Mijn lieve kleine vriendinnetje

Vandaag mochten wij genieten van ons lieve kleine vriendinnetje Jai-li.Vanmorgen rond half 9 werd ze door Margje gebracht. Iedereen sliep nog, behalve ik. Ik was de badhanddoeken buiten aan het ophangen, na een avondje strand gisteravond, even lekker het zand eruit kloppen, toen ik ze aan hoorde komen.

Met Jai-li ben ik samen iedereen wakker gaan maken, hihi, dat viel nog niet mee. Ze kwamen allemaal wel uit bed, maar echt wakker kon ik ze niet noemen nog. Er werd hevig gegaapt, en sloom gekeken. Ook ikzelf deed trouwens gezellig mee met het gapen, maar hopelijk niet met het sloom kijken hihihi.

Luca is ook dol op Jai-li, was express gisteravond nog gaan douchen na ons bezoek aan het strand, want hij wilde niet in de ochtend douchen als Jai-li er was, dan wilde hij met haar spelen. Josha is ook gekop ons kleine vriendinnetje, en die heeft de hele dag met Jai-li gespeeld.”Jail kom dan gaan we …” “Jail, wil je zwemmen?” “Mag ik je opmaken Jai-li?” “Zal ik je helpen je zwembandjes aandoen?” En Jai-li laat het allemaal gelaten over zich heen komen, en geniet van alle aandacht.

Ze hebben gebouwd met kapla terwijl Luca ook een hele mooie kapla hond maakte(zie foto hierboven), . Maar zoals met een 3jarige soms gaat, vliegen we van het een naar het ander. Tekenen, bouwen, op het bed spelen, zwemmen, op de trampoline, in de hangmat, filmpje kijken, snoepje eten, broodje eten, zwemmen, met knikkers gespeeld (gelukkig nu niet de hele emmer door de slaapkamer gegooid en in mijn bed ahum), schelpjes en knikkers schoongewassen.

Hieronder wat fotos om een indruk te geven van vandaag toen Jai-li bij ons was

Heerlijk om te zien hoe Josha zich ontwikkelt met zwemmen. Sinds gisteren trekt ze haar zwembandjes uit in het zwembad, want ze wil leren zwemmen, zegt ze. Ze is steeds aan het oefenen. Ze durft nu ook onder water, dat heeft ze heel lang eng gevonden, maar nu doet ze dat allemaal vrijwillig, en ze geniet ervan!

We hebben ook even bij onze buurtjes gekeken. Zij hebben 2 stinkdieren, een mannetje en een vrouwtje, en die hebben jonkies gekregen. Sinds kort komen die kleintjes als ze eten krijgen zelf eten, en kunnen we ze even bewonderen. En dat hebben we gedaan ook, wat een schattige beestjes zeg!!!

2 nachten!

Vorige week hadden de 2 heren het al bekokstoofd. We waren toen in de boshutten, en Sam was mee. Luca kwam toen naar me toe. “Mam, mag vanavond Sam bij ons logeren? ….. Want volgende week kan niet, want dan komt Boris al 2 nachten bij ons logeren.”

“Oh, uhm.. heb ik er zelf ook nog iets over te zeggen?” Afijn, en zo geschiedde het dus. Sam vorige week bij ons logeren, en deze week dus Boris, en inderdaad 2 nachten. Spannend! Vorige keer dat hij bij ons logeerde, was hij daarna te moe geweest, zo moe dat hij er echt een paar dagen voor nodig had om bij te komen, met hoofdpijn en al. Tja, dat is natuurlijk niet leuk, dus als Boris nu 2 nachten komt, moeten we dat wel anders aanpakken. Eerder gaan slapen, niet pas half 4 ‘s nachts

