verdrietige moederkloek

Vanmorgen vonden we een kuikentje… dood. Moeder liep rond te graven en te klokken, te zoeken naar eten. Ik zag het tweede kuiken niet lopen, en hoorde het ook niet piepen. We konden het ook niet vinden. Moederkloek bleef maar klokken, duidelijk roepend, maar er kwam geen kuikentje.

Een uurtje later kwam Calvin me roepen, hij heeft het kuikentje gezien, het ligt op zijn zij, en leeft nog, maar is bijna dood ook. Moederkloek ligt erbij, te klokken. Ze lijkt het allemaal niet zo te snappen, maar blijft wel bij het kuikentje liggen. We zien het nog even ademen en bewegen. En dan begint moederkloek een soort alarmgeluidje te maken, en de haan, die verderop in de tuin zit, reageert daarop, en begint ook te kakelen. Alsof ze doorgeeft dat het kuikentje er niet meer is. Gelukkig wisten Calvin, Luca en Josha al dat het niet zo goed ging met de kuikentjes, en ze vonden dat het kuikentje lekker bij mama moest blijven liggen tot het stierf, dat leek de beste plek voor het diertje.

De hele middag heeft ze nog in de struiken gelopen, en geklokt. Ze is duidelijk van slag, arme beestje. Moet als kip ook vreemd zijn, zo heb je 2 piepende kuikens, en zo heb je er geen meer….

Helaas…

2 dagen terug was het zover. De hen met haar 5 eitjes heeft een kuikentje! Een allerliefst klein pluizebolletje. Even schattig als alle andere kuikentjes. Alleen had ik het idee dat het kuikentje niet helemaal oke is. Het zit op mijn hand, maar een beetje scheef, alsof een pootje het niet goed doet. Maar het beweegt de pootjes wel.

Een dag later was er nog een eitje uitgekomen, dat kuikentje leek wel oke. En nog een eitje, daar zat een gaatje in, en je zag het snaveltje van het kuikentje al. Schattig om te zien. ’s Avonds keken we weer, maar helaas, het eitje was nog even ver, het kuikentje in het ei is helaas overleden. Moeder is zeer zeer fel! Ze pikt je echt met alle kracht die ze heeft. De andere kloek met de 8 kuikens is veel minder fel. Grappig om dat verschil in karakter te merken bij de kipjes.

Vandaag waren we weg naar de Dam tot Dam Wandeltocht. Vanmorgen hebben we nog naar de kuikens gekeken. Ze leven nog, maar ze lijken niet goed te zijn. Het eitje dat opengebroken is, maar waar het kuikentje in overleden is, hebben we apart gelegd. Die willen we zelf open gaan breken om te zien hoe dat kuikentje in het ei zit.

Lekker gewandeld vandaag! 9 kilometer + 4 kilometer (heen en weer naar de auto die aan de andere kant van zaandam geparkeerd stond). Het weer werkte heel goed mee vandaag, lekker warm was het!

Josha heeft ook gelopen, een stuk dan, niet helemaal. Eerst een stuk bij papa op zijn nek, en daarna heeft ze het grootste deel in de draagdoek op mijn rug gezeten.

Toen we weer thuiskwamen liep de hen met de 2 kuikens in de tuin. De 2 kuikens kunnen in ieder geval lopen! En ze zijn zo lief en klein. Schattig. Toch denken we nog steeds dat ze niet in orde zijn. Moeder is driftig aan het graven en pikken, maar de kleintjes lijken niet te eten, en je ziet het stekeltje op hun snavel waar ze het ei mee openprikken nog steeds zitten. Ze reageren heel anders dan de andere kuikens en de 2 kuikens die we eerder gehad hebben. We willen de natuur zijn gang laten gaan, en zullen zien of ze het overleven..

We hebben het eitje met het dode kuikentje opengemaakt, en vonden het erg mooi om te zien hoe dat in het eitje zat. Kijk hieronder maar.

klein bolletje

2 hele kuikentjes zijn er uit hun eitje gekropen! Zooo lief! Judoka zorgt zo goed voor ze, ze is fel! Als we te dicht in de buurt komen, maakt ze een geluidje, en hup je ziet die kleine wolletjes onder haar vleugels kruipen. Als je een tijdje kijkt op afstand, en je gaat heel langzaam dichterbij dan komen de kleintjes wel weer te voorschijn, maar ze zijn heel voorzichtig.

Het is enig om de interactie tussen die kleintjes en mama te zien. Het ziet er zo keuvelend uit. Ze kijken elkaar aan, mama pikt wat in het stro, en die kleintjes doen het ook. En ongelooflijk maar dat krabben wat kippen doen, dat doen die kleintjes ook al meteen. Enig! En dat gepiep, schattig!

