De Nederlandsche Bank

Vandaag is er een excursie naar de Nederlansche Bank georganiseerd.  Om 13 uur zouden we daar verzamelen met een aantal andere thuisonderwijsgezinnen. Veel van de gezinnen kende ik wel, maar een aantal ook niet. Leuk om zo met een best wel grote groep bij elkaar te zijn.

Door een sluis naar binnen, dat voelt wel heel echt Eenmaal binnen kregen we allemaal wat te drinken en een koekje. De kinderen hadden het meteen al naar hun zin. Kinderen die elkaar al kenden, gingen naar elkaar toe en de pret begon. Zo waren Calvin en Luca heel blij dat Tara en Boris kwamen. En Josha was blij dat Dido kwam. Want heel eerlijk was de excursie eigenlijk niet echt leuk voor Josha, ze gaf dat ook wel aan, maar gelukkig vermaakte ze zich toch wel omdat Dido er was. En Cato, een klein meisje dat wel het zusje van Dido had kunnen zijn, ook van die prachtige mooie blonde krulhaartjes.

Na de rondleiding was er nog een interactief gedeelte, hier kun je een stukje lezen en zien erover:

http://www.dnb.nl/onderwijs/basisonderwijs/geld-en-je-leven/index.jsp

En toen was het weer afgelopen, en stonden we weer buiten in het zonnetje! Heerlijk weer naar huis, en een bijzondere dag, want Boris zou met ons meegaan, en bij ons logeren! Luca verheugde zich er al een paar dagen op!

En de jongens hebben zich vanmiddag prima vermaakt. Met de kano naar opa en oma varen om ene wilgentak te halen voor Boris. Met zijn 3tjes. Calvin nam het visnet mee, om te proberen een karper te vangen. Maar toen ze weer terug waren, na 2 uurtjes varen en spelen bij opa en oma, hadden ze alleen dode stinkende karpers gevonden. Tja

Lekker patatjes gegeten, met salade. Lekker nog even spelen met Barry  die inmiddels ook bij ons was gearriveerd. Dan alweer op weg naar de judo. Boris mocht ook meedoen, en heeft het erg naar zijn zin gehad zei hij. Wel hard werken met judo, dat wel! Toen de blonde jongetjes (Boris, Sam en Luca) mij gedag zeiden toen ik bij de keramiek bezig was, zag ik 3 jongetjes met hoogrode wangen, dus dat ze hard gewerkt hebben, dat zag ik wel

‘s Avonds thuis hebben ze nog een les biologie gehad. Ninja had een babyratje gevangen, en Joep had Ninja gevangen, met het idee de rat uit de bek van Ninja te halen. Ninja was echter net een tijger, en liet het ratje niet los, wat tot gevolg had dat het beestje scheurde…. arm beestje….. Maar dat vonden de jongens wel heel interessant, want het arme diertje leefde nog, en toen ze het beestje uitgebreid bekeken, zagen ze dat het hartje nog klopte, en toen ze een flapje opzij legden, zagen ze ook de longen van het beestje.. Joep was wel even bezorgd of de jongens het wel aankonden, want het was best heftig!! Vooral omdat het beestje dus nog kort leefde.. Maar ze vonden het vooral ook erg interessant. Toen ik na de keramiek naar huis ging, kwam ik binnen en werd het verhaal in geuren en kleuren verteld!

Momenteel zijn de jongens lekker in bed met hun DS, en het plan is de wekker op 6.30uur te zetten, en dan met elkaar te gaan gamen.. we zullen zien morgenochtend Als ze mij nog maar even laten liggen

buikgevoel

Het was weer zover, er was een account van een spel van Luca zijn DS verwijderd. En zoals vaker hier, krijgt onze jongste hier in huis dan de schuld. Dit komt omdat ze in het verleden wel eens dat per ongeluk gedaan heeft, toen ze nog niet zoveel snapte van de DS. Luca was heel heel erg verdrietig, hij had er zoveel uren aan besteed, en nu was zijn account weg. Josha had op de DS van Luca haar eigen spellen, waar we “JOSHA” met grote letters voor gezet hadden, zodat ze haar eigen spellen herkent. En voor zover ik weet, speelde ze vooral die spellen, maar hoe dan ook. Luca was ontroostbaar, verdrietig, boos, een hele rollercoaster aan gevoelens kwam er langs. En het definitieve besluit viel: Josha mag NOOIT meer op zijn DS.

Nu wil het feit dat Josha al een aardig poosje aan het sparen is. Vorig jaar hebben we al eens in de Bart Smit in de rij gestaan bij de kassa. Ze wilde toen de DS kopen (de helft krijgt ze van ons, de andere helft betaalt ze zelf), maar in de rij zei ze inene: Mam, ik wil een DS als ik groter ben. En ze bedoelde dat ze toch niet de DS wilde kopen. Ze vond het zo zonde van haar centjes, dan had ze geen centjes meer. We waren heel trots op haar, dat ze zo goed kon beslissen, en er ook weer op terugkomen.

Al die tijd heeft ze doorgespaard, dus toen dit voorval gebeurde met Luca, had ze zoiets van:” Nou weet je, ik wil er zelf een kopen. Een roze DS!” We gingen op zoek, maar een roze Nintendo DS lite. Maar dat viel nog niet mee, die zijn nauwelijks nog te koop. Na overleg zou het een Nintendo DSi worden. Wederom een roze, maar niet zachtroze, echt donkerroze. We hebben eerst wat winkels gebeld om te vragen of ze hem hebben, en wat hij kost, en toen zijn we op weg gegaan, en heeft ze hem gekocht! En ze kocht er ook nog een mooi roze beschermhoesje bij.

In de auto terug, was ze helemaal gelukkig, ze straalde, en zei: “Mam, weet je, nu voelt het ook goed in mijn buik. Als ik wel eens iets wil kopen, dan voelt het niet goed in mijn buik, maar nu voelt het heel goed!”

 

sneeuwpret

Het kan niet op!

Vandaag weer een berg sneeuw!! Binnen een uur lag er ruim 12 cm sneeuw vanmiddag. Geweldig!!

Vanmorgen waren we met zijn 4tjes de stad even in. Wat kleding omruilen, en Calvin en Josha hadden zin om met hun zakgeld in de speelgoedwinkel te gaan shoppen. Luca wilde eigenlijk niet mee, maar ja, alleen thuisblijven is ook niet alles, dus besloot hij toch gezellig mee te gaan. We hadden lekker de tijd en de ruimte in de Bart Smit. Er waren niet veel mensen. De jongens gingen bij de PS2 spellen, Wii spellen en DS spellen kijken. Josha kon niet wachten om te gaan kijken bij Polly Pocket, Barbie, en vooral alles wat roze is. Ze was hebberig geworden in de winkel. “Mam, mag ik die kopen?” was het zinnetje dat ik minstens 40 keer gehoord heb in de winkel. En vervolgens “Jee, Alles is te duur, zo kan ik niets kopen, wat kan ik dan kopen mam?”  Josha wil sparen voor de Nintendo DS ook, en dus wilde ze ook niet al haar centjes uitgeven. De vlinder Barbie liet ze dus maar staan, hoewel ze die wel heeeeel graag wilde hebben. En wat dacht je van het kaptafeltje met echt werkende fohn. Uiteindelijk koos ze voor een broodrooster voor haar keukentje. Zo hield ze ook nog centjes over voor haar DS. Vervolgens gingen we nog naar de witte boekhandel. Daar kochten we nog wat tekenboekjes, en Calvin koos een boek “Ongelooflijke optische illusies” van Al Seckel.  Toevallig (weer een bewijs dat toeval niet bestaat) had Calvin van de week uitgebreid zitten kijken op deze site en we hebben genoten van de optische illusies. En vanmiddag kwamen we dit boek dus tegen. Staat garant voor uren kijkplezier en verwondering.

Toen weer naar huis, lekker broodjes eten, want daar hadden we inmiddels wel trek in. En toen vanmiddag: SNEEUW! En hoe!! Geweldig!!  Wat een prachtige wonderlijke witte wereld. Sam, Thea en M. Een klasgenootje van Sam, maar met wie de jongens vorig jaar ook samen geschaatst hebben, kwamen bij ons.

Lekker in de sneeuw ravotten! Dolle pret! Josha vond het ook geweldig in de sneeuw. We zijn vanavond ook nog met de slee erop uitgetrokken naar de supermarkt, om even wat boodschapjes te halen. Calvin op de skelter, lekker slippen over de weg

En Luca en vooral Josha lekker op de slee. Glad op de weg!

We concludeerden vanavond dat we maar boffen met 2 jaar achter elkaar zo een echte winter!!

