verdrietige moederkloek

Vanmorgen vonden we een kuikentje… dood. Moeder liep rond te graven en te klokken, te zoeken naar eten. Ik zag het tweede kuiken niet lopen, en hoorde het ook niet piepen. We konden het ook niet vinden. Moederkloek bleef maar klokken, duidelijk roepend, maar er kwam geen kuikentje.

Een uurtje later kwam Calvin me roepen, hij heeft het kuikentje gezien, het ligt op zijn zij, en leeft nog, maar is bijna dood ook. Moederkloek ligt erbij, te klokken. Ze lijkt het allemaal niet zo te snappen, maar blijft wel bij het kuikentje liggen. We zien het nog even ademen en bewegen. En dan begint moederkloek een soort alarmgeluidje te maken, en de haan, die verderop in de tuin zit, reageert daarop, en begint ook te kakelen. Alsof ze doorgeeft dat het kuikentje er niet meer is. Gelukkig wisten Calvin, Luca en Josha al dat het niet zo goed ging met de kuikentjes, en ze vonden dat het kuikentje lekker bij mama moest blijven liggen tot het stierf, dat leek de beste plek voor het diertje.

De hele middag heeft ze nog in de struiken gelopen, en geklokt. Ze is duidelijk van slag, arme beestje. Moet als kip ook vreemd zijn, zo heb je 2 piepende kuikens, en zo heb je er geen meer….

Helaas…

2 dagen terug was het zover. De hen met haar 5 eitjes heeft een kuikentje! Een allerliefst klein pluizebolletje. Even schattig als alle andere kuikentjes. Alleen had ik het idee dat het kuikentje niet helemaal oke is. Het zit op mijn hand, maar een beetje scheef, alsof een pootje het niet goed doet. Maar het beweegt de pootjes wel.

Een dag later was er nog een eitje uitgekomen, dat kuikentje leek wel oke. En nog een eitje, daar zat een gaatje in, en je zag het snaveltje van het kuikentje al. Schattig om te zien. ’s Avonds keken we weer, maar helaas, het eitje was nog even ver, het kuikentje in het ei is helaas overleden. Moeder is zeer zeer fel! Ze pikt je echt met alle kracht die ze heeft. De andere kloek met de 8 kuikens is veel minder fel. Grappig om dat verschil in karakter te merken bij de kipjes.

Vandaag waren we weg naar de Dam tot Dam Wandeltocht. Vanmorgen hebben we nog naar de kuikens gekeken. Ze leven nog, maar ze lijken niet goed te zijn. Het eitje dat opengebroken is, maar waar het kuikentje in overleden is, hebben we apart gelegd. Die willen we zelf open gaan breken om te zien hoe dat kuikentje in het ei zit.

Lekker gewandeld vandaag! 9 kilometer + 4 kilometer (heen en weer naar de auto die aan de andere kant van zaandam geparkeerd stond). Het weer werkte heel goed mee vandaag, lekker warm was het!

Josha heeft ook gelopen, een stuk dan, niet helemaal. Eerst een stuk bij papa op zijn nek, en daarna heeft ze het grootste deel in de draagdoek op mijn rug gezeten.

Toen we weer thuiskwamen liep de hen met de 2 kuikens in de tuin. De 2 kuikens kunnen in ieder geval lopen! En ze zijn zo lief en klein. Schattig. Toch denken we nog steeds dat ze niet in orde zijn. Moeder is driftig aan het graven en pikken, maar de kleintjes lijken niet te eten, en je ziet het stekeltje op hun snavel waar ze het ei mee openprikken nog steeds zitten. Ze reageren heel anders dan de andere kuikens en de 2 kuikens die we eerder gehad hebben. We willen de natuur zijn gang laten gaan, en zullen zien of ze het overleven..

We hebben het eitje met het dode kuikentje opengemaakt, en vonden het erg mooi om te zien hoe dat in het eitje zat. Kijk hieronder maar.

kikkervisjes

Eindelijk hebben we ze weer eens. Kikkervisjes! En dat uit onze eigen sloot! Ze zijn al wel behoorlijk groot, en hebben al achterpootjes.

