Pasen, eieren zoeken, onlosmakelijk met elkaar verbonden, zeker als je kinderen hebt gekregen
Voor ik kindertjes kreeg, vond ik zo een paastak met allemaal eitjes erin eigenlijk maar niets. Maar door de kinderen ontdekte ik dat ze het hartstikke leuk vinden om de paastakken neer te zetten, en te versieren, dus ja dan ga je overstag, en sindsdien hebben we elk jaar toch weer een paar paastakken staan. Liefst takken van de kronkelwilg, die opa in de tuin heeft staan, maar dit jaar kregen we ze van Thea, die ze ook weer via via had gekregen.
Zelf kon ik het niet laten om wat paaseitjes te vilten, en ze zijn zo leuk geworden. Jammere is dat we 4 katten hebben ahum… en voor Minoes, ons kleine zwarte duveltje, vindt het geweldig om de eieren uit de takken te vissen, en mijn mooie vilten eitjes te beschadigen. Gelukkig kan ik ze weer maken, maar toch… grrrrrr
Met pasen zelf hebben we gezellig gebrunched met opa en oma. Opa is al een tijdje niet zo lekker, en is al een hele tijd niet bij ons geweest, maar met pasen kwam hij gezellig mee! Leuk! Lekker weer was het dus we hebben ook nog lekker even in de tuin gezeten met elkaar. Kinderen wilden weer eieren zoeken, dus ik had weer chocolade eieren en marsepeinen eitjes. We hebben ze verstopt, en haha, de kids waren lekker een paar uurtjes zoet met zoeken Tijdens het zoeken kwamen we tot het idee om het volgend jaar anders te doen. Dan gaan Calvin, Luca en Josha eieren voor Joep en mij ook verstoppen! Wij gaan uiteraard ook eieren voor hun verstoppen.
2e paasdag waren we uitgenodigd bij Monique en Fienke. Ze had wat vrienden/vriendinnen en ook de papa van Fienke en zijn vrouw en kindje uitgenodigd. Allemaal maakten we wat, om lekker te eten samen. Josha heeft haar beroemde appelflappen gemaakt. Monique en Fienke hadden ook nog een heel bijzonder toetje bedacht:
Een overheerlijke chocoladefontein!!! In die chocoladefontein kon je fruit dopen. Yummie!
Het is inmiddels een tijdje terug, maar ik kreeg onlangs de fotos van Monique, en wilde het toch wel even op het blog zetten, tenslotte zijn “eerste keren” altijd bijzonder!
Josha was met Monique en Fienke naar een kindermiddag in een restaurant. Josha ging zo maar met Monique mee, dat is op zich al bijzonder, want ze gaat echt niet ZO maar met iemand mee! Bij dat feestje kon je van alles doen, maar onder andere ook schminken! Dat heeft ze nog nooit gedaan, nog nooit gewild. Fienke is wat dat betreft een goede vriendin voor Josha, want die durft eigenlijk bijna alles Dus toen Fienke prachtig geschminkt was, heeft Josha uitgebreid gekeken hoe dat er aan toe ging. Maar nee zij wilde echt niet….tot het feest bijna afgelopen was, toen wilde ze eigenlijk toch geschminkt worden. De schminkmevrouw was al aan het opruimen, toen Monique besloot om samen met Josha de schminkmevrouw te overtuigen met hun charmes. Josha had tenslotte niet voor niets al die tijd moed verzameld, want de schminkmevrouw maakte weer ruimte voor Josha, en heeft haar prachtig geschminkt, net zoals ze Fienke geschminkt heeft. Als een vlinker. Heel lief dat ze dat toch weer deed !!
En hieronder zie je de resultaten, is ze niet prachtig!
Afgelopen vrijdag zijn we gezellig met een aantal gaan schaatsen in Amsterdam, de Jaap Edenbaan. Het was alweer een jaar terug dat we geschaatst hebben, dus dat werd weer eens tijd!
Het weer zat mee! Blauwe lucht! Schaatsen gepakt. Jongens zijn uit hun schaatsen gegroeid, maar gelukkig kan Calvin de schaatsen van Joep aan. Joep ging helaas op het laatste moment niet mee, omdat hij problemen op zijn werk moest oplossen, daar ging zijn vrije dag.. Maar toen kon Calvin zijn schaatsen aan. Luca kon op de schaatsen van Calvin. Josha kon op haar eigen schaatsen.
Josha had onlangs geleerd om te skeeleren, dus dat schaatsen zou ook wel gaan lukken, dachten we. Ja hoor, dat ging als een trein! Eerst nog aan de hand van mama of Calvin, maar al gauw ging ze zelf los schaatsen. Ze ging als een tierelier. “Ik ben wel 1000 keer gevallen, mam!” zei ze al lachend. Ze was zo gelukkig op de schaats! Ze kon er echt geen genoeg van krijgen, ze heeft van 11 tot 15 uur geschaatst. Tara, Boris en Dido waren er ook, met Iris en Jef. Michelle met haar 2 meiden en 2 jongens waren er. Ilse met Nina was er, en Diana met haar 4 meiden. De kinderen hebben tikkertje met elkaar gespeeld, en rondjes geschaatst. Allemaal met elkaar, zag er zo gezellig uit.
Zelf heb ik heel even geschaatst, ik had schaatsen gehuurd, maar die deden zo een pijn aan mijn voeten, dat ik ze uitgeleend heb aan Michael, (van Michelle), en die heeft er heerlijk op geschaatst. Josha heeft met Dido geschaatst, die hadden ook een plezier met zijn 2tjes.
We gaan gauw weer een keertje, en dan gaat Joep ook mee!
We hebben een Ipad, en daar kun je dat op spelen! Leuk zeg! De eerste dagen maakten Luca en ik ruzie om de Ipad. “Nee, ik wil nu!” “Ja, maar niet aan mijn partijtjes komen he!” “Mag ik nu eindelijk eens?” Echt leuk! Ik vind Scrabble al zo leuk, maar er is hier niemand die het met me speelt. Joep al helemaal niet, want in het verleden speelden we wel eens een paar potjes, maar ik ben te fanatiek voor hem Ik vind het een sport om een mooi woord te leggen, en vooral gebruik te maken van de extra letterwaardes en woordwaardes, daarentegen is Joep blij als hij een woord kan leggen, en kijkt niet waar hij het legt Na een paar potjes, heeft hij het voor gezien gehouden
Maar nu is Scrabble weer helemaal terug bij ons! Luca vindt het leuk, we spelen het op het bord. Ook Josha doet mee. Met de letters die ze kent, leggen we samen woordjes neer. Dolle pret. Met Luca doen we het om de punten, maar met Josha natuurlijk nog niet. Gaat vooral om de lol.
Dit alles is natuurlijk hartstikke goed voor het leren schrijven en lezen van Josha. Maar ook voor de spelling en woordenschat van Luca. Ik vond trouwens van de week bij de Aldi een Jeugdwoordenboek van Winkler Prins, voor 5,50. Meenemen dacht ik, echt iets voor Luca. Hij zag het boek, en keek er even in. “s Avonds toen hij naar bed ging, kwam hij het boek halen, want hij wil het graag bij zijn bed hebben liggen. Als hij een boek leest, en hij snapt een woordje niet, kan hij het opzoeken.(hieronder een plaatje van het boek, ik heb de plaatjes van het internet gehaald)
Vanavond toen ze naar bed waren, lagen ze om 23 uur nog samen woorden te lezen uit het boek, en erover te praten. Leuk! Dat zijn nou leuke “koopjes”.
Een broodje bakken, dat heb ik al in geen jaaaren gedaan. De laatste keer was toen ik een klein meisje was, met mijn ex-schoonzusje Agnes bakte ik toen een gevlochten brood. Heerlijk!
Josha houdt erg van bakken, en ze wilde graag eens een brood bakken. We hadden alles in huis, dus dat gingen we zeker doen! Koekjes wou ze ook bakken, en dat allemaal op 1 dag! Goede plannen. Dat brood was trouwens een gedoe zeg! Jeetje mina, kneden van plakkerige massa, en dan weer even laten staan, en dan weer kneden, weer laten staan, weer kneden. Laten rijzen, en nog een keer, en nog een keer. Jeetjemina.. het plan van Josha was: We maken een brood en koekjes, en dan gaan we picknicken in de speeltuin. Goed plan! Het was ook prachtig weer namelijk!
Maar goed, het brood was ‘s avonds pas klaar, dus de picknick ging die dag niet door. Josha, gedreven als ze was, was vast van plan om dan de dag erna te gaan picknicken. Woensdag zou ook Jai-Li en Ninti komen, dus dat kwam dan eigenlijk ook wel goed uit. Ze was er druk mee bezig. Het brood was uiteindelijk toch gelukt, en de koekjes ook, dus keurig alles verpakt, wachtend op de volgende dag.
Die woensdag toen we Ninti uit school opgehaald hebben, hebben we de spullen allemaal klaar gemaakt. Helaas was het niet zo zonnig als de dinsdag ervoor, maar goed, Josha wilde evengoed picknicken! Ik besloot warme chocolademelk klaar te maken, voor wat warms, nog wat andere lekker dingen mee. Toen belde Brenda op. “Gaan jullie echt picknicken vandaag?” Uhm ja, want het zit nu eenmaal in het koppie van mijn dochter Barry vroeg of hij ook mocht komen, ja hoor! Dus die kwamen ook gezellig naar de speeltuin.
Toen we in de auto stapten, begon het te miezeren. De hele ochtend was het droog, gaan wij weg, gaat het regenen! Maar dat mocht de pret niet drukken, we gingen toch! Warme mutsen mee, handschoenen aan, dasjes om! Daar aangekomen, gingen de kids lekker spelen en rennen. Het miezerde nog steeds . Brenda en Barry kwamen aan.. ook in de miezer… zucht. We belden Monique nog op, want die woont in de buurt, en had op facebook iets geroepen over “gluhwein”. Die zou ons ook even komen gezelschap houden. Fienke was helaas naar een feestje, dus die was er niet bij. (achteraf is dat alleen maar fijn voor die kleine meid, haha, wie gaat er nou in de miezer picknicken )
Maar goed, het speelkasteel heeft een overdekte vierkante meter, dus het zou heus goed komen. En het zou toch niet blijven regenen, toch? We verplaatsten de spullen naar het kasteel. Daar zaten we dan met zijn allen We zaten wel droog, en ja hoor daar kwam Monique aan. Die kwam aangelopen, maakte een foto, en riep: “DOEI!!” En rende weer weg. hahahahahahahaha. Ze kwam toch nog even terug, en kwam gezellig erbij op de vierkante meter.
Kids waren hongerig en dorstig, dus daar gingen we, warme choco uitdelen. Zelfgemaakte broodjes van Josha uitdelen! De koekjes waren al op, die waren TE lekker, dus die gingen als eerste op! De warme choco was zeker welkom, want het was steeds natter en kouder aan het worden. Allemaal wat gegeten en gedronken, en toen zijn we maar gauw weer naar huis gegaan, want we begonnen allemaal te verkleumen!
Tja.. dat was echt een Picknix Maar evengoed was het wel gezellig. Thuisgekomen was het in ieder geval lekker warm, en zijn ze lekker op de bank gekropen met zijn allen onder dekentjes, en hebben ze film gekeken!
Maart vorig jaar zijn we naar de waterkering geweest in Hoek van Holland. In vervolg hierop wilde ik eens graag met mijn kinderen naar een waterzuiveringsinstallatie. Ik herinner me dat ik dat vroeger op de lagere school eens gezien heb. We gingen toen in Utrecht met een aantal kinderen van school, en ik vond dat heel leuk.
Josha vraagt af en toe wel eens: ” Waar gaat al dat water dan toch naar toe?” Als ze de wc doorgetrokken heeft. Nu weet ze het. Ik heb contact opgenomen met iemand van een rioolwaterzuiveringsinstallatie, en gaf aan dat we met een aantal thuisonderwijsgezinnen graag een rondleiding wilden krijgen. Ik heb het ook op de diverse emaillijsten voor thuisonderwijs gepost, tot mijn verrassing waren er heel veel gezinnen die graag met me mee wilden. De contactpersoon van de rwzi gaf ik eerst door dat we met ongeveer 20 man kwamen, maar al snel waren het er 40. Uiteindelijk toen we gingen kwamen we met een groep van 56 kinderen en 25 volwassenen. Een grote enthousiaste groep! Ik vond het erg leuk dat er zoveel enthousiastme was.
Samen met mijn kinderen hebben we een aantal filmpjes op internet bekeken, als voorbereiding op de excursie.
De groep kinderen en ouders was zo groot, dat we de groep in tweeen gingen splitsen, er waren ook 2 mannen die ons gingen rondleiden. Eerst werd ons verteld hoe het vroeger ging, toen er nog geen riool was. Allereerst had men buiten een toiletkamertje, dat boven de sloot uitkwam, en alle poep kwam in de sloten. Als men geen sloot had, dan ving met de poep op in een emmertje, en dat emmertje leegde men in de sloot of gracht. Later werd de poep opgevangen in emmertjes, en er kwam een kar langs, de boldootkar, die alle poep ophaalde. Gelukkig is er nu een riool, waar alle poep naar toe gaat. Het water gaat naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie, waar het water weer schoongemaakt wordt, zodat het water weer naar het oppervlaktewater kan, ofwel de sloten etc.
De kinderen en volwassenen vonden het allemaal erg leuk! De 2 mannen vertelden op een leuke pakkende manier, en lieten ons alles zien. Hoe het water binnenkomt, en dat er dan eerst het grove vuil uit het water gehaald wordt. In die ruimte stonk het echt vreselijk! De meeste kinderen wilden snel weer weg uit de stank
De zuivering van afvalwater begint in het harkroostergebouw, waar het grove vuil uit het water wordt ‘geharkt’. Elk uur stroom hier vier tot negen miljoen liter afvalwater door de ronddraaiende harkroosters en dat levert wekelijks ruim vijf ton vuil op! Dit vuil bestaat hoofdzakelijk uit zaken die niet in het riool thuis horen, zoals maandverband, condooms, wegwerpdoekjes, textiel en plastic zakken. Per container wordt het vuil naar een vuilverbranding gebracht.
Als al het grove vuil eruitgeschraapt is, gaat het water door naar de volgende waterbassins, daar zakken de zware deeltjes in het water onderweg naar de bodem in de vorm van slib.
Vervolgens moeten onder andere de poepbacterien etc uit het water gehaald worden. Daarvoor doen ze weer andere goede bacterien in het water die die poep en pies opeten (eet smakelijk ) Die goede bacterien die gaan harder eten als er voldoende zuurstof in het water zit. Dus pompen ze heel veel zuurstof in het waterl, dat zie je op de foto hierboven. Je kon de bacterien bijna zien in de andere bak (helaas geen foto van). Ze zaten met zoveel bij elkaar, dat je ze als het ware kon zien, en die eten al die poep en pies dus op uit het water. Die goede bacterien, die eten al die poep op, maar daar komt wel gas bij vrij, en dat gas dat wordt ook weer opgevangen. Dat gas wordt weer gebruikt voor hun eigen energie, daar zetten ze dan onder andere weer koffie van, zei die meneer
Als al die poep en pies is opgegeten uit het water, dan gaat het water weer verder naar een ander waterbassin. En daar wordt het nog weer verder gezuiverd, als het daaruit komt, dan is het water zo schoon, dat het water weer naar de sloten afgevoerd kan worden.
Vanuit de slibcentrifuges wordt het ontwaterde slib in silo’s verzameld. Een transportbedrijf verzorgt vervolgens het transport van het slib naar de Slibdrooginstallatie in Beverwijk. Daar wordt het slib gedroogd tot een brandstof, die wordt gebruikt door een cementfabriek in Maastricht. De meneer liet ons zien dat er modderkorrels van gemaakt worden. Die worden weer gebruikt om onder asvalt te leggen als stevige basis. Ook wordt het gebruikt om groene stroom van op te wekken.
Het was een hele leuke en leerzame excursie.Er werd ook nog verteld dat bijvoorbeeld medicijnen die de mensen nemen, dat die stoffen niet uit het water gefilterd worden, die stoffen, zoals bijvoorbeeld ook hormonen door de anticonceptiepil, komen allemaal in het oppervlaktewater terecht. Met al behoorlijke gevolgen, dat vissen zomaar spontaan veranderen van mannelijk naar vrouwelijk en andersom. Wel iets om over na te denken, vind ik zelf. Wat een gevolgen heeft onze maatschappij toch voor de natuur.
De 2 heren van natuurmuseum Heijermans uit Zaandam, die de rondleiding gedaan hebben, deden het hartstikke leuk! Ze wisten de aandacht goed vast te houden van iedereen. Ze doen nog andere projecten ook, dus grote kans dat we ze nog eens gaan benaderen voor een ander excursie.
Drukke week achter de rug, veel weg geweest, leuke dingen gedaan.
Maandag gingen we naar de verjaardag van Charlotte toe. Daar bleven we ook gezellig eten. Josha en ik gingen ‘s middags nog samen naar de stad om een kadootje voor haar te kopen. We hebben een mooi dagboek voor haar gekocht, en een heerlijk badschuimpje van Rituals. Gezellig samen met Josha shoppen.
Dinsdag zijn we met Monique en Fienke naar SprookjesWonderland gegaan. De jongens wilden niet mee. Sam zou wel komen die dag, maar ach, die 3 redden zich wel met elkaar Monique en ik twijfelden nog even, want het weer zag er niet zo best uit. Regenachtig was het. Maar met het volste vertrouwen dat het ECHT niet een hele dag regent in Nederland, besloten we om toch te gaan. Daar aangekomen miezerde het nog steeds, en af en toe steeds grotere druppels.. Maar ach het zou zo toch wel stoppen met regenen?
De meiden gingen er vol in! Eerst naar het sprookje van de Zeemeermin, dat was fijn, want daar zaten we heerlijk droom En we waren met 2 anderen de enigen die er naar luisterden en keken. Daarna gingen de meiden naar de old-timers. Heerlijk in de autos rijden, terwijl de mamsjes lekker droog onder een afdankje stonden. Ze vonden de autos al heel leuk, daar werd wel 5x een rondje gereden! Dat de regen naar binnenregende in de autos? Mag de pret niet drukken! Dikke pret! Het volgende station was…… ergens koffie drinken!! Yeaaah Maar daar binnen kon je ook pannekoeken en patatjes bestellen! En warme chocolademelk MET slagroom, (voor mij heeeeeel belangrijk haha). We hebben er heerlijk zitten kletsen en eten, en vooral warm geworden. De jassen van de meiden waren al door en door nat, en dat bleven ze.
Rond 4 uur zou heks Hupsakee de kerstboom op het plein aantoveren, dus daar zijn we heen gegaan. De meiden hadden eerder de heks al ontmoet in het winkeltje. Josha was aardig onder de indruk van haar. Heks Hupsakee vertelde van alles, en Fienke en Josha luisterden ademloos naar de heks. En opeens kijkt Josha mij aan, en verzucht “Mam, het duurt zo lang…” hahahahaha. Heks Hupsakee hoorde het ook, en ging er leuk op in Josha was bevrijd hoefde niet meer te luisteren. Fienke en Josha gingen de hele winkel rond, om alvast te kijken wat voor souveniertje ze zouden meenemen. Maar goed, inmiddels was het weer 4 uur dus, en zou de boom aangetoverd worden. Het lukte! Alleen bleef de boom niet aan. Er moesten rondjes om de boom worden gerend, en dan pas zou de boom echt aangaan.
Na deze ceremonie wilden we graag prinses Violinde bekijken, en vanuit het winkeltje werd er speciaal met het kasteel van Violinde gebeld, dat wij er nog aankwamen, en dat de voorstelling nog een keer zou draaien. Daar gingen we, op weg naar Violinde. Waar we met nog 1 andere mama en haar dochtertje keken naar de mooie prinses, en de knappe prins
Toen naar het winkeltje waar de meiden allebei iets moois uitkozen. Zo schattig want Fienke was op een gegeven moment in tranen, ze kon niet kiezen tussen 2 elfenbeeldjes. Maar na geduld en hulp van Monique kwam er er uiteindelijk uit! Een prachtig beeldje van een liggend elfje. Josha was heel duidelijk, zoals altijd in haar keuzes. Ze wilde een paar prinsessenhandschoentjes, en een knuffelhondje. Het beestje gaat nu iedere dag samen met Josje van K3 met haar naar bed. (We hebben het maar niet over al die andere knuffels die ze ook nog heeft en ook nog in haar hartje zitten).
Had ik al vermeld dat het al die tijd had geregend? hihi. Nou toen we uit het winkeltje kwamen, was het eindelijk even droog. We gingen op weg naar het sprookjesbos, maar daar was het water zoo diep. De paden waren helemaal overstroomd. Josha met haar paardrijlaarzen kon er gewoon doorheen. Monique met haar supersonische niet lekkende laarzen ook! Maar Fienke had leren laarzen aan.. stond in de plas en tot haar enkels in het water, was het niet zo gek dat zij riep: “maham.. ik heb helemaal plassen in mijn laarzen!”. Arme meid.. Ik deed een poging om door de bosjes te gaan, en dat lukte! We konden een paar kabouterhuisjes bekijken, en die waren zo schattig ingericht, met kerstboompjes en kerstversiering. Maar na een paar huisjes, kwamen we mannen van het park tegen, en die raadden ons ten stelligsten aan om toch terug te keren via dat hekje daar, daar was het droog, want verderop was het nog dieper. De mannen waren al aan het pompen, maar het was erg nat overal. Dus ja hoor. Daar ging het hele clubje weer terug.. “Dat hekje daar” konden we niet vinden, dus toch maar weer door die plas heen.. De mannen van het park stonden aan de andere kant van de plas.. en probeerden ons te helpen, maaruh… nou ja.. wij eigenwijze vrouwspersonen gingen natuurlijk gewoon door. Ik weer door de bosjes, waar ik ook tegen stroomdraden aanliep, en weer terug moest. Een van de mannen maar achter me aan hobbelen, maar uiteindelijk ja hoor, kwam ik droog aan (dit wilde ik graag, aangezien ik mijn Dr. Martens aanhad, met een gat in het leer, en ik had geen zin in volgelopen schoenen )
Inmiddels waren we zo koud geworden, dat we besloten lekker naar de auto te gaan, en naar huis te gaan. Fienke haar natte beentjes in een dekentje gewikkeld, haar sokken waren drijfnat, die hangen we op de kachel Niet dat het helpt, als we thuis zijn, zijn ze nog steeds doorweekt. Ze blijven bij ons eten. Joep was al thuis voordat wij thuiskwamen, en was al met het eten begonnen. Pasta. Zo hebben de meiden lekker gegeten nog, en nog heerlijk gespeeld in de serre, een voorstelling hebben ze gedaan. Afijn, het was de hele dag pret en gezelligheid.
Woensdag hadden Josha en ik een afspraak met Margje en Ninti en Jai-Li. Net toen we de deur uitwilden gaan, stonden Brenda en Barry voor de deur. We hadden elkaar nog niet gezien sinds de kerst ofzo, dus dat werd ook hoog tijd even Luca ging mee met Barry en Brenda. Wat op zich bijzonder is, want hoewel Barry en Luca al jaren vrienden zijn, was het de laatste maanden wat minder. Het leek of ze een beetje uit elkaar aan het groeien waren, maar de laatste tijd lijkt het weer wat meer aan te trekken. Nadat Brenda en de jongens waren vertrokken, vertrokken Josha en ik naar Margje. De meiden hebben elkaar al een tijdje niet gezien, en Josha zei laatst tegen me “Ik mis Ninti”. Ze hebben heerlijk gespeeld die meiden. Ninti heeft onder de kerstboom een Xbox Kinect gekregen. Dat hebben we natuurlijk uitgeprobeerd! Wat leuk is dat! Die 3 kunnen zo leuk spelen met elkaar! Keukentje spelen, verkleden als prinsessen, nou ja Ninti dan niet als prinses, maar als poesje, oh ja.. en Jai-Li was koningin! Toen we weer naar huis gingen, was Josha helemaal boos, en stapte boos naar huis. Ze vond het afscheid heel erg, kon er niet zoveel mee, en kon alleen maar boos zijn. Gelukkig niet zo heel lang. We gingen Luca bij Barry ophalen. De jongens vroegen of Barry bij ons mocht logeren. Dus die ging weer met ons mee. Samen pizzaatjes uitgekozen voor bij ons thuis, en patatjes voor Josha en mij. Komen we thuis aan, wat blijkt… is Nick gearriveerd. Hij vroeg of hij bij ons mocht eten. Zo belde ik Joep of die nog een extra pizzaatje mee wilde nemen op weg naar huis. Huis vol weer
Woensdag heeft Calvin trouwens ook voor de 2e keer zijn krantenwijkje gelopen of moet ik zeggen gefietst. De eerste keer liep hij, maar woensdag heeft hij het fietsend gedaan. Zijn eerste baantje! Trots op hem! NIck heeft hem vergezeld vertelde hij me later
Tja, dan ben je lekker pizzaatjes aan het bakken in de oven, en patatjes in de frituurpan. Alle jongens zitten op de pc. De wasmachine draait, en dan “pang”!! Ligt de stroom eruit!! En nee, niet zomaar de hoofdschakelaar, maar echt de stroom voor de hoofdschakelaar. Dolle pret hier natuurlijk. Alle jongens achter de pc vandaan, want ja.. dat werkt niet meer Kaarsjes gezocht, en die aangestoken. Iemand gebeld, die zou binnen 2 uurtjes komen. Oma kwam ook nog langs met Rocky. Die vroeg zich al af waarom het zo donker was Rocky blij, want die zag Nick. Rocky is eerst van Nick en zijn ouders geweest, dus dat was leuk! De jongens lagen allemaal op de grond een spelletje op een telefoon te doen Rocky vond het allemaal maar vreemd, en sprong maar op schoot bij oma, haha. Ach en na een uurtje was de meneer van de stroom er. De jongens allemaal juichen natuurlijk. De beste man had de stroom zo weer gemaakt gelukkig. Ennuh dat we beter niet al die apparaten tege lijk kunnen gebruiken Dat zullen we niet meer doen
Donderdag hebben Thea en ik afgesproken om te gaan vilten. Dat hebben we ook gedaan. Josha heeft “toverstokken” gemaakt. Dat zijn soepstengels. Ze heeft het bijna helemaal alleen gedaan, knappe meid! En lekker dat ze waren, echte soepstengels waren het. Sam en Thea bleven samen eten die avond. Keertje heel makkelijk, pakken soep met geroosterd brood en stokbrood met kruidenboter. Thea heeft trouwens ook pantoffels gemaakt voor Sam. De 2 heren wilden praktisch dezelfde soort pantoffels. Hieronder zie je de pantoffels van Luca. Nu staan er hier nog 2 heren te springen om een paar pantoffels Die ga ik van de week wel maken voor ze
Vrijdag, had ik eindelijk, na deze hele gezellig maar vermoeiende week, een dagje helemaal niets!! Gewoon lekker zelf thuis rommelen, beetje opruimen, beetje hangen, spelletjes doen met de kinderen, tekenen met Josha. Lekker even helemaal niets! Pyamadag heb ik mezelf toegestaan, haha hoewel ik geen pyama heb, maar een joggingbroek Heerlijk van genoten!
Mijn jongste meiske wil graag leren lezen en schrijven. Dus zijn we daar mee aan de slag gegaan, zij en ik samen. Zij houdt wel van werkblaadjes, en spelletjes doen. Ze kent al heel wat letters, maar haalt ze soms ook wat door elkaar. Zo weet ze de “E” van Ellen, en de “M” van mama. Maar toch lijken die letters ook wel op elkaar, en Ellen is ook Mama, dus die E en die M, haalt ze soms toch door elkaar
We zijn nu steeds woordjes aan het spellen, want dat kan ze al heel goed. En sommige woordjes kan ze al lezen, zoals “KAT”, “MENS”. Het begint dus al aardig te komen
Ik print nu werkblaadjes uit, er zijn zoveel sites waar je leuke werkbladen vandaan kunt halen. We zijn begonnen met de letter “N”. Want ze heeft een vriendinnetje Ninti, die begint met de N. Ze heeft Ninja, onze poes, die met de N begint. Norah, nog een vriendinnetje, waar de naam met de N mee begint. En zo wordt die letter wel goed duidelijk. Ze heeft een bladzijde uit de Kidzweek gescheurd, van “De gelaarsde kat”, en daar heeft ze alle letters “N” gezocht, en gekleurd of een rondje omheen gezet. Ze vond het hartstikke leuk om te doen.
We vonden ook een spelletje met een dobbelsteen. De dobbelsteen hebben we uitgeprint en in elkaar gevouwen, en dan staan daar 6 letters op, en dan was er een bladzijde bij met allemaal plaatjes, en dan moest je het plaatje zoeken bij de juiste letter. Josha vond het leuk als we dan het juiste plaatje hadden, om die dan in te kleuren. Calvin vond het ook leuk om met ons mee te doen, zo werd het echt gezellig.
De volgende letter die ze wilde doen is de “M”. En daar is ze nu mee bezig, inkleuren, plaatjes zoeken, woorden zoeken die met een “M” beginnen. De “M” van Minoes natuurlijk en van Mama. Maar ook van Mol, en Mens, en Mes, Muis. Ze geniet ervan om lekker te kleuren, en rondjes te zetten, en letters te schrijven, en ik geniet ervan dat zij dit zo leuk vindt.
Ik heb ook een breukenlaboratorium gekocht. Ook daar ging ze meteen aan de slag toen ze het zag. Ze gebruikt het als een puzzeltje, om met al die kleurtjes (allemaal breukdelen) een cirkel te kunnen maken. Ze leest ook wat erop staat, 1/2. We hebben het erover wat dat betekent, een halve, of een kwart. Ze noteerde haar resultaten op de Ipad. Voorlopig ziet ze het als een leuk puzzeltje, waar je fijn mee kunt spelen, en pikt ze toch wat op over breuken, en delen.
De jongens vinden het ook wel leuk om ermee te rommelen, het maakt het allemaal visueel, en dat werkt voor mijn kinderen (en voor heel veel kinderen, die van mij zijn daar niet uniek in ) veel fijner. Leuk om hiermee te spelen en te rekenen. Luca houdt erg van rekenen, en is er ook goed in, maar breuken vond hij nog best lastig, hoewel het hem al wel goed lukte om met breuken te rekenen, niet zo lang geleden heeft hij zo een werkboekje doorgewerkt, en er is best het e.e.a. van blijven hangen Het breukenlaboratorium, is een leuk instrument om mee te spelen, en spelenderwijs wijzer van te worden qua breuken.
Hoewel de kerst dit jaar voor mij heel anders voelt dan de andere jaren, hebben mijn kinderen daar gelukkig geen last van. Josha heeft samen met Luca de kerstboom versierd. Josha heeft het huis versierd.
De kids hebben kerststukjes gemaakt. We hadden iets van 25 euro mee naar het tuincentrum, en ze mochten dus voor ongeveer 8 euro ieder dingetjes uitkiezen voor in hun kerststukje. Josha had er wat moeite mee Maar dat is niet zo gek, die vond werkelijk alles mooi, en samen rekende ik met haar uit wat wel en niet kon. Ze moest een paar keer beslissen wat ze dan toch maar niet zou nemen, en heeft tot 2x toe iets weggelegd, dat ze dan toch te duur vond. Calvin deed het op zijn Calvins, die houdt er eigenlijk niet van om kerststukjes en dergelijke te maken, maar deed toch maar mee Maar had wat moeite met uitkiezen, want er waren nu eenmaal geen zombies te vinden in het tuincentrum, een stoer kaboutertje was dan maar een goed alternatief Luca had een hele specifieke wens, en ging net zo lang puzzelen tot hij het voor elkaar had wat hij precies wilde. Hij hielp ook Josha nog met zoeken, naar balletjes die wat goedkoper waren dan zij had, zodat ze voor haar bedrag uit zou komen. Geinig zo met ze rond te lopen. Uiteindelijk hadden we nog geld over!
De week voor kerst hebben we nog visite gehad van Ninjas kittens. Jimmy kwam een paar nachten logeren, en werd gewoon geaccepteerd, alsof hij nooit weg was geweest Omdat Jimmy er was, kwamen Sam en Thea ook even op visite met Cheeky, en de dag erna kwamen Monique en Fienke op visite met Moos. Zo grappig joh! Ze herkenden elkaar gewoon nog. Jimmy, Minoes en Cypie lagen op het poppenbedje van Josha,
op het vilten kleedje, en Fienke zette Moos er gewoon bij. Ze roken aan hem, en hij werd gewoon ook geaccepteerd. Ze hebben met elkaar gespeeld allemaal, zo grappig! Cypie en Minoes, onze eigen ondeugden, maken iedere dag een ravage van onze kerstboom. In de boom hangt werkelijk van alles: plastic ballen, speelgoed, maar ook glazen ballen. En geloof me, er zijn nog maar weinig glazen ballen over. Die 2 maken er een sport van om iedere dag een rondje door de boom te doen. Onze boom is een kunstboom die al heel wat jaartjes meegaat, zeker 16 jaar al, maar je zou bijna denken dat dit zijn laatste jaartje wordt! Iedere dag weer wippen die ondeugden de takken uit hun houders, iedere dag moet ik de takken weer terugzetten, de lampjes weer goed doen. Glasscherven opruimen. Maar een lol dat ze hebben! Volgend jaar in ieder geval wat nieuwe ballen aanschaffen Of misschien morgen, als de opruiming begint..
Eerste kerstdag hadden we geen afspraken. Dus we hebben allemaal heerlijk uitgeslapen, en daarna lekker in huis gerommeld. Geen planning, gewoon zien hoe de dag komt. Ja dan doe je natuurlijk zaken die je anders niet kunt doen, zoals de caviakooi schoonmaken , zodat die beestjes ook een fijne kerst hebben. De takken versnipperaar moest ook nodig uitgeprobeerd worden, echt een mannenklusje, dus Joep ging met de jongens takken versnipperen. Tenslotte lag er zowel aan de achterkant van ons huis als aan de voorkant, een enorme stapel takken, van de gesnoeide wilgen, en de gesnoeide acacia.
We hebben spelletjes gespeeld, zelfs Calvin! , rummicub, scrabble, Halli Galli. Er stond allerlei lekkers op tafel, waar we steeds heerlijk van hebben gegeten. Het gevolg was wel dat we die spelletjes bleven spelen, en geen honger hadden Al die snaai vulde onze magen al. Wijntje erbij! Gezellig met zijn 5en, kaarsjes aan, muziekje aan. Genieten!
Toch nog een heerlijk biefstukje gebakken, met gebakken uitjes en champignonnetjes erbij. Niet echt een maaltijd voor eerste kerstdag he. Origineel was de bedoeling, heerlijke sperzieboontjes met champignonnen, en dan geglaceerde worteltjes met knoflook. Samen met gewone gekookte aardappelen, met biefstuk en de jus van die biefstuk over de aardappeltjes. Maar dat werd het dus niet Evengoed vonden we het allemaal heerlijk en gezellig, en dat is waar het om draait!
Vandaag, 2e kerstdag kwamen mijn zwager en schoonzusje met Milan bij ons eten. Traditiegetrouw zouden we steengrillen/gourmetten. De kinderen vinden het heerlijk om te rommelen met vlees en sausjes in pannetjes. Pannekoekjes zelf bakken. Salade eten, fruitsalade, stokbroodjes met gesmolten kaas. Gekeuvel, kaarsjes, bezig zijn met eten maken. Wederom gezelligheid!
Al heel wat weekjes terug ontvingen we via de post een uitnodiging voor 17 december.
Mijn tante Jeanne is 23 december jarig, ze wordt dan 80 jaar! De kaart is een uitnodiging voor een buffet op 17 december. Mijn tante Jeanne is een zus van mijn moeder. Toen ik klein was was mijn tante Jeanne zo een beetje mijn 2e moeder. Ik was dikke vriendinnen met Pauline, haar dochter, mijn nicht. Ik was er kind aan huis, en Pauline was kind aan huis bij ons. Ik heb er heel wat nachten gelogeerd. Ik ben 5 jaar jonger dan Pauline, en met haar ging ik wel eens stiekum stappen naar een discotheek. Mama wist het niet, maar tante Jeanne wel. Tja dat heeft wel eens geresulteerd in een nachtelijk ruzietje met mijn tante, want dan kwamen we te laat thuis, en was zij natuurlijk ongerust. Kwam mijn tante in haar nachtjapon van de trap af, en kregen we een preek. Tja we waren jong en wilden wel eens wat
Ik vergeet ook nooit meer de keer dat Pauline en ik iets hadden gepikt. Pauline was een van haar achterkantjes van een oorbel kwijt. We liepen samen in de Hema, en toen hadden ze nog oorbellen in van die open bakjes liggen. Daar zag ik dat er zo een achterkantje los lag. Dus ik heb met veel gepriegel dat dingetje te pakken weten te krijgen, en stiekum in mijn zak gedaan. Ik liet het aan Pauline zien, en die was natuurlijk hartstikke blij. Afijn, wij lopen weer buiten, en zij laat mij vol trots zien dat zij voor mij ook een paar oorbellen voor mij gepikt heeft, uit dank Ik had geen gaatjes in mijn oren, dus het waren clipoorbellen. Ik helemaal blij met die dingen, maar ja… ik kan ze niet dragen, want hoe kom ik aan die dingen he?
Pauline en ik bedachten een plan. Ik sliep bij hun van zaterdag op zondag. Zondag gingen we dan met de bus naar de kerkdienst toe. Plan was alsvolgt: Paulien loopt voor mij uit een stukje… Tante Jeanne en Oom Oscar en Corry liepen uiteraard ook in de buurt. Paulien laat die oorbellen vallen, en ik “vind” ze. Nou daar gingen we, zondagochtend op weg naar de bushalte en ja hoor “Ohooh.. moet je nou eens kijken wat ik vind!” Ja hoor 2 clipoorbelletjes in elkaar zo gevonden. Ik er blij mee natuurlijk. Toneelspel ging goed, vonden wij
Helaas ging dat niet door, ik herinner me nog dat Paulien en ik aan tafel zaten samen en tante Jeanne ons vroeg hoe we aan die oorbellen kwamen. Ze waren er niet ingetrapt, helaas voor ons. Wij vonden dat dat best kon 2 oorbellen verliezen die in elkaar waren gedaan Maar dat was duidelijk voor de volwassenen dat dat om “gestolen goed” ging. Ik geloof dat we het uiteindelijk maar opgebiecht hebben
Nou ja, die tante dus werd 80! Afgelopen zaterdag gingen we er heen. Ik belde Sten op en Karin. Zij vertelden dat ze niet gingen, want daar zou de hele familie zijn, en daar had ze geen zin in, dat iedereen naar haar toe komt. Logisch. Josha ging met ons mee, de jongens bleven thuis samen. Daar aangekomen voelde ik bij binnenkomst alweer de tranen omhoog komen. Ik zag mijn broers en schoonzusjes. Mijn tantes en ooms, neven en nichten. Gewoon soort van “thuiskomen”, wat ik altijd zo voel als ik daar ben. Je kent er iedereen, iedereen weet ook wat er aan de hand is, en die lieve blikken die diep in je ogen kijken, jeetje, dat is heftig, de tranen kwamen iedere keer omhoog.
Op een gegeven moment zat ik aan tafel met 2 van mijn schoonzusjes en mijn middelste broer. De behoefte om met elkaar te praten over onze zus was ook bij hun duidelijk aanwezig. Ik hield het niet droog, wederom niet. Maar dat was gelukkig geen probleem. Fijn om elkaar te zien, fijn om te weten dat we allemaal van elkaar houden, met al onze eigenaardigheden (oke oke, mijn eigenaardigheden dan, want er is er natuurlijk niet een in de familie die zo gek doet als ik hihi) . Onze zorgen met elkaar delen.Elkaar een knuffel geven! Zien dat de ander ook tranen in de ogen krijgt.. Ik vond het echt fijn om iedereen te zien en te spreken!
Het buffet wat trouwens ook heerlijk! Daar was veel werk en tijd en liefde in gaan zitten.
. Brenda en Barry kwamen aan.. ook in de miezer… zucht. We belden Monique nog op, want die woont in de buurt, en had op facebook iets geroepen over “gluhwein”. Die zou ons ook even komen gezelschap houden. Fienke was helaas naar een feestje, dus die was er niet bij. (achteraf is dat alleen maar fijn voor die kleine meid, haha, wie gaat er nou in de miezer picknicken 
) Die goede bacterien die gaan harder eten als er voldoende zuurstof in het water zit. Dus pompen ze heel veel zuurstof in het waterl, dat zie je op de foto hierboven. Je kon de bacterien bijna zien in de andere bak (helaas geen foto van). Ze zaten met zoveel bij elkaar, dat je ze als het ware kon zien, en die eten al die poep en pies dus op uit het water. Die goede bacterien, die eten al die poep op, maar daar komt wel gas bij vrij, en dat gas dat wordt ook weer opgevangen. Dat gas wordt weer gebruikt voor hun eigen energie, daar zetten ze dan onder andere weer koffie van, zei die meneer 
Wil je reageren?