Groen

Je hebt dat zo wel eens he, dat je als moeder een beetje tekort schiet. Zo hadden de jongens van mij nog achterstallig zakgeld te goed. En donderdag dacht ik er eindelijk eens aan om dat eens goed te maken met ze. Luca en Calvin helemaal blij!

Luca meteen aan het tellen, want hij is al een tijdje voor een Nintendo DS aan het sparen, en hij komt in de buurt. Dus ja hoor… alle briefjes worden geteld, en daarbij opgeteld de kadokaartjes die hij gekregen heeft van Bart Smit, en dan alle losse euro’s erbij optellen. Daar ging hij: 140, 141, 142…….144, 146, en dan allemaal muntjes…. oh oh.. zou hij het redden om 150 euro te hebben. Calvin zat er vol spanning naast.. “Als je het niet precies hebt, mag je wel 2 euro van mij hebben hoor, zodat je hem kunt kopen.”  Maar Luca telde alle 5, 10 en 20 centjes bij elkaar op, en JIPPPIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE hij heeft het!!!! Helemaal blij! En Calvin ook helemaal blij dat Luca hem kan kopen!

En dan is het: koopavond op donderdagavond, dus dat komt goed uit! Ik moest toch even naar de stad, dus dan kon Luca gelijk mee om te kijken of ze bij de Bart Smit de DS hebben voor hem. Daar gingen we met zijn 2en! En ja hoor ze hebben hem! En in alle kleuren! Zwart, wit, zilver, rood, roze en groen. En dan zou het groen worden! Hij pakte het doosje van het schap, waar hij niet inzat dus Luca geint: ik ga een doosje van 149,95 kopen )  In de rij met zijn doosje en zijn spaarpot in zijn hand. En de meisjes voor ons in de rij konden een glimlach niet onderdrukken. En toen was hij aan de beurt! Zijn spaarpot leeggooien op de toonbank, uittellen en de meneer achter de kassa was hartstikke blij met al dat kleine geld! Helemaal blij ging Luca weer naar huis, met zijn groene Nintendo DS!

Thuisgekomen natuurlijk papa en Calvin nog even in de maling nemen. Binnen komen, zeggen dat ze hem niet hadden…. maar dan: GRAAAPJEEEE IK HEB HEM! YOEHOEEEEEEEEEEEEEEEEE.Je begrijpt dat de afgelopen dagen Luca 1 ding doet, en ongeveer standaard zo op de bank zit :

Oh ja.. we hebben ook nog gevilt: We hebben een beschermhoesje voor de DS gemaakt:

     

Geld verdienen

Geld verdienen, als je jong bent, hoe kom je dan aan extra geld, hoe kun je geld verdienen voor iets dat je graag wilt kopen? Luca houdt zich daar al tijden mee bezig. Calvin in mindere mate, maar ook hij is daar bij tijd en wijle wel over aan het nadenken. Calvin wil graag een Nintendo DS kopen. Luca wil graag een digitaal fototoestel kopen, liefst via Marktplaats, en ook Luca wil graag een Nintendo DS kopen. Maar ja, dat kost best veel geld. En dat hebben de mannen op dit moment niet.

Ze bedachten dat ze best wel veel speelgoed hebben, dat ze kunnen verkopen. Ze hebben veel playmobiel, waar ze eigenlijk nauwelijks nog mee spelen. Luca heeft het piratenschip van Playmobiel, dat hij wil verkopen. Calvin heeft zijn politiebureau dat hij wel wil verkopen. Ze vroegen zich af wat ze daar nog voor konden vragen. Dus ze gingen op zoek op het internet om dat eens uit te zoeken, en dat vinden ze best wel de moeite waard om alles bij elkaar te gaan zoeken, om e.e.a. op Marktplaats te gaan aanbieden.  Calvin heeft ook nog een Truck met oplegger die hij wel wil verkopen. Luca heeft nog een brandweerauto en de brandweerkazerne die hij  ook kan verkopen, en de vuilniswagen. En Calvin besluit om ook zijn ME busje van de politie te verkopen.

