Grauwe gans

Op mijn verjaardag kreeg ik wel een heel bijzonder kadootje van Calvin. Samen met Luca en Boris, die bij ons logeerde, waren ze gaan kanovaren. Het was ook mooi weer ervoor! Toen de jongens terugkwamen van hun boottripje, kwam Calvin binnen met een enorm ei! “Kijk mam! Hebben we een warme lamp?”

“Uhm… wat is dat?” “Een ganzenei.”

Ze hadden aangemeerd bij een eilandje, en daar had Calvin rondgelopen, toen hij een gans zag opvliegen. De gans liet een nest achter met 5 eieren erin. 1 ervan heeft hij gepakt en meegenomen naar huis. Eerst in zijn handen, maar in de boot heeft hij het ei in zijn oksel bewaard. Het ei kwam dus warm aan.

Een lamp? Uhm nee, die heb ik niet, maar ik nam het ei aan, en stopte het ei in mijn boezem! Is in ieder geval lekker warm, toch? Gelukkig hebben we Google dan We zijn op zoek gegaan naar informatie over het uitbroeden van een ganzenei. Het werd me al snel duidelijk dat het nauw luistert om zo een ei uit te broeden. De temperatuur in een broedmachine moet zo 37,6 graden Celsius zijn. Luchtvochtigheid 45% in een broedmachine. paar keer keren per dag. Nou dat moest gaan lukken toch? Daar ging ik dus, ik was broeds vanaf dat moment

Ook ‘s nachts was het geen probleem, het ei ging gewoon in mijn t-shirt dat ik ‘s nachts droeg. Draaide ik me om, dan ging het ei gewoon mee Tja, je hebt ruim 14 jaar ervaring met samen slapen met je kinderen of niet he ‘s Morgens als ik uit bed ging, dan legde ik het ei te koelen, kon ik gewoon even me klaar maken voor de dag. Daarna ging het ei weer op zijn veilige warme plekje

We wilden het ei eigenlijk graag schouwen, om te weten of het ei wel bevrucht was. Maar welke lamp we ook gebruikten, we konden niet door het ei heen kijken. De schil is te dik, en je moet natuurlijk door 2 van die dikke lagen heen! Op een gegeven moment waren we bij Monique, zij heeft een daglicht-lamp, en we probeerden te schouwen, maar helaas niet te zien. Ook Brenda kwam nog met een laserlampje, maar dat ging ook niet. Dus dan maar gewoon doorbroeden.28 dagen lang broeden, zou het dan niet uitkomen, dan was het of een windei, of was het vruchtje dood gegaan.

Ja je begint met zoiets, en dan zit je er ook een soort van aan vast. De eerste dagen zei ik nog tegen Calvin: “Leg het terug in het nest, dat lijkt me het beste”. “Ja maar mam, dan ruikt het ei anders, en dan gooit die moeder het ei eruit, dan heeft het ook geen kans.” “Hmm, ja die kans is er ook ja.” Dus ging ik door met broeden. Ondertussen me inlezend over ganzen, en het opvoeden van ganzen. Wil ik dat eigenlijk wel, zo een gans? Het wordt een “gestoorde” gans, want hij denkt straks dat hij een mens is. Ik zag mezelf al wel lopen met zo een klein gakkend gansje achter me aan. Ik las ergens dat ze dan niet 3 uur zonder je kunnen. Oh oh, ik zag mezelf al overal heengaan met een gans achter me aan, de auto in, mee naar keramiek etc. hahahaha. Wil ik dat wel? Maar ja, wel leuk zo een gansje, en dan kan hij natuurlijk zo het weiland in, waar al zijn familie woont, wie weet zoekt hij die wel op dan? Dan lees je weer verder en een grauwe gans kan wel 30 jaar worden. Jeetje, wil je dat wel? Ik twijfelde lekker door, ondertussen bedenkend dat het ei waarschijnlijk toch geen kans had. Luca vroeg zich ondertussen regelmatig af waarom ik me er zo druk over maakte, het is toch leuk! haha. heerlijk om kind te zijn, en je niet overal al zorgen over te maken!

Ondertussen wisten al heel veel mensen van mijn ei, en waarschijnlijk verklaarden ze me allemaal voor gek maar dat geeft niet. Het is een leuk project Geinig, van de week fietste ik door het dorp, riep er iemand die me zag en van het ei weet: ” En hoe is het met je ei?” Ik klopte op mijn borst, om te laten zien dat het ei nog veilig op zijn plekje ziet, en zij riep nog: “Oooh, spannend!”

Een paar dagen geleden, toen ik uit bed stapte en het ei neerlegde, voelde ik iets bewegen in het ei! Ik vroeg Joep ook te voelen en die voelde ook wat. Als we het ei langzaam heen en weer bewogen dan voelden we iets. Maar het leek op een gegeven moment wel op klotsende vloeistof.  Calvin heeft ook gevoeld, en voelde ook iets bewegen. We dachten meteen dat het niet goed was! Toch kon ik het ei niet meteen laten liggen, en heb het teruggestopt op zijn plekje. Later die dag als ik het heen en weer bewoog dan voelde ik het niet meer heen en weer bewegen. Dan ga je weer op het internet zoeken naar informatie. Een klutsend ei is niet goed, dat is duidelijk! Maar het klutste niet meer, dus de twijfel sloeg weer toe. Misschien toch een klein kuiken dat wat heen en weer bewoog?

Het ei is gister nog meegegaan naar Madurodam, maar gisteravond toen ik weer las over ganzeneieren en hoe het ei te schouwen, schreef iemand ergens op een forum, dat je dat het beste op een donkere plek kunt doen. Logisch eigenlijk he!! Dus gisteravond hebben Joep en ik in het donker van de slaapkamer de zaklamp genomen en gekeken of we door het ei konden kijken. Ja dat lukte!! Zeker toen we ook nog onder de dekens gingen, en het nog donkerder werd. We zagen een luchtkamer zitten, en verder zagen we heel duidelijk  vloeistof, en als je het ei heen en weer bewoong zag je de vloeistof heen en weer gaan. Onder in het ei was het donker, vermoedelijk troeperige vloeistof… We wisten het eindelijk helemaal zeker, er zit geen levend wezentje in het ei.

Grappig dat je dan ontdekt dat je na 2 weken het ei bij je gedragen te hebben, toch een beetje gewend was geraakt aan het feit dat er misschien een gansje in zou zitten. Toch jammer dat dat dus niet zo is! Ik heb het ei niet meer in mijn t-shirt gestopt, maar op de kast gelegd waar het nu gewoon mocht afkoelen. Ik kon weer gewoon slapen, tijdens het draaien hoef ik geen rekening meer te houden met een ei dat in mijn t-shirt zit. Dat is ook wel weer fijn!

We gaan het ei uitblazen, en bewaren, want het heeft wel iets speciaals gebracht!

Helaas dus… geen grauwe gans voor ons! Toch wel jammer, maar ook helemaal oke!

Oogjes open

Het is komende maandag alweer 3 weken terug dat onze poes Ninja haar kittens kreeg.

5 prachtige kleine dotjes. Ninja is een geweldige mama, ze zorgt zo goed voor ze. Dat “gebabbel” over en weer, wat mooi om te zien. Het vertrouwen dat Ninja ook heeft in ons, is ook zo mooi om te zien. Wij mogen haar kittens vasthouden, ze vindt het prima. Als ze even uit haar nest is, en ze mieuwen dat ze haar missen, komt ze met van die lieve kleine geluidjes kijken in het nest, miauwt wat liefs, en gaat ze er weer bij liggen, zodat ze kunnen borstdrinken.

Inmiddels zijn alle oogjes open van de kittens. Je leest hier en daar dat dat rond 10 dagen is, maar het heeft bij ons wel iets langer geduurd, ook niet allemaal tegelijk. Maar zo schattig als je ziet dat ze jou zien, en ze naar je blijven kijken.

Josha had allereerst haar voorkeur voor het cyperse katje. Maar inmiddels vindt ze de zwart-witte wel heel erg leuk, en vanmiddag vond ze het zwarte poesje met het witte befje en de witte okseltjes zo lief, dat ze die wilde houden. Nou ja, erg handig is het niet, we weten dus niet welk poesje we zelf zullen houden Ze zijn ook allemaal zo lief. We hebben besloten te zien welke we het leukst vinden, als ze rondlopen, dat we goed het karakter kunnen zien. Dus wordt vervolgd

Sinds 2 dagen zijn de kittens zo aan het oefenen met lopen, ze proberen goed te lopen, maar vallen nog geregeld om, zo schattig! Ze spelen met elkaar, en dat gaat zo grappig en onbeholpen nog. Het is zo leuk om te kijken hoe ze bezig zijn.