Vrijdagmiddag hebben we hem opgehaald, kon Josha ook nog even met Dido spelen. En toen ze thuis kwamen, heeft Luca geld uit zijn portemonaie gehaald, en zijn ze samen naar de supermark gelopen om daar “bapao” te kopen. Zelf vind ik die witte kleurloze bollen, ongelooflijk vies. Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand die lekker vindt, maar helaas, ik ben de enige in dit huishouden die dat zo vindt. Boris, die gewend is om gewoon echt lekker te eten, zijn mams, Iris houdt zich erg bezig met “echt eten“, dan ga ik hem niet zo een vies ding geven hoor. Maar Luca dacht daar dus anders over, en Boris zelf ook. Dus die jongens zijn het gewoon zelf gaan regelen Boris vond het ook nog lekker. Brrrrrr, ik griezel van die dingen.

 

 

 

 

 

 

Boris had ook een hangmat mee, een die zijn opa zelf gemaakt heeft, die wilde hij bij ons wel eens uitproberen tussen de bomen. En zodra die bapao op was, gingen de jongens aan de slag om een goed plekje voor de hangmat te vinden. Dat viel nog niet mee, maar uiteindelijk vonden ze een goede plek om in te hangen.

Ach en verder wat hebben ze allemaal gedaan? Met kapla gebouwd, spelletje Boonanza gedaan met Joep en Luca en Josha. Lekker gegeten, films gekeken, oa Transformers en Lord of the Rings. Gecomputerd uiteraard ook, oa minecraft. Op de Wii gespeeld. Vandaag was het mooi weer, mooi weer om te zwemmen, lekker varen met de cano. Dat viel nog niet mee met die wind, ze gingen alle kanten uit. Ze vonden een libelle in het water en hebben die meegenomen, hij kon niet meer vliegen omdat hij helemaal nat was.

Terwijl de jongens aan het varen waren, gingen Josha en ik schilderen. Eerst een tekening maken met potlood, dan met wasco over de lijnen, en dan met ecoline schilderen. Overal waar de wasco zit, pakt de ecoline niet, en dat geeft hele leuke effecten. De ecoline kan ook zo mooi in elkaar over lopen. Brenda had deze techniek me verteld en uitgelegd van de week, en ik vond het erg leuk, dus ik wilde dat ook wel vaker gaan proberen, zeker met de kinderen. Boris en Luca hadden er ook wel zin in om te doen, maar het was veel te mooi weer voor ze om het te doen, ze wilden liever lekker zwemmen en varen. Dus hadden Josha en ik lekker de tijd om het samen te doen. Fotos van de eindresultaten volgen later wel

Vanavond werd Boris opgehaald, Dido en Tara kwamen ook mee, en ze hebben nog even gezwommen en gespeeld. Dido had helemaal geen zin om weer naar huis te gaan, die vond het zo gezellig. We gaan maar gauw een afspraak maken wanneer zij weer een keertje komt spelen bij ons

 

 

Oma is lief en jarig

23 juni, de verjaardag van oma. Oma had al gezegd dat ze haar verjaardag niet wilde vieren, maar ja, wij laten dat natuurlijk toch niet ongemerkt voorbij gaan!

Hoewel het nu wel weer lastig was om weer iets origineels te verzinnen, na al die vaderdag knutsels. Josha heeft een mooie tekening gemaakt voor oma, met vetkrijt. We zijn een mooie lijst gaan kopen om de tekening in te lijsten. Vanmiddag heeft ze nog even de puntjes op de “i” gezet, de kleuren nog wat dieper gemaakt, nog wat details toegevoegd, zoals frambozen getekend in de frambozenstruiken.

Oma is dol op pure chocola, en we hadden zo een lol met het chocolade kado voor Joep maken, dat we besloten voor oma ook een heerlijke chocolade traktatie te maken. Deze keer wilde Luca het graag doen, en hij heeft de chocola gesmolten, in leuke vormpjes geschonken, dan weer laten afkoelen in de koelkast, al die vormpjes dan weer op elkaar plakken met  chocola, zodat er een mooie soort pure chocoladetaart is ontstaan.