En zo zijn we dus 2 dagen bezig geweest om alle playmobiel bij elkaar te zoeken. Leuk werk hoor, zo keuvelend met elkaar. Calvin en Luca overleggen of ze wel echt bijvoorbeeld de vuilniswagen zullen wegdoen, want Calvin herinnert zich vooral de lol die ze hebben gehad met het spelen met de wagen, maar Luca is resoluut, die wil hem echt verkopen! Calvin opperde nog dat ze het geld dat ze ermee verdienen ook samen kunnen voegen, en dan samen 1 Nintendo DS kopen. Maar dat wil Luca liever niet, want dan moet je op elkaar wachten, dat lijkt hem geen goed idee.

Josha geniet ervan dat we met zijn allen op de grond zitten met de playmobiel, ze speelt ondertussen ook met alle playmobiel. Gelukkig blijft er nog genoeg over voor haar om mee te spelen, want ze is gek op playmobiel, maar het piratenschip en de brandweer- en politiekazerne heeft ze niets mee. We zetten de playmobiel die klaar is op de foto, en apart, zodat de onderdelen bij elkaar blijven. En we zetten het samen op Marktplaats. De eerste biedingen op het politiebureau zijn binnen! Luca teleurgesteld dat er nog geen bod op zijn piratenschip is uitgebracht. Maar dat komt wel. Nu gaan we de andere sets ook nog op marktplaats zetten, en ik ben benieuwd hoeveel ze bij elkaar sprokkelen zo.

 

Libelles, judo enzo

Er zijn weer een paar dagen voorbij, en jeetje wat gebeurt er toch veel.  Bijna te veel om op te noemen, maar ik ga toch een poging wagen

De beestjes blijven ons verwonderen. Weer een libelle die ons een bezoekje bracht, en wederom een andere soort. Wel ook weer een prachtig beestje. We zijn er nog niet uit, welke soort dit nu is, er zijn zo ontzettend veel soorten! Als we zoeken op het internet op Libelle, komen er de meest prachtige fotos langs van uiteenlopende soorten Libelles. Van waterjuffers tot libelles. Prachtig! Hier zie je Libelle nummer 3 die ons huis bezocht, een prachtig dier!:

 

 

We zijn van de week uitgenodigd bij onze overburen om een kopje thee te komen drinken. Vreselijk aardige mensen, en we hadden er zin in om te gaan. De buren lieten ons hun prachtige huis en tuin zien. De buurman houd erg van vulcanen, net als Calvin, en ze hadden potten vol met vulcanisch gesteente en fossielen. Bijzondere glazen uit laboratoria, erg leuk om te zien! En de medailles die de buurman allemaal gehaald heeft!! De jongens keken er vol bewondering naar, het waren heel veel medailles van rondes schaatsen, in de tijd dat de sloten en het guisveld helemaal bevroren was. Dat is de laatste jaren niet meer voorgekomen, de laatste keer was in 1995 kwamen we achter.

De tuin leek wel een jungle, overal paadjes tussen de planten door, een vijver, overal gemozaiekte schalen met water voor de vogeltjes. De jongens kletsten honderduit over van alles, en luisterden naar de verhalen van de buren over de ratjes die hun kinderen gehad hebben, en de kaketoe’s die ze hadden en gewoon vrij door het dorp vlogen en ‘s avonds weer terugkwamen. Josha genoot van de konijtjes, die er liepen, haha konijntjes, een van de 2 was wel groter dan onze Tommie!

Judo

Luca had van de week examen bij de judo en heeft de oranje slip verdient!! En dat na zo een 5-6x judolessen. Trots is hij! Hoewel hij het toch wel even moeilijk had, toen er andere kinderen een groene en blauwe slip kregen. Eigenlijk vond hij dat hij die ook wel verdiend had. En dat kostte wel een paar traantjes.

Maar toen Luca diezelfde avond ook zijn skeelers via Marktplaats verkocht. Kon de dag niet meer stuk Hij  heeft er mooi 10 euro mee verdiend! De meneer die de skeelers kwam kopen voor zijn dochtertje van 5, probeerde nog af te dingen naar 7,50. Maar Luca was vriendelijk maar vastbesloten dat het toch echt 10 euro werd, want hij spaart voor halters met gewichten, en daar heeft hij veel centjes voor nodig. Prima gedaan, handelsgeest heeft hij wel

 

 

Geld verdienen

Dat is wat Luca al van kleinsaf aan bezighoudt. Hoe verdien je toch geld. Een paar jaar terug is Luca een webwinkel begonnen. Hij tekende heel veel, en verkocht de tekeningen via zijn webwinkeltje. Ook hing er destijds een kaart in ons raam waarop staat: Luca’s winkel.  Enthousiast begon hij destijds, maar kwam enigszins teleurgesteld erachter, dat hij tekeningen verkocht heeft aan familie en vrienden en aan een aantal kennissen. Maar ja… er kwam niemand echt in de winkel. En er bestelde ook niet zo maar weer mensen iets in zijn winkel. HIj is er nog altijd mee bezig hoe hij de winkel nieuw leven in kan blazen.