Er lagen in totaal 5 eitjes onder Judoka, maar 1 is verdwenen. 2 zijn er uitgekomen, en 2 zijn “mislukt”. Er lagen nog 2 eitjes onder haar, maar toen ze even van de eitjes afwas, heb ik de eitjes even gepakt en bekeken onder een lampje. Een van de eitjes was doorschijnend, die is niet goed dus. En de ander leek wat beweging in te zitten, dus die hebben we weer snel onder Judoka gelegd. Dagje later was het eitje nog niet uitgekomen, weer even gekeken, toen zagen we dat ook dat eitje niet goed was. We hebben het eitje opengemaakt (ja de jongens wilden wel zien wat er dan wel in zat), er kwam een eidooier uit, met het beginnetje van een kuikentje. Overigens was dat gewoon een bruinig klompje drap. Dat eitje heeft dus die ochtend dat Judoka van haar eitjes afwas, niet overleefd, vermoeden we.

De 2 die wel zijn uitgekomen zijn volgens mij razendsterke beestjes! En vooral lief en knuffelig!!

Ik heb ook een filmpje gemaakt.. zal eens kijken of het me lukt om het hier te plaatsen.

kuikentjes

Judoka zit al een tijdje op haar eieren. Uhm om precies te zijn, vandaag 21 dagen! En volgens de mensen die er verstand van hebben, komt een krielkuikentje dan uit zijn of haar eitje. Spannend!!

Judoka heeft in het begin, toen ze een paar dagen op de eieren zat, een keer een hele ochtend haar eitjes laten liggen en ging ze lekker aan de wandel,  ze waren ook helemaal koud geworden. Ik vraag me al een tijdje af  of er wel kuikentjes uit zullen komen. Ik heb wel gelezen op internet dat het wel eens voorkomt dat een hennetje haar eitjes zo lang alleen laat, en dat er dan toch  kuikentjes uit kunnen komen, dus het is echt afwachten, en de dagen tellen, dat ze er niet te lang op blijft zitten als er geen kuikentjes komen. Diezelfde dag dat ze de eitjes alleen liet, heeft het andere hennetje nog een eitje gelegd in het nachthok, en Judoka heeft dat eitje ook onder haar hoede genomen. Maar dat eitje is dus een paar dagen korter onder haar. En is onder haar gekomen nadat ze dat ochtendje is gaan stappen

Maar goed, vandaag is dus 21 dagen! Ik ga regelmatig kijken vandaag hoe het gaat. Ze zit rustig op haar eitjes. Ik dacht dat ik wat piepjes hoorde, maar er piepen ook allerlei vogeltjes om me heen, en ik hoor verder niets.

Vanavond ga ik weer bij haar kijken, en aai haar. Ze is heel fel, en pikt me in mijn handen. De jongens en Joep komen er ook bij kijken, ze is echt heel fel, ze staat zelfs een beetje op. Ah! Dat wil ik wel nog eens zien, kan ik zien of er al wat gebeurt bij de eitjes. Hanebaas komt er ook bij, en loopt over Judoka heen, en inene horen we allemaal “pieppiep” heeeel lief en zacht. Dat kan maar 1 ding betekenen!!! Een kuikentje!! En even later zien we het koppetje onder de veren van Judoka uitsteken! JIPPIEEEEEEE JOEHOEEEEEE!!!

Commotie alom, we hebben een kuikentje!! Foto gemaakt, maar het is moeilijk, en helaas staat het kuikentje er niet op, want Judoka laat het niet toe, ze is een goede moeder en zorgt goed voor haar kuikentje(s). We laten haar verder met rust, en kijken af en toe bij haar.

Er steekt ook opeens nog een eitje onder haar billen vandaan. We blijven er een tijdje bij zitten kijken of dat eitje misschien gaat openbreken, maar het kan natuurlijk ook net dat eitje zijn dat een paar dagen jonger is. Nou ja.. wordt vervolgd!!!!

Onze kipjes

Onze kipjes doen het goed! Heerlijk om te zien hoe die 3 door de tuin keutelen. Het haantje, is inderdaad ook echt “het haantje”. En de dames zijn graag bij hem, hij zorgt goed voor ze. Ja hij vraagt er wel wat voor terug, met enige regelmaat zie ik hem op een hennetje duiken. En jeetje zeg.. Ik ben blij dat ik geen hennetje ben, want dat gaat er niet zo heel lief aan toe. Hup, hij duikt erop, niet erg liefdevol, doet zijn ding, en hup klaar. Oke.. het gaat wel snel, dat wel.