Vanavond na het eten zijn we met zijn allen even gezellig op de koffie/thee gegaan bij opa en oma. Oma was natuurlijk hartstikke blij met die heerlijke chocola! En de tekening vond ze ook prachtig!

opa is ook lief

We hebben voor vaderdag een leuk kado voor opa gemaakt. Het is ieder jaar toch weer iets bedenken, en het liefst een beetje origineel Het gaat opa niet om de kados, dat weten wij ook wel, maar het is toch altijd weer een uitdaging om iets te bedenken dat leuk en origineel is, en vooral iets waar hij en oma blij van worden.

We hadden dit jaar een ideetje gepikt van Brenda, dus echt origineel is het niet. Toen haar vader 70 werd, hebben de kleinkinderen voor hem een gieter helemaal beschilderd, dat zag er zo leuk uit, dat ik haar al zei dat ik dat ideetje wel heel leuk vond om te pikken!

Josha en Luca hebben de gieter beschilderd, heel geconcentreerd, en heel precies.

Ik moet ook zeggen, hij is echt prachtig geworden!!

Lieve papa

Vaderdag, voor de kinderen gelegenheid om iets te maken voor papa. Altijd even denken en zoeken wat leuk is, en eventueel nog een beetje nuttig

Hoe laat je nou zien dat je papa zo lief vindt? Eigenlijk hoef je dat niet te laten zien met een frutsel ofzo, want dat weet hij zo ook wel Maar toch, vinden ze het dan wel leuk om toch iets te bedenken. Zoeken op internet of er ideetjes zijn. Josha wilde een kussentje maken met een hartje erop. We zijn mooie vilten lapjes gaan kiezen, Josha koos het zelf uit. Blauw, want papa houdt van blauw, en een roze hart. We zouden het vullen met schapenwol. Luca wilde een “Papa-Bier” maken. Calvin houdt niet van knutselen, maar vindt het wel leuk om in de keuken te rommelen, en die bedacht dat hij chocola wilde smelten, en er met leuke vormen dan iets leuks van wilde maken.

De eerste poging van Calvin om chocola te smelten ging verkeerd. We hadden repen pure chocola gekocht, deden het in een pannetje en zetten dat op het vuur. Het smolt, maar werd hard, leek wel steen te worden.. Inene zegt Calvin: “Uhm, mam, had dat niet in een bakje met warm water gemoeten?” “Aaaargh” Ja natuurlijk Au-Bain-Marie natuurlijk!!! Foutje van mams Ze is wel eens een beetje vaag soms. De tweede poging ging gelukkig beter, in een pannetje au-bain-marie

Luca heeft zijn biertje helemaal zelf gemaakt verder, etiketten afgeweekt van het biertje, etiketje nagemaakt, en getekend. Josha heeft het hele kussentje, op een paar stukjes na, zelf in elkaar genaaid. Ik vond het heel knap van haar!

 

Plaats delict

Zaterdagavond, ik zit rustig even op de bank achter de laptop wat blogs te lezen, en inene hoor ik een knal! Ongelooflijk hard! Ik schrok ervan, en probeerde het te plaatsen. Is er iets omgevallen bij de buren? Die zijn aan het klussen, maar wat dan, want dit klonk zo hard! Ik zit er nog over na te denken, en inene komt Luca uit de gang de kamer inhollen, roepend: “EEN AUTO ONGELUK!!! WAAR IS PAPA?”

“Die is in de tuin aan het werk”, we rennen beide naar buiten om te zien wat er aan de hand is. We komen bij de weg, en zien daar Joep bij een auto, die bij de overburen op de stoep staat. En nog een auto, die voor onze tuin, staat. Ze blokkeren beide de weg. R., onze buurman is bij de mevrouw van de ene auto. En Joep praat met iemand die 112 aan het bellen is. Ik ga naar die mevrouw toe. Ze is verdwaasd, ik vraag of ze me kan verstaan, ze reageert heel langzaam en knikt zachtjes ja. Een oude mevrouw, en ze is helemaal in de war. Ze heeft pijn aan haar arm, en haar kin. Ze weet niet wat er nou gebeurt is. ‘Ik heb die andere auto helemaal niet gezien.” Ze heeft pijn, en is nog verdwaasd. Ik vraag of ze misschien een beetje water wil, ja dat wil ze wel. Joep gaat dat voor haar halen, terwijl ik nog wat met haar babbel. Ik vraag of ze nog weet hoe ze heet, en waar ze vandaan kwam, en waar ze naartoe ging. Dat kon ze allemaal wel beantwoorden. Opeens wil ze uitstappen, en dat doet ze ook. Ze loopt wat wankel, ze kijkt naar de onderdelen die op de weg liggen,en wil die gaan oppakken. Omstanders zeggen dat ze dat niet hoeft te doen, maar ze kan niet anders. Ze pakt de stukken op, en wil het aan haar auto proberen te zetten. Duidelijk helemaal in de war, in shock. Ze laat het glas water dat ze in haar hand heeft, vallen. Komt weer overeind. Ik vraag of Joep een stoel voor haar zal halen, maar ze zegt:”Ik kan in mijn auto zitten.” Op dat moment komt ook de politie ter plaatse, een politieagente neemt de mevrouw weer mee de auto in, en dan trek ik me terug. Ik vraag nog aan de bestuurder van die andere auto, een jongere man, of ik iets voor hem kan doen, glaasje water ofzo. Maar dat is niet nodig. Hij vertelt me dat hij zo geschrokken is, en erge pijn aan zijn been heeft. Hij vertelde me dat hij niet hard reed, en dat hij die mevrouw naar links zag kijken, en dat ze zo naar het midden van de weg stuurde, en toen KNAL. Frontaal tegen elkaar aan! De auto van die mevrouw is helemaal gedraaid door de knal.

En toen ik Joep sprak, begeep ik dat we ook nog wel heel blij mochten zijn, want hij stond 3 meter bij het ongeluk vandaan. Hij was op het moment dat het gebeurde, in de voortuin bezig,  bukte net om iets te doen in de tuin, en hoorde toen een enorme knal! Hij schrok zich rot, want het was me een knal! Hij dacht eerst, wat is R. nou aan het doen? En R. dacht, wat is Joep nou aan het doen? LOL. Het leek wel een ontploffing, zo hard! Hij schiet overeind, en ziet nog niet die kleine peugeot een zwieper maken, en tegen het hek van onze overburen terecht komen.  R. en Joep er beiden heen.  De bestuurders uit de grote peugeot stapten allemaal uit. Maar die mevrouw bleef in de auto zitten.

Maar goed. De politie arriveerde, de brandweer arriveerde en ambulance. Er werd een rood-wit afzetlint geplaatst. En ons huis stond midden in het “plaats delict”. Dat is op zich wel heel interessant, want we konden alles dus heel goed zien. Toen we even aan de buitenkant van het lint stonden te kijken, zagen we inene helemaal aan de andere kant, achter het lint daar mensen zwaaien. Brenda en Barry. We gingen even naar ze toe, en die waren zo blij ons te zien. Ze waren bij Elna en Daan op visite, die ook in dezelfde straat wonen maar dan 300 meter verderop, ze hadden de brandweerautos en ambulance en politieautos gezien, en zagen dat dat allemaal voor ons huis was. Ze hield haar hart vast, dat er iets met ons aan de hand was, en was zooo blij toen ze ons zag staan. Zij kwamen even bij ons huis, konden ze ook even kijken. Daan en Barry vonden dat ook wel heel interessant allemaal.

De politievrouw was dus met die oude mevrouw in de auto weer gaan zitten, en had haar gestabiliseerd. En toen kwam dus ook de brandweer eraan te pas, want ze wilden die mevrouw stabiel houden, op een brandcar leggen om met de ambulance naar het ziekenhuis te brengen. haar auto moest opengeknipt worden om haar eruit te krijgen. Wat wij op zich wel vreemd vonden, omdat die mevrouw al had rondgelopen, had gebukt etc. Voor Joep de moraal: Als je een dergelijk auto-ongeluk hebt, uit de auto blijven Ik hoorde later van die politie-agente dat die mevrouw haar auto weer meteen uit wilde, toen ze hoorde dat ze haar auto gingen openknippen.

De andere bestuurder werd ook in de ambulance meegenomen. En uiteindelijk die mevrouw dus ook. Toen bleven er 2 auto’s over, en die werden weggetakeld. Het was wel een hele ervaring! En ruim 2,5 uur nadat die knal was geweest, kon je nog zien aan het tuinhekje van onze overburen dat hier iets gebeurd is, die is namelijk helemaal krom gebogen (gelukkig dat die er stond, anders was de auto het houten huis ingegaan, vermoed ik zo) en aan het zand op de weg, dat over de olie is gegooid. En alles was verder weer “normaal”.

Maar ons heeft het nog niet los gelaten. Gisteravond in bed maalt het nog door je hoofd, en vanmorgen werd ik er ook weer mee wakker, vraag me af hoe het met die mevrouw is, en met die andere bestuurder. Nogmaals maar met de jongens erover gehad hoe belangrijk het is dat ze nooit langs de weg rennen als ze aan het spelen zijn. Dat is nu wel heel duidelijk geworden.

Hieronder wat fotos van hoe het er allemaal uitzag gister.

Indianenbos

Het was vandaag weer tijd voor de boshutten. Lekker in het bos met andere thuisonderwijzers bij elkaar komen. Iris met de kinderen. Lana met Holdy. Michelle met 3 van haar kinderen. Ach en minstens 4 andere gezinnen. Het weer was heerlijk vandaag, lekkere temperatuur, en droog, niet onbelangrijk

Thea had een afspraak met een vriendin van haar om in Amsterdam een tuinenroute te gaan doen, en ik had voorgesteld dat Sam dan bij ons kwam, en met ons mee zou gaan naar het bos. Dat wilde hij wel, hij kende Boris tenslotte ook al. Calvin helaas ging weer niet mee, “Ik vind het daar echt heel erg saai.”  Josha had wel zin om te gaan, tenslotte zou Dido er zijn, en Tara en Holdy. Ach en zodra we aankwamen, gingen de kinderen naar hun vriendjes, ik zag ze heel af en toe als ze iets te snaaien zochten En dan gingen ze weer snel het bos in om verder te gaan met hun spel. Achteraf in de auto hoorde ik dat er 3 kampen waren: “het indianenkamp”, dat waren zij, en “het kleine meisjeskamp”, en “het grote meisjeskamp”. En het was een spannend leuk spel geweest, waarbij werd geprobeerd om elkaar te vangen, en van elkaar iets te stelen.

Josha had vanmorgen haar rugtas ingepakt, en ze had ook pleisters meegenomen en een keukenmesje (haar zakmes). En dat was handig in het bos, iedereen die een wondje kreeg, kon een pleister halen bij Josha. En iedereen die geschminkt kon worden overigens, die kon bij Tara terecht, en ze stonden in de rij bij haar

Heerlijk als de kinderen oplossen in het bos Kan mams lekker met andere moeders theeleuten, en bijkletsen, en lachen, veel lachen! En als de kinderen met moeite mee terug willen, dan weet je dat het een leuke dag was

Paardrijmeisje

Vorige week gingen we bij Norah, een vriendinnetje kijken bij het paardrijden. En Josha was meteen verkocht, dat wil ze ook! Gelijk een afspraak gemaakt voor de week erna, een keertje proefrijden. En dat was dus vandaag! Ze was meteen gaan aftellen, ze had er zo een zin in om te gaan rijden!

Daar gingen we dan vandaag, op weg. lange broek aan, truitje met lange mouwen, laarzen aan. Haren in een vlecht, anders rijdt het niet prettig, dan hangt haar haar steeds voor haar gezicht. Bij de manege waren we nog wat vroeg, konden we ook even kijken bij Norah. Die mocht een buitenritje maken, en daarna nog even in de bak. Gillian, de grote zus van Norah was er ook, en die wilde Josha graag helpen, we hadden een cap nodig, en die liggen in een kast, “leencaps”. Ze wilde die bij Josha opzetten, maar Josha wilde dat niet, en was inene helemaal van slag. Ze kroop tegen me aan, en ik hoorde haar snikken. Vanaf dat moment was ze even heel verdrietig, en vond ze het te spannend allemaal.

Maar toen we dan toch aan de beurt waren, mocht ze de cap van een dorpsgenootje lenen, weer een vrieninnetje van Norah, en mocht ze op Jacqui rijden. Juf Ineke was heel lief voor Josha, en hielp haar op het paard, de stijgbeugels op de juiste hoogte. En daar zat ze dan, op Jacqui. Ze was stijf van de zenuwen, mijn meissie. Maar toen juf Ineke grappend zei” doe anders maar alsof je het leuk vindt”, zagen we inene een glimlach om haar lippen verschijnen.

Ook Josha mocht meteen een buitenritje maken. Met een meisje die het paard ook begeleidt, zodat het beest er niet inene vandoor kan gaan Ze zat heel fier op het paard! En ze vond het leuk! Ze heeft ook nog een klein beetje gedraafd met juf Ineke die Jacqui dan vast hield. En in de bak later, deed ze nog allemaal oefeningetjes, zoals helemaal los rijden met voeten uit de beugels, en handen op je hoofd. En ook: Ja hoor… achteruit op het paard zitten!!

Ze was helemaal gelukkig, en wil echt heel graag op paardrijden. Ineke vertelde dat er op zaterdagochtend om 10 uur een plekje vrij is. Nou, gaan wij voortaan op zaterdag 10 uur naar de manege!

Nu op zoek naar een cap en paardrijlaarzen!

Pinksterweekend

Afgelopen vrijdag waren P. en haar kinderen bij ons op visite. Cato en Josha konden samen heerlijk meidendingen doen. Josha mocht Cato opmaken, en haar nagels lakken. Verkleden in de mooiste prinsessenkleren en elfenvleugels, en elkaar dan bewonderen. De hele dag werd er gekeuteld, en gezwommen, en gespeeld, en gesprongen op de trampoline. Jet zat lekker de hele tijd bij 2 kleppende moeders Want die moeders die kunnen er wat van hoor! Gelukkig vond Jet dat ook heel gezellig. Natuurlijk wilde Jet ook graag vilten, ze heeft weer een prachtig schilderijtje met een balletdanseres erop gemaakt. De jongens? Die hebben gezwommen en verder zijn ze zich gaan vermaken op de computerkamer. Ze hadden verder niets nodig Ze hadden elkaar en de pc’s en de Ipad, en af en toe een duik in het zwembad of een sprong op de trampoline. Lekker gegeten met elkaar, burritos met van alles lekkers erop, en als toetje een overheerlijke door P. meegenomen boomstam viennetta ijs, met chocola. Lekkurrrrr. Ach, en we waren nog altijd niet klaar met praten, maar toen was het tijd voor ze om weer terug te gaan. Helaas bleven ze niet bij het luilakvuur, want dan werd het allemaal wel erg laat, het vuur zou pas om 23 uur aangaan. Dus gingen ze moe maar voldoen, op weg naar hun huis! Helaas geen fotos gemaakt, te druk geweest haha met praten en klessebessen.

