten, dus project niet helemaal geslaagd… toch weer niet die groene vingers.. De worteltjes, sommige doen het helemaal goed, en sommige blijven maar zielige dunne dingetjes, en zelfs die gaan bloeien! Nooit geweten dat worteltjes ook bloeien.

De goudsbloemen doen het trouwens prachtig! En de citrusafrikaantjes ook! Oke, iets te ruim gezaaid, ze nemen praktisch de moestuin over, maar ze zijn ook wel heel fleurig om te zien.

De snijbonen hebben prachtige bloemetjes, maar wanneer de snijbonen komen, hihi, dat moeten we nog even afwachten, vermoed ik zo.

En de bietjes, ja die hebben we vandaag geoogst. En gekookt, en gegeten. Ze waren heerlijk, lekker zoet.

Volgend jaar willen we er nog een bak bij maken voor de moestuin. Hoewel niet alles lukt, is het zo leuk te zien hoe alles groeit, het smaakt heerlijk, en ook die bloemen van de broccoli die zijn gewoon mooi! Het is gewoon ontzettend leuk om te doen! En ik leer toch weer van alles bij, en de kinderen vinden het ook heel leuk om alles te zien groeien en bloeien, te oogsten, en te eten.

We gaan nu maar eens uitzoeken wat we er nu weer in kunnen gaan zetten. Wordt vervolgd…

van nachtvlinders naar het bos naar de sloot

Al een tijdje weer niet geschreven, maar ondertussen ging het leven hier gewoon door   Terwijl we met zijn allen “De prinses en de kikker” kijken, schrijf ik af en toe wat aan deze blog, anders komt het er weer niet van.. Mijn trouwe fans (he nichtje) willen toch graag op de hoogte blijven van hoe het hier gaat

Van de week kwamen onze coconnetjes uit. Vorig jaar zat een van onze planten helemaal vol met enorme grote rupsen.

De blaadjes van de plant raakten op, zoveel rupsen waren het, en we hebben toen een aantal rupsen met wat takjes en blaadjes in een bakje gezet, en die rupsen zijn toen veranderd in coconnen,  grote zwarte coconnen. We waren razendbenieuwd wat voor vlinders er uit de coconnen zou komen. Van de week kropen ze uit hun coconnetje, en het zijn deze beestjes geworden:

Calvin wilde ook zo graag weer eens naar het bos, daar waren we al een tijdje niet geweest. Met moederdag zijn we gezellig gegaan. Het is er zo prachtig, zeker zo in de lente als alles weer begint te groeien. De Schotse Hooglanders liepen heerlijk te grazen.

Calvin vond ergens een roos, die stond zo maar ergens tegen een boom bij de speelvlakte, en die gaf hij aan mij, leuk dat hij nu net die roos vond op moederdag! Overigens ben ik heel erg verwend op moederdag. Een lekkere grote bak met Italiaans ijs, yummie, en een zak M&M’s en een reep chocola, en dan ook nog een heerlijk ontbijtje met croissantjes. En dus lekker wandelen in het bos. (we vertellen er maar niet bij dat Josha wat moeite had met het wandelen in het bos, want dan kwamen er zand en takjes in haar crocs, en dus wilde ze niet lopen, en werd door iedereen gedragen.)

Kort daarna gingen we weer naar het bos,met een aantal thuisonderwijzers ook in Castricum. Een heerlijke plek in het bos, waar de kinderen echt heerlijk konden spelen. Ook een vuurplaats erbij, waar ze appels gepoft hebben, dat vonden ze heerlijk, en de dagen erna werd er dagelijks bij ons in de tuin in de vuurkorf vuurtje gestookt, en appeltjes gepoft.

Hoe komen we dan ook nog in de sloot terecht? Dat was vandaag. Terwijl Joep, Luca en Josha en ik vandaag de stad in waren om kleren te kopen, zie hier de mooie jurk die Josha niet kon laten hangen,

bleef Calvin thuis. En toen hij lekker aan het rommelen was in de tuin, hoorde hij van alles in de sloot, hij ging kijken en zag de karpers paren. Daar heeft hij wat fotos van gemaakt, om aan ons te laten zien toen we weer thuis kwamen. Enorme karper zag hij, kijk maar:

Zo liep het afgelopen tijd een beetje, en tussendoor hebben we ook  gespeeld, heeft Calvin zich af en toe verveeld, we hebben heerlijk gelachen, en gitaar gespeeld.