Ongeveer 2 weekjes terug was de haan en een hen een lawaai aan het maken, tokken en kukelen, ik dacht: wat is er aan de hand? Wij kijken… Oh jee..  Ze zijn een hennetje kwijt, en daarom gaan ze zo te keer.

Ik samen met Josha zoeken naar het andere hennetje. De kipjes waren de laatste dagen iedere keer ontsnapt door de heg naar de buren, dus ik ging daar zoeken, maar nee daar was ze niet. In de voortuin zoeken, langs de weg zoeken. We konden haar niet vinden. Wij weer in de achtertuin zoeken, zien we daar heel parmantig het 3-tal weer door het gras lopen! Phew Gelukkig maar! Ze hebben haar weer gevonden. Ik schonk er verder niet veel aandacht meer aan.

Een paar dagen later, op zaterdag, zaten Joep en ik achter in de tuin in het zonnetje te genieten. En inene beginnen weer die kipjes te kakelen en tokkelen. Ik ga kijken, wat denk je? WEER een hen kwijt. Ik vertelde dat ik dat eerder deze week dus ook al had gehad aan Joep. Wij zoeken.. vind ik haar inene in een struik zitten. En ik zie onder haar buik een paar eitjes liggen!

YIPPIEEEEE Ze doen het ))) Onze kipjes leggen eitjes! Wat leuk! Helemaal blij waren we. De jongens kwamen kijken, meteen. Spannend! Even later gaat ze weer van het “nest” af, en loopt weer met haan en andere hen de tuin in. En wat denk je.. liggen er zo maar 7!!!! eitjes in dat nest. Ze legt daar dus al een paar dagen haar eitjes, en vorige keer lag ze dus ook gewoon daar. Grappig hoor!

Ik weet best dat kippen eieren leggen, maar als je eigen kipjes het doen, dan is het extra feest hoor!!  We hebben er ook meteen een feestmaal van gemaakt die dag. En lekkere eitjes waren het zeg! Prachtige donkergele dooiers. Yummie..

Verder hebben de kipjes de eieren in het nachthok gelegd, handig van ze!!! En laatst lagen er 13 eitjes in. Toen heb ik er 9 uitgehaald. De dag erna is het hennetje gaan broeden!! Ze is nu al 5 dagen aan het broeden! Ik heb geen idee hoeveel eieren er onder haar liggen. Ze verlaat het nest ook niet, dus ik kan het niet bekijken, en ik vind het zielig om haar van haar eieren te verjagen. Ik weet wel dat de andere hen gisteren nog een eitje legde ook in het nachthok, maar die zag ik vandaag niet meer liggen, dus die heeft ze vermoedelijk ook onder haar vleugels genomen.

Ze zit heel breed op haar eitjes, prachtig om te zien. En fel dat ze is !!! Ik aai haar, maar als ze even kan probeert ze me te pikken. Maar zo langzamerhand begint ze wel te wennen aan me, ze weet dat ik haar niets doe en haar eitjes niet afpak.

1,2,3…..4?? 5 ????

Onze kipjes vinden het erg gezellig om op de picknicktafel in ons overdekte terras te zitten.  Vanmorgen ook weer.

Het was wel een verrassing trouwens, dat ze vandaag met zijn 4en waren in plaats van met zijn 3en

En ze hebben ook al een vriendje gemaakt. ’s Ochtends ligt hij al bij de ren te wachten tot ze naar buiten komen. En dan volgt hij, of eigenlijk zij, ze graag. Ze vinden haar nog een beetje eng, maar ik denk dat het wel gaat wennen.

De pauw is van een van onze buren, maar loopt altijd overal een beetje rond, en nu is ze gek op onze kipjes. Ze lijkt zich toch verwant te voelen met kipjes.

Haantje de Voorste

We hebben nu een paar weekjes de kipjes. En het is leuk zeg! Ze lopen los door de tuin, en het is leuk om ze te observeren. Hoe ze lopen, die pootjes, en dat kippige rondkijken

Ik begrijp nu helemaal de uitdrukking “haantje de voorste zijn”. Hanebaas is inderdaad degene die op onderzoek uit gaat. Hij is ook echt “een haantje” zoals ze dat zo leuk uitdrukken. Ennuh… “er als de kippen bij zijn”, ja hoor. Snap ik nu ook helemaal!

In het begin waren ze nog een beetje voorzichtig, en met die kou bleven ze liever in hun nachthok, dan dat ze buiten gingen neuzen, maar inmiddels zijn ze heel nieuwsgierig, en gaan op onderzoek uit. Ze hebben ons overdekte terras ontdekt! Wel grappig, zo zie je ze lekker rondkeutelen, en dan begint het te regenen, en hup daar gaat Hanebaas naar het overdekte terras, om lekker daar op de picknicktafel te gaan liggen met zijn 2 vrouwen.

