pech voor Josha

De dag begon zo heerlijk. Lekker uitgeslapen, wakker worden met  een heerlijk zonnetje. Luca was helemaal blij, want die werd uitgenodigd om met Barry en zijn papa te gaan zwemmen vanmiddag. Oke, er was een miscommunicate tussen de jongens over het gebruik van Luca zijn laptop, maar we doen nu even net of die er niet was en alles liep dus heel gemoedelijk.

Terwijl ik een appeltje weghap, hoor ik inene een harde klap. Ik kijk opzij, en zie Josha op haar knietjes zitten,  net buiten de serre, en ze begint enorm te huilen. Ik ren naar haar toe, en pak haar op. In een oogopslag zie ik dat het mis is. Er stroomt bloed uit haar mondje. “JOEP!!” roep ik. Die had de doffe klap ook gehoord en was ook paraat. Binnen op de bank rustig zitten en zien wat de schade is…..  Een scheur in/bij heer onderlip. En ook binnen in haar mondje. Als het bloeden na een tijdje wat minder wordt, kunnen we even goed kijken, en zien we dat we echt even naar de eerste hulp moeten gaan.

Josha is daar helemaal niet blij mee, ze is bang voor wat er dan gaat gebeuren. Gelukkig stelt het haar wel gerust dat ze weet dat ik haar niet alleen zal laten, en ze op schoot mag blijven.  Met een natte handdoek tegen haar mondje, gaan we naar de eerste hulp.

Toen het gebeurd was,  was Luca zo lief Calvin te waarschuwen niet naar de woonkamer te komen. “Bloed, bloed! Josha is gevallen op haar mondje en er is heel veel bloed!” Waarop Calvin even moest gaan liggen op zijn bed,  en  verzocht Luca vooral geen verdere details te vertellen…  Arme jongens. Beide zo verschillend in wat ze willen weten om te kunnen verwerken. Luca wil zo veel mogelijk weten, en het delen met iedereen, terwijl Calvin liefst niets weet, en zeker niet wil delen met iedereen.

Calvin bleef thuis toen we onderweg gingen, en met een paar minuutjes zouden Piet en Barry komen om Luca op te halen, en ik beloofde Piet te bellen hoe het afgelopen was, maar Luca zei: “Dat hoeft niet perse hoor mam, ik weet wel wat ze gaan doen.” (Ja, hij heeft ook al 3 x bij de dokter gezeten voor een gat in zijn hoofd )

Gelukkig bleek in het ziekenhuis dat ze niet gehecht hoefde te worden met naald en draad, maar dat ze het konden lijmen. De binnenkant van haar mondje zou vanzelf weer goed helen. En de buitenkant kon het beste gelijmd worden, het is een diepe wond, maar wel heel dicht op elkaar. Met lijm, en een pleistertje, hopen we dat het wondje mooi zal genezen. Gelukkig zit het redelijk bij de rand van haar lipje, zodat het hopelijk niet al te erg zal zien.

Vanavond thuis zag ik dat haar boventandjes ook best een klap gekregen hebben. Haar tandvlees is een beetje gehavend en wat dik. Arm meisje, haar mondje heeft al heel wat te verduren zo op 3 jarige leeftijd.

Avond 4 daagse

Mijn mannen houden zich altijd  erg bezig met gezond zijn, welk eten is gezond. Zo hebben we een tijdje terug eens uitgebreid gekeken naar de etiketten van diverse dranken, koekjes etc. We weten dat er in de diverse dranken veel suiker zit, en we wilden wel eens zien hoeveel dat nu eigenlijk is. Zo gingen we onder andere kijken hoeveel gram suiker er per 100ml limonade zat, en hoeveel suiker dat dan is. We pakten de weegschaal en suiker, en gingen dat echt eens in een beker gooien en wegen. En dat werd wel heel erg duidelijk toen, de jongens schrokken er zelfs van. In een glas limonade zit zo ontzettend veel suiker, dat zou je normaal niet in je thee doen bijvoorbeeld. En toen besloten de jongens om veel minder limonade en sappen te gaan drinken, maar veel meer water. Het was erg leuk om dit soort proefjes te doen en visueel te maken wat we eigenlijk eten en drinken aan suiker. En we bespraken ook waar suiker goed voor is en wanneer het nou handig is om bijvoorbeeld wel suiker te nuttigen en wanneer niet.

En is sporten gezond? Ze maken daar bewuste keuzes in. Luca is veel bezig met sport, hij heeft natuurlijk gekozen voor Judo, maar ook heeft hij al 2 jaar van die gewichtjes van 1 kilo, en daar doet hij dan af en toe oefeningen mee. Opdrukken is ook iets dat hij graag en veel doet. Hij wil graag heel sterk worden.

Calvin geniet erg van fietsen, wandelen, klimmen. HIj heeft het er de laatste tijd over dat hij graag op atletiek zou willen, en we zijn de mogelijkheden aan het bekijken.

Toen ik een tijdje terug uit de krant voorlas dat van 9 t/m 12 juni de avond 4 daagse plaatsvindt, waren ze dan ook meteen enthousiast! Vooral dat je aan het einde een bronzen medaille krijgt, dat is een extra motivatie voor ze! We hebben ons opgegeven, en maandagavond was de eerste avond! Vanavond de tweede avond, en het is erg leuk! We doen het samen met vriendje S. en zijn moeder T. Het is dolle pret, lekker wandelen met elkaar, en ondertussen lekker kletsen over van alles, en natuurlijk over Pokemon. Josha heeft de eerste avond ongeveer de helft van de route (5 km per avond) gelopen. De andere helft heeft ze lekker bij mama in de draagdoek op de rug gezeten, en zo ook vele blikken naar zich getrokken.

We verheugen ons al op morgenavond!