Een nieuw jaar

“Oud en Nieuw”, wat is dat? vroeg ze me. Een nieuw jaar. Hoe leg je dat nu uit aan een meisje van 5. Tijd is iets dat je het beste maar kunt ervaren, denk ik. Want het is natuurlijk gewoon “een volgende dag”. Maar waarom is er dan vuurwerk voor die ene nieuwe dag? Leuk om daar over na te denken en het begrijpelijk te maken voor haar. Maar ja, zoals wel vaker, als ik dan antwoord bedenk waar ze wat mee kan, dan stelt ze weer een andere vraag . Dat is oke, ze ervaart het wel, ze heeft nog tijd genoeg om het allemaal te weten te komen

De jongens weten het wel, en doen ook pogingen om het uit te leggen aan Josha, maar het is nog te abstract voor haar, tijd. En de jongens gaan gewoon over tot de orde van de dag: Vuurwerk!!!!!! Yeaaah! Nathan, vriendje kwam op oudjaars dag bij ons, lekker samen vuurwerk afsteken, dan zijn ze in hun element hoor, die mannen! Josha had ook een paar kinderpakketten, en genoot ook volop van het afsteken ervan! Toen Joep met Luca nog wat vuurwerk ging kopen, moest ik van haar bellen dat papa voor haar ook nog 2 pakketjes mee zou nemen! Ik kan je vertellen die vuurwerk passie heeft ze niet van mij! Ik vind het zo eng, vuurwerk. Ik heb dit jaar wel voor het eerst in mijn hele leven een rotje afgestoken! Stoer he! Ik vond van wel En het viel best mee, ik heb al mijn vingers nog hahahahaha!

Het jaar is alweer 5 dagen begonnen. Hebben we goede voornemens? Nou nee eigenlijk niet, alhoewel Calvin riep nog een keer: jawel, dit jaar nog meer computeren! Zelf doe ik niet aan goede voornemens, niet voor een nieuw jaar in ieder geval. Ik heb altijd wel goede voornemens, daar heb ik geen jaarwisseling voor nodig

Er zijn wel dingen die ik graag wil doen, hardlopen bijvoorbeeld. Door de sneeuw de afgelopen weken was dat er weer bij ingeschoten, maar gisteren zijn Calvin en ik samen weer begonnen. Vilten blijf ik doen, ik vind het heerlijk om te doen, je kunt er echt zulke leuke dingen mee maken. Keramiek blijf ik ook doen, lekker met mijn handen in de klei. En ik wil van het voorjaar eindelijk mijn torso van mozaiek en mijn huisnummer van mozaiek gaan voegen, en alles afmaken. Luca en ik gaan verder met gitaar, we genieten er allebei van, we kunnen steeds meer liedjes spelen, en ik vind het zelf een uitdaging om te zingen en gitaar spelen tegelijk, valt ook nog niet mee. Met Josha wil ik regelmatig gaan gymen in Utrecht met een aantal andere thuisonderwijzers. De laatste keer dat we er waren, zag ik Josha er enorm van genieten. Met al die meiden lekker gymen en kletsen, dat vond ze echt leuk!

Al met al denk ik dat we van dit komende jaar weer een leuk jaar gaan maken!

 

 

kunstig

Heerlijke dag gehad vandaag. Joep had een dagje vrij, en we zijn lekker gaan zwemmen in het buitenbad. Het was jammer dat het niet heel erg warm was, als de zon werd bedekt door wolken, was het best fris. Maar het zwemmen was heerlijk zo met zijn allen. Picknicken op het veld. Een heerlijk ouderwets buitenzwembad, waar er niet zo veel meer van zijn.

Luca had het even te kwaad vanmiddag. Vorig jaar had Calvin geprobeerd om van de 3 meter duikplank te springen. Luca had vandaag het plan om van de duikplank te springen. Hij had het idee dat hij dat echt wel durfde. Eerst sprong hij van de 1 meter duikplank, maar hij kwam wat verkeerd in het water, waardoor het wat pijnlijk was. En daardoor stond hij boven op de 3 meter plank met de kriebels in zijn buik.. want wat als hij weer fout terecht kwam… dan is dat waarschijnlijk wel heel wat pijnlijker, dan van de 1 meter plank… Hij twijfelde en twijfelde, wilde graag, maar durfde niet. Achter hem stonden wat grotere jongens die hem aanmoedigden, en tips gaven. Ze waren heel lief voor hem, en herinnerden zich vast hoe ze zelf bovenaan hebben staan twijfelen…  Luca besloot via de trap van de duikplank weer naar beneden te gaan. Hij was daar heel verdrietig van, en heeft wat traantjes laten lopen. Wie weet, de volgende keer Luca!