Maarrr oh jeee, wat is dat voor “Monster”!! Er is een groot harig monster dat heen en weer springt, het heeft half hangende oren, en het snuitje gaat af en toe op en neer… aaaargh een konijn!!!! Hij probeert het dier door het gaas te pikken, Hanebaas is het baasje hoor, zodra Judoka of Kippevrouw een beetje in de richting van het konijnenhok komt, begint hij te pikken op zijn vrouwen, “wegwezen” gevaarlijk!!!

En dan die andere haan he, die ook daar te vinden is. Hanebaas heeft  een andere haan ontdekt op het overdekte terras. Gekke is alleen, hij pikt tegen het dier, maar het dier is af en toe ook zo maar weer verdwenen!! Hanebaas snapt er niets van. Maar hij is wel heel behoedzaam, en zijn vrouwen mogen niet naar die hoek van het overdekte terras, want hij is bang zijn hennen kwijt te raken, want het is wel een pracht van een haan die hij daar ziet!! (even uitleg: er staat een kattebak met een klapdeurtje, maar het klapdeurtje weerspiegelt zijn eigen spiegelbeeld, en Hanebaas heeft regelmatig ruzie met die “andere haan”.)

Hij zorgt goed voor zijn vrouwen, zeker, hij is echt “het haantje!

Kipjes en visjes

Vandaag even een fotootje gemaakt van onze kipjes, hoe ze in hun nieuwe huisje wonen. Ze hebben het wel naar hun zin. Ze lopen lekker rond, en raken al heel erg gewend aan hun nieuwe huisje. Hoe eerder ze gewend zijn, hoe eerder ze ook los door de tuin kunnen gaan lopen.

Verder hebben we wat zitten freubelen met ijzerdraad en wol vandaag. Uit een knutselboekje over wereldknutsels gehaald, en ikzelf vond het erg leuk om een carnavals danseresje te maken,

 maar Calvin was meer geinspireerd door zijn computerspelletjes, en een onderdeel daarvan Zombie-survival, waar kruipzombies in voorkomen zie hier het resultaat   Ook Barry, die vandaag bij ons was, werd meer geinspireerd door Zombies

Calvin heeft voor de Wii een leuk spel, Endless Ocean, een thuisonderwijs vriendinnetje heeft dat spel ook, en je kunt dat ook samen spelen, maar dat hadden ze nog nooit gedaan. Nu hadden we de codes doorgemaild, en konden ze samen spelen. Calvin probeerde Tara te bellen, maar dat mislukte, zij konden ons wel horen, maar wij hun niet Via de mail, kwam het toch goed, ons telefoonnummer doorgemaild, en Tara belde ons gewoon. En toen zijn ze samen gaan duiken. Hieronder wat foto’s ervan.

kippiekippiekippie

Toen we wisten dat we in dit huis zouden gaan wonen, besloten we dat we ook kipjes zouden nemen. Dat leek ons erg gezellig, het gekakel van kipjes, die rondlopen in de tuin, eitjes leggen.

Paar weken terug keken we bij Brenda over de schutting, naar Kliko, een minivarkentje van de achterbuurvrouw van Brenda. C. waar Kliko van is, en die ook zijdehoentjes heeft, vertelde toen dat ze een haantje te veel had. De jongens riepen meteen, “mogen wij die?”. Ja hoor.. Ik zou overleggen met Joep. Maar Joep zei al meteen dat we aan alleen een haantje niets hebben, we hebben dan wel ook hennetjes nodig. C. vertelde iets later dat ze er ook een hennetje bij gaf inderdaad, en toen leek het ons wel erg leuk! Helaas ging het toch niet door, de dochter van C. waar de kipjes van zijn, wilde het hennetje eigenlijk niet kwijt, dus dan zou het alleen de haan worden. Maar aangezien zijdehoentjes hennetjes nu niet te krijgen zijn, leek het ons toch geen goed idee om dat haantje dan te nemen. Ik moest C. helaas teleurstellen dat ik het haantje niet over zou nemen.

Ik moet bekennen dat ik het wel een beetje vervelend vond om af te bellen, voelde me wel wat lullig. We hebben nog gekeken of we ergens hennetjes vandaan konden halen, maar helaas dat lukte niet. Via Marktplaats gekeken, maar niets in de buurt. Wel aan de andere kant van het land, maar dat wilden we niet.  Wel kwamen we een toompje kippen tegen via Marktplaats redelijk dichtbij. Wyandotte kipjes, 2 hennetjes en een haan. Dat leek ons wel wat! We hebben gemaild en ja hoor. We mochten het toompje overnemen.

Vandaag konden we ze ophalen. Leuk was dat! Vanavond om 18 uur zouden we ze ophalen. Leuk! Een heel aardig meisje verkocht de kipjes. Toen ze ons naar de schuur leidde waar de kipjes zaten, zagen we 4 mini shetlanders. Hele lieve diertjes, heel mak, die graag gekroeld werden door ons. De kipjes waren we ook meteen helemaal weg van. Prachtige diertjes, 4 maandjes oud. Het meisje was duidelijk ook gek op de diertjes, en ze was ook heel blij dat wij er met de kinderen waren en dat wij ook zo enthousiast waren. op weg naar huis probeerden we namen te bedenken voor de diertjes, maar dat viel nog niet mee. Ouderwetse Nederlandse namen, als Truus en Miep vond Calvin niet leuk. Josha besloot dat haar kipje ‘Kippevrouw’ heet. Waarop Calvin besloot dat zijn haantje “Hanebaas” zou heten, Luca zijn kipje noemen we Judoka!

Thuisgekomen hebben de jongens even met hun kipjes op schoot gezeten voor we ze in het kippenhok zetten.  

 

In memoriam

Ik wilde iets leuks plaatsen, over de afgelopen tijd, en de dingen die we gedaan hebben. Maar vandaag gebeurde er iets totaal onverwachts. En daarom laat ik de leuke dingen maar even voor wat ze zijn.

Onze Bliksem, (voorheen HumptieDumptie) was vandaag heel klaaglijk aan het piepen. En Josha kon Bliksem heel makkelijk uit zijn kooitje halen. Het drong nog niet zo tot me door, maar dat is eigenlijk bijna onmogelijk voor haar, want hij was meestal razendsnel verdwenen omdat hij het niet zo fijn vindt om gevangen te worden. Ik had hem even op schoot ook, en merkte dat hij wel heel erg vies was bij zijn buikje. Dat was al eerder geweest, daarom had ik zijn lange haren al eens geknipt, en onlangs weer. Maar nu was hij wel heel nat, en rook bepaald niet fris. Ik dacht, he bah, El, je moet die kooi ook vaker verschonen! Kijk dat arme beestje nu toch eens.. Ik zat een tijdje met hem op schoot, en merkte hoe tam/lusteloos hij was. Hij kreeg ook inene soort kramp, en maakte een heel duidelijk pijngeluid. Heel zielig!!! Heel sneu!

Calvin ging met Bliksem op schoot, Luca met Snuitje. En ik maak snel de kooi schoon. Plan is om Bliksem daarna even een bad te geven, en dan kan hij lekker in een schone kooi. Ik merkte toen wel dat Snuitje helemaal niet vies is op zijn buikje, niet nat. Dat is dan vreemd, waarom zou de ene door een vieze kooi zo vies en nat worden, en de ander niet… Dat klopt niet. Afijn, kooi schoon, beestje schoongemaakt, droog gefohned. En dan lekker in een handdoekje op schoot. En dan naar Google. Zoeken. Ik zag al snel dat ik zeker de dierenarts moet gaan raadplegen, het zou wel eens een blaasontsteking of blaasstenen kunnen zijn. Dierenarts gebeld, ik kon vanavond 17.45uur terecht.

Uiteraard net op het tijdstip dat Luca ook naar de judo moet, maar goed, dat is dan maar niet anders. Ik regel met Brenda dat zij Luca ophaalt, want Barry zit ook sinds 2 weken op judo, dus dat is dan mooi geregeld. Josha gaat met me mee naar de dierenarts, en Calvin wil niet mee, dus die blijft thuis.

Met mijn dochter in de auto. Bliksem in een doosje met hooi, dat hij het lekker donker heeft en niet in paniek hoeft te raken. Samen naar de dierenarts. We zijn meteen aan de beurt, dus dat is mooi. Het blijkt dat Bliksem heel erg ziek is. Hij heeft, zoals ik al vermoedde, blaasstenen, die vermoedelijk ook al in zijn urineleiders zitten. En hij kan niet meer plassen. er zou van alles kunnen gebeuren aan het beestje, rontgenfoto, opereren etc. Maar ik besluit dat niet te doen. Het beestje is te ziek, hij mag slapen. De dierenarts gaf hem een prikje met “slaapmiddel”, en in onze armen is hij gaan slapen.

Dag lieve Bliksem, je bent zo lief, slaap zacht.