11 jaar!

11 jaar geleden werd ik moeder. Moeder van Calvin. Mijn lieve jongetje van toen is nu mijn lieve jongetje van 11

En vandaag dus ook mijn jubileum van 11 jaar borstvoeding geven. Dat had ik niet gedacht hoor toen ik begon met borstvoeding geven, dat ik eigenlijk “nooit meer zou stoppen” haha. Ah even uitleg voor wie het niet weet… Calvin heb ik niet meer aan de borst hoor maar na Calvin kwam Luca, en die heb ik samen gevoed (tandemvoeden noem je dat), tot Calvin zo 6 jaar was, toen heb ik Luca nog gevoed tot Josha werd geboren. En toen stopte Luca met borst drinken, zelf. En sindsdien dus Josha aan de borst, en die is voorlopig nog niet van plan om te stoppen.

Hoewel we Calvin zijn verjaardag vandaag niet groot vieren met familie(dat doen we namelijk aankomende zondag samen met Luca, die de 22ste jarig is), is hij toch echt wel 11 geworden vandaag!

We hebben samen een kado uitgekozen: een microscoop, of eigenlijk een stereoscoop. Een hele mooie professionele! Zie hier:

Er is uiteraard al van alles bekeken. Varierend van suiker, zout, tot vuiltjes van onder je nagel en bullen uit je neus   Een pissebedje mocht ook nader bekeken worden, maar die vond het leuker om onder het lampje uit te lopen. Kippepoep is nog niet bekeken, maar ik ben ervan overtuigd dat dat ook nog wel zal volgen. Hij is er blij mee, en wij ook! Er gaat weer een wereld voor ons open.

Brenda en Barry waren hier vanmiddag. En Joep en ik konden even een kadootje kopen voor Luca, die zijn verjaardag dus ook zondag viert. We waren net klaar in de stad, en liepen bij de auto, toen de telefoon ging. Brenda belde dat Calvin ziek was, en wel heel graag wilde dat we weer thuis zouden komen. Meteen in de auto naar huis. Daar zat hij met rode wangetjes op de bank, naast Brenda, die haar hand op zijn buik hield, en daar moest houden van hem. Arme jongen,hij was gisteren en vanmorgen al steeds misselijk, maar we hielden het erop dat hij wat zenuwachtig is voor zijn verjaardag. Maar vanmiddag was het dus echt mis. Misselijk worden, vlagen, maar dat werd steeds erger. Arme jongen. Ik heb hem reiki gegeven, hij heeft de rest van de avond op mijn schoot gelegen met zijn hoofd. Hij kon geen televisie meer verdragen, en Joep ging met hem op bed liggen. Hij werd steeds zieker en zieker, en kon alleen nog maar “oooh” en “aaaaah” uitkermen. En op een gegeven moment moest hij spugen. Maar daarna voelde hij zich een stuk beter. Hij baalt dat hij ziek is op zijn verjaardag, arm ventje.

Ja.. 11 jaar is al een hele leeftijd, maar als hij ziek is, is hij toch weer mijn kleine mannetje hoor!

kinderfeestje van Barry

Vorige week was Barry jarig. 8 jaar is hij geworden. En afgelopen woensdag had hij een kinderfeestje, en uiteraard waren Calvin, Luca en Josha ook van de partij. Ik mocht ook mee

We zouden  naar Race Planet in Amsterdam gaan! Nog een paar vriendjes van Barry kwamen ook, Roan en Daan. Eerst Barry nog verwend met mooie kadootjes en taartje gegeten bij Brenda en Barry thuis. Maar zoals gebruikelijk op feestjes, eten de jongens maar een half taartje, want ze hebben er eigenlijk helemaal geen tijd voor, ze willen naar RacePlanet, lekker spelen!

En gespeeld hebben ze. Lekker met de skelters, klimmen door buizen, soort trapvliegtuigjes. Glijden op een slee naar beneden was ook erg leuk. Brenda had ook nog allerlei lekkers bij zich, dus de jongens werden lekker verwend. En hoewel Brenda en ik het best koud hadden, kwamen de jongens een voor eenhun trui uittrekken, met verhitte hoofden gingen ze weer spelen.

Lekker nog patatjes gegeten, toen weer spelen. Ach en voor je het weet is het 18 uur en gaat RacePlanet dicht. Toen konden we nog even bij de kartbaan kijken, daar waren mensen aan het karten, erg leuk om te zien! En ja de draaideur van RacePlanet was ook nog een speciale attractie!

Het was een hele leuke dag!!

1,2,3…..4?? 5 ????

Onze kipjes vinden het erg gezellig om op de picknicktafel in ons overdekte terras te zitten.  Vanmorgen ook weer.

Het was wel een verrassing trouwens, dat ze vandaag met zijn 4en waren in plaats van met zijn 3en

En ze hebben ook al een vriendje gemaakt. ’s Ochtends ligt hij al bij de ren te wachten tot ze naar buiten komen. En dan volgt hij, of eigenlijk zij, ze graag. Ze vinden haar nog een beetje eng, maar ik denk dat het wel gaat wennen.

De pauw is van een van onze buren, maar loopt altijd overal een beetje rond, en nu is ze gek op onze kipjes. Ze lijkt zich toch verwant te voelen met kipjes.

Bamboe

Josha heeft een gevoelige huid, ze kan de laatste maanden niet zoveel kleding verdragen op haar huid. Het doet pijn, zegt ze. Voorheen droeg ze nog laagjes over elkaar, maar dat kan ze eigenlijk niet meer verdragen. Ze heeft ook een wat droge huid op de flanken van haar rug, het ziet er wat pukkelig uit, van die harde pitjes. Ook op haar bovenbenen en haar bovenarmen heeft ze die. En ook op haar rug en buik zitten wel wat van die pukkeltjes. We weten het niet zeker of de gevoeligheid daarmee te maken heeft, maar zou best kunnen. Ze wil geen truitjes aan die te strak zitten. Een tijdje wilde ze alleen maar leggings aan, maar ook die kan ze niet meer verdragen, die doen pijn.  Dus het is een zoektocht naar kleding die ze wel kan verdragen.

Toen we laatst bij Ninti waren, haar vriendinnetje, mocht ze een bamboe jurkje passen. Bamboe is een hele zachte stof, zonder pesticiden, en ze was helemaal weg van het jurkje. Ze wilde het jurkje eigenlijk niet meer uittrekken Ze vond het een echte prinsessenjurk, en ze ging hiermee trouwen met papa!

Het merk Tong Yoyo, heb ik via het internet kunnen achterhalen, en ik heb het jurkje voor Josha kunnen bestellen, en ze is er helemaal blij mee. Kijk maar .

Haantje de Voorste

We hebben nu een paar weekjes de kipjes. En het is leuk zeg! Ze lopen los door de tuin, en het is leuk om ze te observeren. Hoe ze lopen, die pootjes, en dat kippige rondkijken

Ik begrijp nu helemaal de uitdrukking “haantje de voorste zijn”. Hanebaas is inderdaad degene die op onderzoek uit gaat. Hij is ook echt “een haantje” zoals ze dat zo leuk uitdrukken. Ennuh… “er als de kippen bij zijn”, ja hoor. Snap ik nu ook helemaal!

In het begin waren ze nog een beetje voorzichtig, en met die kou bleven ze liever in hun nachthok, dan dat ze buiten gingen neuzen, maar inmiddels zijn ze heel nieuwsgierig, en gaan op onderzoek uit. Ze hebben ons overdekte terras ontdekt! Wel grappig, zo zie je ze lekker rondkeutelen, en dan begint het te regenen, en hup daar gaat Hanebaas naar het overdekte terras, om lekker daar op de picknicktafel te gaan liggen met zijn 2 vrouwen.

Maarrr oh jeee, wat is dat voor “Monster”!! Er is een groot harig monster dat heen en weer springt, het heeft half hangende oren, en het snuitje gaat af en toe op en neer… aaaargh een konijn!!!! Hij probeert het dier door het gaas te pikken, Hanebaas is het baasje hoor, zodra Judoka of Kippevrouw een beetje in de richting van het konijnenhok komt, begint hij te pikken op zijn vrouwen, “wegwezen” gevaarlijk!!!

En dan die andere haan he, die ook daar te vinden is. Hanebaas heeft  een andere haan ontdekt op het overdekte terras. Gekke is alleen, hij pikt tegen het dier, maar het dier is af en toe ook zo maar weer verdwenen!! Hanebaas snapt er niets van. Maar hij is wel heel behoedzaam, en zijn vrouwen mogen niet naar die hoek van het overdekte terras, want hij is bang zijn hennen kwijt te raken, want het is wel een pracht van een haan die hij daar ziet!! (even uitleg: er staat een kattebak met een klapdeurtje, maar het klapdeurtje weerspiegelt zijn eigen spiegelbeeld, en Hanebaas heeft regelmatig ruzie met die “andere haan”.)

Hij zorgt goed voor zijn vrouwen, zeker, hij is echt “het haantje!

Er is er een jarig hoera hoera!

Dat kun je wel zien dat ben jijijijijijij!

Joep is jarig! 37 hele jaren Vandaag!

Dat betekent dat we gisteren druk zijn geweest met cake bakken, appeltaart bakken, en een kadootje maken voor papa. Luca wilde een draadpoppetje maken voor Joep, een mannetje met een koffertje (papa zijn laptop, die hij meeneemt iedere dag naar het werk). Calvin is niet zo een freubelaar, dus ja… die wist het niet zo goed.. Ik deed wat suggesties wat hij kon doen, en toen ik zei: met van die spijkertjes een vorm maken, en dan met wol/touw eromheen: Ja! Dat lijkt me leuk.

Hij op zoek naar een houten plank, toen we een hele mooie tegenkwamen, een plaat die fout geleverd was voor onze keuken. Wel groot… Calvin wilde er een hart op maken, dat zou wel een hele grote worden dan, of een hart met nog iets erbij.. toen kwam Luca er ook bij, en kwamen we op het idee om er 3 harten op te maken, 1 van Calvin, 1 van Luca en 1 van Josha. Om te laten zien hoe lief ze papa vinden. Enthousiast waren ze wel, hoewel.. niet zo enthousiast dat ze meewilden naar de Zeeman om wol te halen, en naar de bouwmarkt om spijkertjes te halen. Ze waren vorige week en afgelopen weekend even te veel van huis geweest. Gelukkig hebben ze nu een leeftijd dat ik ze gerust een uurtje met zijn 2en thuis kan laten. Mobiele telefoon in mijn zak, zodat ze kunnen bellen als er iets is. Dus Josha en ik gingen de boodschappen doen.

Toen we weer terugkwamen, gingen we aan de slag. Ze wilden ieder een iets andere vorm hart.  En ieder een eigen kleur. Eigenlijk ieder zijn eigen lievelingskleur. Calvin rood, Luca blauw, en Josha (hoe verrasend:) roze

Het resultaat is heel mooi geworden! Toen ingepakt, en ergens verstopt, zodat papa het niet kon vinden. Josha had het ’s avonds wel even heel moeilijk, want ze wilde zoooooo graag vertellen aan papa wat ze hadden gemaakt.  Ze begreep eigenlijk niet waarom dat niet mocht. En hoewel we alles uit de kast trokken om het uit te leggen, was ze er toch verdrietig om. Uiteindelijk kon ze het wel, en we waren ook heeeeel trots op haar! Ze mocht dan ook samen met papa het kado uitpakken de volgende dag, dat maakte een hoop goed!

Hieronder zie je het proces en het eindresultaat:

onze afgelopen week

Het was weer hectisch, zoals zo vaak. Je bent de hele dag bezig met van alles, maar als je terugkijkt, dan weet je niet eens meer wat je gedaan hebt, alleen dat je het druk had En of het leuk was, dat weet ik meestal ook wel En dat was het zeker afgelopen week.

We hebben geschaatst, met Thea en Sam, als ook met een paar thuisonderwijsvrienden en vriendinnen.  Tussen 2x schaatsen in ook nog gezwommen met nog weer eenvriendin P. en haar kinderen.  Was heel gezellig ook, zoals altijd. Ik had geen camera bij me, dus ik heb er geen fotos van gemaakt. Maar ik heb wel een paar fotootjes van de momenten die we hier thuis beleefd hebben. Want dat waren we ook regelmatig, gelukkig. Het was afgelopen week eigenlijk even te veel. En de jongens willen deze week ook echt even alleen maar thuis zijn! Ik ook trouwens

Hieronder wat fotootjes. Josha is dol op onze kat Tommie. Hier zie je ze samen. Op de 2e foto zie je hoe Tommie snuffelt aan Josha terwijl zij lief poseert met haar appeltje Zo lief samen.

Josha is heel gevoelig op haar huid, kan niet veel kleren verdragen op haar huid, geen laagjes, het mag niet te dicht op haar huid zitten.  Haar huid is ook wat droog, pukkelig op haar rugflanken, en op haar rug en schouders en bovenarmen. Daarom ben ik overgegaan voor mijn was op wasnoten. Ik hoop dat haar gaat helpen. De wasnoten waren binnengekomen, en in de doos zat verpakkingsmateriaal. Het verpakkingsmateriaal is playmais, dus daar hebben Luca en Josha nog veel plezier mee! En Tommie onze poes ook trouwens. Kijk maar :

Onze kipjes vinden ook langzaam hun weg door onze tuin. Ik vind ze trouwens reuzeverstandig, want met de kou van afgelopen dagen, bleven ze behoorlijk op hun honk. Lekker in het nachthok gezellig tegen elkaar aanliggen.

Hieronder zie je hoe Calvin het vriendenboekje van zijn neefje Milan invult. Hij typt liever dan dat hij schrijft, dus ik dacht: hup maar gelijk even vereeuwigen