Vandaag waren ze druk bezig met over de rand van de doos heen kijken, en proberen eruit te klimmen. Het cypertje lukte het, inene lag hij uit de doos. En hij klom op iets heerlijk zachts, maar ja.. dan zit je daar…. en dan?

De anderen, in de doos, hadden nog iets van: Heey!! Dat willen wij ook! Maar het lukte ze niet.

Het cypertje ging op onderzoek hoor, zijn wereld vergroten. Na een poosje jammerde hij wel heel hard, en kwam Ninja ook meteen naar hem toe om hem te troosten, tussenhaar achterpootjes liep het cypertje terug richting de doos, maar Ninja ging de doos weer in, naar de andere kittens, om die te laten drinken, en liet het kleintje toch weer even alleen.Wij waren benieuwd of ze het kleintje in zijn nekje zou pakken om terug te brengen, maar dat deed ze niet. En op een gegeven moment konden wij het niet meer aanzien dat het kleintje Ninja zo miste, dat we het zelf weer in het nest teruggedaan hebben. Nou feest meteen daar hoor! Gemiauw en gedoe meteen, allemaal weer zoeken naar een borst, duwen en trekken. Echt grappig.

Ze oefenen nu wel om uit die doos te komen, ben benieuwd hoe dat komende dagen zal gaan, ze worden steeds sterker natuurlijk.

Ninja bevalt!

Onze lieve Ninja liep op alle dag. Dik buikje, en om de 3 stappen neerploffen om te gaan liggen. Overal waar je maar wilt! Ook midden in de woonkamer! Dat moet gewoon kunnen! Het volste vertrouwen dat er wel over je heen gestapt wordt!

“s Nachts ligt ze in de buurt van ons, en ik lig al nachten te waken. De dierenarts had gezegd toen dat ze 4,5 week zwanger was, dus ja, dan ga je tellen, en uitrekenen wanneer het ongeveer gaat gebeuren. Dan is er een dagje dat ze braakt. Lees je op internet dat vaak dan binnen 12 tot 24 uur de bevalling inzet, dus dan ga je liggen waken ‘s nachts. Maar er gebeurde niets.

Ze is nog dikker geworden, en ze slaapt veel, maar het duurt blijkbaar nog langer. Dus vandaag hadden Thea en Sam en wij afgesproken om vanmiddag lekker te gaan zwemmen in een buitenbad. We pakten onze spullen in, en wilden net richting Thea en Sam gaan, toen ik nog even naar Ninja keek. Ze lag in de doos in de woonkamer waar ze de laatste dagen steeds vaker in ging liggen. Ik wil haar gedag zeggen, maar ze kijkt me aan, en ze hijgt heel erg, en ze miauwt me heel lang en klaaglijk aan. Ze wil duidelijk zeggen: Ik ga bevallen, ik voel me zo raar…. Ze wil erg graag dat ik bij haar blijf, ze heeft weeen, en ze mauwt af en toe bij de ergste pijn, en kijkt me dan mauwend aan. Ik mag haar buikje masseren, en ze geeft me koppies.

Luca belt meteen Thea en Sam om te zeggen dat we niet gaan zwemmen, want dat de poesjes geboren gaan worden! Thea en Sam vragen of ze mogen komen, en ik twijfel er erg aan, wil rust in huis als ze geboren worden… maar hmm nou ja.. oke dan.. Maar kids wel rustig doen.

En eigenlijk al snel zie ik iets verschijnen, een blaasje met daarin voetjes.

Zo schattig! De eerste kitten duurt het langst, maar die komt er prima uit, Ninja begint het jong meteen te likken, maar terwijl ze nog bezig is, komt de 2e er al aan!

2 zwarte kittens. Ze eet op haar gemak de moederkoek van het eerste kitten op, en likt hem uitgebreid schoon, voordat ze aan het 2e kitten begint, al die tijd ligt het kleintje daar in het vlies, en zijn we zijn/haar koppie al, en hij/zij beweegt zijn/haar pootjes. Schattig.

Dan mag ze even rustig met haar kroost bezig zijn, en de moederkoeken opeten, voordat de 3e kitten zich aanmeldt. Een cypers katje, wat een dotje! Josha is meteen helemaal verliefd op dat diertje. Kort erna komt er nog een 4e katje, een zwart/wit katje, met witte sokjes.

Ook een dotje! En dan na weer een poosje komt er toch ook nog een 5e kitten, zwart. Maar het lijkt of die ook wat grijzige plekjes heeft. En een van de zwarte kittens, lijkt een nog zwartere cyperse tekening te hebben. We vinden ze schattig, en het gewurm in die doos, prachtig. allemaal op zoek naar een tepel om te drinken. En Ninja zo lief en geduldig en zorgzaam. Prachtig om te zien.

Na de bevalling heeft ze een hele tijd liggen slapen, en zojuist heeft ze wat gegeten, en kwam ze even haar doos uit, de kittens liggen dan nog in de doos. En we kunnen de vieze doeken even vervangen door schone doeken Ninja laat alles gewoon toe, wat een vertrouwen heeft ze in ons!

Mama Ninja?

Onze Ninja, een paar weken geleden was ze ziek, in deze blog schrijf ik erover. Ze had bronchitis. Via de dierenarts hadden we een antibioticum gekregen voor 2 weken. In die 2 weken knapte ze wel weer op.

Nu afgelopen vrijdag was ze weer zo benauwd, we zijn afgelopen zaterdag naar een andere dierenarts gegaan, naar het inloopspreekuur. Daar bleek dat ze inderdaad weer bronchitis heeft. Alleen was er nog een kleine verrassing… Ze heeft haar buikje vol met babytjes. Ze is zwanger! De dierenarts voelde even, en zei: 4,5 week ongeveer. Dat is al pittig onderweg dus! We vonden haar inderdaad al wat dikker.

Dat was even slikken ja. Josha vond het meteen fantastisch natuurlijk. Maar de dierenarts was niet heel enthousiast, omdat ze bronchitis heeft, en dan niet aan de ontstekingsremmers kan, want dat is slecht voor de kleintjes. Ze krijgt nu een antibioticum mee, die moet binnen 4 dagen wel zorgen dat ze beter wordt, anders moet ze alsnog die andere medicijnen, en dat zou een abortus betekenen.

We hebben even uitgerekend dat ze zwanger is geworden tijdens de 2 weken dat ze die antibioticum slikte. We waren eigenlijk aan het zoeken naar een dierenarts om haar te laten steriliseren, maar dat mocht niet terwijl ze ziek was. We waren op zoek naar een dierenarts waarvan we gehoord hadden, dat die een stuk voordeliger was dan onze huidige dierenarts. (Scheelt 50 euro, dat vind ik erg veel geld!)  En eigenlijk had ik net het telefoonnummer van de kliniek gevonden, toen ze weer ziek werd. Nu zijn we dus naar die dierenarts gegaan, want die had dus ook inloopspreekuur op zaterdag, wat op zich wel heel fijn is!

We waren niet zo snel met die afspraak maken om te steriliseren, we dachten het loopt heus niet zo een vaart. Maar jawel, het loopt dus wel zo een vaart!!! We vinden het ook wel leuk dat ze een nestje krijgt, alleen jammer dat ze ziek is, en dus geen ongecompliceerde zwangerschap.

Toen we thuis kwamen van de dierenarts stond Luca ons al op te wachten om te horen hoe het met Ninja is, en toen vertelde Josha dat ze babytjes krijgt, stond hij te springen en te juichen, en rende meteen naar Calvin. De jongens wilden het zo graag namelijk dat ze een nestje zou krijgen. We hebben wel goed uitgelegd dat het allemaal nog niet zo zeker is, dat de medicijnen het wel goed moeten doen, dat het anders niet doorgaat. Het is dus nu even spannend en afwachten, wat er gaat gebeuren.. Het lijkt erop dat het goed gaat, en dat Ninja goed reageert op het antibioticum, dus.. wordt vervolgd.

Oerkruid wandeling

Afgelopen vrijdag gingen we naar het bos, samen met een heel aantal andere thuisonderwijzers. Uiteraard zouden ook Boris, Tara en Dido er zijn, dus Luca en Josha hadden er wel zin in! Helemaal omdat er iemand zou komen die ons zou laten zien welke planten in het bos je kunt eten. Onze survivalman Luca wilde daar echt heel graag heen.

Samen met Boris stond hij ook vooraan, en alles te proberen, te ruiken, te eten. B. vertelde dat je brandnetel kunt eten, en hoe je ervoor kunt zorgen dat de blaadjes je niet prikken. Alleen de bovenkant van het blad heeft van die brandhaartjes. Je moet het blad van de brandnetel aan de onderkant vastpakken, dan samenduwen, en het blad oprollen, zodat de bovenkant van het blad “binnenin” zit. En dan kun je het blad opeten. Luca heeft de rest van de dag brandnetelblaadjes lopen eten Stoere kerel De meidoorn, daar kun je thee van trekken, en is onder andere goed bij hartritmestoornissen.

Luca en Josha hebben genoten van het dagje in het bos, met al die andere thuisonderwijsvriendjes en vriendinnetjes.

Het lijkt al zomer met die zonnige dagen

Afgelopen weken is het steeds al zulk mooi weer, dat ik de zomer in het bolletje heb De jongens ook, en die roepen al een tijdje om het zwembad. “Wanneer zetten we het zwembad weer neer?” “Het kan nu toch, het is zulk mooi weer!” Joep ging overstage en vorig weekend hebben we het zwembad opgezet. We hebben de kraan ‘s nachts door laten lopen, en de volgende dag was het zwembad al gevuld! Veel sneller dan wanneer we hem alleen overdags laten vollopen. Alsof er ‘s nachts meer druk op de leidingen zit, omdat niemand dan water gebruikt. Mooi is dat

Dus ja.. toen was het bad vol, en kon er gezwommen worden. Het water is ijskoud! (Dat hadden Joep en ik al steeds gezegd, dat het eigenlijk nog te koud is voor het zwembad.) Maar eerlijk is eerlijk, Luca ging in het water! Als eerste nam hij een duik! En even snel als hij erin lag, klom hij er ook weer uit Maar hij deed het wel!

Ook Josha was heel stoer, trok haar badpak aan, en ging het zwembad in, samen met Luca, want hij beloofde dat als Josha er als eerste in ging, hij er ook in zou komen. En hij hield zich aan zijn belofte

Ook Barry en Sam hebben al weer een keer bij ons gezwommen. En vanaf de trampoline in het zwembad gesprongen. Ze wilden ook graag saltos maken vanaf de trampoline, en  hebben ze ook even gedaan, maar dat vond ik toch veel te gevaarlijk met zo een ondiep bad, dus tot grote frustratie van de jongens, heb ik ze dat echt verboden. Ik moet er toch echt niet aan denken dat er een zijn nek breekt in ons bad, brrrrrrrr. Of die trampoline dus naast het zwembad blijft staan, dat betwijfel ik.

Van de week heeft Luca gelogeerd bij Boris. Hij twijfelde nog wel of hij het durfde Hij wilde wel heel graag, dus hij pakte zijn tas in met alles erin om te gaan logeren. ‘s Avonds kreeg ik bericht via Iris dat hij naar “boven” ging met Tara en Boris, en daarna geen bericht meer Logeerpartij gelukt Hij heeft het hartstikke leuk gehad, en weer een stukje zelfvertrouwen erbij

Calvin heeft van Iris dikke breipennen geleend om te kunnen breien, en ik kan vol trots vertellen dat hij inderdaad aan het breien is, en hij doet het hartstikke goed! Hij is zelf ook trots, want meestal begint hij niet aan dat soort dingen

En dan nog de Bendaroos! Kijk hier voor een filmpje: http://bendyfun.info/bendaroos-promo-video. Ik zag zo een filmpje vrijdag op de televisie, en Josha en ik wilden het meteen kopen, en dat hebben we gedaan. Wat een leuk knutselspul zeg! Onze ramen en kopjes worden ermee versiert op dit moment.

En tot slot hebben we vandaag eindelijk een insektenhotel gemaakt! Waren we al een tijdje van plan, maar lukte niet omdat het me niet lukte om te boren en te schroeven. Ik kon de juiste spullen niet vinden in de schuur op de plek waar Joep zijn gereedschap heeft. Vandaag heeft hij op verzoek van de jongens en mij dat gedeelte van de schuur opgeruimd (yipeee!), en hij heeft ons geholpen een kistje te maken. Luca heeft me geholpen, en later hebben Milan en Josha ook geholpen. En dit is het resultaat, hopelijk gaan er veel insekten in wonen!

Spierkracht

Vorige maand zijn de jongens naar een kinderlezing van Nemo geweest, het ging over de werking van je spieren. De lezing werd gehouden door Professor Stanley Brul. Hihi, die naam van de professor was al zo geweldig

Na de lezing verschijnt er altijd een verslag van de lezing op het internet, en fotos, en ja hoor, daar staan mijn 2 kanjers bij op de foto Leuk!!

Een verslag van de lezing, vind je hier:

http://www.kinderlezingen.nl/kinderlezingen/object.cfm/7EF45F87-73EF-4644-BABD9D57DA9977CF

Fotos van de lezing, vind je hier:

http://www.kinderlezingen.nl/kinderlezingen/gallery0311.cfm

Hier een van de fotos waarop mijn mannen te zien zijn :’

Josha in haar tuintje

Josha wordt blij van bloemetjes, dus toen we in het tuincentrum waren, en ze zakjes zaad zag met mooie roze, en paarse bloemetjes, kon ze die echt niet laten liggen. Het plan is om ze in haar tuintje bij haar huisje in de tuin te gaan zaaien.

En zo gezegd, zo gedaan. Eerst heeft papa nog wat brandnetels uit haar tuintje weggehaald, en wat gras uit haar tuin gehaald, zodat ze de zaadjes kan zaaien. En nu maar wachten, tot de bloemetjes gaan groeien!

Bietjes uit eigen tuin

We zijn dit jaar begonnen met eigen makkelijke moestuin. Dat zou te doen moeten zijn voor iemand die niet perse groene vingers heeft. In huis zorgt Joep voor de plantjes, want op de een of andere manier weet ik het voor elkaar te krijgen om zelfs cactussen om zeep te helpen. Toch zijn we wel begonnen aan de moestuin, en zowaar gaat het heel goed. Ik vergeet bijna nooit om water te geven, en dat is al heel wat!

We hebben al heerlijk gesnoept van de lentesla, heerlijke pluksla. Spinazie, hoewel nog nooit echt een hele pan vol, wel spinazi rauw in de sla, heerlijk!  Peultjes hebben we ook al eens gegeten uit eigen tuin, met witte bonen uit een potje erbij. En natuurlijk radijsjes! Dat zijn snelle groeiers, en Joep en Luca zijn er gek op. De tomaatjes gaan niet helemaal zoals we het graag willen. Die hadden we waarschijnlijk toch binnen moeten voorzaaien. Maar ik heb ze in de moestuin gezaaid, en dat gaat niet erg hard moet ik zeggen, en er zitten nu wel wat tomaatjes aan, maar het is niet veel. Ze zijn nu nog groen, zowel kleine tomaatjes als een struik met grote tomaten, alleen is de struik geen struik geworden.  We hebben ook broccoli gezaaid, maar ook dat lukt niet echt. Er kwam wel broccoli aan, maar zo klein, dat je er eigenlijk niets mee kan. En terwijl ik wachtte tot de broccoli wat groter zou worden, schoot hij al door, en kwam er een prachtige bloem aan, mooie gele bloemetjes. Dat is dan wel weer leuk om te zien. Maar ja, eigenlijk wil ik gewoon broccoli uit eigen tuin eten, dus project niet helemaal geslaagd… toch weer niet die groene vingers.. De worteltjes, sommige doen het helemaal goed, en sommige blijven maar zielige dunne dingetjes, en zelfs die gaan bloeien! Nooit geweten dat worteltjes ook bloeien.

De goudsbloemen doen het trouwens prachtig! En de citrusafrikaantjes ook! Oke, iets te ruim gezaaid, ze nemen praktisch de moestuin over, maar ze zijn ook wel heel fleurig om te zien.

De snijbonen hebben prachtige bloemetjes, maar wanneer de snijbonen komen, hihi, dat moeten we nog even afwachten, vermoed ik zo.

En de bietjes, ja die hebben we vandaag geoogst. En gekookt, en gegeten. Ze waren heerlijk, lekker zoet.

Volgend jaar willen we er nog een bak bij maken voor de moestuin. Hoewel niet alles lukt, is het zo leuk te zien hoe alles groeit, het smaakt heerlijk, en ook die bloemen van de broccoli die zijn gewoon mooi! Het is gewoon ontzettend leuk om te doen! En ik leer toch weer van alles bij, en de kinderen vinden het ook heel leuk om alles te zien groeien en bloeien, te oogsten, en te eten.

We gaan nu maar eens uitzoeken wat we er nu weer in kunnen gaan zetten. Wordt vervolgd…

Kleuren

Een van de onderwerpen die de laatste tijd steeds bij ons terugkomt, is het zicht, hoe ziet een mens, ziet iedereen hetzelfde?  Joep legde uit dat alleen het stukje waar je naar kijkt, dat je dat in kleur ziet, en dat alles eromheen, je eigenlijk in zwart-wit ziet, maar dat je hersenen de kleuren verder invullen voor je.

En toen kwamen we dit filmpje tegen, wat heel mooi demonstreert waar we het over hadden.

Klik op het plaatje om echt te zien hoe het werkt. Heel fascinerend