waterzuivering

Maart vorig jaar zijn we naar de waterkering geweest in Hoek van Holland. In vervolg hierop wilde ik eens graag met mijn kinderen naar een waterzuiveringsinstallatie. Ik herinner me dat ik dat vroeger op de lagere school eens gezien heb. We gingen toen in Utrecht met een aantal kinderen van school, en ik vond dat heel leuk.

Josha vraagt af en toe wel eens: ” Waar gaat al dat water dan toch naar toe?” Als ze de wc doorgetrokken heeft. Nu weet ze het. Ik heb contact opgenomen met iemand van een rioolwaterzuiveringsinstallatie, en gaf aan dat we met een aantal thuisonderwijsgezinnen graag een rondleiding wilden krijgen. Ik heb het ook op de diverse emaillijsten voor thuisonderwijs gepost, tot mijn verrassing waren er heel veel gezinnen die graag met me mee wilden. De contactpersoon van de rwzi gaf ik eerst door dat we met ongeveer 20 man kwamen, maar al snel waren het er 40. Uiteindelijk toen we gingen kwamen we met een groep van 56 kinderen en 25 volwassenen. Een grote enthousiaste groep! Ik vond het erg leuk dat er zoveel enthousiastme was.

Samen met mijn kinderen hebben we een aantal filmpjes op internet bekeken, als voorbereiding op de excursie.

Ik zet hieronder wat linkjes op een rij.

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20030701_water05

http://www.droppiewater.nl/

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20060913_waterz_animatie

http://www.droppiewater.nl/
http://www.allesomjeheen.nl/img/Lesbrief%20leerkracht.pdf (dit is een proefje, leuk om te doen!)
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20060913_water_zuivering
http://www.zaanstad.nl/mv/waterloket/riolering1/zaansriool/
http://www.hhnk.nl/item_99397
http://www.hhnk.nl/item_99397/water/water/schoon_water/afvalwater/zuiveren

De groep kinderen en ouders was zo groot, dat we de groep in tweeen gingen splitsen, er waren ook 2 mannen die ons gingen rondleiden. Eerst werd ons verteld hoe het vroeger ging, toen er nog geen riool was. Allereerst had men buiten een toiletkamertje, dat boven de sloot uitkwam, en alle poep kwam in de sloten. Als men geen sloot had, dan ving met de poep op in een emmertje, en dat emmertje leegde men in de sloot of gracht. Later werd de poep opgevangen in emmertjes, en er kwam een kar langs, de boldootkar,  die alle poep ophaalde. Gelukkig is er nu een riool, waar alle poep naar toe gaat. Het water gaat naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie, waar het water weer schoongemaakt wordt, zodat het water weer naar het oppervlaktewater kan, ofwel de sloten etc.

De kinderen en volwassenen vonden het allemaal erg leuk! De 2 mannen vertelden op een leuke pakkende manier, en lieten ons alles zien. Hoe het water binnenkomt, en dat er dan eerst het grove vuil uit het water gehaald wordt. In die ruimte stonk het echt vreselijk! De meeste kinderen wilden snel weer weg uit de stank

De zuivering van afvalwater begint in het harkroostergebouw, waar het grove vuil uit het water wordt ‘geharkt’. Elk uur stroom hier vier tot negen miljoen liter afvalwater door de ronddraaiende harkroosters en dat levert wekelijks ruim vijf ton vuil op! Dit vuil bestaat hoofdzakelijk uit zaken die niet in het riool thuis horen, zoals maandverband, condooms, wegwerpdoekjes, textiel en plastic zakken. Per container wordt het vuil naar een vuilverbranding gebracht.

Als al het grove vuil eruitgeschraapt is, gaat het water door naar de volgende waterbassins, daar zakken de zware deeltjes in het water onderweg naar de bodem in de vorm van slib.

Vervolgens moeten onder andere de poepbacterien etc uit het water gehaald worden. Daarvoor doen ze weer andere goede bacterien in het water die die poep en pies opeten (eet smakelijk )  Die goede bacterien die gaan harder eten als er voldoende zuurstof in het water zit. Dus pompen ze heel veel zuurstof in het waterl, dat zie je op de foto hierboven. Je kon de bacterien bijna zien in de andere bak (helaas geen foto van). Ze zaten met zoveel bij elkaar, dat je ze als het ware kon zien, en die eten al die poep en pies dus op uit het water. Die goede bacterien, die eten al die poep op, maar daar komt wel gas bij vrij, en dat gas dat wordt ook weer opgevangen. Dat gas wordt weer gebruikt voor hun eigen energie, daar zetten ze dan onder andere weer koffie van, zei die meneer

Als al die poep en pies is opgegeten uit het water, dan gaat het water weer verder naar een ander waterbassin. En daar wordt het nog weer verder gezuiverd, als het daaruit komt, dan is het water zo schoon, dat het water weer naar de sloten afgevoerd kan worden.

Vanuit de slibcentrifuges wordt het ontwaterde slib in silo’s verzameld. Een transportbedrijf verzorgt vervolgens het transport van het slib naar de Slibdrooginstallatie in Beverwijk. Daar wordt het slib gedroogd tot een brandstof, die wordt gebruikt door een cementfabriek in Maastricht. De meneer liet ons zien dat er modderkorrels van gemaakt worden. Die worden weer gebruikt om onder asvalt te leggen als stevige basis. Ook wordt het gebruikt om groene stroom van op te wekken.

Het was een hele leuke en leerzame excursie.Er werd ook nog verteld dat bijvoorbeeld medicijnen die de mensen nemen, dat die stoffen niet uit het water gefilterd worden, die stoffen, zoals bijvoorbeeld ook hormonen door de anticonceptiepil, komen allemaal in het oppervlaktewater terecht. Met al behoorlijke gevolgen, dat vissen zomaar spontaan veranderen van mannelijk naar vrouwelijk en andersom. Wel iets om over na te denken, vind ik zelf. Wat een gevolgen heeft onze maatschappij toch voor de natuur.

De 2 heren van natuurmuseum Heijermans uit Zaandam, die de rondleiding gedaan hebben, deden het hartstikke leuk! Ze wisten de aandacht goed vast te houden van iedereen. Ze doen nog andere projecten ook, dus grote kans dat we ze nog eens gaan benaderen voor een ander excursie.

http://www.droppiewater.nl/

Stoere Josha

Onze kleine meid is zo groot aan het worden. Ze is steeds met lettertjes aan het vogelen. Dan vraagt ze of ik woordjes wil spellen, en dan zegt zij het hele woordje. Het is een spelletje dat ze best vaak wil doen, en ze wordt er steeds beter in. We zijn begonnen met woordjes als “p a p a” en “m a m a”. Maar inmiddels kan ze ook “a pp e l”, “t a f e l” “b l oe m e n”. Langzaam worden de woordjes langer.

Ze wil nu ook af en toe briefjes schrijven. Zij dicteert mij wat ze wil schrijven, dan schrijf ik het met hoofdletters voor haar op, en dan kan ze het naschrijven. Zo maakt ze kaarten voor Brenda en voor papa, en daar schrijft ze dan leuke dingen op. Heel leuk om weer mee te maken, Luca leerde ook zo schrijven, en lezen. Ze vindt het soms wel moeilijk, en dan vraagt ze of ik het wil opschrijven, maar dat doe ik niet, dan heeft ze het niet zelf gedaan, en zij is degene die graag een kaart wil geven. Soms huilt ze erbij, maar ze geeft het niet op, ze doet het, en daarna is ze heel trots dat het toch gelukt is!

Datzelfde kleine grote meisje, deed afgelopen zaterdag iets heel stoers. We wilden naar de pelmolen die in het veld staat. We zijn er nog nooit geweest, en er was een open dag. Josha verzette zich met hand en tand, ze had er gewoon geen zin in om te gaan. De jongens wilden wel gaan, en Joep en ik ook. Ze mocht van ons wel alleen thuis blijven, als ze dat wilde. En ja hoor, dat wilde ze wel. We hebben een film uitgekozen die ze wilde zien, en afgesproken dat wij haar iedere 10-15 minuten even zouden bellen om te horen hoe het ging. En zo gingen we op pad, naar de pelmolen, terwijl Josha alleen thuis bleef.

We liepen door het veld tussen de koetjes door, van die dikbilkoeien, zoals we nu achter ons huis ook kalveren hebben staan in het weiland. Ze hebben hun hoorns nog, en Joep maakte een grapje naar Luca, “Kijk Luca, allemaal stieren.” Luca keek, nee toch? “Nee hoor, grapje.” Tot we eens goed keken, en midden in het veld lag een enorme zwarte prachtige koe.. maar wel een koe met een ring door zijn neus!! HAHA, dat wil zeggen, er ligt een stier! Nou dat vond Luca wel spannend toch, hij liep inene niet meer zo graag door het weiland

De molen is prachtig van binnen. Het licht door die raampjes, de geur van van gerst, die gepeld werd tot parelgort. Enthousiaste molenaars die glimmende ogen krijgen als ze vertellen over de molen, en hoe mooi het voelt als de molen volop in werking is, en je de molen voelt trillen van het draaien!

Het uitzicht vanaf de molen is ook prachtig!

En terwijl wij dat alles bekeken, hebben we ook tussendoor iedere keer Josha gebeld, die het prima thuis had. Een keer belden we, en nam ze niet op. De mannen (jaja Joep en de 2 jongens) raakten meteen wat van slag! Maar ik dacht dat ze misschien al wel gebeld werd, en niet wist hoe wisselgesprek werkt, of dat ze op het toilet zou zitten. Meteen erna belde Joep weer, en toen nam ze op, wat bleek:  ze was op dat moment aan het proberen om Joep op zijn mobiel te bellen. Precies zoiets als ik dus dacht. De mannen weer gerustgesteld Totdat Luca zag dat de Stier was gaan staan, toen werd hij weer wat onrustiger, en we waren vrij snel het weiland weer uit op weg naar onze stoere meid.

Hoog bezoek

We hebben de dagen afgeteld, want onze vriendin zou met haar  3 kinderen bij ons komen. P. is inmiddels een beroemdheid , ze stond afgelopen week in de Volkskrant, en ze heeft ook meegewerkt met haar stoere oudste dochter Jet aan een radioprogramma van de Ikon, ook over thuisonderwijs, en dat allemaal omdat thuisonderwijs even heel erg in het nieuws was.

Vrijdag kwamen ze, met zijn 4tjes. Het zonnetje werkte goed mee! We zijn lekker de tuin ingegaan. Eerst maar even onder het genot van de door Calvin zelfgebakken koekjes en door Josha gebakken appelflappen, en een kop koffie bijkletsen. De kinderen gingen meteen met elkaar spelen en kletsen, en op het vlot spelen, op avontuur uit door de sloten. Josha en Cato vonden elkaar ook meteen.

De verkleedkist was favoriet, konden ze allebei lekker zich de hele dag verkleden, en elkaars kleding aantrekken. Cato had een prachtige jurk aan en prachtige LelliKellie schoenen, en al gauw werden de schoenen uitgewisseld en liep Josha in de jurk van Cato rond. Die haar overigens prachtig stond, helaas heb ik er geen foto van gemaakt.

Ondertussen werden er kranten verscheurt en in het water gedaan, in het kader van het aankomende bezoekje dat we gingen brengen aan de Papiermolen. Nadat we nog even gelunched met elkaar hebben (=snel wat broodjes naar binnengepropt ) gingen we op weg naar de molen.

We kregen van de molenaar een foldertje waarin een plattegrond staat van de molen met daarbij ook de uitleg wat er allemaal is in de molen. De molen is al heel oud, namelijk gebouwd in 1692, de enige papiermolen op wind die nog in bedrijf is. Calvin, Luca, Josha en ik zijn al meerdere keren in de molen geweest, de jongens vinden het altijd leuk in de molen. De stamperbak blijft ze boeien.

We beginnen uiteraard bij voddenschuur, waar de lompen en andere stoffen waar papier van gemaakt wordt/werd worden gesorteerd, met de weegschaal, altijd leuk! De weegschaal nodigt altijd uit tot nadere inspectie, je moet natuurlijk wel weten of hij het echt doet.

Vervolgens gaan we naar “de scheurkamer”. Hier worden de stoffen die binnenkomen gescheurd in kleine stukjes, en in kisten op kleur gesorteerd. Hier zie je ijverige molenaars aan het werk, terwijl de meisjes zich bekommeren om een vlindertje dat bij het raam fladdert, en met geen mogelijkheid uit de molen kan komen.We hebben de vlindertjes (het bleken er 2 te zijn) gered en vrijgelaten buiten de molen, waar ze samen gelukkig wegfladderden en in het gras gingen uitrusten van hun avonturen)

Nadat de vlinders bevrijd waren, gingen we naar het favoriete onderdeel van mijn jongens: De stamperbak! Inmiddels had de molenaar de molen in werking gezet, toen we aankwamen draaide de molen niet, maar voor ons heeft hij de molen aan het draaien gezet. En dat hoorden we doordat de stamperbak lekker “tekeer” ging. In de stamperton worden de stoffen nog fijner gemaakt, met scherpe messen die “stampen” op de stof.

Hieronder zie je Luca bij de maalbakken. nadat de vezels fijngestampt zijn in de stamperbak, worden de vezels vermengd met water in de maalbakken om nog verder fijngemalen te worden doordat een maalrol met messen over een op de bodem van de bak liggende maalplaat draait worden de vezels los gewreven.

Dan is er nog de “scherpkamer”. In deze ruimte worden de messen van oa de maalbakken weer scherp gemaakt met de hand, met hamer en bijtel.

De molenaar vertelt ons en laat ons zien hoe men tot 1877 papier schepte. Een ton met water met daarin vezeltjes. 99% water en 1% vezels. Met een schepraampje schep je uit de ton, het water gaat door het roostertje heen, en het papier blijft op het raampje liggen. Dat wordt op vilt gelegd, als er een stapel vilt met papier ertussen is, wordt het water uit het papier geperst. En vervolgens wordt het papier opgehangen achter in de droogschuur. De molenaar vertelde ons nog meer over het leven in de molen, zonder licht en zonder warmte. Over de doeken die op de wieken gespannen worden, en over de watermerken in het papier.

Overigens, hebben we al eerder dit proces ook eens bij ons thuis gedaan, en ik ben eens op zoek gegaan naar fotos van die tijd. Ach wat waren ze nog klein mijn jongetjes Ik kan het niet laten om even in het klein wat fotos van toen te laten zien:

Na het bezoek aan de molen, lekker weer het zonnetje in, en naar huis terug, want er stond nog meer op de planning. Een lekkere bak koffie of limonade natuurlijk! En die overheerlijke koekjes van Calvin natuurlijk! Lekker kletsen natuurlijk. In de hangmat spelen en in het huisje van Josha. En de jongens wilden natuurlijk ook even gamen! Luca en Philip doen mee aan een Jeugdkrakerscompetitie en Luca kwam niet goed uit de vraag die hij moest doen, en vroeg Philip om hulp, dat deden ze samen.

Jet en Pascale wilden natuurlijk ook vilten! Jet wilde graag een schilderijtje van een balletdanseres maken, dus dat zijn we gaan doen. En die is leuk geworden! Pascale heeft zich ingezet om een aardbei te maken, en ja hoor ook dat is gelukt en goed geworden, helaas vergeten om die op de foto te zetten.

Terwijl die 2 meiden lekker aan het vilten waren, heb ik een lekkere pan pasta gemaakt, en die hebben we gezellig met zijn allen opgegeten, Joep was inmiddels ook gearriveerd en at ook gezellig mee. P. had heerlijk ijs meegenomen als toetje, dus dat was ook smullen! En na het eten gingen de jongens nog even op het vlot spelen, en gelukkig heeft ook Philip toen kennis mogen maken met onze sloot Helemaal onder de modder, maar dat mocht de pret niet drukken, en ze gingen gewoon door, de broek ondertussen in de wasmachine, en later Philip nog even onder de douche.

Josha en Cato kregen niet genoeg van elkaar, die hebben de hele dag gespeeld, op de trampoline, met de verkleedkist, in de hangmat, in het huisje, en weer op de trampoline. Cato en Josha hadden afgesproken dat Josha de mooie kleren en schoenen van Cato mocht lenen, en ook haar mooie diadeem. Maar zowel P. als ik voorzagen dat dat niet helemaal goed zou gaan, want Cato kon nog niet zo goed inschatten dat ze die schoenen en diadeem dan de komende tijd niet zou hebben. Uiteindelijk begreep Cato dat ze de spulletjes gewoon mee naar huis moest nemen, maar daar was ze verdrietig om, want ze heeft een groot hart, en wilde zo graag delen met Josha. Zo schattig hoe die 2 verknocht waren aan elkaar! Het afscheid was even moeilijk voor de dames prinsessen.

We kijken terug op een super dag!!

Een alledaags dagje

Hebben we niet enorm genoten afgelopen dagen van het weer? Wat een heerlijk zonnetje! Dat nodigt toch uit om samen naar buiten te gaan, en te rommelen in de tuin.

Oke, we hebben ons ook nog weer een beetje bezig gehouden met “waterwerken“. We hadden tijdens deze workshop een paar stripboekjes meegekregen van “Droppie Water”. Die zijn we samen aan het lezen en aan het babbelen hierover. We wonen in een veengebied, en we zien de molens in het weiland staan die water pompen om het gebied van water te ontdoen of juist te voorzien. We zoeken op bij welk waterschap wij horen. We lezen op deze site :  http://watercanon.nl. Luca en Josha gaan halverwege lekker bouwen met de kapla. (Luca maakt steeds mooie gebouwen, zo lekker midden in de woonkamer, je weet wel, dat je hink-stap-sprong door je woonkamer heen moet hupsen om overal te kunnen komen).

Onze printer is stuk, en Calvin heeft die helemaal uit elkaar gehaald, op zoek naar het lasertje. En hij vond allerlei interessante onderdelen, waaronder een ventilatortje, het lasertje, en de 2 rollen van de papierdoorvoer. Typisch  Calvin is dan dat hij batterijen aansluit op het ventilatortje, zodat het gaat draaien en met vetkrijt op het ventilatortje gaat tekenen, mooie spiraalvormen krijg je dan, en mooie kleuren.

Na al dat leuks dus lekker naar buiten, Calvin wilde een vlot gaan bouwen, en vond in het slootje achter het huis van onze buren een enorm groot stuk piepschuim. Onze buren hebben een hele grote vijver, met een drijvend terras erin, en dat piepschuim is daarvan over. Ze konden er met zijn 2tjes met gemak op, en ze vroegen de buren of ze dat stuk piepschuim mogen gebruiken om ermee te varen. En natuurlijk zeiden onze buurtjes volmondig “Ja hoor, ga je gang maar, veel plezier ermee!”

En toen alle vriendjes kwamen, Sam, Barry en Nathan hadden ze wat te doen.

Busy days

Je hebt van die weken die voortkabbelen, je hebt ook van die weken die voorbij vliegen, van alles te doen, tijd te kort eigenlijk. Afgelopen week was wel zo een week.

Naar KidzCity geweest in Utrecht. Een jaarlijks uitstapje met andere thuisonderwijs gezinnen. Er komen altijd veel gezinnen uit het hele land naartoe. De kinderen kunnen er heerlijk spelen met elkaar, en als ouders is het dan fijn om weer eens bij te praten met al die andere ouders. Het is gewoon fijn om met zoveel thuisonderwijzers bij elkaar te zijn, en dan KidzCity bijna helemaal voor jezelf te hebben. Je hoeft niets uit te leggen, je bent even “onder ons” ofzo. Ben je wat onzeker over iets, kun je dat met andere thuisonderwijzers bespreken.

Gitaarles, Luca en ik hebben weer gitaarles gehad, we zijn met Josha dus een nieuwe DS gaan kopen, zie andere post. We hebben een boek gelezen over Mozart, Mozart en het complot in Wenen. Bij het boek zit ook een CD, en in het boek wordt iedere keer verwezen naar een nummer op de CD. Wij vonden het een leuk boek, hoewel we er wel even in moesten komen. En Luca en ik hebben ook nog wat muziek op Youtube gevonden van Mozart.

en deze vonden we heel grappig

Via deze blog kwamen we filmpjes tegen die Calvin ooit gezien heeft bij opa en oma. Leuke filmpjes. En die zijn we nu allemaal weer aan het bekijken. Joep keek die filmpjes vroeger al, en ze blijven leuk!

“Er was eens… de mens”,

Allemaal gekeken, en nu kijken we “Er was eens…het lichaam”. Zitten we gezellig met zijn 4tjes op de bank, met de laptop op schoot, lekker samen kijken

Met Calvin heb ik samen mijn topografie van Europa een beetje opgehaald. Op deze site. En ach West-Europa zit er best wel in, zowel bij Calvin als bij mij. Maar toch.. al die landjes ten oosten van Italie, nee dat is voor mij toch wel erg “ver van mijn bed”. Maar leuke site om af en toe eens op te kijken. Josha vond het klokkijken op die site erg leuk. Toen we er mee bezig waren, keken Luca en Calvin ook mee. Calvin heeft leren klokkijken op een “gewone” klok, met wijzers. Luca heeft veel meer leren klokkijken op de digitale klok, en had meer moeite met de “gewone” klok. Terwijl Calvin destijds best een tijdje moeite had met de digitale klok. Ach en beide mannen kunnen allebei nu prima

We zijn  ook nog op bezoek geweest bij Iris, Tara, Boris en Dido. Afgelopen vrijdag zouden we schaatsen met elkaar, maar Dido was ziek geworden, dus het ging helaas niet door. Toen zijn we ipv schaatsen op ziekenbezoek gegaan bij Dido, Calvin niet, die bleef thuis, maar Luca, Josha en ik zijn wel gegaan. Boris en Luca kunnen goed met elkaar opschieten, leuk om te zien. Josha vond het erg jammer dat Dido ziek was.

De jongens zijn ook volop aan het lego-en, we kunnen dus weer niet eten aan de eettafel, want die staat vol met lego.

En we hebben van de week films gekeken met elkaar. Onder andere “Despicable Me”, in het engels, met engelse ondertiteling. En gisteravond nog een, The Sorcerer’s Apprentice, ook deze in het engels met engelse ondertiteling. Grappig was, eerst stond de ondertiteling in het Nederlands, maar Joep veranderde het in het Engels. Luca zat naast me, en halverwege de film had hij pas door dat de ondertiteling in het Engels was Grappig

Nou ja, veel gedaan in deze week!

Stoom, maar dan niet uit mijn oren ;)

Afgelopen dinsdag zijn we met een aantal anderen naar het Cruquius museum geweest. H. een andere thuisonderwijs moeder heeft dit georganiseerd, de kinderen mogen ook meedoen aan een stoompraktikum.  Calvin had er erg veel zin in om te gaan. Vooral dat stoompraktikum lijkt hem erg leuk!

Het gebouw is prachtig om te zien. Het Cruquius is een stoomgemaal, samen met de stoomgemalen “Leeghwater” en “Lijnden” pompte de Cruquius  van 1849 tot 1852 het Haarlemmermeer leeg en hield daarna de ontstane polder droog tot 1912. De Cruquius werd reservegemaal en op 10 juni 1933 met een ceremoniële laatste pompslag buiten bedrijf gesteld.

Toen we er aankwamen, was het even wachten tot de anderen er waren, we waren in totaal met 4 moeders en 9 kinderen. We keken eerst een animatiefilm over het droogleggen van de Haarlemmermeer, en daarna gingen we meteen naar het stoompraktikum. Dat sprak echt tot de verbeelding van de kinderen, ze vonden het allemaal erg leuk om te doen!

Calvin en ik hadden samen een boek uit de bieb gehaald: De stoommachine, een doorbraak in de energie van Richard Tames. Luca kon het niet echt heel erg boeien, hoewel hij wel het e.e.a. meekreeg terwijl hij op de achtergrond aan het spelen was. En we waren dus best voorbereid.  We hebben gelezen over Newcomen, en Watt, en alles over de diverse soorten stoommachines en turbines, en wat de komst van de stoommachine betekende voor de mensen.

Na het stoompraktikum dat ongeveer een half uurtje duurde, maar dat volgens de jongens nog wel veel langer had mogen duren, kregen we een korte rondleiding door het museum, en werd er nog het e.e.a. uitgelegd over het stoomgemaal.

Helaas werkte het gemaal niet, want die wordt gerestaureerd. De meneer verteld hoeveel water het gemaal wegpompt, helaas ben ik het even vergeten hoeveel het was, maar Calvin vroeg aan mij: Hoeveel liter water zit er ook alweer in ons zwembad? Zodat hij voor zichzelf een beeld kon vormen hoeveel liter dat dan eigenlijk is wat die pompen wegpompten.

Na de rondleiding was er nog een filmpje om te bekijken, maar Calvin en Luca, en vooral ook Josha, hadden genoeg gezien, en wilden heel graag weer naar buiten. We gingen naar buiten, en de jongens hebben nog met J. de zoon van H. gespeeld, tikkertje. Zo konden H. en ik nog even met elkaar babbelen, het is altijd zo fijn om van gedachten te wisselen met andere moeders die thuisonderwijs geven.

Voor Calvin was het bezoek aan het Cruquius inspiratie om in Garry’s Mod een stoommachine te maken. Een stoommachine met een zaagmachine eraan gekoppeld, die een balk doorzaagd.  Ik heb er fotos van gemaakt.

Ik vroeg de jongens of ze het leuk vonden om een stukje te schrijven over het bezoek aan het Cruquius. Luca vond dat wel grappig om te doen, en schreef een verslagje. Calvin doet de laatste weken iedere dag een schrijfoefening, want hij wil graag beter leren schrijven. Hoewel hij het zelf wil, kost het soms toch wel overtuigingskracht, want veel schrijfoefeningen vindt hij niet leuk om te doen. Toen ik hem dus vroeg iets te schrijven over het bezoek aan het Cruquius, stond hij te juichen, Uiteraard heb ik hem geholpen om zijn gedachten op een rijtje te zetten, wat hij dan zou willen schrijven. Met wat steekwoorden op papier. Uiteindelijk besloot hij er niet een heel verhaal van te maken, maar de steekwoorden over te schrijven. Ook prima Onderaan de bladzijde die hij schreef, staat zijn commentaar, dat heb ik me aangetrokken, en ik zal hem nooit meer zo een opdracht geven.

De interesse in een mini stoommachine is in ieder geval bij Calvin weer gewekt, en we zijn nu op zoek naar een, via Marktplaats misschien. Het smaakt in ieder geval naar meer, en als het gemaal weer werkt, zullen we er nog een bezoekje brengen. We kijken allemaal (oke, Josha niet zo) terug op een leuke dag.

Zaanse molens

Een paar weekjes terug waren Calvin, Luca, Josha en ik op de Zaanse Schans. Gewoon lekker fietsen, en daar picknicken. Calvin en Luca vinden het er niet geweldig (“We zijn er al 100 keer geweest.”), maar Josha vond het er erg leuk. En ik heb haar beloofd er nog eens naar toe te gaan, alleen met haar! Vandaag deed zich een mooie gelegenheid voor.

Luca ging, voor de 2e keer deze week, met tante Sabine en Milan naar de Jagersplas. Met Milan in de fietskar, achter de fiets van Sabine, dat is natuurlijk helemaal geweldig! En dan zwemmen. Milan en Luca worden meer en meer dikke vriendjes, leuk om te zien! “Dit is mijn grote vriend Luca” roept Milan tegen iedereen die het wil horen.

Ik bracht Luca naar Sabine toe Luca weer in de fietskar, en toen fietsten we samen een stukje verder richting Jagersplas. We moesten met een fietspondje over, en toen kwamen Josha en ik o het idee om naar de Zaanse Schans te fietsen, we waren er vlakbij. En dat hebben we dus gedaan.

Het pondje, varen naar de overkant, op zich is al een feestje. Dan zeggen we Sabine, Milan en Luca gedag, en fietsen we samen naar de molens. We parkeren de fiets en gaan lekker wandelen over de Zaanse Schans.

We gaan bij de klompenmakerij naar binnen, en kijken hoe die meneer vertelt over het maken van een klomp. Josha vindt het leuk om te zien hoe die meneer dat doet. Die meneer liet zien hoe ze klompen met de hand maken, maar vooral hoe het met de machine gaat. Josha zat ademloos te luisteren en te kijken.

Josha heeft nog een klompje uitgekozen, die we thuis zouden gaan beschilderen, en ze kon ook niet weg voor ze een prachtige houten roze tulp had bemachtigd.

Thuisgekomen ging ze meteen naar de tuin, klomp mee, verf pakken en schilderen maar!

Anne Frank en het Joods Historisch Museum

Door de dodenherdenking en bevrijdingsdag dit jaar, kwam het gesprek met Calvin en Luca op de 2e wereldoorlog.  Ze hebben er best een aantal vragen over. Vragen die niet zo heel makkelijk te beantwoorden zijn.

Leg maar eens uit aan kinderen van 11 en 8 waarom er een Duitse man zoveel macht kreeg, dat hij zoveel Joden heeft kunnen doden. We hebben de film Anne Frank gekeken met elkaar. Hoewel de jongens het een redelijk saaie film vonden, er was geen actie, heeft het hun wel geraakt. De naam Anne Frank wordt nu steeds weer herkend als ze het ergens tegenkomen. Toen ik vertelde dat het Achterhuis nog steeds bestaat, en dat je daar kunt kijken, wilden ze dat wel eens zien. Het spreekt toch wel tot de verbeelding dat er een heel huis zit achter een kast, waar Anne Frank 2 jaar gewoond heeft.

We besluiten om het huis van Anne Frank te bezoeken. En tevens het Joods Historisch Museum. Het JHM heeft ook een kindermuseum, hier krijg je alvast een voorproefje. We hebben het JHM vandaag bezocht met Katrin en haar 3 dochters, en Elizabeth met haar 3 dochters. We hadden elkaar een tijdje niet gezien, erg leuk om iedereen weer te zien.

Het JHM, is een echt kindermuseum, je kunt lekker rondkijken, van alles doen en aanraken. Het geeft een beeld van hoe het is om Joods te zijn. Het is een huis, met een woonkamer, keuken, slaapkamer, muziekkamer etc. Je kunt muziek maken, Hebreeuws schrijven. Een kosher broodje bakken, en opeten! Yummie. En hoewel de jongens er op een gegeven moment wel weer klaar mee waren hebben we ons er toch ruim 2,5 uur vermaakt.

Toen we buiten kwamen scheen er een heerlijk zonnetje, en terwijl Katrin, Elizabeth en ik nog gezellig aan het praten waren, gingen Calvin, Luca, en de meiden, nog lekker met elkaar klimmen op een muurtje en spelen. Tot het alweer tijd was om richting Joep te gaan. Joep zou ook meegaan naar het Anne Frankhuis, en we zouden om 18.30uur bij het Anne Frankhuis zijn.

Ik herinner me dat ik het huis van Anne Frank heb bezocht toen ik 13 was ofzo, en dat het me toen eigenlijk erg tegenviel, omdat je niet echt in het Achterhuis kon kijken. Het was erg klein, met wat vitrines, en je stond al heel snel weer buiten. Maar het is in al die jaren, helemaal veranderd. Je wordt helemaal rondgeleid door het voorhuis en achterhuis. Het Achterhuis mag je nu echt in, en je ziet de kamers waar Anne Frank die jaren gewoond heeft. Het aanrecht, de kamer waar Anne Frank geslapen heeft. We herkenden het ook wel van de film die we gezien hadden. Doordat we die film gezien hadden, was het erg goed voor te stellen hoe het geweest moet zijn daar te leven. Calvin vond het erg jammer dat je de zolder niet opmocht, dat leek hem erg leuk om daar eens naar buiten te kijken. Al met al vonden we het bijzonder om er te kijken.

Eigenlijk te veel om op te noemen

Afgelopen week was een leuke week! Veel dingen gedaan, eigenlijk te veel om op te noemen. Ik ga toch een poging wagen

Maandag kwam tante Sten gezellig op visite en ze bleef ook bij ons eten. Ze kwam nog voor de verjaardag van Josha, en Josha had vorige week de hele week iedere dag gevraagd “Tante Ten komt nu?” En afgelopen maandag was het dan eindelijk zo ver! Tante Sten had ook nog een verrassing voor Josha: een hele mooie Barbie met kleertjes! Josha helemaal gelukkig, en al de hele week met de Barbie aan het spelen, aankleden, omkleden, uitkleden.  Het was erg gezellig, en tante Sten bleef ook eten, dus dat was helemaal feest.

Donderdag hadden we afgesproken met Eugenie en Sariel en Gideon in Ballorig. Ze zijn nieuw in thuisonderwijsland en wonen lekker in de buurt, dus we wilden wel even kennis maken. Jongens zijn van dezelfde leeftijd als Calvin en Luca, dus leuk! Lekker weer, dus op het fietsje naar Ballorig, heerlijk! Lana en Helene en Holdy waren er ook. Iris met Tara, Boris en Dido. Leuk om elkaar weer te zien! Dat was alweer een tijdje terug. De koekjes die Luca gebakken heeft dinsdagavond hadden goed aftrek, iedereen vond ze heerlijk, en dat waren ze ook! De jongens konden het ook goed met elkaar vinden, Calvin kwam op een gegeven moment naar me toe om te vragen of Sariel en Gideon na Ballorig met ons mee naar huis mochten. Nou dan klikt het wel, geloof ik   Josha heeft er een nieuw vriendinnetje bij, Holdy vindt ze echt heel lief. En Dido ook. We waren als laatsten over in Ballorig, en dus mochten ze met elkaar “het ballenspel” doen. Haha, dat is gewoon een handige truuk van het personeel van Ballorig om zelf niet de ballen terug in de ballenbak te hoeven doen. De jongens en meiden kregen een grote blauwe zak, en die mogen ze vullen met ballen, en dan weer in de ballenbakken gooien, en als beloning krijg je dan een snoepje. Maar omdat ze met zijn 9en waren, en zakken vol hadden, kregen ze wel een handvol snoep! Nou dat kon niet meer stuk natuurlijk voor ze. Rond 18 uur gingen we weer op het fietsje naar huis, weer heerlijk in het zonnetje. Een heerlijke dag, helemaal voldaan.