Hij zag dan een krant, en reklame in de krant, en vroeg dan aan Joep of dat mogelijk is, om een advertentie in de krant te zetten. We legden uit dat dat heel veel geld kost om een advertentie te plaatsen. En hij blijft zich al die tijd  afvragen hoe hij mensen naar zijn winkel krijgt.

Luca, altijd bezig met gezondheid en sport, wil graag halters kopen waar hij gewichten op kan doen, en kan varieren met gewichten. En samen met papa heeft hij gekeken op www.marktplaats.nl . Hij wil heel graag toch goede halters, maar ook 2e hands zijn degene die hij graag wil kopen toch nog 100 euro. Ja, dat zat hem tot denken. Gisteravond kon hij er niet van slapen, zijn hersentjes kraken. Hij kwam om half 12 even uit bed om met papa te overleggen hoe hij toch een winkel kan beginnen om spullen te verkopen, en dat liefst via internet. Na hem even aangehoord te hebben, hebben we hem toch weer vriendelijk naar bed gebonjoured, maar ja, toen was er op televisie op Discovery een programma over een vechtsport, Hapkido. En dat boeide hem ook enorm, kostte wel wat praatwerk om hem toch in zijn bedje te krijgen )

En vanmorgen, Calvin en Josha waren naar opa en oma toe, waren hij en ik samen. En hij was alweer druk aan het denken hoe hij geld kon verdienen. Ging in zijn speelgoed graaien, wat wil hij verkopen, en wat levert ook echt wat op. Zijn oude skeelers kan hij verkopen, levert misschien wel 5 euro op, hoopt hij. Van zijn speelgoed kon hij van veel spullen nog geen afscheid nemen. Zijn Sonic poppetje, daarvan bedacht hij met zijn handelsgeest, dat die misschien wel wat waard was, want die is nu niet meer te koop in de winkel. Maar ja, Sonic, dat is ook zijn eerste popje! Die wil hij nog niet kwijt. Zo waren er meer spulletjes, Batman bijvoorbeeld, nee daar kan hij nog geen afstand van doen.

Toen besloot hij toch weer te gaan tekenen. Hij heeft een hele map vol met tekeningen, en die is hij nu aan het uitzoeken, tekeningen die hij niet wil verkopen, doet hij nu weg, maar er zijn er een aantal die erg leuk zijn, en die wil hij toch weer proberen te verkopen. Hij wil graag zijn website weer gaan aanpassen. Dus dat zal de komende tijd wel gaan gebeuren.

Wie al even wil kijken: www.lucaswinkel.nl

Mozaiek

Mijn vriendin B. en ik zijn vandaag weer heerlijk aan het mozaieken geweest. Ik ben een schaal aan het mozaieken voor mijn vriendin H. Erg leuk om te zien hoe een ontwerp groeit tijdens het werk. De schaal heeft als onderwerp: de basischacra. Met 4 blaadjes, en als hoofdkleur rood. Verder de kleuren oranje, lime, zachtgeel, aubergine. Mijn vriendin B. is een dikke vrouw aan het mozaieken. Ik ben de naam van de kunstenaar even kwijt. Ik dacht Ada Breedveld. http://www.adabreedveld.nl/  Ze heeft een vorm van MDF opgespoten met purschuim, en is die nu aan het mozaieken. Ze wordt ook enig!  Ik heb nu nog geen fotos van de projecten, maar die volgen mettertijd wel.

Phun

Calvin is vandaag bij opa en oma geweest, en heeft zich weer helemaal uitgeleefd in het programma Phun. Hoewel ik er zelf nog niet echt mee gestoeid heb, weet hij inmiddels heel goed hoe het werkt. En hij heeft echt iets heel moois gemaakt. Helaas kan ik het nog steeds niet laten zien. Joep gaat even uitzoeken hoe we het filmpje zo kunnen maken dat ik het hier op de blog kan zetten.