Het weer zat mee! Blauwe lucht! Schaatsen gepakt.  Jongens zijn uit hun schaatsen gegroeid, maar gelukkig kan Calvin de schaatsen van Joep aan. Joep ging helaas op het laatste moment niet mee, omdat hij problemen op zijn werk moest oplossen, daar ging zijn vrije dag.. Maar toen kon Calvin zijn schaatsen aan. Luca kon op de schaatsen van Calvin. Josha kon op haar eigen schaatsen.

Josha had onlangs geleerd om te skeeleren, dus dat schaatsen zou ook wel gaan lukken, dachten we. Ja hoor, dat ging als een trein! Eerst nog aan de hand van mama of Calvin, maar al gauw ging ze zelf los schaatsen. Ze ging als een tierelier. “Ik ben wel 1000 keer gevallen, mam!” zei ze al lachend. Ze was zo gelukkig op de schaats! Ze kon er echt geen genoeg van krijgen, ze heeft van 11 tot 15 uur geschaatst. Tara, Boris en Dido waren er ook, met Iris en Jef. Michelle met haar 2 meiden en 2 jongens waren er. Ilse met Nina was er, en Diana met haar 4 meiden. De kinderen hebben tikkertje met elkaar gespeeld, en rondjes geschaatst. Allemaal met elkaar, zag er zo gezellig uit.

Zelf heb ik heel even geschaatst, ik had schaatsen gehuurd, maar die deden zo een pijn aan mijn voeten, dat ik ze uitgeleend heb aan Michael, (van Michelle), en die heeft er heerlijk op geschaatst. Josha heeft met Dido geschaatst, die hadden ook een plezier met zijn 2tjes.

We gaan gauw weer een keertje, en dan gaat Joep ook mee!

We hebben een Ipad, en daar kun je dat op spelen! Leuk zeg! De eerste dagen maakten Luca en ik ruzie om de Ipad. “Nee, ik wil nu!” “Ja, maar niet aan mijn partijtjes komen he!” “Mag ik nu eindelijk eens?” Echt leuk! Ik vind Scrabble al zo leuk, maar er is hier niemand die het met me speelt. Joep al helemaal niet, want in het verleden speelden we wel eens een paar potjes, maar ik ben te fanatiek voor hem Ik vind het een sport om een mooi woord te leggen, en vooral gebruik te maken van de extra letterwaardes en woordwaardes, daarentegen is Joep blij als hij een woord kan leggen, en kijkt niet waar hij het legt Na een paar potjes, heeft hij het voor gezien gehouden

Maar nu is Scrabble weer helemaal terug bij ons! Luca vindt het leuk, we spelen het op het bord. Ook Josha doet mee. Met de letters die ze kent, leggen we samen woordjes neer. Dolle pret. Met Luca doen we het om de punten, maar met Josha natuurlijk nog niet. Gaat vooral om de lol.

Dit alles is natuurlijk hartstikke goed voor het leren schrijven en lezen van Josha. Maar ook voor de spelling en woordenschat van Luca. Ik vond trouwens van de week bij de Aldi een Jeugdwoordenboek van Winkler Prins, voor 5,50. Meenemen dacht ik, echt iets voor Luca. Hij zag het boek, en keek er even in. “s Avonds toen hij naar bed ging, kwam hij het boek halen, want hij wil het graag bij zijn bed hebben liggen. Als hij een boek leest, en hij snapt een woordje niet, kan hij het opzoeken.(hieronder een plaatje van het boek, ik heb de plaatjes van het internet gehaald)

Vanavond toen ze naar bed waren, lagen ze om 23 uur nog samen woorden te lezen uit het boek, en erover te praten. Leuk! Dat zijn nou leuke “koopjes”.

Een broodje bakken, dat heb ik al in geen jaaaren gedaan. De laatste keer was toen ik een klein meisje was, met mijn ex-schoonzusje Agnes bakte ik toen een gevlochten brood. Heerlijk!

Josha houdt erg van bakken, en ze wilde graag eens een brood bakken. We hadden alles in huis, dus dat gingen we zeker doen! Koekjes wou ze ook bakken, en dat allemaal op 1 dag! Goede plannen. Dat brood was trouwens een gedoe zeg! Jeetje mina, kneden van plakkerige massa, en dan weer even laten staan, en dan weer kneden, weer laten staan, weer kneden. Laten rijzen, en nog een keer, en nog een keer. Jeetjemina.. het plan van Josha was: We maken een brood en koekjes, en dan gaan we picknicken in de speeltuin. Goed plan! Het was ook prachtig weer namelijk!

Maar goed, het brood was ‘s avonds pas klaar, dus de picknick ging die dag niet door. Josha, gedreven als ze was, was vast van plan om dan de dag erna te gaan picknicken. Woensdag zou ook Jai-Li en Ninti komen, dus dat kwam dan eigenlijk ook wel goed uit. Ze was er druk mee bezig. Het brood was uiteindelijk toch gelukt, en de koekjes ook, dus keurig alles verpakt, wachtend op de volgende dag.

