Wilgentakken

De stapel wilgentakken voor onze schuur is aan het slinken! Ja ja, echt waar, van de week hebben Thea en ik mooie takken uitgekozen, en afgesneden, en we zijn een krans gaan maken! Erg leuk om te doen hoor! En we hebben allebei een mooie krans nu! Thea gaat er lichtjes in doen, ik weet het nog niet

Het is zo standaard om hem aan de deur te hangen, dus ik wil het liefst iets anders, maar de creativiteit op dat gebied is me even ontschoten.

We hebben wel nu het plan om ook een mand te gaan maken. Lijkt me ook erg leuk om te doen. Nu nog even uitzoeken hoe we dat moeten aanpakken Nu hoorde ik van Brenda, dat ze vroeger op school met pitriet een mand gemaakt heeft, dus we zullen haar eens raadplegen )

En ik heb ook op internet al het e.e.a. gevonden, komt vast goed

Hieronder wat fotos van onze huisvlijt.

 

Eerste download en uitpakken!

Calvin speelt nog vol vuur Garry’s Mod en Half Life. Hij is steeds toch op zoek naar uitbreidingen voor Garry’s Mod. Valt nog niet mee, want soms werkt het niet, en als je dan een paar keer iets gedownload hebt dat niet werkt, is dat wel frustrerend.

Vandaag was hij alleen thuis een paar uurtjes, Luca, Josha en ik waren even naar Brenda en Barry toe. En aangezien Nick er ook was, wilde Calvin niet mee, die wilde met Nick spelen en computeren. Toen we thuiskwamen was Calvin helemaal gelukkig. Hij heeft iets gedownload en uitgepakt, en het is helemaal gelukt! Hij was zo trots. Meestal doet hij het samen met Joep. Maar hij weet het nu dus ook zelf.  Weer een stapje verder.

Space adventure

Afgelopen donderdag was het zover. Eindelijk gingen we weer eens naar Space Expo. Calvin wilde er al een tijdje heen, maar we wilden graag met een thuisonderwijs vriendin, P. Met haar kinderen Philip, Jette en Cato. Calvin en Luca verheugden zich erop Philip en Jette weer te zien, en te zien hoe Catootje er nu uitziet. (aan het eind van de rit wist Luca me te vertellen dat Catootje er steeeeds leuker uitziet)

Altijd leuk Space Expo. Mooie fotos van sterren. Een paar leuke dingen voor kinderen. Wel erg veel te lezen. De jongens waren de eerste tijd niet weg te krijgen bij een knikkerspel, waarbij de baan van de planeten werd gesimuleerd, doordat er een paar gaten inzaten, waar de knikkers omheen gingen draaien. Of ze nu echt “het educatieve doel” begrepen hebben, is me niet helemaal duidelijk, het was vooral erg leuk. Toen ik er achteraf naar vroeg, antwoordde Calvin, “het ging volgens mij om de zwaartekracht, maar het ging mij vooral om de knikkers die zo leuk rolden.”  hihi. Wat moet je daar aan toevoegen

Toen het knikkerspel een beetje was uitgespeeld, gingen de jongens door de ruimte lopen, en van alles bekijken. P. en ik konden ondertussen ook lekker bijkletsen, ook niet onbelangrijk En ondertussen hobbelden we een beetje achter Josha en Cato aan, die hadden elkaar helemaal gevonden, en gingen samen op avontuur door Space Expo. Heel lief!

Het was weer een hele leuke gezellige dag, waar we ook nog weer wat van opgestoken hebben.

Ik had zelf mijn fotocamera niet bij me, maar P. wel. Voor fotos kun je hier kijken!

Winter Wonder Land

Het is nog steeds herfst, en toch werden we vandaag verrast met een wit landschap.

We zaten lekker aan tafel in de serre te eten, en Calvin zegt: het sneeuwt. Ik zag het niet… Joep wel.. en Luca ook.. en ik niet… ik dacht dat ze een grapje maakten. Maar dan werden de sneeuwvlokjes iets groter, en ze hebben gelijk, het sneeuwt! Natte sneeuw, bleef niet liggen. Maar hier hadden we al 2 dolblije jongens rondlopen. Ze gingen meteen in de kleren en naar buiten. En de vlokken werden groter en groter! En nog mooier: de sneeuw bleef liggen! De jongens kwamen binnen voor handschoenen en mutsen!