Vanavond had ik een afspraak met Brenda, we zouden samen gaan “ieken” in onze schuur, die we omgedoopt hebben tot “atelier”.

Luca voegde zich bij ons, en kwam ook gezellig mozaieken en meepraten met ons. Hieronder zie je hoe onze werken vorderen.

Luca zijn werkstuk:

Het werk van Brenda:

En tot slot, mijn paspop:

daar ben ik weer

Jeetje, ruim 2 maanden had ik geen zin om te bloggen. Waarom niet? Geen idee, druk gehad met van alles en niets. Gewoon leven, zeg maar.

Het lijkt wel of iedereen het ongelooflijk druk heeft trouwens.  Er zitten ook veel te weinig uren in een dag, vind ik. Als je en je huishouden een beetje wilt bijhouden, en met de kinderen leuke dingen wilt doen, en nog wat leuks wilt doen voor jezelf zo nu en dan, dan valt dat niet mee, met maar 24 uur in een dag. Dus het bloggen schoot er bij in, ik kon het even niet voor elkaar krijgen.

We hebben als gezin namelijk World of Warcraft ontdekt, en we spelen dat regelmatig in de avond met elkaar. Erg leuk!

In ieder geval ga ik weer proberen af en toe te bloggen.

Hieronder plak ik wat fotootjes van de afgelopen tijd.

Hier zie je mijn moziekwerk, daar ben ik weer verder mee gegaan, maar het is nog lang niet af.

Hier zie je Josha met een bloem van magneten die ze helemaal zelf bedacht heeft, en voor mij gemaakt.

En hier 2 “mad scientists” aan het werk

Het voorjaar is begonnen. Josha heeft een paar mooie voorjaarsbloemen gemaakt. Vrolijk en kleurrijk!

Ik kreeg onlangs van een thuisonderwijsvriendin een leuk boek. “Tuinieren met kinderen” van Kim Wilde. (Ja, die ja ) En daar stonden wat leuke ideeen in het boek, die Josha en ik samen gemaakt hebben: Een leuk bloemenschilderijtje en een vogelverschrikker. En die laatste staat echt hartstikke leuk in de tuin!

Hieronder wat fotos van afgelopen tijd. Schaatsen, lekker het bos in, naar de kinderboerderij. Gewoon om een idee te geven.

Josha

2e kerstdag 2008 zullen we niet snel meer vergeten. Het begon als een hele rustige dag,  de jongens zijn blij dat het eindelijk vriest, en gaan buiten “winter survivalen”. Met de vraag of Joep broodjes wil verstoppen in de tuin, zodat zij die kunnen gaan zoeken. En zo zijn ze wel even lekker bezig

Brenda en Barry komen gezellig op visite, en uiteraard gaat Barry ook mee in de “winter survival”. Als alle broodje gevonden zijn, volgen er lekkere snoepjes die verstopt worden. Hartstikke leuk. Maar na al die kou, willen ze toch ook wel even op de pc, Garry’s Mod spelen. Prima.

Josha gaat met Joep spelen, en Brenda en ik grijpen onze kans om te gaan mozaieken. Lekker bezig zijn, in de serre schijnt het zonnetje heerlijk, en dat geeft zulk prachtig licht, heel fijn om in te werken dan! Rond 15 uur gaan Brenda en Barry weer naar huis, en ik ga nog even door met mozaieken, het gaat zo lekker.

Josha en Joep zijn Dikkie Dik aan het lezen op de bank, en dan inene hoor ik een keiharde knal/bonk. Ik kijk achterom, en laat van schrik echt alle mozaiek voor wat het is. Josha is gevallen. Ze zat op een groot kussen op de bank, maar dat kussen gleed van de bank af, en ze viel met haar mondje precies op onze salontafel. Ik zie een mondje wijd open, een meisje dat bijna geen adem haalt, maar uiteindelijk gaat huilen. Joep heeft haar opgepakt, maar ze steekt haar handjes naar me uit, en ik ga met haar op de bank zitten. Er stroomt bloed uit haar mondje. En ze huilt en huilt. Het is vreselijk….

Als ze iets gekalmeerd is, mag ik even in haar mondje kijken, maar wat ik zie, daar word ik niet blij van Sterker nog, ik schrik ervan. Haar tandvlees boven haar boventandjes is helemaal gescheurd, en ik zie haar tandhalzen. En het bloed heel erg. Oke… tot 10 tellen, en vooral rustig blijven. Joep heeft het ook gezien, en besluit dat we echt naar de dokter toe moeten. We trommelen de jongens bij elkaar om ze naar opa en oma te brengen. Maar zodra Calvin hoort wat er gebeurt is, wordt hij accuut misselijk, en wil ook alleen maar op de grond liggen om weer een beetje bij te komen.

Maar goed, na wat hulp en aandringen komt Calvin ook weer een beetje bij. Hij durft niet zo goed te kijken bij Josha, want hij kan niet zo goed tegen bloed, en dan wordt hij heel misselijk, en valt zelfs bijna flauw, maar we leggen hem uit dat hij er niets van hoeft te zien. We brengen de jongens naar opa en oma, en gaan zelf naar de huisartsenpost. Daar is het druk, en dat op 2e kerstdag. Josha is heel kalm, wil eigenlijk alleen maar naar huis toe, ze is bang, bang dat de dokter haar pijn gaat doen. Arm meisje. Op een gegeven moment besluit ze, als ze dan toch moet, dan wil ze wel NU meteen aan de beurt zijn.. Dat kan helaas niet, gelukkig waren we daarna wel al heel snel aan de beurt. De dokter was heel aardig, en vroeg of ze haar mondje open wilde doen, zodat hij kon kijken. En dat deed ze. Daar bleek dat de dokter niet veel voor ons kon betekenen. Het tandvlees is stuk, en je ziet haar tandhalsje, van haar voortandje, dat ligt bloot. Hij voelde aan haar tandjes, en gelukkig zaten die niet los, er zat wel iets beweging in. Hij adviseerde ons de tandarts te bellen.

We hebben contact opgenomen met de tandarts, en uitgelegd door de telefoon wat er gebeurt is, en hoe het er nu uitziet. De tandarts zei dat hij weinig kon doen voor ons, dat we het af moeten wachten even. Het tandvlees is te klein, en als we zouden komen, zou hij weinig kunnen doen, maar het zou ons wel veel geld kosten. (nou moet ik bekennen, dat voor mijn kleine meisje is geen geld te veel hoor!!) maar ik begreep wat hij bedoelde. Inmiddels was Josha weer behoorlijk rustig, en zelfs een beetje aan het babbelen, en een beetje bijgekomen van alle schrik en consternatie. De tandarts raadde ons aan het even aan te kijken, eventueel morgen kunnen we op zijn spreekuur komen, maar hij vermoedde dat het zich allemaal vanzelf weer zou herstellen.

Tja…. mijn mooie meisje…  zij wilde nu ze wat bijgekomen was maar een ding: Naar opa en oma toe, kijken naar Rocky. De nieuwe hond van opa en oma, die ze na oud en nieuw officieel krijgen, maar die nu 1 dagje op proef bij ze was… En Rocky maakte weer een hoop goed voor haar.

Wonderbaarlijk hoe snel die kleine mensjes zich weer herstellen…. terwijl zij weer opknapt, en wij, Joep en ik  nog natrillen, en ons nu pas realiseren wat er allemaal gebeurt is…..

Gelukkig maar dat ze zo flexibel is, ons meisje!!

Mozaiek

Afgelopen dagen weer verder gegaan met de paspop/torso.  Ik vind het heerlijk om met haar bezig te zijn. Heerlijk om haar ”aan te kleden” .

Het is fijn om te vertrouwen op mijn gevoel, en dan te zien wat dat brengt. Het brengt warme kleuren, felle kleuren, maar ook ronde lijnen, en warmte. Ik geniet er echt enorm van!

Hieronder is een foto van hoe ze er nu uitziet:

De kop is eraf

Eindelijk is het zover!!! Ik ben begonnen met het mozaieken van mijn paspop/torso. Ze staat al een tijdje voor ons raam, en afgelopen weken was ze verkleed als Sinterklaas, getooid met mijter en cape.

Op sinterklaasavond kreeg ik mooie tegeltjes en glaswerk. Een flinke hoeveelheid, zodat ik lekker kan gaan werken! Vandaag was het zover. Ik heb al diverse ideeen in mijn hoofd gehad hoe ik het wil aanpakken, tijd genoeg gehad om erover na te denken .  Ik wilde het graag eens tekenen voor ik ging beginnen. Dus ik heb papier gepakt, torso getekend, en met stift en kleurtjes aan de slag. Heb ik al eerder gedaan, maar vandaag besloot ik definitief dat op die manier werken, voor mij niet werkt

Ik heb hier weer van geleerd, gewoon mijn gevoel te volgen, en mijn gevoel zegt: mooie ronde lijnen, warme kleuren, maar ook wat koele mooie kleuren als tegenhanger. En gewoon beginnen, en zien waar het me brengt. Voelde me vandaag een ware kunstenares

Het voelt goed! De kop is eraf!

 

knutselfrutselviltepilt

Jeetje, we lijken wel creatief hier joh!  Moet je kijken wat we allemaal gemaakt hebben afgelopen dagen :

Voor Josha heb ik een dekentje gevilt voor haar poppenwagentje. Ze heeft zelf de kleuren uitgekozen, en uiteraard in haar lievelingskleur: Roze

en Luca wilde ook graag weer vilten. Ook een dekentje voor zijn beertje en zijn aapje. En zie hieronder het resultaat. Zo heerlijk puur heeft hij dit bedacht. Die bolletjes wol als bloemetjes.

En hier dan het eindresultaat:

Beide dekentjes zijn inmiddels in gebruik genomen :-)  Dat was woensdag trouwens gisteren dat we deze dekentjes gemaakt hebben. Vandaag had Luca zin om een bedje te maken voor zijn beertje. En dus gingen we aan de slag met wat hout dat in de schuur stond, zagen en boren, meten. Hij had al helemaal een idee hoe hij het bedje wilde hebben. En dit is het resultaat:

Het grappige was dat door het uitzagen van de onderdelen voor Luca zijn bedje, er een bepaalde vorm was ontstaan in de plank. En inene zag Josha in die vorm een hondje. En we hebben dus dat hondje ook verder afgemaakt met zijn 3en:

Lekker bezig geweest vandaag.

Ik heb ook de mozaiekschaal voor mijn vriendin gevoegd vanavond. Als het goed is komt ze zondag op visite als we de verjaardag van Josha vieren. En dan kan ik haar de schaal kado geven.

 

 

Mozaiek

Ik ben trots! Heel trots! Ik was al een tijdje bezig met een mooie schaal voor mijn vriendin H. Door de zomer heb ik een tijdje niet meer gemozaiekt, maar nu het weer weer wat minder aan het worden is, kreeg ik weer de kriebels om verder te gaan. En ik heb hem vandaag afgemaakt. Nou ja afgemaakt. De schaal moet nog gevoegd worden, maar hier is het resultaat. En ik ben er echt heel trots op! Ik vind hem zelf erg mooi geworden.

computerperikelen

Afgelopen week gebeurde er iets vreselijks Mijn harddisk ging stuk! Als rechtgeaarde internetverslaafde valt dat niet mee hahahaha. Nee hoor, geen ramp, maar wel vervelend. Gelukkig is niet alles stuk gegaan, maar mijn outlook was stuk, dus kon ik geen mail lezen. De computer was ook vreselijk traag, dus op het web kon ik ook eigenlijk niets doen.

Het ergst vond ik dat ik dan niet op de email-lists over thuisonderwijs en mijn geliefde “vol-leven” kon mailen en lezen. Maar gelukkig heeft Joep het gisteren allemaal weer hersteld, een nieuwe harddisk en nog wat gefrutseld, en nu doet-ie het weer!! Jippie. Kan ik weer bloggen en ik kan weer mail lezen. Helaas is er wel het e.e.a. aan mail verloren geraakt, de backup van mei is erop gezet, dus ik mis wel het e.e.a. Nou ja.. als er echt iets belangrijks bij zat, komt het vast nog wel een keer langs

Hoe is het hier ondertussen gegaan? Ach, het leven kabbelt voort. De jongens rommelen wat in en om het huis, het weer is wisselvallig, dus zowel buiten als binnen spelen. We hebben de Playstation 3 te leen voor ongeveer 2 weken, met een nieuw spel “Ratchet en Clank”. De jongens vinden het helemaal geweldig, en Joep ook. Het ziet er ook wel prachtig uit hoor! Wat een details! Erg mooi. Dus je snapt: er worden de nodige uurtjes gespeeld op de Playstation. Calvin zijn geknutselde huisje is nog altijd niet in de fik gegaan Josha is regelmatig “prinses” en Luca is weer aan het verder denken over hoe hij geld kan verdienen. Hij wil nu graag een digitale fotocamera kopen, die hij op Marktplaats gezien heeft. Hij is van kleins af aan al gek op fotos maken, een eigen camera zal hij echt geweldig vinden!

En ik? Ik rommel wat tussendoor, lees wat voor, speel wat met playmobil, of teken wat. En ik wil zo graag weer vilten. Ik heb wat extra wol meegenomen vorige keer, en wil een tasje ofzo gaan proberen te maken voor josha. Dus dat ga ik een dezer dagen toch proberen. Ik heb altijd een soort van drempelvrees

En ik wil mijn schaal afmaken die ik aan het maken ben voor mijn vriendin Hedi. Hij wordt wel weer prachtig:

Vilten

Afgelopen zondag zijn we met een aantal andere thuisonderwijzers gaan vilten in De Rijp. We waren met 5 moeders, en 11 kinderen in totaal. En het was echt heel gezellig!  Calvin en Luca waren de enige jongens, de rest allemaal meiden. Calvin en Luca hadden er wel zin in om te gaan vilten. Ze hadden in hun hoofd allebei om “een balletje” te gaan vilten. Ik had inmiddels begrepen dat dat goed te doen moest zijn. Want ook ik ben een leek op het gebied van vilten. Had er wel eens over gelezen, maar ja.. dan weet je eigenlijk nog niet veel, “hands-on” is veel leuker om te leren.

We mochten allemaal kleurtjes wol uitkiezen. Josha zag een mooie gevilte bloem liggen, en wilde die meteen hebben, en eentje maken. Hierboven zie je wat het uiteindelijke resultaat is geworden, de bloem die ik voor Josha gevilt heb. Josha zelf heeft een klein lapje gevilt. De jongens hebben hun balletje gevilt.

Ik had erg veel bewondering voor alle meisjes die meededen, want ze hebben werkelijk waar de meest mooie tasjes gemaakt. Ik wil dat zeker ook een keer doen. Ik heb ook wat wol extra nog meegenomen om thuis nog wat te proberen. 

De jongens hebben zich ook nog als echte jongens gedragen bij al die meiden. Klimmen en spelen. Klimmen op containers, maar de meiden deden niet voor ze onder hoor, die klommen net zo hard omhoog! Calvin klom in een boom, waar een nestje inzat van een duif, en de duif vloog weg. Een van de meisjes vond het maar niets dat Calvin het duifje had weggejaagd. Ze zagen wel dat er spierwitte eitjes in het nestje lagen. Ook was er inene een ware kakefonie om een vlinder, die moest en zou in een potje gedaan worden, want die moest gered worden Dat bleek een nachtvlindertje te zijn, die binnen zat, en naar buiten gebracht werd door het hele stel.

Al met al zeiden de jongens op de terugweg dat ze het hartstikke leuk hadden gevonden, maar dat ze wel blij waren dat ze een balletje gevilt hadden, want dan was er ook lekker veel tijd over om te spelen

Vandaag hebben Luca en Josha weer balletjes gevilt. Luca nog een balletje voor Joep, want Joep wil jongleren met de balletjes. Hij heeft er nu 2 (een van Luca en een van hemzelf) om mee te jongleren. We gaan nog maar een balletje maken, zodat Joep er 3 heeft. En vanavond kreeg Luca ook de slag te pakken met jongleren met 2 balletjes. Als ik kan, zal ik er eerdaags een filmpje van maken en hier op de blog zetten.

Mozaiek

Ik heb via Marktplaats een vrouwentorso van piepschuim gekocht. Die hebben we vandaag met zijn 4tjes opgehaald in Amsterdam. Ik wil “haar” gaan mozaieken, en dan op een betonnenvoet zetten ergens in de tuin. Maar dat volgt nog, hier wel een plaatje van de “lege torso”.

 

En tot slot van deze dag: onze kleine Snuitje heeft een wasbeurt gekregen, net als Bliksem van de week. Snuitje zit ook onder de luisjes, en daar is hij (en Bliksem ook) vandaag ook tegen behandeld.