Maar zo met dat warme weer is het wel een leuk klusje om te proberen die “dik-kopjes” te vangen. Dat valt nog niet mee, kan ik je zeggen! Ze zijn razendsnel! We vangen dus vaak modder in plaats van kikkertjes. Maar het blijft leuk!

onderweg

We hebben afgelopen week en deze week een aantal flinke autoritten achter de rug. En tijdens autoritten wordt er altijd heel wat afgebabbeld door ons. We zien van alles onderweg waar we over babbelen. En vaak zien de jongens dingen onderweg die voor mij eigenlijk al zo vanzelfsprekend zijn, maar door de vragen die ze erover stellen, kom ik er zelf ook achter dat ik er eigenlijk net niet genoeg van weet.

Zo waren we vorige week onderweg naar Zutphen, naar Carla en haar dochters. Luca zat voorin naast mij in de auto. En aan beide kanten van de auto, bij de zijspiegels, woont een spin. 2 kruisspinnen dus. Nou ben ik geen held op het gebied van spinnen, zeker die dikke kruisspinnen zijn niet mijn favoriet! Maar goed, zo aan de buitenkant, achter glas is het toch bijzonder wat die beestjes aan kunstjes uithalen. Hangend aan een draadje, terwijl je 120km/u op de snelweg rijdt, dat doe ik ze niet na

En Luca vroeg zich af hoe dat toch gaat, die draadjes spinnen. Ze komen uit de billen van de spin ja. Zo ver kwamen we wel. Maar een spin kan behoorlijk wat draad maken, en waarom wordt die spin dan niet dunner bijvoorbeeld? Waar komt dat draad dan vandaan?

En we hebben de vraag onthouden met het idee dat thuis eens op te zoeken op internet.

Op de terugweg uit Zutphen, zagen we onderweg wel 7!! luchtballonnen. Eerst 1, toen 2. Een stuk verder zagen we er weer 3 en zo ging dat voort. En dat boeide Luca ook al. Hoe gaat dat in zijn werk? Hoe sturen ze? En als ze naar beneden willen, hoe doen ze dat met zo een luchtballon? En hoe gaat dat dan met parachutes. Afijn… we zaten 1,5 uur in de auto, dus we hadden heel wat te babbelen. Maar ook nu kwamen we tot de conclusie dat we wel het een en ander weten, maar nog lang niet genoeg. Dus ook dit gingen we onthouden om op internet te gaan opzoeken.

En zo ook vandaag. We zijn naar attractiepark “De Goudvis” gegaan. Samen met Thea, Sam, Max, Calvin, Luca, Josha en ik. Onderweg naar Sint Maartenszee (daar is die speeltuin) kwamen we heel veel windmolens tegen op een rij. Boeiend! Hoe werkt dat nu eigenlijk? En we kwamen 2 verschillende soorten tegen, en vroegen ons af wat het verschil is, en welke meer energie zou opleveren. Nou ja.. weer een hoop vragen om op te zoeken…

Via de site van Teleblik hebben we diverse filmpjes bekeken over deze onderwerpen. Helaas kan ik die filmpjes hier niet neerzetten.

boeketje bloemen

Josha en ik hebben bloemen uit de tuin geplukt. Wat een rijkdom is dat!! Gewoon je  boeketje bloemen uit eigen tuin halen!!

De wilgen langs de kant van de sloot hadden we gesnoeid afgelopen herfst, en die zijn nu weer mooi uitgelopen. Maar zoveel dat er weer wat takjes gesnoeid moeten worden.

Om een van de bomen hebben we met wilgentakken een soort tipi gemaakt, en we hebben nu een aantal levende takken tussen de dode wilgentakken van de tipi doorgevlochten, ziet er heel gemoedelijk en leuk uit. Josha en Joep hadden er een fijn plekje gevonden in de schaduw waar ze heerlijk zaten te keuvelen en steentjes te zoeken

En terwijl ik me bezig hield met deze momenten vastleggen, liepen onze kipjes ook door de tuin te struinen, want dat zijn ook een stel nieuwsgierige bepjes hoor. Overal waar wij bezig zijn in de tuin, komen zij kijken wat we aan het doen zijn. Kippen.. grappige beestjes.

pinksteren

Wat fotootjes van dit weekend. Om een impressie te geven van hoe het verliep.

Milan was bij ons, lekker in het tentje met zijn allen chippies eten.

De kuikentjes worden al wat groter, het zijn geen pluisjes meer, maar hebben al echt veertjes. Ze lopen nu samen met mams, paps en tante door de tuin te struinen. Heel gemoedelijk is dat.

Terwijl ik van het weekend de voordeur aan het verven was,  komt Josha naar me toe. “Mama, kom kijken! Er is een kip in de tuin van de buren, en die heeft ook tuikentjes, hele teine (=kleine).”  Ze had ze al geteld ook, 5 stuks zei ze. Ik ging kijken, en ja hoor! 5 ieniemini kleine kuikentjes, zo te zien net uit het ei!

We zagen de buurvrouw even later waar de hen van is, en ik vroeg haar naar haar kuikentjes. “Nee hoor, ik heb geen kuikens.” Ik: “jawel hoor, ze lopen hier door de tuin.” Buurvrouw: “Nee hoor, want ik heb geen haan.” Ik (glimlachend): “Maar ik wel! hihi. Dan is mijn haan vreemd gegaan denk ik.” Buurvrouw was er wel blij mee, met de kuikens. Ze pikte de beestjes zo uit de tuin, en later hebben we de hen nog gevangen, zodat ze naar haar kippenschuurtje kunnen. Schattige kleine kuikentjes

1e pinksterdag gingen we bij opa en oma eten. Josha ging op de fiets naar opa en oma.

Ik zag nog een prachtig spinnenweb, vol met pluizen.

Terug naar huis, Luca op de fiets. Hij wil de laatste tijd alleen overal heen fietsen, dus gaat alvast vooruit.

Opa en Rocky kijken hem na.

prinsessen

Sinds de geboorte van Josha weten we het. We hebben een prinses in huis. En Tommie weet het ook. Want onze prinses is gek op poezen, en vooral op Tommie. En Tommie wordt dan ook regelmatig (lees: iedere dag minstens 10 keer) geknuffeld, en opgetild. En hoewel Tom op een boerderij geboren is, en best wat je noemt “een pittig karakter” heeft, is hij ongelooflijk mild met onze prinses Josha. Hij hangt als een slappe kat in haar armen, en ze kan overal met hem heenlopen. En hij laat het gelaten over zich heenkomen. Hij is duidelijk gek op haar, hoewel hij ook nog wel eens een stapje harder gaat lopen, als hij haar al aan ziet komen…

Hoe je het ook went of keert, roze is haar lievelingskleur, en geloof me:  we hadden echt geen roze in huis voor zij erbij kwam Het zal wel iets genetisch zijn, dat roze. Je kunt ook geen kledingwinkel in of je ziet al van verre  de meisjesafdeling: Roze All Over The Place!

Josha is gek op prinsessenjurken, vooral als ze roze zijn Maar ook als ik iets aantrek wat ze heel mooi vindt, wordt het betreffende kledingstuk,  (ookal is het een blouse)  bestempeld tot “prinsessenjurk”.

In een knutselboekje dat we uit de bieb gehaald hebben, stond een prachtig prinsessenkasteel, en dat wilde ze al een tijdje maken. Vandaag zijn we er aan begonnen. Eerst hebben we wat dozen en papier verzameld afgelopen weken, en vandaag was het dan zover. Het is nog niet af, maar het begin is er.

Wordt vervolgd, als het goed is

klein bolletje

2 hele kuikentjes zijn er uit hun eitje gekropen! Zooo lief! Judoka zorgt zo goed voor ze, ze is fel! Als we te dicht in de buurt komen, maakt ze een geluidje, en hup je ziet die kleine wolletjes onder haar vleugels kruipen. Als je een tijdje kijkt op afstand, en je gaat heel langzaam dichterbij dan komen de kleintjes wel weer te voorschijn, maar ze zijn heel voorzichtig.

Het is enig om de interactie tussen die kleintjes en mama te zien. Het ziet er zo keuvelend uit. Ze kijken elkaar aan, mama pikt wat in het stro, en die kleintjes doen het ook. En ongelooflijk maar dat krabben wat kippen doen, dat doen die kleintjes ook al meteen. Enig! En dat gepiep, schattig!

Er lagen in totaal 5 eitjes onder Judoka, maar 1 is verdwenen. 2 zijn er uitgekomen, en 2 zijn “mislukt”. Er lagen nog 2 eitjes onder haar, maar toen ze even van de eitjes afwas, heb ik de eitjes even gepakt en bekeken onder een lampje. Een van de eitjes was doorschijnend, die is niet goed dus. En de ander leek wat beweging in te zitten, dus die hebben we weer snel onder Judoka gelegd. Dagje later was het eitje nog niet uitgekomen, weer even gekeken, toen zagen we dat ook dat eitje niet goed was. We hebben het eitje opengemaakt (ja de jongens wilden wel zien wat er dan wel in zat), er kwam een eidooier uit, met het beginnetje van een kuikentje. Overigens was dat gewoon een bruinig klompje drap. Dat eitje heeft dus die ochtend dat Judoka van haar eitjes afwas, niet overleefd, vermoeden we.

De 2 die wel zijn uitgekomen zijn volgens mij razendsterke beestjes! En vooral lief en knuffelig!!

Ik heb ook een filmpje gemaakt.. zal eens kijken of het me lukt om het hier te plaatsen.

kuikentjes

Judoka zit al een tijdje op haar eieren. Uhm om precies te zijn, vandaag 21 dagen! En volgens de mensen die er verstand van hebben, komt een krielkuikentje dan uit zijn of haar eitje. Spannend!!

Judoka heeft in het begin, toen ze een paar dagen op de eieren zat, een keer een hele ochtend haar eitjes laten liggen en ging ze lekker aan de wandel,  ze waren ook helemaal koud geworden. Ik vraag me al een tijdje af  of er wel kuikentjes uit zullen komen. Ik heb wel gelezen op internet dat het wel eens voorkomt dat een hennetje haar eitjes zo lang alleen laat, en dat er dan toch  kuikentjes uit kunnen komen, dus het is echt afwachten, en de dagen tellen, dat ze er niet te lang op blijft zitten als er geen kuikentjes komen. Diezelfde dag dat ze de eitjes alleen liet, heeft het andere hennetje nog een eitje gelegd in het nachthok, en Judoka heeft dat eitje ook onder haar hoede genomen. Maar dat eitje is dus een paar dagen korter onder haar. En is onder haar gekomen nadat ze dat ochtendje is gaan stappen

Maar goed, vandaag is dus 21 dagen! Ik ga regelmatig kijken vandaag hoe het gaat. Ze zit rustig op haar eitjes. Ik dacht dat ik wat piepjes hoorde, maar er piepen ook allerlei vogeltjes om me heen, en ik hoor verder niets.

Vanavond ga ik weer bij haar kijken, en aai haar. Ze is heel fel, en pikt me in mijn handen. De jongens en Joep komen er ook bij kijken, ze is echt heel fel, ze staat zelfs een beetje op. Ah! Dat wil ik wel nog eens zien, kan ik zien of er al wat gebeurt bij de eitjes. Hanebaas komt er ook bij, en loopt over Judoka heen, en inene horen we allemaal “pieppiep” heeeel lief en zacht. Dat kan maar 1 ding betekenen!!! Een kuikentje!! En even later zien we het koppetje onder de veren van Judoka uitsteken! JIPPIEEEEEEE JOEHOEEEEEE!!!

Commotie alom, we hebben een kuikentje!! Foto gemaakt, maar het is moeilijk, en helaas staat het kuikentje er niet op, want Judoka laat het niet toe, ze is een goede moeder en zorgt goed voor haar kuikentje(s). We laten haar verder met rust, en kijken af en toe bij haar.

