Keramiek expositie fotos

Gisteren en vandaag was er een expositie van  onze keramiekclub in het dorpshuis.

We mochten een paar werkstukken die we gemaakt hebben laten zien. Best moeilijk trouwens. Ik heb wel een aantal dingen al gemaakt, maar eigenlijk ben ik over geen een werkstuk echt tevreden. Je kijkt zo kritisch naar je eigen werk. Je hebt uren aan een werkstuk gewerkt, en dan komt het uit de oven. sommige dingen vind je heel mooi aan een werkstuk, en andere dingen niet. Dat waar ik niet tevreden over ben, dat zie ik steeds. En dan kiezen welk stuk je laat zien.. best moeilijk. Uiteindelijk voor 3 stukken gekozen, het borstvoedingsbeeld dat ik gemaakt heb, de slang, en nog een beeldje van een zittend vrouwtje.(helaas heeft Joep (grrrr ) vergeten een foto van mijn beeldje op zo een mooie zuil, te maken. Zag er zo mooi uit Nou ja..

Mijn medecursisten hadden werkelijk prachtige werkstukken meegenomen. 2 lokalen in het dorpshuis waren mooi ingericht als expositieruimte, het zag er zo mooi uit! Erg leuk om eens mee te maken!

Hieronder wat fotos, van de diverse stukken, ook van mijn medecursisten, want werkelijk waar er zitten zulke mooie dingen bij!!

 

Tja… leuk, maar …

Heel lang heeft ze braaf gezeten onder een plankje in een kast van de keramiekclub in het dorpshuis. Ze zat braaf te wachten tot ze droog genoeg was om in de oven te kunnen. Toen ze eenmaal gebakken was, zag ze er prachtig uit.

Ik heb haar met engobes gekleurd, en toen ze gebakken was, was ze echt prachtig. Helemaal gedekt, heel mooi, net als mijn “kamerolifantje” was ze helemaal mooi in kleur gezet. Maar ze moest nog wel in de glazuur gezet worden, dus ik heb haar helemaal bespoten met mat-glans glazuur. En wederom mocht ze wachten in de kast onder de plank. Ze deed dat heel lief, en heeft niet geklaagd dat ze het lang vond duren

Vanavond was het dan zover. Ze is vorige week gebakken, en vanavond kon iedereen zijn spullen die nog gebakken waren ophalen. Ik was heel benieuwd hoe ze er nu uit zou zien, ze was zo mooi, door de glazuur zouden de kleuren intenser zijn geworden.

Iedereen was gezellig aan het keuvelen, leuk om iedereen weer te zien en te spreken, het is zo een gezellige groep vrouwen. Ze ligt op een plank te wachten, hoorde ik. Dus ik pak haar van de plank af.. en tja.. wat zal ik zeggen…

Ze is leuk hoor, maar er is toch iets heel vreemds gebeurd. Ze is heel streperig en vlekkerig geworden. En hoewel ze er dan misschien wel leuk uitziet, ben ik wel teleurgesteld. Ook Annelie weet niet goed wat er nu gebeurd is met haar. Waarom de engobes zo gereageerd hebben met de glazuur..  Bovenop haar koppie is de glazuur melkerig van kleur, en die streperigheid.. Zou er dan toch te weinig kleur opgezet zijn? Maar waarom was dat niet te zien toen hij gewoon biscuit gebakken was?

Ik vind haar nog steeds leuk, als keramiek, maar met de glazuur, nou ja.. ik ga er eens over nadenken, wat ik met haar ga doen…

Mocht iemand dit lezen, die verstand hiervan heeft, en weet hoezo het niet zo geworden is als ik hoopte.. ik hou me aanbevolen voor tips. Nu weet ik niet goed hoe ik het de volgende keer beter kan doen, ik kan hier weinig lering uit trekken, en dat vind ik wel erg jammer. Ik durf nu ook mijn kamerolifantje  niet in de glazuur te zetten, want ik ben erg bang dat er weer van die strepen en vlekker gaan komen.