Vrijdag heb ik met Luca een bureau opgehaald in Amsterdam, via Marktplaats gekocht voor op Calvin zijn kamer. Calvin heeft vanaf we hier wonen geen bureau op zijn eigen kamer. Ons bureau staat bij Luca op de kamer, omdat die kamer groter is, en Calvin speelt dus altijd op de kamer van Luca op de pc. We wilden dat graag veranderen. Calvin wil graag een eigen bureau, en dat was gelukt. Routebeschrijving uitgeprint, en op weg naar Amsterdam. Calvin en Josha waren zoals altijd op vrijdag bij opa en oma. Maar in de middag zou oma met alle 3 gaan zwemmen. En zou ik zo maar, voor het eerst sinds tijden zo maar een paar uurtjes geen kinderen om me heen hebben, zelfs Josha niet. Haha, maar omdat ik ze altijd om me heen heb, is dat altijd erg wennen, en leeg. En het voelt ergens ook niet als speciale tijd, waar ik dan iets “voor mezelf in moet doen” ofzo. Nee, ik vind het wel best eigenlijk. Ga lekker met Brenda even boodschappen doen, even naar het winkelcentrum. Heel gezellig eigenlijk zo even vrouwen onder elkaar geen meisje of jongetje met iets lekkers in zijn hand, dat roept: “Mam, mogen we dit? Dat vinden we zoooo lekker?”  En als ik weer thuis ben, komen Josha en Luca alweer thuis, zo rond half 4. Zwemmen was heerlijk. Kwartiertje later staan Sam en Thea voor de deur, gezellig spelen.  We genieten van het mooie weer, want het is weer mooi weer. Lekker nog even buiten in het zonnetje zitten. 

 

Oma vertelde dat ze graag zaterdag met de jongens naar Fort Krommeniedijk wil gaan. Daar is een open dag, en er is een puzzeltocht. Nou prima! Daar hebben ze wel zin in! En Thea vroeg of de jongens morgen ook mee mochten, want ze gaan naar het strand, en Sam had gevraagd of Calvin en Luca ook mee mogen. Als ze op tijd terug zijn van het Fort mogen ze uiteraard mee! En ook daar hebben ze zin in.

En dan hebben we zaterdag ook nog Kinderkermis van de gymvereniging Jahn. Speciale peuterkermis in de gymzaal. Omdat de jongens weg waren, gaan Joep, Josha en ik samen op de fiets erheen. En het is er geweldig. Vriendjes en vriendinnetjes van de gym zijn er, en ook Emiel en Martijn. Er is een springkussen, en de Kop van Jut, eendjes vissen, grabbelen in een ton. Te veel om op te noemen. Na de gebruikelijke tijd die Josha nodig heeft om los te komen, wilde ze niet meer naar huis toe En ze kreeg ook nog een ballon die kan vliegen.

De jongens waren al thuis toen we op het fietsje aankwamen, en Thijs en Sabine en Milan waren er ook. Calvin vertelde dat er bij het Fort iets was met Inundatie, en of ik wist wat dat was? Uhm.. nee, geen idee? Inmiddels heb ik het gevonden op de site van Fort Krommeniedijk. Boeiend. Inmiddels arriveerden Kees en Thea om de jongens op te halen, om naar strand Castricum te gaan. Milan, Thijs en Sabine bleven de hele middag gezellig op visite. Ik heb met Milan nog samen op de Wii spelletje Mario Galaxy gespeeld, daar is hij helemaal vol van, van dat spel! 

Maar, wat ik voor het eerst in mijn leven gedaan heb: Ik heb planken gemaakt in de inbouwkast van Calvin. Tja menig vrouw zal haar wenkbrouw ophalen en denken, tssss kun je dat niet dan? Nou uhm, nee ik kon het niet nee. Ik kom uit een gezin van 3 broers en 1 paps, nou haha, dan hoef je niets te doen zelf. En als je dan ook nog trouwt met een vreselijk handige man, tja, dan is de noodzaak om dat soort dingen te leren ook niet echt aanwezig. Maar ik wilde dit toch eens zelf doen. Dus terwijl Joep en Thijs lekker koffie zaten te leuten en de laatste it-nieuwtjes uit te wisselen. Sabine met Josha en Milan aan het spelen was, stond ik heel stoer met een cirkelzaag in mijn hand, planken te zagen! Maar dat was nog niet alles, Ook de boormachine nam ik ter hand, ging de planken afmeten, gaten boren, steunlatjes monteren, planken erin, en klaar is Kees! Ik was helemaal trots op mezelf! En Joep ook! Want de mannen zaten zich natuurlijk te verkneukelen hoe ik dat zou doen met het afmeten van de schroefgaatjes, of dat me zou lukken. Haha Oke ik geef toe, af en toe een kleine tip van Joep, hoe ik met de cirkelzaag moest omgaan bijvoorbeeld. Maar het is gelukt. Gisteravond nog de rest van de kamer veranderd. Bed naar de andere kant, Joep heeft het bureau in elkaar gezet. Kledingkast in de gang gezet, daar kunnen mooi weer spulletjes in van Josha. En opeens waren de jongens weer terug! Ze hebben het heerlijk gehad op het strand!

Nou ja.. een heel verhaal zo, zoals ik al zei, eigenlijk te veel om op te noemen.