ijspret

Heerlijk, er ligt ijs op de sloten! Vorig jaar hebben we 1 dag op het ijs kunnen lopen, maar gingen we er snel vanaf, want het kraakte te erg.. brrr. Maar nu zijn de jongens helemaal into het ijs!

Ze keken al iedere keer hoe dik het ijs werd, en ja hoor, ze kunnen er sinds gisteren goed op staan, en zelfs schaatsen! Wat een mazzel dat we schaatsen gekocht hebben via Marktplaats dit jaar! Komende zaterdag gaan ze beginnen met schaatsles, maar nu kunnen ze al een voorproefje nemen. En wat is er heerlijker dan in je eigen tuin je schaatsen aantrekken, en het ijs op te gaan!

  

Josha

2e kerstdag 2008 zullen we niet snel meer vergeten. Het begon als een hele rustige dag,  de jongens zijn blij dat het eindelijk vriest, en gaan buiten “winter survivalen”. Met de vraag of Joep broodjes wil verstoppen in de tuin, zodat zij die kunnen gaan zoeken. En zo zijn ze wel even lekker bezig

Brenda en Barry komen gezellig op visite, en uiteraard gaat Barry ook mee in de “winter survival”. Als alle broodje gevonden zijn, volgen er lekkere snoepjes die verstopt worden. Hartstikke leuk. Maar na al die kou, willen ze toch ook wel even op de pc, Garry’s Mod spelen. Prima.

Josha gaat met Joep spelen, en Brenda en ik grijpen onze kans om te gaan mozaieken. Lekker bezig zijn, in de serre schijnt het zonnetje heerlijk, en dat geeft zulk prachtig licht, heel fijn om in te werken dan! Rond 15 uur gaan Brenda en Barry weer naar huis, en ik ga nog even door met mozaieken, het gaat zo lekker.

Josha en Joep zijn Dikkie Dik aan het lezen op de bank, en dan inene hoor ik een keiharde knal/bonk. Ik kijk achterom, en laat van schrik echt alle mozaiek voor wat het is. Josha is gevallen. Ze zat op een groot kussen op de bank, maar dat kussen gleed van de bank af, en ze viel met haar mondje precies op onze salontafel. Ik zie een mondje wijd open, een meisje dat bijna geen adem haalt, maar uiteindelijk gaat huilen. Joep heeft haar opgepakt, maar ze steekt haar handjes naar me uit, en ik ga met haar op de bank zitten. Er stroomt bloed uit haar mondje. En ze huilt en huilt. Het is vreselijk….

Als ze iets gekalmeerd is, mag ik even in haar mondje kijken, maar wat ik zie, daar word ik niet blij van Sterker nog, ik schrik ervan. Haar tandvlees boven haar boventandjes is helemaal gescheurd, en ik zie haar tandhalzen. En het bloed heel erg. Oke… tot 10 tellen, en vooral rustig blijven. Joep heeft het ook gezien, en besluit dat we echt naar de dokter toe moeten. We trommelen de jongens bij elkaar om ze naar opa en oma te brengen. Maar zodra Calvin hoort wat er gebeurt is, wordt hij accuut misselijk, en wil ook alleen maar op de grond liggen om weer een beetje bij te komen.

Maar goed, na wat hulp en aandringen komt Calvin ook weer een beetje bij. Hij durft niet zo goed te kijken bij Josha, want hij kan niet zo goed tegen bloed, en dan wordt hij heel misselijk, en valt zelfs bijna flauw, maar we leggen hem uit dat hij er niets van hoeft te zien. We brengen de jongens naar opa en oma, en gaan zelf naar de huisartsenpost. Daar is het druk, en dat op 2e kerstdag. Josha is heel kalm, wil eigenlijk alleen maar naar huis toe, ze is bang, bang dat de dokter haar pijn gaat doen. Arm meisje. Op een gegeven moment besluit ze, als ze dan toch moet, dan wil ze wel NU meteen aan de beurt zijn.. Dat kan helaas niet, gelukkig waren we daarna wel al heel snel aan de beurt. De dokter was heel aardig, en vroeg of ze haar mondje open wilde doen, zodat hij kon kijken. En dat deed ze. Daar bleek dat de dokter niet veel voor ons kon betekenen. Het tandvlees is stuk, en je ziet haar tandhalsje, van haar voortandje, dat ligt bloot. Hij voelde aan haar tandjes, en gelukkig zaten die niet los, er zat wel iets beweging in. Hij adviseerde ons de tandarts te bellen.

We hebben contact opgenomen met de tandarts, en uitgelegd door de telefoon wat er gebeurt is, en hoe het er nu uitziet. De tandarts zei dat hij weinig kon doen voor ons, dat we het af moeten wachten even. Het tandvlees is te klein, en als we zouden komen, zou hij weinig kunnen doen, maar het zou ons wel veel geld kosten. (nou moet ik bekennen, dat voor mijn kleine meisje is geen geld te veel hoor!!) maar ik begreep wat hij bedoelde. Inmiddels was Josha weer behoorlijk rustig, en zelfs een beetje aan het babbelen, en een beetje bijgekomen van alle schrik en consternatie. De tandarts raadde ons aan het even aan te kijken, eventueel morgen kunnen we op zijn spreekuur komen, maar hij vermoedde dat het zich allemaal vanzelf weer zou herstellen.

Tja…. mijn mooie meisje…  zij wilde nu ze wat bijgekomen was maar een ding: Naar opa en oma toe, kijken naar Rocky. De nieuwe hond van opa en oma, die ze na oud en nieuw officieel krijgen, maar die nu 1 dagje op proef bij ze was… En Rocky maakte weer een hoop goed voor haar.

Wonderbaarlijk hoe snel die kleine mensjes zich weer herstellen…. terwijl zij weer opknapt, en wij, Joep en ik  nog natrillen, en ons nu pas realiseren wat er allemaal gebeurt is…..

Gelukkig maar dat ze zo flexibel is, ons meisje!!

Mozaiek

Afgelopen dagen weer verder gegaan met de paspop/torso.  Ik vind het heerlijk om met haar bezig te zijn. Heerlijk om haar ”aan te kleden” .

Het is fijn om te vertrouwen op mijn gevoel, en dan te zien wat dat brengt. Het brengt warme kleuren, felle kleuren, maar ook ronde lijnen, en warmte. Ik geniet er echt enorm van!

Hieronder is een foto van hoe ze er nu uitziet:

picture this

Vanmiddag zitten Calvin en Luca samen achter de computers, bij Calvin op de kamer. Ze zitten samen Garry’s Mod en Halflife te spelen. Een onderdeel van het spel is  de mogelijkheid om op een server te spelen, en dan te schieten op elkaar of tegen anderen. Je vecht tegen zombies, en als je geraakt wordt, word je zelf ook een zombie. Ja, ja, zeg het maar niet, het is ook mijn spel niet, daar moet je een jongen voor zijn

Maar goed, ik loop richting mijn slaapkamer, de jongens killen zombies, en ondertussen begint een van de 2 te zingen: “Er is een kindeke geboren op aard..”  en halverwege valt de ander in, en ze zingen met van die lieve stemmetjes…..

Ik vond het prachtig…..

Calvin heeft al een tijdje Garry’s Mod en HalfLife, en er was steeds discussie tussen de broertjes, want Luca vond het ook wel leuk, en wilde het ook graag spelen. Het kan maar op 1 pc geinstalleerd worden. En Calvin wil het eigenlijk niet dat Luca erop speelt. En dat vindt Luca dan weer niet eerlijk en niet leuk. En dan krijg je dat gehakketak heen en weer

Ik bemoeide me er op een gegeven moment toch maar even mee, want ik kan niet zo goed tegen die negatieve sfeer Ik stelde voor dat Luca misschien ook zou kunnen sparen, en het dan zelf kan kopen. Waarop Luca zijn geld begon te tellen, en tot ongeveer 4 euro kwam. Ondertussen was Calvin ook enthousiast naar zijn kamer gelopen, en die kwam inene helemaal dolenthousiast terug. “MAM, Luca, ik heb wel 30 euro in mijn spaarpot zitten, en ik wil dan wel Garry’s Mod kopen voor Luca! Dan kan hij erop spelen, en dat vind ik ook leuk, want dan kunnen we het samen spelen!” Nou je begrijpt het, Luca liep hier ook blij te stuiteren. 2 jongens die helemaal blij zijn. Nu nog even met papa overleggen, want papa moet dan Garry’s Mod betalen met een creditcard en downloaden. Dus ze konden niet wachten tot papa thuis kwam uit zijn werk.

En wat ben ik trots op Calvin dat hij zijn centjes zo graag deelt met Luca! En Luca was ook heel blij, en toen Luca en ik later in de supermarkt liepen, zei hij tegen me dat hij het zo lief vond van Calvin, en dat hij aan het denken is wat hij terug kan doen voor Calvin om hem te bedanken.

Nou eerlijk, een moeder kan niet trotser zijn hoor op haar 2 zonen!!

Lego

Ze hebben er in geen tijden naar omgekeken, naar de Lego. Maar inene pakten ze het weer. Ze wilden huizen bouwen, maar hadden niet genoeg blokjes voor huizen, vond Calvin. Sinterklaas wist er een oplossing voor, en gaf een huis. Dus Calvin heeft het huis gebouwd, en nu ligt al dagen hier de woonkamer vol met lego.

Luca kwam op het idee om al zijn StarWars lego weer opnieuw in elkaar te zetten. Sinds onze verhuizing, is het eigenlijk allemaal gedeeltelijk uit elkaar gevallen, en niet meer in elkaar gekomen. Ik had zelf ook wel zin om te helpen, en Joep ook, en Josha vindt het ook leuk (de laatste foto hieronder is een bootje door Josha gemaakt. Dus we hebben afgelopen dagen veel met de lego gespeeld. Luca wilde al zijn StarWars lego helemaal uit elkaar, en weer opnieuw in elkaar, en hieronder zie je een deel van het resultaat.

  

Logeerpartijtje

Gister na een hele dag lego, waren we even bij Sam en Thea op visite gegaan, en dat liep uiteindelijk erop uit dat Sam bij ons zou komen logeren. Gezellig! Ze hebben lekker met de lego gespeeld, Sam en Luca kunnen zo heerlijk samen opgaan in een fantasie, en ze liepen de hele avond met hun gemaakte lego achter elkaar aan te vliegen met hun vliegdekscheepjes en StarWars schepen. Heel gemoedelijk en gezellig.

Calvin had daar geen zin in, dus hij en ik gingen samen lezen uit Krukel. Maar ook daar kon hij zich niet helemaal in vinden. Hij verveelde zich een beetje, maar opeens kwam daar zijn idee om met de magneetstokjes te gaan spelen. Ik ging wat opzoeken over magneetstaafjes, en vond diverse filmpjes op youtube. En dat wilde Calvin dan ook nabouwen. Luca en Sam werden ook aangestoken door het magneetvirus, en kwamen gezellig meedoen, en uiteindelijk zaten we met zijn allen van alles te doen met magneetjes. Het werd dus laat vrijdagavond ) Maar wel gezellig.

 Vanmorgen..

Na een nachtje heerlijk slapen, werden de mannen wakker.  Vond het zo grappig dat Luca vanmorgen zat voor te lezen voor Sam uit Dikkie Dik. En toen zij klaar waren, was Josha ook helemaal geinspireerd, en zat ook voor te lezen, voor mij uit Dikkie Dik.

 

ieniemienie

Niet zo lang geleden, schreef een thuisonderwijs vriendin dat ze 2 ieniemienie paardjes heeft gekocht voor haar 2 jongste kinderen. En toen ik dat las op haar blog  werd ik op slag verliefd op die 2 paardjes.

Wat zijn ze leuk!!! Zo klein! Zo klein heb ik paardjes nog nooit gezien, ik ken wel Shetlanders, maar niet ZO klein. Erg leuk. Ik ben meteen van alles gaan lezen over paarden, en naturual horsemanship. Prachtig. Het liefst zou ik meteen 2 van die ieniemienies aanschaffen. Zou Josha helemaal prachtig vinden. En Calvin en Luca ook trouwens. Met J. heb ik uitgebreid gemaild over hoe zij dat doet met die paardjes, hoeveel grond heb je eigenlijk nodig etc. En ik kwam tot de conclusie voor mezelf dat we dat wel willen, maar dan wel met een stuk land. Toch eens rond gaan kijken in de nabije buurt of er iets te regelen valt.  In ieder geval is het niet een beslissing van vandaag op morgen.

Vandaag zijn we bij J. op visite geweest. Konden we die ieniemienies ook eens van heel dichtbij zien en voelen. En och wat zijn ze leuk zeg!!! Wat een prachtige diertjes. Ook de andere paarden die bij J. staan, zijn prachtig. Zo een mooie dikke vacht! Prachtig. Josha vond de diertjes prachtig. Maar “die Sarte” vond ze minder mooi dan “die doze” (=roze). Het bruine paardje had namelijk een roze halster om ) En dat bruine paardje was haar favoriet.

Calvin en Luca konden het trouwens al meteen erg goed met Tijmen vinden. Als echte jongens betaamt, gingen ze lekker dollen met elkaar, en op het erf fietsen en skelteren. Ook haddenwe een paar Wii spellen meegenomen, om te laten zien. Zij hebben net een nieuwe Wii van de sint gekregen, en ik weet van mezelf dat ik het erg prettig vond om even een spel te kunnen zien voor ik het koop. Dus we hadden wat spellen mee, oa Mario Kart, en dat is natuurlijk ook hartstikke leuk om met zijn 3en te spelen.

Emma en Josha konden het ook best goed met elkaar vinden, hoewel het duidelijk peutermeisjes van 3 zijn, die soms wat moeite hebben om iets dat heel mooi is te delen. Josha vond het hobbelpaard van Emma helemaal geweldig, dat had ook een zadel en een hoofdstel dat je kunt omdoen, en dat paardje was binnen helemaal favoriet. Toen ze thuis kwam vanavond, vertelde ze ook aan papa, dat ze ook zo eentje wilde hebben

Vlak voor we weer op huis aan gingen, zijn we nog een keer naar de 2 paardjes gegaan, en hebben we de geitjes nog gedag gezegd. Josha was helemaal blij en vrij inmiddels. En vond het prachtig om met het bruine paardje aan de lijn te mogen lopen. Het zijn leuke lieve diertjes. En ze mocht zelfs even op het zwarte paardje rijden. Dat vond ze helemaal geweldig. Thuisgekomen was het eerste wat ze riep tegen Joep ” ik heb paardgereden op het sarte paardje, zonder zadel!”

Al met al een hele gezellige dag!

Hier een paar fotootjes.

De kop is eraf

Eindelijk is het zover!!! Ik ben begonnen met het mozaieken van mijn paspop/torso. Ze staat al een tijdje voor ons raam, en afgelopen weken was ze verkleed als Sinterklaas, getooid met mijter en cape.

Op sinterklaasavond kreeg ik mooie tegeltjes en glaswerk. Een flinke hoeveelheid, zodat ik lekker kan gaan werken! Vandaag was het zover. Ik heb al diverse ideeen in mijn hoofd gehad hoe ik het wil aanpakken, tijd genoeg gehad om erover na te denken .  Ik wilde het graag eens tekenen voor ik ging beginnen. Dus ik heb papier gepakt, torso getekend, en met stift en kleurtjes aan de slag. Heb ik al eerder gedaan, maar vandaag besloot ik definitief dat op die manier werken, voor mij niet werkt

Ik heb hier weer van geleerd, gewoon mijn gevoel te volgen, en mijn gevoel zegt: mooie ronde lijnen, warme kleuren, maar ook wat koele mooie kleuren als tegenhanger. En gewoon beginnen, en zien waar het me brengt. Voelde me vandaag een ware kunstenares

Het voelt goed! De kop is eraf!

 

Sinterklaas

De sint is inmiddels weer vertrokken naar Spanje, zo zegt men. Wij hebben een hele leuke Sinterklaas avond gevierd.

Vrijdag was het natuurlijk zover. Het duurde wel lang hoor, voor het pakjesavond was. Wanneer ook alweer? Antwoord “meestal na het avondeten toch?”  Volgende vraag: Hoe laat eten we? hihi.

Joep was eerder thuis van zijn werk, en we zouden lekker een pizza gaan maken met elkaar. Calvin was op zijn pc bezig met Garry’s Mod. Luca en Josha hielpen mee met pizza maken. Op een gegeven moment zeg ik tegen Joep: “Volgens mij is het bier op, wil je niet een paar halen bij de Coop?” Waarop Joep verbaast kijkt, en even naar de schuur loopt. Opeens is Luca verdwenen, ik hoor hem stampen in de gang richting Calvin’s kamer. Opgewonden gefluister hoor ik :”psswew” papa…. nu….”  Vervolgens komt Luca weer terug, en kijkt mij ondeugend aan Waarop ik hem vraag wat er is? Hij fluistert in mijn oor, dat hij denkt dat papa nu…. Maar ja, dan stapt papa weer binnen met een paar biertjes. Blijkbaar hadden we toch nog bier  

We eten onze heerlijke pizza, en kijken wat tv. De jongens zouden de boel afruimen, maar zijn te gespannen, dus Joep gaat de vaat doen, en Calvin en Luca en Josha en ik hangen wat  op de bank, we kijken een leuk programma op tv. En dan inene: BOINK BOINK. Jahaaaaaaaaaaaaaaa. Sinterklaas. De jongens rennen naar de voordeur, en Josha klimt behoedzaam van mijn schoot af, en zegt: Oh, ja.. Sinterklaas…. en rent voorzichtig richting de deur. En daar stond een enorme grote zak, vol met kado’s! Helemaal geweldig natuurlijk!

We zijn lekker op de grond gaan zitten, met dobbelstenen, en als je 1 of 6 gooide, mocht je een kadootje open maken. En zo zijn we een hele tijd lekker bezig geweest. Ik had zelf een erg goeie hand van gooien deze avond, dus we waren nog bijna naar het Casino gegaan Ik had binnen no-time al mijn kadootjes al uitgepakt. En de jongens vroegen of ik voor hun wilde gooien, en dat deed ik uiteraard, en ze konden uitpakken hoor )

En wat een verwennerij! Van Lego tot Polly Pocket, van boeken tot lekkere luchtjes. Van mozaiektegels tot knooptapijt, spelletjes als Doolhof en Munchkin, te veel om op te noemen, dus daar begin ik niet aan. Hier wel wat fotootjes.

In memoriam

Ik wilde iets leuks plaatsen, over de afgelopen tijd, en de dingen die we gedaan hebben. Maar vandaag gebeurde er iets totaal onverwachts. En daarom laat ik de leuke dingen maar even voor wat ze zijn.

Onze Bliksem, (voorheen HumptieDumptie) was vandaag heel klaaglijk aan het piepen. En Josha kon Bliksem heel makkelijk uit zijn kooitje halen. Het drong nog niet zo tot me door, maar dat is eigenlijk bijna onmogelijk voor haar, want hij was meestal razendsnel verdwenen omdat hij het niet zo fijn vindt om gevangen te worden. Ik had hem even op schoot ook, en merkte dat hij wel heel erg vies was bij zijn buikje. Dat was al eerder geweest, daarom had ik zijn lange haren al eens geknipt, en onlangs weer. Maar nu was hij wel heel nat, en rook bepaald niet fris. Ik dacht, he bah, El, je moet die kooi ook vaker verschonen! Kijk dat arme beestje nu toch eens.. Ik zat een tijdje met hem op schoot, en merkte hoe tam/lusteloos hij was. Hij kreeg ook inene soort kramp, en maakte een heel duidelijk pijngeluid. Heel zielig!!! Heel sneu!

Calvin ging met Bliksem op schoot, Luca met Snuitje. En ik maak snel de kooi schoon. Plan is om Bliksem daarna even een bad te geven, en dan kan hij lekker in een schone kooi. Ik merkte toen wel dat Snuitje helemaal niet vies is op zijn buikje, niet nat. Dat is dan vreemd, waarom zou de ene door een vieze kooi zo vies en nat worden, en de ander niet… Dat klopt niet. Afijn, kooi schoon, beestje schoongemaakt, droog gefohned. En dan lekker in een handdoekje op schoot. En dan naar Google. Zoeken. Ik zag al snel dat ik zeker de dierenarts moet gaan raadplegen, het zou wel eens een blaasontsteking of blaasstenen kunnen zijn. Dierenarts gebeld, ik kon vanavond 17.45uur terecht.

Uiteraard net op het tijdstip dat Luca ook naar de judo moet, maar goed, dat is dan maar niet anders. Ik regel met Brenda dat zij Luca ophaalt, want Barry zit ook sinds 2 weken op judo, dus dat is dan mooi geregeld. Josha gaat met me mee naar de dierenarts, en Calvin wil niet mee, dus die blijft thuis.

Met mijn dochter in de auto. Bliksem in een doosje met hooi, dat hij het lekker donker heeft en niet in paniek hoeft te raken. Samen naar de dierenarts. We zijn meteen aan de beurt, dus dat is mooi. Het blijkt dat Bliksem heel erg ziek is. Hij heeft, zoals ik al vermoedde, blaasstenen, die vermoedelijk ook al in zijn urineleiders zitten. En hij kan niet meer plassen. er zou van alles kunnen gebeuren aan het beestje, rontgenfoto, opereren etc. Maar ik besluit dat niet te doen. Het beestje is te ziek, hij mag slapen. De dierenarts gaf hem een prikje met “slaapmiddel”, en in onze armen is hij gaan slapen.

Dag lieve Bliksem, je bent zo lief, slaap zacht.