Joep en ik en Josha lagen even op bed bij te komen en te kletsen (alweer ja), toen Sam en Thea voor de deur stonden. Want het was dus ook  Luilak, die avond. Bij de buren verderop achter in het weiland is er dan altijd een groot vuur. Officieel mag er een week van tevoren hout gebracht worden voor de brandstapel, maar in de praktijk zijn mensen er al weken mee bezig, om al hun hout te brengen voor een flinke stapel. En het was een flinke stapel deze keer! De avond zelf kwam de regen met bakken uit de hemel vallen, dus eerlijk gezegd had ik er totaal geen zin in. Maar de kinderen verheugden zich erop. Het is altijd een feest voor ze. Buurtgenoten zijn er, een hapje en een drankje, en een enorm vuur, lekker in het weiland mogen lopen. Maar omdat het nu zo regende, had ik er echt geen zin in. Maar toen we het vuur vanuit ons huis al zagen, zo rond 22 uur al, wilden we toch wel even kijken, dus toch erheen, en de buren hadden parasols neergezet, en daar stonden we droog onder, en het was gezellig! Alle buurtjes waren er, lekker gekletst, gelachen, wijntje erbij. Een goed begin van het pinksterweekend!

Het weekend hebben we verder heerlijk gerommeld in en rond huis. Joep vindt het heerlijk om in de tuin te werken, stukje bij beetje wordt onze tuin ook weer beheersbaar door zijn harde werk We hebben het caviahok, dat we van Rob en Eef  gekregen hebben, eindelijk op zijn plekje gezet, en de caafjes zijn er dolgelukkig mee. Klein heuveltje naar het zij-ingangetje, en we dachten dat het wel even zou duren voor ze dat door zouden hebben, maar niets is minder waar. Ze snapten het meteen, en zijn er erg blij mee met hun eigen huisje in de tuin. Nu kunnen ze in de zomer lekker buiten blijven, samen met de konijntjes.

Josha heeft ons geholpen in de tuin,

ze heeft voor de beestjes gezorgd, en ze ontdekte de frambozen aan onze frambozenstruikjes, lekker om van te snoepen, en ze zei heel zachtjes tegen me: Ik zeg het niet tegen de jongens hoor, want het zijn er niet zo heel veel….

Luca en Joep hebben vuurtje gestookt, oke niet met firesteels aangedaan, maar ordinair met een aansteker Niks survival, gewoon praktisch.

Minecraft

Een favoriet spel van de jongens hier in huis is : Minecraft.

Hier vind je informatie over Minecraft: http://www.minecraft.net/ en hier kun je proef spelen,(dat wat je gemaakt hebt, blijft niet bewaard): http://www.minecraft.net/play.jsp

Ze spelen het al een tijdje. Calvin heeft echt een account, en Luca speelde het offline. Josha speelde het ook offline, op de pc van Joep. Maar het is mooi om te zien hoe geconcentreerd ze bezig kan zijn als ze iets maakt.

Hoe weet ik niet eens meer, via twitter in ieder geval, zag ik een foto van een paar jongens die heerlijk aan het minecraften waren, er werd een fotootje gestuurd met de opmerking “saturdaymorning minecraft”. Ik reageerde daarop dat mijn jongens dat ook zo leuk vinden om te spelen, en voila, contact was gelegd. Zij hebben een server, en Calvin speelt nu iedere keer samen met die kinderen minecraft. Sinds vanavond wilde Luca toch ook wel een account kopen om ook mee te kunnen spelen met deze kinderen. Toen kon ook  Josha niet uitblijven natuurlijk. Dus er liepen 2 stuiterende kinderen door de woonkamer. Een naam verzinnen was nog niet zo makkelijk, want het moet natuurlijk wel een Coole naam zijn Ze waren helemaal opgewonden. Het is zo bijzonder om op die manier mensen te leren kennen, die in een ander land wonen, in Barcelona, en waar de kinderen het zo leuk vinden om met elkaar te gamen! Het is een amerikaanse familie in Barcelona, dus de chat gaat in het engels

Hier vond ik een stukje blog, leuk, Calvin wordt erin genoemd

http://thedeschenesfamilyflyingcircus.blogspot.com/2011/06/ibiza-2-meh.html

Het is nu 23 uur, en ik denk dat ze nog wel even spelen, en misschien in slaap vallen achter de pc vandaag