In ieder geval iets om over na te denken komende zomer.

Hier is ze:

 

En dan zie je hieronder waarom ik haar niet mooi vind.

Met recht een kamerolifantje

Dit is ze dan, een van mijn keramiekprojecten die ik dit jaar gemaakt heb. Ze is nog niet helemaal klaar, ze is met engobes gekleurd en gebakken, en er moet nog glazuur over haar heen. Dat doe ik het volgende keramiekseizoen. Voor nu is ze even klaar, en mag ze haar tijd afwachten bij ons in de woonkamer. Ze krijgt binnenkort gezelschap van een zedig typje. Een giraf, die momenteel heel braaf onder een plankje in de kast van het keramieklokaal wacht, tot zijn glazuur gebakken wordt. Over een paar weekjes is hij waarschijnlijk gebakken en af, en dan kunnen ze elkaar gezelschap gaan houden.

Over wie heb ik het nu Nou daar is ze dan:

Biddende handen

Mijn jongste broer is niet lang geleden voorganger in de Nieuw Apostolische kerk geworden. Eerst was hij priester, niet zo heel lang geleden werd hij gemeente evangelist. Nu ging een paar weken terug de voorganger van de gemeente in de rust, en werd mijn broer de voorganger van de kerk.

Zelf kom ik al heel lang niet meer in de kerk, maar ik vond het wel bijzonder dat mijn broer gemeente evangelist is geworden. En ik wilde iets voor hem maken. “Biddende handen” leek me mooi om te gaan maken voor hem. Ik ben er een tijdje mee bezig geweest, maar nu waren ze dan toch af gekomen. Ik heb de handen gebronst, net als het beeldje dat ik aan mijn schoonouders gegeven heb.

Afgelopen maandag was mijn neef Jordy jarig, de zoon van mijn jongste broer dus (overigens is mijn jongste broer nog altijd 10 jaar ouder dan ik), en ik besloot dat dat een mooie gelegenheid  was om mijn broer het beeld te geven. Uiteraard in de hoop dat hij het mooi zou vinden, hij is nogal nuchter, en geen idee of hij het echt mooi zou vinden.

Ik heb het hem gegeven, met de opmerking dat hij het eerlijk moest zeggen als hij het niets zou vinden. Maar hij opende het, en zei dat hij het mooi vond. Ik vertelde hem dat ik het zelf gemaakt heb, en ik geloof dat het wel in goede aarde viel, want ik kreeg een kus van hem op mijn wang,  en hij zoent nooit!

Ik vond het bijzonder om het aan hem te geven, en hij kon ook wel een paar biddende handen gebruiken zei hij

Hieronder nog wat fotootjes van de biddende handen rondom.

brons of vilt

Het manneke dat ik een tijdje terug gemaakt heb, is inmiddels gebakken, en heeft een kleurtje gekregen

Ik zag het niet zitten om hem in kleur te maken, leek me niet zo leuk, maar met acrylverf kun je ook bronzen. Nee natuurlijk wordt het dan niet echt brons maar het lijkt er wel op. Mijn schoonouders vonden het manneke ook erg mooi geworden, en ik heb het manneke aan hun gegeven. Ze zijn er blij mee, en ik vond het erg leuk om het hun te geven.

Ik heb van de week nog even een foto gemaakt, van het manneke Lieverdje is het he?

En gisteravond heb ik nog een leuke vlinder gemaakt van vilt. Josha was er helemaal weg van, en het is nu haar nieuwe knuffeltje En ik heb de opdracht van haar gekregen om er een voor haar vriendinnetjes Ninti en Jai-Li te maken.

Vol trots

Hier issie dan. Mijn 2e project op de keramiek. Eerst had ik deze schaal gemaakt. Daarna heb ik een hele grote pot/vaas gemaakt. En die heb ik vorige week geglazuurd, en lieve Annelie (onze keramiek juf heeft hem meteen in de oven gedaan voor me! Dat was een verrassing toen ik vanmorgen bij de keramiek aankwam. Ik ben er erg blij mee!!!!

keramiek

Iedere donderdag ben ik in de ochtend naar keramiek. Mijn borstvoedingsbeeld is klaar, die staat te drogen, dus ik moest iets nieuws bedenken om te gaan maken. Ik heb gezocht op internet om inspiratie op te doen. Zag verschillende leuke onderwerpen die ik wel kon doen, maar ik vind het ook leuk om zelf iets te bedenken, en niet iets na te maken. Dus ging in schetsen, en vanmorgen ben ik weer met iets nieuws begonnen. Een fantasie poppetje, met rare voeten, en raar hoofd met rare oren enzo. De opzet is gemaakt, en het lukt alweer aardig.

Calvin, Luca en Josha waren zoals altijd bij opa en oma, maar inene stond Luca bij ons in het lokaal. “Hoi Mam.” hoorde ik inene. Luca kwam even kijken. Hij is een tijdje gebleven en heeft gekeken wat ik aan het doen was. En hij heeft gezien dat het beeld van Brenda nu helemaal af is, en kan drogen. Die is ook prachtig geworden. Luca kreeg meteen zin om te kleien ook, en vroeg of wij nog van die klei hebben. Ja, hebben we nog.

Dus vanmiddag toen we thuiskwamen na lekker bij opa en oma gegeten te hebben, ging hij meteen op zoek naar de klei. En zijn we gaan kleien samen. Hij heeft een leuk poppetje gemaakt, die ik nog niet op de foto heb, hij zit ingepakt nog, ik zal hem morgen even op de foto zetten.

Zelf begon ik aan een beeldje,  en kreeg inene het idee om een kindje te maken. Dat is best goed gelukt al, hij is nog niet klaar, maar het wordt al wel wat. Morgen weer verder

Keramiek

In februari 1998, toen Calvin geboren is, begon het. Borstvoeding geven. Tevoren wist ik niet of ik nou borst of fles zou gaan geven, maar toen ik Calvin voor het eerst aanlegde, vond ik het zo bijzonder, dat “ik ervoor ging”.  Toen ik Calvin zo een 3 maanden aan de borst had, ontdekte ik op het internet een mailinglist “bv-list”, en werd daar lid van.

Dat was een gezellige groep, allemaal vrouwen die borstvoeding gaven aan hun kindje, en elkaar en andere moeders wilden helpen als het even niet zo lekker liep met het geven van borstvoeding. Via mensen die op die lijst zaten, kwam ik ook in contact met de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk. Ik ben toen ook een aantal jaren contactpersoon voor de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk geweest.

Ik heb zoveel geleerd over borstvoeding, ook dat je kunt tandemvoeden. Dat betekent dat je meer dan 1 kindje van verschillende leeftijden aan de borst kunt voeden. En toen ik dus in verwachting was van Luca, dronk Calvin nog door aan de borst. Samen dronken ze bij me. Tot Calvin uit zichzelf stopte met het drinken bij me. Dat was zo toen hij 6,5 was. Luca dronk nog door. Toen ik in verwachting was van Josha, dronk Luca ook door. Hoewel er niet zo veel melk kwam tijdens de zwangerschap. Toen Josha was geboren, heeft Luca, toen 4,5 jaar, nog kort gedronken, maar hij was zoveel melk niet meer gewend, en vond het niet meer zo lekker eigenlijk, en besloot dat de melk voor Josha was, en hij stopte van de een op de andere dag met drinken. Maar Josha daarentegen dronk volop moedermelk., en nog steeds drinkt ze bij me aan de borst.

Komende maand op 13 februari geef ik 12 jaar borstvoeding. 12 jaar Je snapt dat borstvoeding, een kindje aan de borst, me na aan het hart ligt. Ik wilde daar iets mee doen, en aangezien ik sinds een paar maanden op keramieek zit, leek het me leuk om een beeld te maken dat symbool staat voor borstvoeding geven, voor warmte, voor moedermelk, voor liefde. Ik heb het zelf ontworpen, en vandaag is het beeld klaar. Tenminste, ik ben klaar met kleien. Het mag nu drogen. Ik ben er erg trots op, het is precies zo geworden zoals ik het graag wilde.

De eerste foto is het beeld nog niet helemaal af. De 2e foto is het beeld af. (Ook leuk op de 1e foto zie je op de achtergrond het beeld dat Brenda aan het maken is.)

Afgelopen week

Maandag is tijdje terug gebombardeerd tot spelletjesdag. Soms kwam het er niet van, maar afgelopen maandag hebben we weer volop spelletjes gedaan! Het kleurentorentje, memory. En Josha verraste ons bij Memory. Zij won het spelletje! En ze won het echt, niet omdat wij zogenaamd deden alsof we niet wisten waar de kaartjes lagen Luca moest er wel even aan wennen dat zijn zusje zo maar een spelletje echt kan winnen, en niet hij.

Toen heb ik een oud spelletje van mezelf van vroeger uit de kast gehaald. Woordbreker. Hier zie je het spel. Dat vonden de jongens wel leuk om te spelen. Woordjes bedenken, en dan de letters door elkaar aan de ander geven, en die moet dan het woord weer zien te raden met de letters. Was erg leuk om te doen. Josha vond het ook prachtig, vooral die letters op alfabetische volgorde leggen vond ze geweldig, samen met mama. En dan haar eigen naam met de letters leggen. En uiteraard gingen de jongens nog moeilijke woorden voor mij maken, die ik dan weer moest uitvogelen. Hoop plezier gehad met dat spelletje. Heb ik het al die jaren toch niet voor niets bewaard

Dinsdag gingen we met iets van 150 andere thuisonderwijzers naar Kidzcity in Utrecht. Heerlijk zo een dagje met zoveel andere kinderen die allemaal thuisonderwijs krijgen. Calvin en Luca heb ik niet zo veel gezien, die waren heerlijk aan het spelen met een paar vriendjes. Josha vermaakte zich prima, ze was blij om Gian en Kisha weer te zien. En Emma en Tijmen. En natuurlijk Jet en Cato! Ze kwamen alle 3 helemaal uitgevloerd terug.

Woensdagmiddag zijn Josha en ik met buurvrouw D. en buurman H. en hun kleindochters naar “De Ark van Noach gegaan”. Een replica van de Ark van Noach. Josha was er al met Calvin en Luca en oma geweest, maar vond het zo leuk, dat ze nog een keertje wilde gaan. Luca en Calvin wilden niet mee, die kenden het nu wel na vorige keer. Calvin ging lekker op de computer rommelen, en Luca ging naar Barry om te spelen, bepakt met zijn gitaar, en zijn DS.

En dan Donderdag, ah dat is vandaag Jongens en meisje (Josha: mam jij zegt altijd “jongens”, maar ik ben geen jongen!) gingen naar opa en oma toe. Josha bepakt met haar Polly Pocket spulletjes, spelletje Bingo. Luca met zijn DS, en de belofte dat hij bij opa en oma met Josha met de Polly Pocket zou spelen. En Calvin met Spektro.

Ikzelf ging naar keramiek, dat doe ik sinds een aantal weken iedere donderdagochtend. Samen met Brenda. Heerlijk kleien. Mijn eerste werk, een schaal, is vandaag af. En hoewel ik de schaal zelf toen hij alleen nog maar gebakken was niet geweldig vond, vind ik de schaal nu wel heel mooi geworden door het glazuur.

Nou dat was deze week zo ongeveer.