Er steekt ook opeens nog een eitje onder haar billen vandaan. We blijven er een tijdje bij zitten kijken of dat eitje misschien gaat openbreken, maar het kan natuurlijk ook net dat eitje zijn dat een paar dagen jonger is. Nou ja.. wordt vervolgd!!!!

Onze kipjes

Onze kipjes doen het goed! Heerlijk om te zien hoe die 3 door de tuin keutelen. Het haantje, is inderdaad ook echt “het haantje”. En de dames zijn graag bij hem, hij zorgt goed voor ze. Ja hij vraagt er wel wat voor terug, met enige regelmaat zie ik hem op een hennetje duiken. En jeetje zeg.. Ik ben blij dat ik geen hennetje ben, want dat gaat er niet zo heel lief aan toe. Hup, hij duikt erop, niet erg liefdevol, doet zijn ding, en hup klaar. Oke.. het gaat wel snel, dat wel.

Ongeveer 2 weekjes terug was de haan en een hen een lawaai aan het maken, tokken en kukelen, ik dacht: wat is er aan de hand? Wij kijken… Oh jee..  Ze zijn een hennetje kwijt, en daarom gaan ze zo te keer.

Ik samen met Josha zoeken naar het andere hennetje. De kipjes waren de laatste dagen iedere keer ontsnapt door de heg naar de buren, dus ik ging daar zoeken, maar nee daar was ze niet. In de voortuin zoeken, langs de weg zoeken. We konden haar niet vinden. Wij weer in de achtertuin zoeken, zien we daar heel parmantig het 3-tal weer door het gras lopen! Phew Gelukkig maar! Ze hebben haar weer gevonden. Ik schonk er verder niet veel aandacht meer aan.

Een paar dagen later, op zaterdag, zaten Joep en ik achter in de tuin in het zonnetje te genieten. En inene beginnen weer die kipjes te kakelen en tokkelen. Ik ga kijken, wat denk je? WEER een hen kwijt. Ik vertelde dat ik dat eerder deze week dus ook al had gehad aan Joep. Wij zoeken.. vind ik haar inene in een struik zitten. En ik zie onder haar buik een paar eitjes liggen!

YIPPIEEEEE Ze doen het ))) Onze kipjes leggen eitjes! Wat leuk! Helemaal blij waren we. De jongens kwamen kijken, meteen. Spannend! Even later gaat ze weer van het “nest” af, en loopt weer met haan en andere hen de tuin in. En wat denk je.. liggen er zo maar 7!!!! eitjes in dat nest. Ze legt daar dus al een paar dagen haar eitjes, en vorige keer lag ze dus ook gewoon daar. Grappig hoor!

Ik weet best dat kippen eieren leggen, maar als je eigen kipjes het doen, dan is het extra feest hoor!!  We hebben er ook meteen een feestmaal van gemaakt die dag. En lekkere eitjes waren het zeg! Prachtige donkergele dooiers. Yummie..

Verder hebben de kipjes de eieren in het nachthok gelegd, handig van ze!!! En laatst lagen er 13 eitjes in. Toen heb ik er 9 uitgehaald. De dag erna is het hennetje gaan broeden!! Ze is nu al 5 dagen aan het broeden! Ik heb geen idee hoeveel eieren er onder haar liggen. Ze verlaat het nest ook niet, dus ik kan het niet bekijken, en ik vind het zielig om haar van haar eieren te verjagen. Ik weet wel dat de andere hen gisteren nog een eitje legde ook in het nachthok, maar die zag ik vandaag niet meer liggen, dus die heeft ze vermoedelijk ook onder haar vleugels genomen.

Ze zit heel breed op haar eitjes, prachtig om te zien. En fel dat ze is !!! Ik aai haar, maar als ze even kan probeert ze me te pikken. Maar zo langzamerhand begint ze wel te wennen aan me, ze weet dat ik haar niets doe en haar eitjes niet afpak.