Sinterklaas

Het is weer zover, Sinterklaas is weer in het land! Dat betekent weer een hoop opwinding, en blijde verwachting, zoals dat heet

Er worden driftig lijstjes gemaakt, geschreven, zelfs door Calvin, die over het algemeen niet graag de pen ter hand neemt Maar in het kader van verlanglijstjes pakt hij ook maar wat graag een pen! Ook Josha doet erg haar best om een lijstje te maken. Zij wijst aan wat ze graag wil hebben in de diverse speelgoedboekjes die we in huis hebben. En Joep schrijft het op. En ach.. hoe verrassend, als het maar roze of rood is, en natuurlijk alles dat met paarden te maken heeft,  wordt opgeschreven Echt prioriteiten stellen doet ze nog niet. Ze wil gewoon ALLES krijgen! Heerlijk zo onbevangen als ze gelooft in de Sint!

Schoentje zetten, zingen! Zo heerlijk. De jongens zingen vrolijk en hard mee. “Daar wordt aan de deur geklopt! Hard geklopt, deur kapot!”  Josha bedenkt haar eigen liedjes om te zingen, met eigen teksten en eigen melodie. Luca en ik hebben op gitaarles wat sinterklaasliedjes geleerd, en we proberen driftig mee te spelen met de nieuw geleerde accoorden, dat valt nog niet mee, maar wel leuk!

En dan de volgende dag … Wat zit er in de schoen?!? Voor Josha een doos met kralen, met lettertjes erop. Helemaal gelukkig is ze. Voor de jongens een pistooltje, die Josha nu ook vurig wenst, want dan kan ze meedoen met het schietspel. Onverwacht extra werk voor de Sint en de pieten.

Josha is heerlijk bezig met haar kralen, ze maakt oorbellen met haar naam, armbandjes voor Calvin met zijn naam, voor Luca met zijn naam, en een voor papa. Alles met een beetje hulp van mama.

En toen papa en mama van de week “naar de dokter moesten ” en Brenda kwam oppassen, hebben ze de serre mooi versiert. Kijk maar:

In het kader van de Sinterklaas was oma met Calvin naar een workshop in het dorpshuis gegaan, knutselen met marsepein. Eigenlijk zou oma met Luca gaan, maar die wilde liever naar judo toe, het viel namelijk op hetzelfde tijdstip. Calvin had wel zin om mee te gaan.

Dit is het resultaat:

 

Tekenen, knutselen en van alles

Er ging weer een tijdje voorbij voor ik weer zin en tijd had om te schrijven.

Het lijkt wel of de dagen te weinig uren hebben. Zo druk zijn we met van alles en nog wat.  Wat allemaal? Och weet je als de dagen voorbij zijn, en ik denk terug, kan ik niet eens zoveel opnoemen, en toch zijn we de hele dag bezig met van alles en nog wat.

Tekenen. Luca met name heeft de smaak weer te pakken. En hij heeft een enorme sprong gemaakt. Hieronder zie je een foto van een van zijn tekeningen die hij gemaakt heeft. Deze tekening heeft hij nagetekend uit een van zijn boeken, die hij heeft over mythologische figuren. Het was zo goed nagetekend, dat ik dacht dat hij het overgetrokken had, maar nee hoor! Helemaal zelf getekend. Petje af Luca!

 

Wat nog meer… gezwommen met andere thuisonderwijzers in het Mirandabad in Amsterdam. Heel leuk! Gaan we snel weer doen, leuk zwembad met golven! Gitaar gespeeld! Veel gitaar gespeeld. Luca heeft het echt helemaal te pakken. Hij pakt heel regelmatig zijn gitaar om te oefenen, meerdere keren per dag, en dat merk je ook, want hij kan al heel goed noten lezen, en de liedjes spelen. Hij mocht zelfs ook al accoorden gaan spelen! En ik ook dus, want we zitten tenslotte samen op les! Zelf ben ik weer begonnen in mijn tekendagboekje. Bijna iedere dag teken ik wel iets van wat er die dag gebeurt. Heerlijk is dat, ook om later weer terug te zien. Ik heb een tekeningetje gemaakt van Luca met zijn gitaar. Luca heeft altijd gezegd dat hij later “superheld” wilde worden. Maar nu is dat veranderd. Hij wil heel graag gitarist in een band worden.

De jongens hebben nieuwe bedden gekregen, die we via Marktplaats gekocht hebben. Hoogslapers. Daar zijn we ook wel even mee bezig geweest. Alle spullen in hun kamer zijn weer door onze vingers gegaan, alles uitgezocht, dingen weggedaan, speelgoed dat ze niet meer willen, in een zak gedaan voor andere kinderen, neefjes etc.  Ach zo hebben we onze dagen wel weten te vullen.met oma naar de Ark van Noach, die in Zaandam lag. Kijk hier maar.

Spelletjes gespeeld. Monopoli, pesten, cluedo. Even denken wat nog meer
Oh ja. Josha en ik zijn bij de tandarts geweest. En Josha wilde heel graag haar tandje laten maken, dat eerder bij een van haar vallen op haar mondje weer stuk was gegaan. En dus heeft ze nu weer een mooi mondje met tandjes. Stoere meid hoor dat ze dat zo laat doen bij de tandarts!

En dan komen we bij vandaag Vandaag heeft Calvin lekker met vuur zitten rommelen. Met lucifers met kaarsvet. Dat blijft leuk

Luca heeft een leren kussentje aan gort geknipt, om vriendschapsbandjes te kunnen maken. En toen kwam Calvin op het idee om een leren vestje voor zichzelf te maken.

Zo, weer een beetje bijgepraat

Herfstknutsels

De herfst is echt gekomen. De kastanjes vallen met bosjes van de bomen. Opa heeft het er maar druk mee. Bij hem staat een grote kastanjeboom, en alle kastanjes vallen in de tuin, en als hij ze niet weghaalt, dan heeft hij binnenkort een tuin vol met kastanjebomen.

Gelukkig komen er ook altijd veel kindjes uit het dorp kastanjes rapen. Zo ook wij. Samen met opa de kastanjes zoeken, is gewoon erg leuk om te doen! We hebben met de gevonden kastanjes geknutseld van de week.  En we hebben samen een herfsttafeltje gemaakt. Bloemetjes uit de tuin geplukt om erbij te leggen. Josha heeft een spin en een egeltje gemaakt.

Nu het weer wat kouder en natter wordt, hebben we maandag gebombardeerd tot “spelletjesdag”. Luca is gek op spelletjes doen, Josha ook. Calvin wat minder. Maar pepernotensjoelen daar doet Calvin wel altijd mee mee. Josha kon al veel beter sjoelen dan de vorige keer dat we het deden. En trots juicht ze als er een steen in het gaatje schuift!

En Luca en Calvin vonden het ook leuk om samen “uitweg” te doen. Een oud spel van mij van vroeger. Een spel waarbij je een doolhofje moet maken, en de ander de uitweg moet vinden. Calvin wilde zelfs meedoen, en won zelfs 2x. En wat waren we trots op Luca die niet boos en verdrietig werd omdat hij 2x verloor.

Ook vanavond met Joep speelden Luca en ik een spelletje Koehandel. Luca was 2e geworden, en opnieuw was hij niet verdrietig! Leuk spel Koehandel! Strategie dat ieder moment weer kan veranderen. Heerlijk om te spelen.

Al met al heel leuk dat we die spelletjesdag ingesteld hebben!

vingerskateboard

Nieuwe hobby van Luca en Calvin.

Vingerskateboarden. Wat? Ja echt het bestaat.. met je vingers op een klein skateboard, en dan daar kunstjes mee doen. En ongelooflijk wat je daarmee kunt. Er staan heel veel filmpjes op youtube, die we uiteraard bekeken hebben.

Het is knap hoor! En leuk om te doen. Ze proberen te springen met het boardje. En Luca is dan iemand die zich erin vastbijt, en uuuuuuren kan oefenen. Zo heeft hij geleerd op zijn handen te lopen, en zo leert hij zichzelf nu om te vingerskateboarden. En het lukt al een klein beetje ook.

Calvin oefent ook, en heeft er ook lol in, tot hij vond dat zijn broer”tje” het veeeeeel beter kan dan hij! In het begin vond hij dat leuk voor Luca, maar toen dat te lang doorging, werd hij er heel verdrietig van. “Zo is er voor mij geen lol meer aan”.

En ik als moeder kan dan niet zo veel, ik zie een verdrietig jongetje, die – in mijn ogen-  het net zo goed kan als zijn broer”tje”.  Maar wat ik ook zeg of doe, hij is het niet met me eens. Gaat het dan niet vooral om het doen? En de lol van het doen? Maar op dat moment niet nee!! “Spreek me niet tegen.” kreeg ik voor mijn voeten… Oke.. doe ik niet meer. En dus stopte Calvin met oefenen. En oefenen is nou net datgene waardoor je beter wordt.. Calvin moest zijn verdriet gewoon kwijt, en zocht afleiding op zijn computer.

Later ging hij toch weer oefenen gelukkig. Het heeft tijd en oefening nodig.

Leuke van deze nieuwe hobby, is dat het ook uitnodigt tot knutselen! Want er moet natuurlijk wel een skatebaan komen. En een Grind-ding enzo. Dus dat knutselen we in elkaar. Met karton en papier, maar ook met hout.

Het enthousiastme steekt ook Barry en Sam aan, die inmiddels ook een skateboardje gekocht hebben, en ook mee doen. Ook Barry maakt een mooie skatebaan, en dan inspireert Barry met zijn baan Calvin weer, en die maakt ook een houten baan. En Barry en Luca maken samen ook weer een baantje, en met stift maken ze ook graffiti tekeningen op de baan.

Afijn, weer lekker bezig zo

Heerlijk dagje

Calvin vertrok vanmorgen naar opa en oma. Luca stortte zich op het vouwen van vliegtuigjes. We vonden een mooie op het web, een met zelfs een landingsgestel, voor als het stilstaat, en vliegen deed hij ook erg goed! Josha wilde er ook een, dus die heb ik voor haar gevouwen.

En Luca en ik hebben samen wat gespeeld op de gitaar. Van de week hadden wij onze eerste gitaarles! Heel dichtbij, bij Hans van Gelderen, Hij vertelde ons hoe we snaren kunnen bespelen, tokkelen of vallend spelen, en dat hebben we vanmorgen geoefend samen. Heerlijk om te doen! Josha is ook geinspireerd, en wil nu ook graag een gitaar, maar bij gebrek aan beter, nam ze mijn gitaar maar

Verder lekker gerommeld in de tuin. September, tijd om het gras te verticuteren. Het zwembad is weer opgeruimd, netjes opgeruimd om in de schuur te wachten tot volgend jaar Onze cirkel midden in het gras, kan nog net voor de winter weer in orde komen, door het te verticuteren, en dan gras te zaaien. Alleen kwam Joep op het lumineuze idee om de cirkel waterpas te gaan maken. Het zwembad moet eigenlijk op een vloer staan die waterpas is, maar dat is onze tuin niet, dus het zwembad helt naar “beneden”, waardoor het water te veel druk geeft aan de laatste kant. Dit jaar ging het nog wel, maar volgend jaar zijn we bang dat het niet meer gaat, het bad begon een beetje te “lopen”. Aangezien het nu nog niet begroeid is, is het misschien handig onze cirkel maar gelijk waterpas te maken   Ik zag nogal wat beren op de weg, of in het gras. Maar Joep niet. Die ging serieus aan de gang, met een touwtje om het midden van de cirkel te bepalen. Een balk om te zorgen dat we het ook waterpas zouden kunnen krijgen, afijn…. geen beren in het gras of op de weg volgens Joep. Dus oke : hij krijgt van mij het voordeel van de twijfel.

Maar eerst…. het gras verticuteren, en de hoopjes gras bij elkaar vegen. Luca en Josha hielpen mee, met de bladhark al het gras, dat door het verticuteren uit de grond gerukt is, op een hoop harken. Josha riep dat we het voedsel aan het verzamelen zijn voor de sprinkhanen! Wie hem heeft gezien, weet nu dat ze het heeft over de film “A Bugs Life”/ “Een Luizenleven”, waarbij de mieren Flip, Prinses Atta, Prinses Dot, en de hele mierenkolonie  eten moeten verzamelen, voor de sprinkhanen, die dat 1x per jaar komen opeten.  Dus we hebben al het voedsel op een hoop gegooid

Een lekkere zondag

Heerlijk uitgeslapen vandaag. Samen met Josha uit bed, terwijl de mannen nog lagen te slapen.

Vandaag is haar grote nicht Nicole jarig, en we zouden een kadootje knutselen voor haar. Nicole wordt 22, eigenlijk morgen, maar ze viert het vandaag.  We hadden van de week een knutselboekje uit de bieb gehaald, en Josha ging bladeren tot ze iets vond, dat ze wilde maken. Eigenlijk nog iets te moeilijk om als 3 jarig meisje te maken, maar met hulp van mama, ging het wel lukken.

Josha koos alle kleuren uit, en de vormpjes. Ze knipte een groot deel zelf, maar precies langs de lijntjes knippen moest mama toch maar doen.  Bloemetjes erbij geplakt, en dit is het eindresultaat:

Rond 16.30uur waren we weer thuis. Joep was lekker lasagna aan het maken, het lievelingskostje van de jongens.