En er werden sneeuwballen over en weer gegooid. En Josha stond in haar blootje alles vanachter het raam te bekijken, en wilde vooral NIET naar buiten Maar de jongens vonden het heerlijk. De eerste dag sneeuw is ook altijd weer bijzonder!

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is …..

Vorige week hebben we de wilgen geknot, en de takken daarvan liggen te wachten tot we er iets mee gaan doen. Het plan was om er misschien manden mee te maken, maar dat lijkt me ook wel moeilijk. Een krans leek me ook wel wat, en al doende kwamen we op het idee om een “roe” te maken. In het kader van Sinterklaas.

Gewapend met messen en snoeischaren gingen we aan de slag! Er is tenslotte niets heerlijkers dan met het zachte weer buiten te zijn en lekker met natuurlijke materialen te werken. Lekker op een bos hout gaan zitten met je zakmes, takjes afsnijden. Praten over Sinterklaas. Wat is een “Roe” nu eigenlijk? Dat heb ik uitgelegd, haha nou dat was wel grappig, dat wisten ze eigenlijk niet. Dus gingen we een roe maken. Want welk kind krijgt tegenwoordig nog een roe?

Josha genoot ervan om met een echt mesje “in het bos” te mogen zitten en takjes te snijden. Toen papa thuiskwam, was dat een van de eerste dingen die ze vertelde.

Sinterklaas

De goed heilig man is weer in het land! Vandaag kwam hij op diverse plaatsen in Nederland aan. En ook in ons dorp. Dat betekent in ons geval dat Calvin, Luca en Josha vanavond hun schoen mogen zetten. Spanning alom natuurlijk!.

Mams moest nog even “boodschappen” doen, dus die ging vandaag even weg. Toen ik terugkwam van de boodschappen, zat ik met mijn auto achter de Sinterklaasintocht in ons dorp. Gelukkig bleef de Sint nog even in ons dorpshuis achter, aantal pieten verzamelen, en kon ik langs de optocht komen. Was ik gelukkig nog op tijd terug om de pieten en Sint te zien vanaf ons huis. Dat is tenslotte ook wel heel erg bijzonder dat Sinterklaas gewoon langs ons huis komt!!!

Luca en Josha waren enthousiast toen de stoet eraan kwam, en we stonden buiten te wachten toen Sint ook nog zwaaide naar Luca en Josha. En van heel veel pieten kregen we heerlijke pepernoten!  Josha vond de pieten wel wat eng, het snoep pakte ze niet aan, maar papa wel. Ik maakte wat foto’s ondertussen. Maar uiteraard was halverwege mijn batterij van de camera bijna op, en kon ik helaas van de Sint alleen zijn achterkant op de foto zetten. Gelukkig nog wel wat pieten op de foto.

We konden achter de stoet aan, richting het centrum van het dorp, maar de jongens en Josha vonden het wel oke zo. Ze hadden Sinterklaas gezien, en wilden gewoon weer lekker verder rommelen in huis.

En toen vanavond gebeurde het.. Luca was vanavond druk doende, want ze mochten hun schoen zetten! Dus een bak met water, wortel neerleggen. Josha was al in slaap gevallen zonder schoen zetten, en Luca ging op zoek naar een schoentje voor haar. Calvin zette ook zijn schoen. Luca deed zijn verlanglijstje in de schoen, en Calvin bedacht zich inene dat hij nog een lijstje moest maken.  Joep bracht de jongens naar bed, maar inene kwamen ze allemaal weer terug, en Luca helemaal hyperdepieper… Want “het grote geheim”, hij wist het!!! Sinterklaas bestaat niet! 

