Weer een tijdje terug dat ik schreef. Hebben we dan niets gedaan afgelopen tijd? Nou uhm, wel hoor
. Alleen had ik er iedere keer geen fotocamera bij, en dan vind ik het minder leuk om te schrijven.

De herfstvakantie is achter de rug weer. En de herfstvakantie leek wel een thema te hebben. “Logeren”. Calvin ging logeren bij Barry. Barry en Nick kwamen logeren bij ons. Daarna ging Luca logeren bij Barry. Toen kwam Barry nog een nachtje bij ons logeren, en gingen we met zijn allen bij vriendin C. met haar dochters N. en G. spelen. Omdat Sam en Thea op vakantie waren, zouden Josha en ik voor poes Poekie zorgen. De overburen hebben we voor de kipjes gezorgd. Zo ging het wel hard allemaal met de tijd. De jongens werden in de loop van de week hmm, hoe zal ik het omschrijven… iets minder flexibel naar elkaar toe. Maar ja.. wat wil je als het ook iedere avond wel errug laat wordt. Half 2 een paar keer.. en een aantal keer later dan 12 uur, en dan de volgende dag weer om 8 uur wakker.. Ja.. dan gaat dat toch wel zijn tol eisen.. Zaterdag middag waren we allemaal zo af, dat we de boel de boel gelaten hebben, alle warme dekentjes uit de kasten gehaald, dvd op gezet en met zijn allen lekker op de banken gaan liggen en tv kijken. Heeeerlijk! Daar waren we ook allemaal aan toe! Even lekker met elkaar zijn.
De dag ervoor, vrijdag, waren we met een groep andere thuisonderwijzers, en met Barry en Eef en Charlotte naar het Archeon toe. De laatste keer dat we daar waren geweest was alweer ruim 5 jaar terug. Ik was destijds hoogzwanger van Josha. We weten het allemaal nog goed, omdat Calvin destijds, na het Gladiatorengevecht, bijna flauwgevallen was, en mij volledig ondergespuugd had. Dit naar aanleiding van de eindscene bij het toneelstuk, waarbij een van de gladiatoren de keel werd doorgesneden door de andere gladiator, en waarbij het (nep)bloed in het rond spuit. Calvin kan niet tegen bloed, en de ontknoping met dat spuitende bloed was toen zo onverwacht. Hij was er helemaal van van slag…(de fotos zijn van 5 jaar geleden, als je op de foto klikt en goed kijkt, zie je het bloed spuiten)

Deze keer dat we er waren, wilde Calvin dan ook absoluut niet naar het Gladiatorengevecht toe. Het is te beladen nog steeds. Dus hij en ik zijn samen gaan koper bewerken. Maar het Archeon is een geweldig park, we hebben ons er heel erg vermaakt. Helaas niet heel veel andere thuisonderwijzers gesproken, omdat ik de kinderen volgde, en op een gegeven moment gaan al die ouders met kinderen een eigen weg, de interesses van het kind volgend. Maar het was zo leuk, de jongens hebben stenen voor de hunebedden getrokken over palen, ze hebben pijl en boog geschoten. Josha en Charlotte hebben vilten armbandjes gemaakt, en kaarsjes. De jongens hebben echte ridderkleding aangetrokken. En veel gezien, graan gemalen met een steen. Calvin heeft nog een tijdje een rol van “varken” gespeeld, hahaha. In het huisje van de bijenhouder, terwijl Josha en Luca en Charlotte een kaarsje van bijenwas rolden, had hij het varkenshok gekraakt hahaha.

En ach verder is er veel gespeeld, Josha met de playmobiel. Ze heeft Koninginnedagmarkt gemaakt, met veel mensen die er langs de kraampjes lopen. We hebben de trampoline van opa en oma gekregen. Die hebben we de 400 meter door het dorp naar ons huis gerold. En de jongens staan dus reg”elmatig lekker te springen in de tuin. Ze verzinnen er ook allerlei spelletjes op met “funky beans”, maar ook touwtje springen op de trampoline, en nu ook met de diabolo op de trampoline.

Josha heeft grote stappen gezet de afgelopen tijd! Ze wil graag dat ik bij haar in de buurt ben, maar ze is afgelopen weken een keer met Luca bij haar vriendinnetje Ninti blijven spelen, zonder mij erbij!! Ze was zo trots!! En de week erna is ze helemaal alleen zonder mama en Luca bij tante Sabine en Milan gebleven, en heeft ze heerlijke appelflappen gebakken samen met Milan. Ze voelde zich zo stoer en trots dat ze helemaal alleen bij hun was gebleven! Ze wilde het zelf, zo mooi om te zien hoe ze stapje voor stapje langzaam bij me vandaan durft te gaan op eigen initiatief! Zo kwam ze ook vorige week van het toilet af en zei met glimmende oogjes: “Mam, ik kan nu zelf mijn billen vegen!”. Wow! Ik vroeg haar of ik niet even zou checken of het goed schoon was, maar dat mocht niet natuurlijk.
Afgelopen zondag waren mijn broer Hilbert en schoonzusje Frederiek 25 jaar getrouwd! We waren uitgenodigd om daarbij te zijn. Eerst een zegen in de kerk, maar daar gingen we niet heen. Aansluitend een receptie en een lunch. Daar gingen we wel heen
Luca wilde graag een stukje op zijn gitaar spelen, en heeft dat ook gedaan. Achteraf zei hij: “Dat applaus! Dat is leuk zeg!” En Hilbert was echt geraakt door het stukje dat Luca speelde, dus het kon voor Luca niet beter. De lunch bleek een 6 gangen gebeuren te zijn, die uiteindelijk tot 19 uur duurde, er werden ook allerlei sketches en liederen gezongen, zelfs een hele aria. Kleinkinderen van mijn broer speelden op de piano, en Luca speelde een stukje op zijn gitaar dus. Heel gezellig, lekker eten en babbelen met mijn familie, en met Jordy en zijn vriendin Madelon. Zij zaten bij ons aan de eettafel, en Madelon en Josha konden het erg goed met elkaar vinden, ik werd van mijn stoel weggestuurd, want Madelon moest daar zitten, want ze gingen samen tekenen en spelletjes doen. Het was mooi om te zien hoe open Josha was. Calvin en Luca vermaakten zich prima met Jordy, en de Ipad die hij meegenomen had.



Op school is het weer helemaal in om met de Diabolo te spelen. Barry had er al een tijdje een, en kon er hele coole trucjes mee. Luca wilde ook graag een diabolo, dus mams keek eens in haar portemonnaie, en waarempel er was nog wat geld voor dat ding. Vervolgens werd Calvin ook enthousiast, en jeee wat een mazzel, mams had nog wat geld over voor nog een diabolo. Sam had er al een vorig jaar voor zijn verjaardag gehad, en nu wordt er dus heftig “gediaboloot”. Mooie ervan vind ik dat Calvin er mee omgaat zoals hij doet. Calvin houdt niet van oefenen, maar met een diabolo moet je wel oefenen. De eerste keren werd het ding heftig in de hoek gesmeten, want hij kon er niets van, vond hij zelf. En Luca kon het wel, vond hij. Frustratie… Maar toch pakt hij de diabolo iedere keer weer, en gaat ermee aan de slag. En het gaat echt al heel goed! Luca doet het ook weer zoals Luca alles aanpakt. Die staat ermee op, en gaat ermee naar bed. Hij bijt zich erin vast, en gaat door. Mooi om te zien hoe ieder zijn eigen manier van leren heeft.
Zo, even bijgepraat voor nu. Oh ja… op deze blog, zie je ook een stukje over het Archeon van een thuisonderwijsvriendin.
Wil je reageren?