Ik ben weer begonnen met de buitenboel schilderen. Lekker fris wit wordt alles! Inclusief ikzelf Tussen het schilderen door  nog even lekker lasagna gegeten, en toen weer verder met de kwast.

Het werd al donker, en terwijl iedereen zo lekker aan het keutelen was in en rond huis, was Josha ook heerlijk aan het keutelen in de tuin. Ze was Valeriaan aan het plukken, en dat zag er zo lief en gemoedelijk uit. Ze heeft er de hele avond verder mee gespeeld, in haar keukentje en winkeltje.

Zaanse molens

Een paar weekjes terug waren Calvin, Luca, Josha en ik op de Zaanse Schans. Gewoon lekker fietsen, en daar picknicken. Calvin en Luca vinden het er niet geweldig (“We zijn er al 100 keer geweest.”), maar Josha vond het er erg leuk. En ik heb haar beloofd er nog eens naar toe te gaan, alleen met haar! Vandaag deed zich een mooie gelegenheid voor.

Luca ging, voor de 2e keer deze week, met tante Sabine en Milan naar de Jagersplas. Met Milan in de fietskar, achter de fiets van Sabine, dat is natuurlijk helemaal geweldig! En dan zwemmen. Milan en Luca worden meer en meer dikke vriendjes, leuk om te zien! “Dit is mijn grote vriend Luca” roept Milan tegen iedereen die het wil horen.

Ik bracht Luca naar Sabine toe Luca weer in de fietskar, en toen fietsten we samen een stukje verder richting Jagersplas. We moesten met een fietspondje over, en toen kwamen Josha en ik o het idee om naar de Zaanse Schans te fietsen, we waren er vlakbij. En dat hebben we dus gedaan.

Het pondje, varen naar de overkant, op zich is al een feestje. Dan zeggen we Sabine, Milan en Luca gedag, en fietsen we samen naar de molens. We parkeren de fiets en gaan lekker wandelen over de Zaanse Schans.

We gaan bij de klompenmakerij naar binnen, en kijken hoe die meneer vertelt over het maken van een klomp. Josha vindt het leuk om te zien hoe die meneer dat doet. Die meneer liet zien hoe ze klompen met de hand maken, maar vooral hoe het met de machine gaat. Josha zat ademloos te luisteren en te kijken.

Josha heeft nog een klompje uitgekozen, die we thuis zouden gaan beschilderen, en ze kon ook niet weg voor ze een prachtige houten roze tulp had bemachtigd.

Thuisgekomen ging ze meteen naar de tuin, klomp mee, verf pakken en schilderen maar!

prinsessen

Sinds de geboorte van Josha weten we het. We hebben een prinses in huis. En Tommie weet het ook. Want onze prinses is gek op poezen, en vooral op Tommie. En Tommie wordt dan ook regelmatig (lees: iedere dag minstens 10 keer) geknuffeld, en opgetild. En hoewel Tom op een boerderij geboren is, en best wat je noemt “een pittig karakter” heeft, is hij ongelooflijk mild met onze prinses Josha. Hij hangt als een slappe kat in haar armen, en ze kan overal met hem heenlopen. En hij laat het gelaten over zich heenkomen. Hij is duidelijk gek op haar, hoewel hij ook nog wel eens een stapje harder gaat lopen, als hij haar al aan ziet komen…

Hoe je het ook went of keert, roze is haar lievelingskleur, en geloof me:  we hadden echt geen roze in huis voor zij erbij kwam Het zal wel iets genetisch zijn, dat roze. Je kunt ook geen kledingwinkel in of je ziet al van verre  de meisjesafdeling: Roze All Over The Place!

Josha is gek op prinsessenjurken, vooral als ze roze zijn Maar ook als ik iets aantrek wat ze heel mooi vindt, wordt het betreffende kledingstuk,  (ookal is het een blouse)  bestempeld tot “prinsessenjurk”.

In een knutselboekje dat we uit de bieb gehaald hebben, stond een prachtig prinsessenkasteel, en dat wilde ze al een tijdje maken. Vandaag zijn we er aan begonnen. Eerst hebben we wat dozen en papier verzameld afgelopen weken, en vandaag was het dan zover. Het is nog niet af, maar het begin is er.

Wordt vervolgd, als het goed is

daar ben ik weer

Jeetje, ruim 2 maanden had ik geen zin om te bloggen. Waarom niet? Geen idee, druk gehad met van alles en niets. Gewoon leven, zeg maar.

Het lijkt wel of iedereen het ongelooflijk druk heeft trouwens.  Er zitten ook veel te weinig uren in een dag, vind ik. Als je en je huishouden een beetje wilt bijhouden, en met de kinderen leuke dingen wilt doen, en nog wat leuks wilt doen voor jezelf zo nu en dan, dan valt dat niet mee, met maar 24 uur in een dag. Dus het bloggen schoot er bij in, ik kon het even niet voor elkaar krijgen.

We hebben als gezin namelijk World of Warcraft ontdekt, en we spelen dat regelmatig in de avond met elkaar. Erg leuk!

In ieder geval ga ik weer proberen af en toe te bloggen.

Hieronder plak ik wat fotootjes van de afgelopen tijd.

Hier zie je mijn moziekwerk, daar ben ik weer verder mee gegaan, maar het is nog lang niet af.

Hier zie je Josha met een bloem van magneten die ze helemaal zelf bedacht heeft, en voor mij gemaakt.

En hier 2 “mad scientists” aan het werk

Het voorjaar is begonnen. Josha heeft een paar mooie voorjaarsbloemen gemaakt. Vrolijk en kleurrijk!

Ik kreeg onlangs van een thuisonderwijsvriendin een leuk boek. “Tuinieren met kinderen” van Kim Wilde. (Ja, die ja ) En daar stonden wat leuke ideeen in het boek, die Josha en ik samen gemaakt hebben: Een leuk bloemenschilderijtje en een vogelverschrikker. En die laatste staat echt hartstikke leuk in de tuin!

Hieronder wat fotos van afgelopen tijd. Schaatsen, lekker het bos in, naar de kinderboerderij. Gewoon om een idee te geven.

Er is er een jarig hoera hoera!

Dat kun je wel zien dat ben jijijijijijij!

Joep is jarig! 37 hele jaren Vandaag!

Dat betekent dat we gisteren druk zijn geweest met cake bakken, appeltaart bakken, en een kadootje maken voor papa. Luca wilde een draadpoppetje maken voor Joep, een mannetje met een koffertje (papa zijn laptop, die hij meeneemt iedere dag naar het werk). Calvin is niet zo een freubelaar, dus ja… die wist het niet zo goed.. Ik deed wat suggesties wat hij kon doen, en toen ik zei: met van die spijkertjes een vorm maken, en dan met wol/touw eromheen: Ja! Dat lijkt me leuk.

Hij op zoek naar een houten plank, toen we een hele mooie tegenkwamen, een plaat die fout geleverd was voor onze keuken. Wel groot… Calvin wilde er een hart op maken, dat zou wel een hele grote worden dan, of een hart met nog iets erbij.. toen kwam Luca er ook bij, en kwamen we op het idee om er 3 harten op te maken, 1 van Calvin, 1 van Luca en 1 van Josha. Om te laten zien hoe lief ze papa vinden. Enthousiast waren ze wel, hoewel.. niet zo enthousiast dat ze meewilden naar de Zeeman om wol te halen, en naar de bouwmarkt om spijkertjes te halen. Ze waren vorige week en afgelopen weekend even te veel van huis geweest. Gelukkig hebben ze nu een leeftijd dat ik ze gerust een uurtje met zijn 2en thuis kan laten. Mobiele telefoon in mijn zak, zodat ze kunnen bellen als er iets is. Dus Josha en ik gingen de boodschappen doen.

Toen we weer terugkwamen, gingen we aan de slag. Ze wilden ieder een iets andere vorm hart.  En ieder een eigen kleur. Eigenlijk ieder zijn eigen lievelingskleur. Calvin rood, Luca blauw, en Josha (hoe verrasend:) roze

Het resultaat is heel mooi geworden! Toen ingepakt, en ergens verstopt, zodat papa het niet kon vinden. Josha had het ’s avonds wel even heel moeilijk, want ze wilde zoooooo graag vertellen aan papa wat ze hadden gemaakt.  Ze begreep eigenlijk niet waarom dat niet mocht. En hoewel we alles uit de kast trokken om het uit te leggen, was ze er toch verdrietig om. Uiteindelijk kon ze het wel, en we waren ook heeeeel trots op haar! Ze mocht dan ook samen met papa het kado uitpakken de volgende dag, dat maakte een hoop goed!

Hieronder zie je het proces en het eindresultaat: