12
Okt
08

Eigenlijk te veel om op te noemen

Afgelopen week was een leuke week! Veel dingen gedaan, eigenlijk te veel om op te noemen. Ik ga toch een poging wagen :)

Maandag kwam tante Sten gezellig op visite en ze bleef ook bij ons eten. Ze kwam nog voor de verjaardag van Josha, en Josha had vorige week de hele week iedere dag gevraagd “Tante Ten komt nu?” En afgelopen maandag was het dan eindelijk zo ver! Tante Sten had ook nog een verrassing voor Josha: een hele mooie Barbie met kleertjes! Josha helemaal gelukkig, en al de hele week met de Barbie aan het spelen, aankleden, omkleden, uitkleden.  Het was erg gezellig, en tante Sten bleef ook eten, dus dat was helemaal feest.

Donderdag hadden we afgesproken met Eugenie en Sariel en Gideon in Ballorig. Ze zijn nieuw in thuisonderwijsland ;-) en wonen lekker in de buurt, dus we wilden wel even kennis maken. Jongens zijn van dezelfde leeftijd als Calvin en Luca, dus leuk! Lekker weer, dus op het fietsje naar Ballorig, heerlijk! Lana en Helene en Holdy waren er ook. Iris met Tara, Boris en Dido. Leuk om elkaar weer te zien! Dat was alweer een tijdje terug. De koekjes die Luca gebakken heeft dinsdagavond hadden goed aftrek, iedereen vond ze heerlijk, en dat waren ze ook! De jongens konden het ook goed met elkaar vinden, Calvin kwam op een gegeven moment naar me toe om te vragen of Sariel en Gideon na Ballorig met ons mee naar huis mochten. Nou dan klikt het wel, geloof ik ;-)   Josha heeft er een nieuw vriendinnetje bij, Holdy vindt ze echt heel lief. En Dido ook. We waren als laatsten over in Ballorig, en dus mochten ze met elkaar “het ballenspel” doen. