Wat een genot! Het zonnetje schijnt toch weer vandaag! Eerst mocht ik heerlijk uitslapen, hmmmmmmmm lekkurrrrr! Dan beetje rustig wakker worden met een zoen van Josha, met haar liefste stemmetje vraagt ze dan: mama, ikke borst dinke? En wie kan dan weigeren he
Het is ook een heerlijke manier om heel langzaam wakker te worden, en knus.
Aangezien het weer heel erg meevalt, we hadden bakken met regen verwacht, besluiten we om lekker naar buiten te gaan vandaag. Het bos lijkt ons een goed idee, daar zijn we al een tijdje niet geweest. Calvin pakt zijn spullen, een mesje, vergrootglas en de determineerkaarten van paddestoelen en sporen. Luca pakt zijn zakmes. Josha haar roze tas met haar sleutels, en daar gaan we. Lekker wandelen. We liepen eigenlijk altijd een beetje dezelfde route, en meestal het speelbos ook in, maar vandaag besloten we eens een wandelroute te nemen. De gele route, 4 kilometer.
Josha wilde liever niet lopen. Paar weekjes terug had ze bij ons in de tuin een wurmpje op haar voet. En sindsdien heeft ze het niet zo op gras en aarde
Ze loopt bij ons door de tuin door het gras op haar teentjes,en wil het liefst gedragen worden. En in het bos dus ook! Hier zie je hoe we bespreken of ze wel of niet zelf gaat lopen
De grond wordt goed geinspecteerd. En het grootste gedeelte, vooral in het begin besluit ze lekker in de doek te blijven, of bij papa op zijn nek te gaan.
We zien heel veel mooie bloemen in het bos, waarvan we de naam niet weten, maar die ik nog wel wil opzoeken.
We plukken wilde bramen onderweg en snoepen ervan. Sommige zijn nog wat zuur, maar er zitten ook heerlijke zoete bramen bij.
Onderweg kwamen we nog de resten van een dood beestje tegen, wat ervan over was dat leek een eekhoorntje ofzo. En uiteraad zoals echte mannen betaamd, gingen ze met een stokje “poerken”, om het even goed te bekijken, en toen zagen we rood-zwarte kevertjes die het beestje aan het opeten waren, maar helaas voor de rood-zwarte kevertjes werden die weer opgevreten door mijten. Een van die kevertjes zat helemaal vol met mijten. Boeiend toch, de natuur!
Onderweg komen we op een groot vrij veld, waar we nog niet eerder waren geweest. En daar gaan we even lekker zitten, en kletsen, en spelen. En ik ga fotos maken. Hieronder zie je een impressie van hoe het verder was in het bos.











































Wil je reageren?