Zaanse molens

Een paar weekjes terug waren Calvin, Luca, Josha en ik op de Zaanse Schans. Gewoon lekker fietsen, en daar picknicken. Calvin en Luca vinden het er niet geweldig (“We zijn er al 100 keer geweest.”), maar Josha vond het er erg leuk. En ik heb haar beloofd er nog eens naar toe te gaan, alleen met haar! Vandaag deed zich een mooie gelegenheid voor.

Luca ging, voor de 2e keer deze week, met tante Sabine en Milan naar de Jagersplas. Met Milan in de fietskar, achter de fiets van Sabine, dat is natuurlijk helemaal geweldig! En dan zwemmen. Milan en Luca worden meer en meer dikke vriendjes, leuk om te zien! “Dit is mijn grote vriend Luca” roept Milan tegen iedereen die het wil horen.

Ik bracht Luca naar Sabine toe Luca weer in de fietskar, en toen fietsten we samen een stukje verder richting Jagersplas. We moesten met een fietspondje over, en toen kwamen Josha en ik o het idee om naar de Zaanse Schans te fietsen, we waren er vlakbij. En dat hebben we dus gedaan.

Het pondje, varen naar de overkant, op zich is al een feestje. Dan zeggen we Sabine, Milan en Luca gedag, en fietsen we samen naar de molens. We parkeren de fiets en gaan lekker wandelen over de Zaanse Schans.

We gaan bij de klompenmakerij naar binnen, en kijken hoe die meneer vertelt over het maken van een klomp. Josha vindt het leuk om te zien hoe die meneer dat doet. Die meneer liet zien hoe ze klompen met de hand maken, maar vooral hoe het met de machine gaat. Josha zat ademloos te luisteren en te kijken.

Josha heeft nog een klompje uitgekozen, die we thuis zouden gaan beschilderen, en ze kon ook niet weg voor ze een prachtige houten roze tulp had bemachtigd.

Thuisgekomen ging ze meteen naar de tuin, klomp mee, verf pakken en schilderen maar!

Anne Frank en het Joods Historisch Museum

Door de dodenherdenking en bevrijdingsdag dit jaar, kwam het gesprek met Calvin en Luca op de 2e wereldoorlog.  Ze hebben er best een aantal vragen over. Vragen die niet zo heel makkelijk te beantwoorden zijn.

Leg maar eens uit aan kinderen van 11 en 8 waarom er een Duitse man zoveel macht kreeg, dat hij zoveel Joden heeft kunnen doden. We hebben de film Anne Frank gekeken met elkaar. Hoewel de jongens het een redelijk saaie film vonden, er was geen actie, heeft het hun wel geraakt. De naam Anne Frank wordt nu steeds weer herkend als ze het ergens tegenkomen. Toen ik vertelde dat het Achterhuis nog steeds bestaat, en dat je daar kunt kijken, wilden ze dat wel eens zien. Het spreekt toch wel tot de verbeelding dat er een heel huis zit achter een kast, waar Anne Frank 2 jaar gewoond heeft.

We besluiten om het huis van Anne Frank te bezoeken. En tevens het Joods Historisch Museum. Het JHM heeft ook een kindermuseum, hier krijg je alvast een voorproefje. We hebben het JHM vandaag bezocht met Katrin en haar 3 dochters, en Elizabeth met haar 3 dochters. We hadden elkaar een tijdje niet gezien, erg leuk om iedereen weer te zien.

Het JHM, is een echt kindermuseum, je kunt lekker rondkijken, van alles doen en aanraken. Het geeft een beeld van hoe het is om Joods te zijn. Het is een huis, met een woonkamer, keuken, slaapkamer, muziekkamer etc. Je kunt muziek maken, Hebreeuws schrijven. Een kosher broodje bakken, en opeten! Yummie. En hoewel de jongens er op een gegeven moment wel weer klaar mee waren hebben we ons er toch ruim 2,5 uur vermaakt.

Toen we buiten kwamen scheen er een heerlijk zonnetje, en terwijl Katrin, Elizabeth en ik nog gezellig aan het praten waren, gingen Calvin, Luca, en de meiden, nog lekker met elkaar klimmen op een muurtje en spelen. Tot het alweer tijd was om richting Joep te gaan. Joep zou ook meegaan naar het Anne Frankhuis, en we zouden om 18.30uur bij het Anne Frankhuis zijn.

Ik herinner me dat ik het huis van Anne Frank heb bezocht toen ik 13 was ofzo, en dat het me toen eigenlijk erg tegenviel, omdat je niet echt in het Achterhuis kon kijken. Het was erg klein, met wat vitrines, en je stond al heel snel weer buiten. Maar het is in al die jaren, helemaal veranderd. Je wordt helemaal rondgeleid door het voorhuis en achterhuis. Het Achterhuis mag je nu echt in, en je ziet de kamers waar Anne Frank die jaren gewoond heeft. Het aanrecht, de kamer waar Anne Frank geslapen heeft. We herkenden het ook wel van de film die we gezien hadden. Doordat we die film gezien hadden, was het erg goed voor te stellen hoe het geweest moet zijn daar te leven. Calvin vond het erg jammer dat je de zolder niet opmocht, dat leek hem erg leuk om daar eens naar buiten te kijken. Al met al vonden we het bijzonder om er te kijken.

Eigenlijk te veel om op te noemen

Afgelopen week was een leuke week! Veel dingen gedaan, eigenlijk te veel om op te noemen. Ik ga toch een poging wagen

Maandag kwam tante Sten gezellig op visite en ze bleef ook bij ons eten. Ze kwam nog voor de verjaardag van Josha, en Josha had vorige week de hele week iedere dag gevraagd “Tante Ten komt nu?” En afgelopen maandag was het dan eindelijk zo ver! Tante Sten had ook nog een verrassing voor Josha: een hele mooie Barbie met kleertjes! Josha helemaal gelukkig, en al de hele week met de Barbie aan het spelen, aankleden, omkleden, uitkleden.  Het was erg gezellig, en tante Sten bleef ook eten, dus dat was helemaal feest.

Donderdag hadden we afgesproken met Eugenie en Sariel en Gideon in Ballorig. Ze zijn nieuw in thuisonderwijsland en wonen lekker in de buurt, dus we wilden wel even kennis maken. Jongens zijn van dezelfde leeftijd als Calvin en Luca, dus leuk! Lekker weer, dus op het fietsje naar Ballorig, heerlijk! Lana en Helene en Holdy waren er ook. Iris met Tara, Boris en Dido. Leuk om elkaar weer te zien! Dat was alweer een tijdje terug. De koekjes die Luca gebakken heeft dinsdagavond hadden goed aftrek, iedereen vond ze heerlijk, en dat waren ze ook! De jongens konden het ook goed met elkaar vinden, Calvin kwam op een gegeven moment naar me toe om te vragen of Sariel en Gideon na Ballorig met ons mee naar huis mochten. Nou dan klikt het wel, geloof ik   Josha heeft er een nieuw vriendinnetje bij, Holdy vindt ze echt heel lief. En Dido ook. We waren als laatsten over in Ballorig, en dus mochten ze met elkaar “het ballenspel” doen. Haha, dat is gewoon een handige truuk van het personeel van Ballorig om zelf niet de ballen terug in de ballenbak te hoeven doen. De jongens en meiden kregen een grote blauwe zak, en die mogen ze vullen met ballen, en dan weer in de ballenbakken gooien, en als beloning krijg je dan een snoepje. Maar omdat ze met zijn 9en waren, en zakken vol hadden, kregen ze wel een handvol snoep! Nou dat kon niet meer stuk natuurlijk voor ze. Rond 18 uur gingen we weer op het fietsje naar huis, weer heerlijk in het zonnetje. Een heerlijke dag, helemaal voldaan.

Vrijdag heb ik met Luca een bureau opgehaald in Amsterdam, via Marktplaats gekocht voor op Calvin zijn kamer. Calvin heeft vanaf we hier wonen geen bureau op zijn eigen kamer. Ons bureau staat bij Luca op de kamer, omdat die kamer groter is, en Calvin speelt dus altijd op de kamer van Luca op de pc. We wilden dat graag veranderen. Calvin wil graag een eigen bureau, en dat was gelukt. Routebeschrijving uitgeprint, en op weg naar Amsterdam. Calvin en Josha waren zoals altijd op vrijdag bij opa en oma. Maar in de middag zou oma met alle 3 gaan zwemmen. En zou ik zo maar, voor het eerst sinds tijden zo maar een paar uurtjes geen kinderen om me heen hebben, zelfs Josha niet. Haha, maar omdat ik ze altijd om me heen heb, is dat altijd erg wennen, en leeg. En het voelt ergens ook niet als speciale tijd, waar ik dan iets “voor mezelf in moet doen” ofzo. Nee, ik vind het wel best eigenlijk. Ga lekker met Brenda even boodschappen doen, even naar het winkelcentrum. Heel gezellig eigenlijk zo even vrouwen onder elkaar geen meisje of jongetje met iets lekkers in zijn hand, dat roept: “Mam, mogen we dit? Dat vinden we zoooo lekker?”  En als ik weer thuis ben, komen Josha en Luca alweer thuis, zo rond half 4. Zwemmen was heerlijk. Kwartiertje later staan Sam en Thea voor de deur, gezellig spelen.  We genieten van het mooie weer, want het is weer mooi weer. Lekker nog even buiten in het zonnetje zitten. 

 

Oma vertelde dat ze graag zaterdag met de jongens naar Fort Krommeniedijk wil gaan. Daar is een open dag, en er is een puzzeltocht. Nou prima! Daar hebben ze wel zin in! En Thea vroeg of de jongens morgen ook mee mochten, want ze gaan naar het strand, en Sam had gevraagd of Calvin en Luca ook mee mogen. Als ze op tijd terug zijn van het Fort mogen ze uiteraard mee! En ook daar hebben ze zin in.

En dan hebben we zaterdag ook nog Kinderkermis van de gymvereniging Jahn. Speciale peuterkermis in de gymzaal. Omdat de jongens weg waren, gaan Joep, Josha en ik samen op de fiets erheen. En het is er geweldig. Vriendjes en vriendinnetjes van de gym zijn er, en ook Emiel en Martijn. Er is een springkussen, en de Kop van Jut, eendjes vissen, grabbelen in een ton. Te veel om op te noemen. Na de gebruikelijke tijd die Josha nodig heeft om los te komen, wilde ze niet meer naar huis toe En ze kreeg ook nog een ballon die kan vliegen.

De jongens waren al thuis toen we op het fietsje aankwamen, en Thijs en Sabine en Milan waren er ook. Calvin vertelde dat er bij het Fort iets was met Inundatie, en of ik wist wat dat was? Uhm.. nee, geen idee? Inmiddels heb ik het gevonden op de site van Fort Krommeniedijk. Boeiend. Inmiddels arriveerden Kees en Thea om de jongens op te halen, om naar strand Castricum te gaan. Milan, Thijs en Sabine bleven de hele middag gezellig op visite. Ik heb met Milan nog samen op de Wii spelletje Mario Galaxy gespeeld, daar is hij helemaal vol van, van dat spel! 

Maar, wat ik voor het eerst in mijn leven gedaan heb: Ik heb planken gemaakt in de inbouwkast van Calvin. Tja menig vrouw zal haar wenkbrouw ophalen en denken, tssss kun je dat niet dan? Nou uhm, nee ik kon het niet nee. Ik kom uit een gezin van 3 broers en 1 paps, nou haha, dan hoef je niets te doen zelf. En als je dan ook nog trouwt met een vreselijk handige man, tja, dan is de noodzaak om dat soort dingen te leren ook niet echt aanwezig. Maar ik wilde dit toch eens zelf doen. Dus terwijl Joep en Thijs lekker koffie zaten te leuten en de laatste it-nieuwtjes uit te wisselen. Sabine met Josha en Milan aan het spelen was, stond ik heel stoer met een cirkelzaag in mijn hand, planken te zagen! Maar dat was nog niet alles, Ook de boormachine nam ik ter hand, ging de planken afmeten, gaten boren, steunlatjes monteren, planken erin, en klaar is Kees! Ik was helemaal trots op mezelf! En Joep ook! Want de mannen zaten zich natuurlijk te verkneukelen hoe ik dat zou doen met het afmeten van de schroefgaatjes, of dat me zou lukken. Haha Oke ik geef toe, af en toe een kleine tip van Joep, hoe ik met de cirkelzaag moest omgaan bijvoorbeeld. Maar het is gelukt. Gisteravond nog de rest van de kamer veranderd. Bed naar de andere kant, Joep heeft het bureau in elkaar gezet. Kledingkast in de gang gezet, daar kunnen mooi weer spulletjes in van Josha. En opeens waren de jongens weer terug! Ze hebben het heerlijk gehad op het strand!

Nou ja.. een heel verhaal zo, zoals ik al zei, eigenlijk te veel om op te noemen.