Die woensdag toen we Ninti uit school opgehaald hebben, hebben we de spullen allemaal klaar gemaakt. Helaas was het niet zo zonnig als de dinsdag ervoor, maar goed, Josha wilde evengoed picknicken! Ik besloot warme chocolademelk klaar te maken, voor wat warms, nog wat andere lekker dingen mee. Toen belde Brenda op. “Gaan jullie echt picknicken vandaag?” Uhm ja, want het zit nu eenmaal in het koppie van mijn dochter Barry vroeg of hij ook mocht komen, ja hoor! Dus die kwamen ook gezellig naar de speeltuin.

Toen we in de auto stapten, begon het te miezeren. De hele ochtend was het droog, gaan wij weg, gaat het regenen! Maar dat mocht de pret niet drukken, we gingen toch! Warme mutsen mee, handschoenen aan, dasjes om! Daar aangekomen, gingen de kids lekker spelen en rennen. Het miezerde nog steeds . Brenda en Barry kwamen aan.. ook in de miezer… zucht. We belden Monique nog op, want die woont in de buurt, en had op facebook iets geroepen over “gluhwein”. Die zou ons ook even komen gezelschap houden. Fienke was helaas naar een feestje, dus die was er niet bij. (achteraf is dat alleen maar fijn voor die kleine meid, haha, wie gaat er nou in de miezer picknicken )

Maar goed, het speelkasteel heeft een overdekte vierkante meter, dus het zou heus goed komen. En het zou toch niet blijven regenen, toch? We verplaatsten de spullen naar het kasteel. Daar zaten we dan met zijn allen We zaten wel droog, en ja hoor daar kwam Monique aan. Die kwam aangelopen, maakte een foto, en riep: “DOEI!!” En rende weer weg. hahahahahahahaha. Ze kwam toch nog even terug, en kwam gezellig erbij op de vierkante meter.

Kids waren hongerig en dorstig, dus daar gingen we, warme choco uitdelen. Zelfgemaakte broodjes van Josha uitdelen! De koekjes waren al op, die waren TE lekker, dus die gingen als eerste op! De warme choco was zeker welkom, want het was steeds natter en kouder aan het worden. Allemaal wat gegeten en gedronken, en toen zijn we maar gauw weer naar huis gegaan, want we begonnen allemaal te verkleumen!

Tja.. dat was echt een Picknix Maar evengoed was het wel gezellig. Thuisgekomen was het in ieder geval lekker warm, en zijn ze lekker op de bank gekropen met zijn allen onder dekentjes, en hebben ze film gekeken!

Na de sloffen van Luca, wilde Calvin ook graag een paar sloffen. Zwart met groen, dus die zijn er gekomen. En deze zijn nog weer beter gelukt en lekker warm!

Samen met Thea vilten we nu zeker een keer in de week, we proberen van alles uit. Nunovilten ook, ik heb er geen foto van, maar dat komt later wel, ik heb wol met organza gecombineerd, heel mooi effect krijg je dan, van gekreukelde organza, door het krimpen van de wol, gaat de organze kreukelen, en dat geeft een prachtig affect. Verder prik ik en vilt ik “voorvilt”. Ik wil graag tassen gaan maken, met bloemen en figuren erop, met relief, zodat de bloemen en figuren als het ware wat uit de tas steken. ‘s Avonds prik ik lekker op de bank allerlei rondjes, en bloemen van te voren. Leuk om te doen.

Met Thea ben ik ook weer naar Meervilt geweest, om nog meer wol te halen, zodat ik ook daadwerkelijk genoeg basiskleur heb om tassen etc te kunnen maken. Ook Ikea een bezoekje gebracht, om bakken te halen, zodat ik alle kleuren beter kan sorteren. Nu zat alle wol in 2 boxen, maar dan moet je steeds met je handen aan de wol zitten, en dan vervilt het al half, dat werkt niet zo prettig, dus bakken gekocht, en alle wol gesorteerd en opnieuw ingedeeld. Fijn!!! Dat werkt echt fijn!

Mijn 2e tas heb ik inmiddels gemaakt. Ik heb hem expres wat kleiner gemaakt, omdat ik het model eerst even wilde uitproberen. Josha vind de tas prachtig, en heeft hem van me gekregen, hoewel ik wel heb afgesproken dat ik hem af en toe ook mag gebruiken haha. Hij is zo mooi! Ik ben er zo blij mee, de tas is zo goed gelukt! Nu ga ik ze groter maken! En ook andere modellen uitproberen natuurlijk.

Hieronder wat fotos van mijn nieuwste aanwinst.

Josha vraagt af en toe wel eens: ” Waar gaat al dat water dan toch naar toe?” Als ze de wc doorgetrokken heeft. Nu weet ze het. Ik heb contact opgenomen met iemand van een rioolwaterzuiveringsinstallatie, en gaf aan dat we met een aantal thuisonderwijsgezinnen graag een rondleiding wilden krijgen. Ik heb het ook op de diverse emaillijsten voor thuisonderwijs gepost, tot mijn verrassing waren er heel veel gezinnen die graag met me mee wilden. De contactpersoon van de rwzi gaf ik eerst door dat we met ongeveer 20 man kwamen, maar al snel waren het er 40. Uiteindelijk toen we gingen kwamen we met een groep van 56 kinderen en 25 volwassenen. Een grote enthousiaste groep! Ik vond het erg leuk dat er zoveel enthousiastme was.

Samen met mijn kinderen hebben we een aantal filmpjes op internet bekeken, als voorbereiding op de excursie.

Ik zet hieronder wat linkjes op een rij.

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20030701_water05

http://www.droppiewater.nl/

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20060913_waterz_animatie

http://www.droppiewater.nl/
http://www.allesomjeheen.nl/img/Lesbrief%20leerkracht.pdf (dit is een proefje, leuk om te doen!)
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20060913_water_zuivering
http://www.zaanstad.nl/mv/waterloket/riolering1/zaansriool/
http://www.hhnk.nl/item_99397
http://www.hhnk.nl/item_99397/water/water/schoon_water/afvalwater/zuiveren

De groep kinderen en ouders was zo groot, dat we de groep in tweeen gingen splitsen, er waren ook 2 mannen die ons gingen rondleiden. Eerst werd ons verteld hoe het vroeger ging, toen er nog geen riool was. Allereerst had men buiten een toiletkamertje, dat boven de sloot uitkwam, en alle poep kwam in de sloten. Als men geen sloot had, dan ving met de poep op in een emmertje, en dat emmertje leegde men in de sloot of gracht. Later werd de poep opgevangen in emmertjes, en er kwam een kar langs, de boldootkar,  die alle poep ophaalde. Gelukkig is er nu een riool, waar alle poep naar toe gaat. Het water gaat naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie, waar het water weer schoongemaakt wordt, zodat het water weer naar het oppervlaktewater kan, ofwel de sloten etc.

De kinderen en volwassenen vonden het allemaal erg leuk! De 2 mannen vertelden op een leuke pakkende manier, en lieten ons alles zien. Hoe het water binnenkomt, en dat er dan eerst het grove vuil uit het water gehaald wordt. In die ruimte stonk het echt vreselijk! De meeste kinderen wilden snel weer weg uit de stank

Als al het grove vuil eruitgeschraapt is, gaat het water door naar de volgende waterbassins, daar zakken de zware deeltjes in het water onderweg naar de bodem in de vorm van slib.

Vervolgens moeten onder andere de poepbacterien etc uit het water gehaald worden. Daarvoor doen ze weer andere goede bacterien in het water die die poep en pies opeten (eet smakelijk )  Die goede bacterien die gaan harder eten als er voldoende zuurstof in het water zit. Dus pompen ze heel veel zuurstof in het waterl, dat zie je op de foto hierboven. Je kon de bacterien bijna zien in de andere bak (helaas geen foto van). Ze zaten met zoveel bij elkaar, dat je ze als het ware kon zien, en die eten al die poep en pies dus op uit het water. Die goede bacterien, die eten al die poep op, maar daar komt wel gas bij vrij, en dat gas dat wordt ook weer opgevangen. Dat gas wordt weer gebruikt voor hun eigen energie, daar zetten ze dan onder andere weer koffie van, zei die meneer

Als al die poep en pies is opgegeten uit het water, dan gaat het water weer verder naar een ander waterbassin. En daar wordt het nog weer verder gezuiverd, als het daaruit komt, dan is het water zo schoon, dat het water weer naar de sloten afgevoerd kan worden.

http://www.droppiewater.nl/

Daar ging mijn zus met Karin naar die winkel. Het zou nu dus gaan gebeuren. Ze vertelde me dat ze dan met een tondeuze je haar eraf halen. Je kunt met je rug naar de spiegel gaan zitten, om het niet te zien, of je kunt wel kijken. Mijn zus koos ervoor om te kijken. Ze “moet” toch accepteren wie ze is, ook nu, dus ze wil zien hoe ze eruit ziet, zonder haar. Ik vind het moedig van haar, en ik denk ook dat het wijs is, die beslissing. Ze begon aan de achterkant, en daarna de voorkant. Nadat dit gebeurt is, vertelt mijn zus dat ze wel even een traantje gelaten heeft, ook Karin hield het niet droog, toen ze het verdriet van haar moeder zag. De mevrouw die haar hielp liet ze ook even met zijn 2en. Zo konden ze samen even wennen aan het nieuwe uiterlijkt, en zoals dat gaat, moesten ze op een gegeven moment ook samen lachen, vooral om de “flaporen” van mijn zus niet dat ze die heeft, maar met geen haar meer op je hoofd, zien die flappers er al gauw uit als flaporen

Daar kwam de pruik, en volgens mijn zus was het eerst een kapsel waar ze niets mee kon. Veel te dik, te veel haar aan de voorkant. Maar de pruik kon geknipt worden, en mijn zus vertelde hoe ze het graag wil hebben. Dat heeft ze gedaan. Sten heeft ook nog een paar doekjes gekocht. Als je geen pruik op hebt, kun je die doekjes omdoen, ook ‘s nachts zodat je geen koud hoofd krijgt. Zo kwam mijn zus dus thuis met haar nieuwe coupe.

Kort erna hadden de kids en ik een jaarlijks thuisonderwijs uitje in Utrecht in KidzCity, en na dat bezoekje zijn we even bij tante Sten langs gegaan. Calvin had tante Sten al een tijdje niet gezien, en zag haar door het raam lopen toen we aankwamen, en het eerste wat hij zei was: Jeeeetje wat is ze mager geworden.

De pruik stond haar echt geweldig! Alsof het haar eigen haar is, echt waar! Alsof ze gewoon net bij de kapper vandaan komt, mooi gekapt! Lekker even bakkie gedaan, de kids zijn verwend weer door tante Sten, zoals altijd. Koekie hier, snoepie daar, chippie voor onderweg Ze waren blij haar weer gezien te hebben.

Afgelopen week is de 2e chemo weer geweest, die heeft ze ook weer redelijk goed doorstaan. Niet heel misselijk weer geworden. Wel  last van haar darmen, dat wel. Maar dat was ook na een paar dagen weer redelijk. Ze went aan haar “muts” zoals ze haar haar noemt. Ja want wij zien wel haar, maar zij voelt een muts

Ik bel haar geregeld even, en ga in ieder geval iedere week even richting Utrecht. Tenslotte kunnen we nu van elkaars gezelschap genieten   Ik kom uit een familie die niet zo kusserig is, maar ze vertelde me dat Karin en zij nu kussen Mijn zus geeft Karin ook een arm als ze samen lopen, dat mocht nooit, maar nu wel Mijn broer Gerrit, de minst kusserige van mijn familie, geeft mijn zus nu ook weer een kus Zo zie je maar… Lullig eigenlijk he, dat je eerst moet realiseren dat je iets kwijt gaat raken (hopelijk duurt dat nog heel lang!) voordat je gaat realiseren hoeveel je van dat “iets” houdt. Maar ja, that’s life.

Een keer per jaar gaan mijn ooms en tantes (de broers/zussen van mijn mams) met elkaar in een huisje van Centerparks, al tientallen jaren. De laatste 10 jaar, of misschien wel langer al, gaat mijn zus ook altijd mee. Ze had eigenlijk al aangegeven dat ze het niet zag zitten om mee te gaan dit jaar. Toch is er iets gebeurd, ik weet niet wat.. gesprek met mijn broer? Of ze is zelf gaan nadenken, in ieder geval heeft ze besloten om toch mee te gaan. Volgende week gaat ze, op zich maar paar dagen, maar ze gaat wel. De arts heeft ze gevraagd of het verstandig was, en die was groot voorstander dat ze zou gaan, hij vroeg zelfs of ze de chemo wilde uitstellen. Maar dat wil ze zeker niet! Ze wil doorgaan met de chemo. Ze gaat dus een paar dagen lekker even er tussen uit, met mijn ooms en tantes. Karin haalt haar woensdag op, en dan heeft ze donderdag weer een chemo, de laatste van de eerste chemokuur.

Afgelopen zondag ging ik naar mijn zus, maar ze was er niet. Bleek dat ze bij mijn oudste broer was. Dus ik daarheen. Maar jeetje mina, wat is het veranderd al die wegen. Ik stond ergens in Vleuten verdwaald Gelukkig had ik mijn mobiele telefoon bij me, en kon ik bellen. Kees, mijn oudste broer dus, haalde me op, en liet me zien hoe ik voortaan moet rijden. Maar ik hoop dat ik het kan onthouden hahahaha, grote kans dat ik de volgende keer weer verdwaal )

Maar goed, bij Kees en Maya aangekomen, was daar weer mijn halve familie aanwezig, gezellig! Karin en  Sten, Nicole en Daniel, Jordy met Irene, Gerrit en Vreni. Lekker gepraat met iedereen, fotos van skivakantie gezien van Gerrit en Vreni en de hele familie en aanhang Oh dan heb ik ook echt zin om in Zwitserland te skien hoor! Prachtig is het in Bettmeralp! Karin heeft paar fotos gemaakt van mij met mijn zus. Dan kan ik die foto hier plaatsen, want die andere foto is van 2 jaar geleden De foto hier helemaal bovenaan, is mijn zus in haar eigen huis ook gemaakt door Karin.

Maandag gingen we naar de verjaardag van Charlotte toe. Daar bleven we ook gezellig eten. Josha en ik gingen ‘s middags nog samen naar de stad om een kadootje voor haar te kopen. We hebben een mooi dagboek voor haar gekocht, en een heerlijk badschuimpje van Rituals. Gezellig samen met Josha shoppen.

Dinsdag zijn we met Monique en Fienke naar SprookjesWonderland gegaan. De jongens wilden niet mee. Sam zou wel komen die dag, maar ach, die 3 redden zich wel met elkaar Monique en ik twijfelden nog even, want het weer zag er niet zo best uit. Regenachtig was het. Maar met het volste vertrouwen dat het ECHT niet een hele dag regent in Nederland, besloten we om toch te gaan. Daar aangekomen miezerde het nog steeds, en af en toe steeds grotere druppels.. Maar ach het zou zo toch wel stoppen met regenen?

De meiden gingen er vol in! Eerst naar het sprookje van de Zeemeermin, dat was fijn, want daar zaten we heerlijk droom En we waren met 2 anderen de enigen die er naar luisterden en keken. Daarna gingen de meiden naar de old-timers. Heerlijk in de autos rijden, terwijl de mamsjes lekker droog onder een afdankje stonden. Ze vonden de autos al heel leuk, daar werd wel 5x een rondje gereden! Dat de regen naar binnenregende in de autos? Mag de pret niet drukken! Dikke pret! Het volgende station was…… ergens koffie drinken!!  Yeaaah Maar daar binnen kon je ook pannekoeken en patatjes bestellen! En warme chocolademelk MET slagroom, (voor mij heeeeeel belangrijk haha). We hebben er heerlijk zitten kletsen en eten, en vooral warm geworden. De jassen van de meiden waren al door en door nat, en dat bleven ze.

Rond 4 uur zou heks Hupsakee de kerstboom op het plein aantoveren, dus daar zijn we heen gegaan. De meiden hadden eerder de heks al ontmoet in het winkeltje. Josha was aardig onder de indruk van haar. Heks Hupsakee vertelde van alles, en Fienke en Josha luisterden ademloos naar de heks. En opeens kijkt Josha mij aan, en verzucht “Mam, het duurt zo lang…” hahahahaha. Heks Hupsakee hoorde het ook, en ging er leuk op in Josha was bevrijd  hoefde niet meer te luisteren. Fienke en Josha gingen de hele winkel rond, om alvast te kijken wat voor souveniertje ze zouden meenemen. Maar goed, inmiddels was het weer 4 uur dus, en zou de boom aangetoverd worden. Het lukte! Alleen bleef de boom niet aan. Er moesten rondjes om de boom worden gerend, en dan pas zou de boom echt aangaan.

Na deze ceremonie wilden we graag prinses Violinde bekijken, en vanuit het winkeltje werd er speciaal met het kasteel van Violinde gebeld, dat wij er nog aankwamen, en dat de voorstelling nog een keer zou draaien. Daar gingen we, op weg naar Violinde. Waar we met nog 1 andere mama en haar dochtertje keken naar de mooie prinses, en de knappe prins

Toen naar het winkeltje waar de meiden allebei iets moois uitkozen. Zo schattig want Fienke was op een gegeven moment in tranen, ze kon niet kiezen tussen 2 elfenbeeldjes. Maar na geduld en hulp van Monique kwam er er uiteindelijk uit! Een prachtig beeldje van een liggend elfje. Josha was heel duidelijk, zoals altijd in haar keuzes. Ze wilde een paar prinsessenhandschoentjes, en een knuffelhondje. Het beestje gaat nu iedere dag samen met Josje van K3 met haar naar bed. (We hebben het maar niet over al die andere knuffels die ze ook nog heeft en ook nog in haar hartje zitten).

Had ik al vermeld dat het al die tijd had geregend? hihi. Nou toen we uit het winkeltje kwamen, was het eindelijk even droog. We gingen op weg naar het sprookjesbos, maar daar was het water zoo diep. De paden waren helemaal overstroomd. Josha met haar paardrijlaarzen kon er gewoon doorheen. Monique met haar supersonische niet lekkende laarzen ook! Maar Fienke had leren laarzen aan.. stond in de plas en tot haar enkels in het water, was het niet zo gek dat zij riep: “maham.. ik heb helemaal plassen in mijn laarzen!”. Arme meid.. Ik deed een poging om door de bosjes te gaan, en dat lukte!  We konden een paar kabouterhuisjes bekijken, en die waren zo schattig ingericht, met kerstboompjes en kerstversiering. Maar na een paar huisjes, kwamen we mannen van het park tegen, en die raadden ons ten stelligsten aan om toch terug te keren via dat hekje daar, daar was het droog, want verderop was het nog dieper. De mannen waren al aan het pompen, maar het was erg nat overal. Dus ja hoor. Daar ging het hele clubje weer terug.. “Dat hekje daar” konden we niet vinden, dus toch maar weer door die plas heen.. De mannen van het park stonden aan de andere kant van de plas.. en probeerden ons te helpen, maaruh… nou ja.. wij eigenwijze vrouwspersonen gingen natuurlijk gewoon door. Ik weer door de bosjes, waar ik ook tegen stroomdraden aanliep, en weer terug moest. Een van de mannen maar achter me aan hobbelen, maar uiteindelijk ja hoor, kwam ik droog aan (dit wilde ik graag, aangezien ik mijn Dr. Martens aanhad, met een gat in het leer, en ik had geen zin in volgelopen schoenen )

Inmiddels waren we zo koud geworden, dat we besloten lekker naar de auto te gaan, en naar huis te gaan. Fienke haar natte beentjes in een dekentje gewikkeld, haar sokken waren drijfnat, die hangen we op de kachel Niet dat het helpt, als we thuis zijn, zijn ze nog steeds doorweekt. Ze blijven bij ons eten. Joep was al thuis voordat wij thuiskwamen, en was al met het eten begonnen. Pasta. Zo hebben de meiden lekker gegeten nog, en nog heerlijk gespeeld in de serre, een voorstelling hebben ze gedaan. Afijn, het was de hele dag pret en gezelligheid.

Woensdag hadden Josha en ik een afspraak met Margje en Ninti en Jai-Li. Net toen we de deur uitwilden gaan, stonden Brenda en Barry voor de deur. We hadden elkaar nog niet gezien sinds de kerst ofzo, dus dat werd ook hoog tijd even Luca ging mee met Barry en Brenda. Wat op zich bijzonder is, want hoewel Barry en Luca al jaren vrienden zijn, was het de laatste maanden wat minder. Het leek of ze een beetje uit elkaar aan het groeien waren, maar de laatste tijd lijkt het weer wat meer aan te trekken. Nadat Brenda en de jongens waren vertrokken, vertrokken Josha en ik naar Margje. De meiden hebben elkaar al een tijdje niet gezien, en Josha zei laatst tegen me “Ik mis Ninti”. Ze hebben heerlijk gespeeld die meiden. Ninti heeft onder de kerstboom een Xbox Kinect gekregen. Dat hebben we natuurlijk uitgeprobeerd! Wat leuk is dat! Die 3 kunnen zo leuk spelen met elkaar! Keukentje spelen, verkleden als prinsessen, nou ja Ninti dan niet als prinses, maar als poesje, oh ja.. en Jai-Li was koningin! Toen we weer naar huis gingen, was Josha helemaal boos, en stapte boos naar huis. Ze vond het afscheid heel erg, kon er niet zoveel mee, en kon alleen maar boos zijn. Gelukkig niet zo heel lang. We gingen Luca bij Barry ophalen. De jongens vroegen of Barry bij ons mocht logeren. Dus die ging weer met ons mee. Samen pizzaatjes uitgekozen voor bij ons thuis, en patatjes voor Josha en mij. Komen we thuis aan, wat blijkt… is Nick gearriveerd. Hij vroeg of hij bij ons mocht eten. Zo belde ik Joep of die nog een extra pizzaatje mee wilde nemen op weg naar huis. Huis vol weer

Woensdag heeft Calvin trouwens ook voor de 2e keer zijn krantenwijkje gelopen of moet ik zeggen gefietst. De eerste keer liep hij, maar woensdag heeft hij het fietsend gedaan. Zijn eerste baantje! Trots op hem! NIck heeft hem vergezeld vertelde hij me later

Tja, dan ben je lekker pizzaatjes aan het bakken in de oven, en patatjes in de frituurpan. Alle jongens zitten op de pc. De wasmachine draait, en dan “pang”!! Ligt de stroom eruit!! En nee, niet zomaar de hoofdschakelaar, maar echt de stroom voor de hoofdschakelaar. Dolle pret hier natuurlijk. Alle jongens achter de pc vandaan, want ja.. dat werkt niet meer Kaarsjes gezocht, en die aangestoken. Iemand gebeld, die zou binnen 2 uurtjes komen. Oma kwam ook nog langs met Rocky. Die vroeg zich al af waarom het zo donker was Rocky blij, want die zag Nick. Rocky is eerst van Nick en zijn ouders geweest, dus dat was leuk! De jongens lagen allemaal op de grond een spelletje op een telefoon te doen   Rocky vond het allemaal maar vreemd, en sprong maar op schoot bij oma, haha. Ach en na een uurtje was de meneer van de stroom er. De jongens allemaal juichen natuurlijk. De beste man had de stroom zo weer gemaakt gelukkig. Ennuh dat we beter niet al die apparaten tege lijk kunnen gebruiken Dat zullen we niet meer doen

Donderdag hebben Thea en ik afgesproken om te gaan vilten. Dat hebben we ook gedaan. Josha heeft “toverstokken” gemaakt. Dat zijn soepstengels. Ze heeft het bijna helemaal alleen gedaan, knappe meid! En lekker dat ze waren, echte soepstengels waren het. Sam en Thea bleven samen eten die avond. Keertje heel makkelijk, pakken soep met geroosterd brood en stokbrood met kruidenboter.  Thea heeft trouwens ook pantoffels gemaakt voor Sam. De 2 heren wilden praktisch dezelfde soort pantoffels. Hieronder zie je de pantoffels van Luca. Nu staan er hier nog 2 heren te springen om een paar pantoffels Die ga ik van de week wel maken voor ze

Vrijdag, had ik eindelijk, na deze hele gezellig maar vermoeiende week, een dagje helemaal niets!! Gewoon lekker zelf thuis rommelen, beetje opruimen, beetje hangen, spelletjes doen met de kinderen, tekenen met  Josha. Lekker even helemaal niets!  Pyamadag heb ik mezelf toegestaan, haha hoewel ik geen pyama heb, maar een joggingbroek Heerlijk van genoten!

Daarna ben ik nog 2 keer op skivakantie geweest. 1 keer in Oostenrijk, in Gerlos, en daarna nog een keer met Joep. Met mijn familie en met Joep, en mijn vader er ook nog bij. We gingen naar Bettmeralp. Een prachtig dorpje in Zwitserland. Voor de deur trek je je skies aan, en kun je overal komen op je skies. Geweldig! Als ik denk aan skivakantie, denk ik aan Bettmeralp. Graag zouden we daar weer eens naar toe gaan, Joep en ik, met de kinderen!

Maar goed, dat zit er voorlopig nog even niet in, maar Calvin en Luca wilden wel heel graag een keertje op skies of op snowboard staan. Sinterklaas had er dit jaar een oplossing voor, die schonk de jongens een dagje skien in Spaarnwoude, bij SnowPlanet.

Afgelopen 29 december was het zover. Voor ons doen moesten we echt heel vroeg uit bed. 7 uur ging de wekker bij mij, maar Luca en Calvin hadden de wekker op 6.45uur gezet, en kwamen mij wakker maken. Hup uit de veren, ontbijten, aankleden. Op weg naar Spaarnwoude! Ze bewezen dat ze best vroeg op kunnen staan, als ze ECHT willen!

Om 9 uur waren ze helemaal klaar voor de start! Skipakken aan, skischoenen aan en skies. Barry en Roan waren er die dag ook bij SnowPlanet. Barry en Roan gingen snowboarden, maar Calvin en Luca gingen skien. Ze hadden er zo een zin in! Hieronder zie je een plaatje van de 4 mannen.

Een uurtje heb ik gekeken, toen ben ik op huis aan gegaan. Om ongeveer half 3 wilde ik er weer terug zijn om te zien wat ze geleerd hebben die dag. Samen met Brenda en Josha ging ik terug om half 3. En ja hoor, daar gingen ze, skiend naar beneden, en Barry en Roan snowboardend naar beneden! Hartstikke trots en voldaan! Ze kregen nog een beginnersdiploma  ook.

Hieronder een filmpje. Niet heel duidelijk, maar voor ons toch leuk om te zien

Tja, die hebben de smaak nu ook te pakken…. “wanneer gaan we een keer op skivakantie?” is nu de vraag die vaak gesteld wordt. Nouhou… dat zal nog wel even duren mannen Maar we gaan er maar voor sparen dan…… Het lijkt Joep en mij ook wel heel erg leuk om dat met elkaar te doen!

We zijn nu steeds woordjes aan het spellen, want dat kan ze al heel goed. En sommige woordjes kan ze al lezen, zoals “KAT”, “MENS”. Het begint dus al aardig te komen

Ik print nu werkblaadjes uit, er zijn zoveel sites waar je leuke werkbladen vandaan kunt halen. We zijn begonnen met de letter “N”. Want ze heeft een vriendinnetje Ninti, die begint met de N. Ze heeft Ninja, onze poes, die met de N begint. Norah, nog een vriendinnetje, waar de naam met de N mee begint. En zo wordt die letter wel goed duidelijk. Ze heeft een bladzijde uit de Kidzweek gescheurd, van “De gelaarsde kat”, en daar heeft ze alle letters “N” gezocht, en gekleurd of een rondje omheen gezet. Ze vond het hartstikke leuk om te doen.

We vonden ook een spelletje met een dobbelsteen. De dobbelsteen hebben we uitgeprint en in elkaar gevouwen, en dan staan daar 6 letters op, en dan was er een bladzijde bij met allemaal plaatjes, en dan moest je het plaatje zoeken bij de juiste letter. Josha vond het leuk als we dan het juiste plaatje hadden, om die dan in te kleuren. Calvin vond het ook leuk om met ons mee te doen, zo werd het echt gezellig.

De volgende letter die ze wilde doen is de “M”. En daar is ze nu mee bezig, inkleuren, plaatjes zoeken, woorden zoeken die met een “M” beginnen. De “M” van Minoes natuurlijk en van Mama. Maar ook van Mol, en Mens, en Mes, Muis. Ze geniet ervan om lekker te kleuren, en rondjes te zetten, en letters te schrijven, en ik geniet ervan dat zij dit zo leuk vindt.

Ik heb ook een breukenlaboratorium gekocht. Ook daar ging ze meteen aan de slag toen ze het zag. Ze gebruikt het als een puzzeltje, om met al die kleurtjes (allemaal breukdelen) een cirkel te kunnen maken. Ze leest ook wat erop staat, 1/2. We hebben het erover wat dat betekent, een halve, of een kwart. Ze noteerde haar resultaten op de Ipad. Voorlopig ziet ze het als een leuk puzzeltje, waar je fijn mee kunt spelen, en pikt ze toch wat op over breuken, en delen.

De jongens vinden het ook wel leuk om ermee te rommelen, het maakt het allemaal visueel, en dat werkt voor mijn kinderen (en voor heel veel kinderen, die van mij zijn daar niet uniek in ) veel fijner. Leuk om hiermee te spelen en te rekenen. Luca houdt erg van rekenen, en is er ook goed in, maar breuken vond hij nog best lastig, hoewel het hem al wel goed lukte om met breuken te rekenen, niet zo lang geleden heeft hij zo een werkboekje doorgewerkt, en er is best het e.e.a. van blijven hangen Het breukenlaboratorium, is een leuk instrument om mee te spelen, en spelenderwijs wijzer van te worden qua breuken.

De kids hebben kerststukjes gemaakt. We hadden iets van 25 euro mee naar het tuincentrum, en ze mochten dus voor ongeveer 8 euro ieder dingetjes uitkiezen voor in hun kerststukje. Josha had er wat moeite mee Maar dat is niet zo gek, die vond werkelijk alles mooi, en samen rekende ik met haar uit wat wel en niet kon. Ze moest een paar keer beslissen wat ze dan toch maar niet zou nemen, en heeft tot 2x toe iets weggelegd, dat ze dan toch te duur vond. Calvin deed het op zijn Calvins, die houdt er eigenlijk niet van om kerststukjes en dergelijke te maken, maar deed toch maar mee Maar had wat moeite met uitkiezen, want er waren nu eenmaal geen zombies te vinden in het tuincentrum, een stoer kaboutertje was dan maar een goed alternatief Luca had een hele specifieke wens, en ging net zo lang puzzelen tot hij het voor elkaar had wat hij precies wilde. Hij hielp ook Josha nog met zoeken, naar balletjes die wat goedkoper waren dan zij had, zodat ze voor haar bedrag uit zou komen. Geinig zo met ze rond te lopen. Uiteindelijk hadden we nog geld over!

De week voor kerst hebben we nog visite gehad van Ninjas kittens. Jimmy kwam een paar nachten logeren, en werd gewoon geaccepteerd, alsof hij nooit weg was geweest Omdat Jimmy er was, kwamen Sam en Thea ook even op visite met Cheeky, en de dag erna kwamen Monique en Fienke op visite met Moos. Zo grappig joh! Ze herkenden elkaar gewoon nog. Jimmy, Minoes en Cypie lagen op het poppenbedje van Josha,

op het vilten kleedje, en Fienke zette Moos er gewoon bij. Ze roken aan hem, en hij werd gewoon ook geaccepteerd. Ze hebben met elkaar gespeeld allemaal, zo grappig! Cypie en Minoes, onze eigen ondeugden, maken iedere dag een ravage van onze kerstboom. In de boom hangt werkelijk van alles: plastic ballen, speelgoed, maar ook glazen ballen. En geloof me, er zijn nog maar weinig glazen ballen over. Die 2 maken er een sport van om iedere dag een rondje door de boom te doen. Onze boom is een kunstboom die al heel wat jaartjes meegaat, zeker 16 jaar al, maar je zou bijna denken dat dit zijn laatste jaartje wordt! Iedere dag weer wippen die ondeugden de takken uit hun houders, iedere dag moet ik de takken weer terugzetten, de lampjes weer goed doen. Glasscherven opruimen. Maar een lol dat ze hebben!  Volgend jaar in ieder geval wat nieuwe ballen aanschaffen Of misschien morgen, als de opruiming begint..

Eerste kerstdag hadden we geen afspraken. Dus we hebben allemaal heerlijk uitgeslapen, en daarna lekker in huis gerommeld. Geen planning, gewoon zien hoe de dag komt. Ja dan doe je natuurlijk zaken die je anders niet kunt doen, zoals de caviakooi schoonmaken , zodat die beestjes ook een fijne kerst hebben. De takken versnipperaar moest ook nodig uitgeprobeerd worden, echt een mannenklusje, dus Joep ging met de jongens takken versnipperen. Tenslotte lag er zowel aan de achterkant van ons huis als aan de voorkant, een enorme stapel takken, van de gesnoeide wilgen, en de gesnoeide acacia.

We hebben spelletjes gespeeld, zelfs Calvin! , rummicub, scrabble, Halli Galli. Er stond allerlei lekkers op tafel, waar we steeds heerlijk van hebben gegeten. Het gevolg was wel dat we die spelletjes bleven spelen, en geen honger hadden Al die snaai vulde onze magen al. Wijntje erbij! Gezellig met zijn 5en, kaarsjes aan, muziekje aan. Genieten!

Toch nog een heerlijk biefstukje gebakken, met gebakken uitjes en champignonnetjes erbij.  Niet echt een maaltijd voor eerste kerstdag he. Origineel was de bedoeling, heerlijke sperzieboontjes met champignonnen, en dan geglaceerde worteltjes met knoflook. Samen met gewone gekookte aardappelen, met biefstuk en de jus van die biefstuk over de aardappeltjes. Maar dat werd het dus niet Evengoed vonden we het allemaal heerlijk en gezellig, en dat is waar het om draait!

Vandaag, 2e kerstdag kwamen mijn zwager en schoonzusje met Milan bij ons eten. Traditiegetrouw zouden we steengrillen/gourmetten. De kinderen vinden het heerlijk om te rommelen met vlees en sausjes in pannetjes. Pannekoekjes zelf bakken. Salade eten, fruitsalade, stokbroodjes met gesmolten kaas. Gekeuvel, kaarsjes, bezig zijn met eten maken. Wederom gezelligheid!