Vandaag had Luca judo examen. Hijwas niet nerveus, wist dat hij gewoon moest laten zien wat hij allemaal kon. Hij was helemaal gelukkig: hij heeft de groene band gekregen!
Berichten met Tag ‘Judo
27
apr
11
Groen groen groen..
03
jun
10
judowedstrijd
Afgelopen weekend had Luca weer een judowedstrijd. Hij had er veel zin in! !
Met zijn allen naar de sportzaal, wegen, en dan lekker opwarmen, tikkertje spelen, en even stoeien met D. die ook moet judo-en. Dan is het zover, de indeling, en mogen al die jongetjes judo-en met elkaar.
De eerste wedstrijd verloor Luca, hoewel hij wel heel lekker aan het judo-en was, lekker potje vechten, zeg maar 
. Helaas verloor hij, en dat vond hij wel moeilijk, zag ik vanaf de overkant.
Daarna de volgende wedstrijd. Calvin zat met kriebels in zijn buik, hij was zo zenuwachtig voor Luca. En ja hoor de 2 wedstrijden erna won Luca!
Helemaal blij gezichtje weer. Hij dacht dat hij de beker al in zijn zak had! Toen bleek dat er een kruisfinale moest plaatsvinden. Maar dat had Luca niet helemaal door. Inene werd hij opgeroepen om weer op mat 2 te komen voor de kruisfinale. Dat had hij niet verwacht, hij dacht dat hij al klaar was…
En helaas verloor hij de volgende 2 wedstrijden, daar was hij heel erg verdrietig van. Hij snapte ook die kruisfinale niet hoe dat nou toch zat. Hij was heel verdrietig dat hij van zijn eerste poule geen beker had gewonnen. D. die in een andere poule zat was 2e geworden, en hoewel Luca het hem van harte gunde, kon hij hem op dat moment niet feliciteren, zo verdrietig was hij.
In de loop van de dag zakte het verdriet van Luca, en zijn we een heerlijk italiaans ijsje gaan eten. En ondanks het verdriet, kijkt Luca nu alweer uit naar een volgende wedstrijd.
28
apr
10
Oranje-gevoel
Ja dat hebben wij op het moment. Oranje gevoel.
Wat dat is? Iets koningsgezinds? Nou niet dat dat er per definitie niet is, maar het betreft hier geen oranje koningshuis-gevoel. Voetbal dan? Uhm, nou nee, voetbal is iets dat hier nauwelijks wordt gekeken, of ik kan wel zeggen: niet! Het wordt ook nooit gespeeld eigenlijk, heel soms door Luca, maar nee favoriet spel is het niet. Waarom dan een Oranje-gevoel?
Omdat Luca gister examen had van judo! En nu snap je het al natuurlijk. Hij heeft de oranje band gehaald! Heel trots is hij! Hij heeft er hard voor gewerkt en hem verdiend! Overigens zei de judoleraar ook dat deze groep het heel goed doet, ze werken hard, en gaan zo leuk met elkaar om!
Maar ook Barry en Sam hebben heel goed hun best gedaan! Sam heeft de gele band gekregen! En Barry de gele band met een oranje slip. Echt helemaal verdiend!!! Hieronder wat fotootjes van onze vriendjes!
En uiteindelijk stonden ze zo samen, gefeliciteerd jongens!!!!
15
feb
10
Update
3 februari Joep is jarig
Joep is jarig. En hoewel hij vandaag zijn verjaardag niet viert, willen de jongens wel iets leuks doen voor papa. Luca besluit dat hij een chocoladetaart wil maken voor papa, want papa is gek op chocola. En Calvin gaat het hele huis versieren, met slingers en balonnen. Josha beschildert een t-shirt met textielstiften. Papa mag lekker uitslapen, want dat doet hij ook zo graag 
en terwijl hij lekker nog ligt te knorren, maakt Luca de taart af. Het is een heerlijke schuimtaart met laagjes chocola geworden. Er was nog merengue over ook, dus Calvin heeft ook nog schuimpjes gemaakt.
Opa en oma kwamen gezellig op visite, en Brenda en Barry kwamen ook nog even feliciteren. Het was gewoon een gezellige dag Gefeliciteerd liefje
______________________________________________________________________________________-
5 februari Muscom
We waren alweer een tijdje niet naar een museum geweest. Maar er waren een aantal thuisonderwijzers die naar het Museum van Communicatie gingen op 5 februari. Nadat ik de site had bekeken, dacht ik dat wij dat wel een leuk museum zouden vinden, en – voor Luca heel belangrijk- het is een “doe”-museum. Luca houdt absoluut niet van musea waar je alleen mag kijken. Het zag er leuk uit, vooral “het rijk van heen en weer”, en ze hadden er wel zin in. Helaas waren er 2 thuisonderwijsvriendinnen die toch niet gingen, dat vonden de jongens en Josha wel jammer, want dan zagen ze hun vriendjes niet. Maar een andere thuisonderwijsvriendin kwam wel met haar 2 dochtertjes. En ik zag ernaar uit haar weer even te zien. Maar ja.. hoe gaat dat in een museum waar van alles te doen en te zien is… Je kinderen roepen je steeds om iets te komen bekijken, vooral 4 jarige kleine meisjes Maar ook jongetjes van bijna 9 en bijna 12 roepen je regelmatig, dus al met al heb ik mijn thuisonderwijsvriendin niet echt gesproken, maar wel fijn haar even te zien. Calvin wordt deze maand 12, en die vond het museum maar saai eigenlijk. Er was niet veel nieuws voor hem, de kindertentoonstelling vond hij wat te kinderachtig. En de overige tentoonstellingen waren weer net te veel voor volwassenen. Hij werd op een gegeven moment wel enigszins dwingend of we nu toch naar huis zouden gaan. En toen Luca en Josha, na een poosje, ook uitgekeken waren, zijn we naar huis gegaan.
Dan zijn er tussendoor nog dagen dat ik de oppas had. Oppas op Sam, en ook Milan. die kwam gezellig bij ons spelen ook. Hieronder wat fotootjes. Je ziet onder andere Luca en Sam verkleed, en zo waren ze samen met Josha en Milan aan het spelen.
En eindelijk, eindelijk hebben we speksteen gekocht! Dat wilden we al heel lang eens proberen, maar nu is het ervan gekomen. We hebben alle 4 een mooi stuk steen uitgekozen, om lekker mee te rommelen. Nou ja… lekker mee te rommelen… ik had er natuurlijk even niet aan gedacht wat een enorme stofbende er van die stenen afkomt. We hebben het een paar keer gedaan, met gutsjes en zagen bezig geweest. En wat zag mijn huis eruit daarna.. haha. Dan weer schoonmaken, en dan weer opnieuw beginnen, weer een huis vol stof. Niet echt heel fijn, maar goed, wel fijn om met speksteen bezig te zijn hoor
________________________________________________________________________________
14 februari Judo wedstrijd
En dan vandaag! Valentijnsdag… maar daar doen we niets mee
Luca moet vandaag een wedstrijd judo-en. Een witte en gele bandentoernooi. Vanmiddag om 14 uur. Eerst lekker uitgeslapen, en dan lekker gitaar gespeeld, eten, aankleden. Op weg naar de wedstrijd. Hij heeft er zin in! We komen aan bij de gymzaal van een school, en jeetje mina, wat is dat een kleine ruimte als er een hele ploeg judokas nog aan het judo-en is, en de nieuwe ploeg met ouders er alweer bij wil komen.. Erg druk en krap. We konden nog de prijsuitreiking zien van Barry. Hij was 2e geworden, en was echt supertrots en blij met zijn beker! Hij stond te glunderen op het podium.
Toen de prijsuitreiking was geweest vertrokken al die ouders en judoka’s, en kwam er wat ruimte voor ons Er zijn nog 3 andere jongens van zijn judoles, en ze doen tikkertje om een beetje op te warmen. Dan wordt er gevraagd of alle judokas op de mat willen gaan zitten. Dan zitten al die jongetjes en meisjes op een rij op hun knieen op de mat, en dan zie je al die voetjes zo onder hun kontje uitsteken. Dat vind ik zo een lief gezicht….
Luca is voor een wedstrijd altijd heel erg geconcentreerd, toen hij de eerste wedstrijd verloor, was hij even helemaal van slag. S. de judomeester begeleid dat altijd heel goed, en probeert ze hun zelfvertrouwen te laten houden, en ze op te peppen. En ja dat lukte gelukkig! Hij was er weer, en de volgende wedstrijd won hij dan ook met glans. Hij wierp zijn tegenstander meteen op de grond, en won Toen kon hij weer stralen. Hij werd 2e! Goed gedaan lieverd!!!
Luca zit nu al geruime tijd op judo. Hij vindt het fantastisch! Geniet ervan met volle teugen! Barry, en sinds kort ook Sam zitten ook op judo bij hem in de groep. Hij vindt het zo leuk! Hij is ook zo gemotiveerd en gedreven!
En afgelopen dinsdag had hij examen. Hij was die dag wel wat stuiterig, letterlijk stuiterig haha. Al stuiterend een spelletje memory doen, is nog best pittig
We wilden dinsdag vroeg bij de judo zijn, want er zou best publiek bij komen, want iedereen die wilde mocht komen kijken bij het examen. Barry zijn opa en oma kwamen ook. Joep komt kijken. En zo zijn er meer ouders die komen kijken, en om te kunnen zitten, wilden we wel op tijd komen, dus gingen we om 17.45 heen. Om 18uur begon het. Verwachtingsvolle gezichtjes! Sam kreeg zijn judopak die avond, die was al een tijdje besteld, maar was er die avond. Alle kinderen in judopak vanavond, mooi om te zien!
Alle kinderen deden erg hun best! En op het eind van de les werd dat beloond met een “slip”. Meester Meester (ja echt, zo heet hij ) deed dat op een leuke manier!
Sam had de oranje slip verdient! Helemaal trots was hij! En Barry kreeg de blauwe slip! (kleurvolgorde is : geel, oranje, groen, blauw, bruin, zwart) Heel goed gedaan dus!! Barry was ook wat trots! En toen had meester Meester geen slips meer in zijn hand.. was hij Luca vergeten? Nee! Hij liep naar zijn tas, en pakte daar : de gele band!!!!
Luca werd als enige beloond met een gele band!!! En trots en blij dat hij was!! Ongelooflijk blij!! Dat kleine snelle ventje heeft zijn gele band! Hij is er enorm trots op!! En terecht!! Hij heeft hem echt verdiend!
26
jun
08
Libelles, judo enzo
Er zijn weer een paar dagen voorbij, en jeetje wat gebeurt er toch veel. Bijna te veel om op te noemen, maar ik ga toch een poging wagen
De beestjes blijven ons verwonderen. Weer een libelle die ons een bezoekje bracht, en wederom een andere soort. Wel ook weer een prachtig beestje. We zijn er nog niet uit, welke soort dit nu is, er zijn zo ontzettend veel soorten! Als we zoeken op het internet op Libelle, komen er de meest prachtige fotos langs van uiteenlopende soorten Libelles. Van waterjuffers tot libelles. Prachtig! Hier zie je Libelle nummer 3 die ons huis bezocht, een prachtig dier!:
We zijn van de week uitgenodigd bij onze overburen om een kopje thee te komen drinken. Vreselijk aardige mensen, en we hadden er zin in om te gaan. De buren lieten ons hun prachtige huis en tuin zien. De buurman houd erg van vulcanen, net als Calvin, en ze hadden potten vol met vulcanisch gesteente en fossielen. Bijzondere glazen uit laboratoria, erg leuk om te zien! En de medailles die de buurman allemaal gehaald heeft!! De jongens keken er vol bewondering naar, het waren heel veel medailles van rondes schaatsen, in de tijd dat de sloten en het guisveld helemaal bevroren was. Dat is de laatste jaren niet meer voorgekomen, de laatste keer was in 1995 kwamen we achter.
De tuin leek wel een jungle, overal paadjes tussen de planten door, een vijver, overal gemozaiekte schalen met water voor de vogeltjes. De jongens kletsten honderduit over van alles, en luisterden naar de verhalen van de buren over de ratjes die hun kinderen gehad hebben, en de kaketoe’s die ze hadden en gewoon vrij door het dorp vlogen en ‘s avonds weer terugkwamen. Josha genoot van de konijtjes, die er liepen, haha konijntjes, een van de 2 was wel groter dan onze Tommie!
Judo
Luca had van de week examen bij de judo en heeft de oranje slip verdient!! En dat na zo een 5-6x judolessen. Trots is hij! Hoewel hij het toch wel even moeilijk had, toen er andere kinderen een groene en blauwe slip kregen. Eigenlijk vond hij dat hij die ook wel verdiend had. En dat kostte wel een paar traantjes.
Maar toen Luca diezelfde avond ook zijn skeelers via Marktplaats verkocht. Kon de dag niet meer stuk Hij heeft er mooi 10 euro mee verdiend! De meneer die de skeelers kwam kopen voor zijn dochtertje van 5, probeerde nog af te dingen naar 7,50. Maar Luca was vriendelijk maar vastbesloten dat het toch echt 10 euro werd, want hij spaart voor halters met gewichten, en daar heeft hij veel centjes voor nodig. Prima gedaan, handelsgeest heeft hij wel
09
jun
08
Judo wedstrijd
Zo, dat is even wennen voor ons! Op zondag opstaan om Zeven Punt Nul Nul uur!!! Dat valt nog niet mee. Maar het is belangrijk, want Luca heeft vandaag een wedstrijd Judo. In Beverwijk. En de klasse waar hij onder valt, mag vandaag lekker vroeg beginnen. “gaaaaap”. Maar Luca was om 6.45 uur al wakker, en kon niet meer slapen, dus die had er al zin in! Hij kreeg gelukkig nog een half broodje naar binnen )
Allemaal op stap, naar Beverwijk, want daar in een sporthal zou het Toradoshi Judotoernooi plaatsvinden. Dus op weg met de auto. Daar gekomen bleek er al een hele rij te staan. Luca had geen idee wat hij kon verwachten, en wij ook niet. Allemaal van die kleine mannetjes en dametjes in witte Judo pakken. Binnengekomen was het voor ons best chaos. Waar moeten we heen? Wegen? Waar? Oh hier.. Uhm.. oh eerst een weegkaart halen? Waar? Oh bij de Coach. Waar is de coach? Oh die is er nog niet. Nou Luca ga maar eerst lekker warmlopen met je judogenootjes. Tikkertje spelen. Na een tijdje had een van de andere moeders de weegkaarten, de coach hadden we nog niet kunnen ontdekken. Wegen dan maar. En dan naar de mat waar Luca zou gaan judo-en. Mat 7. Inmiddels waren Joep en Calvin en Josha op de tribunes, en ik bleef bij Luca. Maar zodra de wedstrijden zouden beginnen moest iedereen “die geen coach is” naar de tribunes vertrekken. Spannend voor Luca! Gelukkig was Coach R. inmiddels verschenen, en dat gaf wel rust.
En het duurde en het duurde… wat bleek? Nou ja van een heleboel kinderen was een verkeerd gewicht opgegeven, en nu moesten alle poultjes weer opgepouled worden. De wedstrijd zou om 9.15 beginnen, maar dat werd 11 uur!! En Joep en ik keken elkaar aan.. uhm zijn we hier nu zo vroeg voor uit de veren gegaan, wij die onze zondag uitslaapdag zo koesteren ) Haha, maar 11 uur begonnen de wedstrijden dan eindelijk!
Ik was wel beretrots op Luca, al die tijd was hij dus daar in de zaal, en zat in kleermakerszit te wachten, rustig. Of hij van binnen ook rustig was, weet ik niet. Langzaam begonnen de wedstrijden rond half 11, (er waren wel 8 judomatten waar kinderen gingen judo-en), en ik zag Luca kijken naar de andere kinderen die al met de wedstrijd begonnen waren. En wat was ik, en wat was Joep trots, op onze jongen die daar zo helemaal in balans leek te zitten.
5 tegenstanders, 5 wedstrijden. De 1e verloor hij, en toen kwam alle spanning eruit! Tranen stroomden over zijn wangen, en hij was zo teleurgesteld. Maar de wedstrijd erna heeft hij met glans gewonnen, en gaf hem enorm zelfvertrouwen! En iedere wedstrijd ging hij beter judo-en. Uiteindelijk 2 gewonnen en 3 verloren. En hoewel hij de 2 laatste wedstrijden verloren heeft, heeft hij het toen echt goed gedaan, en op het nippertje verloren (haha klink ik al als een moeder die geen slecht woord wil horen over haar kind!!)
En dan na al die energie de prijsuitreiking! Derde geworden in zijn pouletje!! Een echte trofee gewonnen! Hij is supertrots, en Calvin is ook heel trots op zijn broer! En zoals ik Luca ken, kwam hij vol enthousiastme uit de sporthal, en zei: volgende keer wil ik echt winnen, dus ik ga goed oefenen iedere week!
20
mei
08
Wil je reageren?