Hij vroeg in bed aan Joep, pap? hoe zit het nou? Koopt Sinterklaas die kadootjes of jullie? Joep probeerde er nog een beetje omheen te draaien, maar hij wilde het gewoon echt weten. En eigenlijk wist hij het wel, dat Sinterklaas niet echt bestond, zei hij. Hij was er heel opgewonden over. We hebben uitgelegd dat het een toneelstuk is dat alle mensen opvoeren voor de kinderen. Dat kinderen nog zo in de magie van fantasie leven, en dat het zo een spannend feest is. Hij was een soort van opgelucht dat hij het weet, in eerste instantie. Hij zei: “Ik vond het al zo toevallig dat mama boodschappen moest doen, alleen” en “Ooooh, dus jullie hebben vorig jaar die StarWars Lego Boot gekocht, en die Bulldozer van Calvin?” “ja”. “Ooooh dus daarom kregen we ook zo vaak dat wat we graag wilden hebben.” “En dat water dan en die wortel? Wat doen jullie daar dan mee?” “Die aten we zelf op, of gaven we aan de beestjes, of we legden ze weer weg.” En hij gniffelt.  Calvin zit te glunderen erbij. Trots op zijn broer, blij dat Luca het nu ook weet. Hoewel, wij hebben het idee dat Calvin eigenlijk nog half gelooft, en dat geeft hij ook toe. De jongens gaan weer naar bed, maar Luca komt telkens weer uit bed, het is zooo spannend voor hem. Hij wil eigenlijk het kadootje dan nu wel hebben, en niet morgen. Maar wij willen het toch pas morgen geven, we hebben het nog niet eens ingepakt, en zitten te wachten tot die boefjes slapen en we de verrassing kunnen regelen. maar Luca is eigenlijk ook een beetje teleurgesteld, eigenlijk vindt hij het jammer dat hij nu weet dat wij de kadootjes kopen, en niet Sinterklaas. Het draait maar in zijn hoofdje rond, komt telkens weer uit bed, om erover te praten, te denken. Het is een denkertje, dus er gaat zoveel in zijn hoofdje rond. HIj kan er niet van slapen. Uiteindelijk is het nu dus 1 uur in de nacht, Luca kan nog altijd niet slapen, en Joep staat de kadootjes in te pakken, ondertussen roept Luca: “Pap? Kan ik komen?” Joep zegt heel rustig “nee”. “Oooh ik snap het al.”

De lieverd. Ik ga nu bij hem liggen….

Luca zijn DS.. het vervolg

Afgelopen zondag gebeurde er iets heel ergs. Luca was er heel verdrietig van. Hij liet per ongeluk zijn Nintendo DS vallen, waardoor het schermpje van de bovenkant was gebarsten. Vreselijk was het!

Je zal maar een jongetje zijn van 7, die zelf zijn Nintendo DS bij elkaar gespaard heeft! En dan laat je hem vallen. Wetende dat je de garantie dan wel op je buik kunt schrijven… Dan ben je echt wel verdrietig!! Gelukkig is papa creatief, en die duikt meteen achter de computer op zoek naar oplossingen. Joep ontdekt dat je die beeldschermpjes kunt bestellen voor 19 euro, als je daar dan ook een handig mini schroevedraaiersetje bij koopt, kun je het misschien wel zelf maken. Want als je dat niet doet, kost het ongeveer rond de 90 euro om het te laten maken. Als je een nieuwe koopt via het internet, dan kost een DS ongeveer 120 euro. Dus het rekensommetje is snel gemaakt. Joep bestelt een beeldschermpje, en gaat zelf de DS maken.

Vandaag kwam het schermpje met mini schroevedraaiersetje binnen. Toen Joep vanavond zijn neus om de hoek stak, werd hij meteen volop besprongen door Luca. “Paaaaap! Het schermpje is binnen, ga je het wel meteen VANAVOND maken???” Hmmmm ja hoor. paps regelt een mini soldeerbout, en gaat vanavond aan de slag. Via internet had hij een handleiding gevonden hoe het moet, en daar ging Joep!

De nodige &%$#!!@& moesten we wel aanhoren. Luca wipt heen en weer, even kijken, dan weer weg bij papa. Hij komt naar me toe, met zijn snoepzak (11 november was een geweldige avond, met een score van een halve rugzak vol met snoep en chocola) en vraagt wat papa lekker zou vinden? Ik fluister hem toe dat papa erg dol is op chocola, dus Luca kiest een lekkere mars uit voor papa als beloning.

  

Dan weer de nodige #@!!%&#!! verder, komt Joep ons een beeldschermpje laten zien, dat blijkbaar toch lijkt te werken. Joep is er niet helemaal tevreden over, het schermpje zit ook een mm te laag, maar het werkt wel. Het was niet meegevallen,  het was een behoorlijk gepruts geweest, maar het is toch wel gelukt. Het zweet staat op Joep zijn rug maar ach : Luca is heel blij!!! Het werkt weer!!

 

Joep! Petje af hoor!!!

Magnetisme

Vorige keer kocht Luca bij Nemo een kompas met uren aanduiding. Daardoor zijn we afgelopen dagen wat bezig geweest met klokkijken, tijden, zomertijd, wintertijd. De uren aanduiding op het kompas klopt namelijk niet helemaal, het scheelt een uur, en dat komt door de wintertijd. Hij moet er een uur bij optellen om de juiste tijd te hebben.

Calvin kan al heel wat jaartjes klokkijken, maar de digitale klok wil er op de een of andere manier maar niet echt in. Gister stond hij duidelijk open om eens te kijken hoe dat nou werkt. En ik tekende een klok voor hem uit met de cijfers 1 tot en met 12. En daarna ging ik verder onder de 1 met 13, onder de 2 met 14 etc. En inene viel het kwartje bij hem. Vervolgens snapte hij helemaal dat 17.30uur, half 6 is. Leuk om te zien hoe dat werkt, en dat hij het nu dus echt begrijpt. Luca snapt de klok dankzij zijn kompas ook beter.

Vanmorgen wilde Luca een kompas maken. Hij had dat gezien op tv dat je een kompas zelf kunt maken met een kurk en een spijker of een naald. Dus hup, voortvarend als hij dan is, begon hij alles te verzamelen wat hij nodig heeft.

Calvin had ondertussen de magnetix gevonden (van die staafjes met magneten en ijzeren balletjes waar je van alles mee kunt bouwen) en was daarmee bezig om iets moois te bouwen, maar Josha is op en top 3, en alles wat een ander doet, en wat haar leuk lijkt, benadert ze dan met alle mogelijke kracht om het over te nemen van je. Dus Calvin en Josha hadden, zoals ze dat zo mooi noemen: “een conflict” , of kan ik ze beter 2 tegenpolen noemen hihi. Hoort erbij he, zeggen ze dan, maar ik moet zeggen dat ik dat niet altijd even leuk vind. Maar goed, na een poosje trok het allemaal weer wat bij, en ondertussen was Luca met zijn kompas bezig, en Calvin deed ook mee. 

We gingen uiteraard ook het internet op om e.e.a. op te zoeken, en we zochten er ook een filmpje bij:

Er was een werkstuk te lezen op deze site. En hier staan allerlei manieren om een kompas te maken. We hebben ook een kompas van een ballon met staafmagneet gemaakt, en een zwevend kompas met een naald en een draad. Heel bijzonder te zien dat inderdaad de naald steeds naar het noorden wijst.

Hieronder zie je wat bouwwerkjes met de magneten.

 

Wat ook bijzonder is, is dat Josha een spelletje pakt, vissen! En dat is ook met magneetjes!

Bijzondere visite

Al een paar weken geleden maakten we een afspraak met Jordy. Mijn neef, en de favoriete neef van Calvin, Luca en Josha. En vandaag was het zover. Jordy zou vandaag komen! Het kon natuurlijk niet vroeg genoeg, dus zodra ze wakker waren, werd er gevraagd: Hoe laat komt Jordy?

Rond 2-3 uur vanmiddag hadden we afgesproken. Maar ondertussen vermaakten we ons wel. Joep zijn laatste 2 dagen van de vakantie zijn aangebroken, en Joep mocht heerlijk uitslapen vandaag. Josha en ik vermaakten ons wel. We gingen kleuren en tekenen en verven. Luca ging op zijn Nintendo DS spelen, en vermaakte zich ook wel.

En haha, aan het begin van de vakantie van Joep, hadden we een to-do lijstje gemaakt, maar eerlijk gezegd is er niet zo heel veel van gekomen. Een van de dingen die er op stond, was de tuin winterklaar maken. Maar we hebben nog lang niet alles gedaan. Onder andere de knotswilgen moeten gesnoeid worden, en dat besloten we vandaag te doen. Dat vonden de jongens ook wel leuk, dus die gingen helpen. Met zaag en zakmes kom je heel ver

 

De jongens hebben flink geholpen. Luca hielp ook met de takken allemaal op een stapel bij de schuur te leggen. We willen er eigenlijk ook nog wat mee doen met die mooie wilgentakken. Je kunt van de dunnere takken hele mooie kransen maken, of manden. Even zien of dat er echt van gaat komen, maar het idee is leuk, toch

En inene was daar Jordy! Jippie, de jongens juichten, helemaal blij dat hij er was!  Toen gebeurde er een drama. Luca wilde iets laten zien aan Jordy op de Nintendo DS, maar Luca liet hem per ongeluk vallen… en toen bleek het bovenste schermpje gebarsten. En de DS dus stuk Stilte viel er, en het gesnik van Luca was te horen. Vreselijk verdrietig. Zijn bij elkaar gespaarde DS, die hij helemaal zelf bij elkaar gespaard heeft, en zo ontzettend blij mee is!!! En die is nu stuk ;’-{ Groot verdriet.  Joep is gelijk gaan zoeken wat er voor mogelijkheden zijn via internet, maar daar zijn we nog niet helemaal uit… wordt vervolgd.

Toen het verdriet wat was gezakt, we wat gedronken hadden en een beetje bijgekomen, gingen de jongens en Jordy op de Wii. Jordy had Mario Kart met stuurtje meegenomen,en zijn eigen Nunchuk, dus ze konden met zijn 3en racen! Helemaal geweldig natuurlijk! Josha kon zo ook meedoen met haar broers! En terwijl Joep ging koken, hielp Jordy me nog met de laatste takken afzagen en de takken opruimen. En wat een uitzicht hebben we nu over het weiland zeg! Geweldig, heel open en weids!

Heerlijk gegeten, gekletst, geWii-ed, en natuurlijk vonden de jongens dat Jordy veel te vroeg naar huis ging, want de dag kan niet lang genoeg duren als hij er is

Sint Maarten knutsel

11 november is de dag, dat mijn lichtje, dat mijn lichtje,

11 november is de dag, dat mijn lichtje branden mag.

Nog  een paar dagen, en dan is het weer 11 november. Al vanaf dat Calvin 2 jaar was, gaan we langs de deuren op 11 november om liedjes te zingen, en dan krijgen de kinderen een lekker snoepje. Dat is bij de kinderen natuurlijk een favoriet feest. Ik bedoel, wie wil er nou niet een zak vol met lekkers mee naar huis hebben. En dan thuiskomen, en de zak legen, en uitzoeken wat er voor lekkers is, en “niet-lekkers” ruilen met je broertje of je vriendjes. En vervolgens lekker snoepen tot je er bij neervalt. Want eet maar op zoveel als je wilt, al is het allemaal in ene keer op, prima Ze snoepen dan even heeeeeel erg veel, maar meestal eten ze de zak niet leeg, en ligt er na 2 dagen nog een halve zak snoep, die vervolgens heel lang op hun kamer ligt, omdat ze vergeten dat ze hem hebben

Maar ja, als je dan wilt lopen met Sint Maarten, dan moet er ook wel een lampion komen. Vorig jaar hadden we een pompoen uitgehold, dit jaar geen pompoen. Calvin deelde mee dat hij niet mee wil lopen met Sint Maarten. Ik ben toch wel verrast, ik had het dit jaar nog niet verwacht dat hij niet meer mee zou willen doen. Wat wordt mijn mannetje groot! Hij vindt het niet meer leuk om langs de deuren te zingen. Ergens vindt hij het wel jammer dat hij dan geen snoepjes krijgt, maar dat lonkt toch niet genoeg, om toch maar mee te gaan doen. Maar hij wil wel de kinderen die langs de deur komen een snoepje of manderijntje uitdelen. Luca en Josha willen wel meedoen. Luca wilde een vleermuis lampion maken. En Josha zag een vlinder, die ze wilde maken. Gisteren en vandaag hebben we de lampionnen afgemaakt. En hier is het resultaat: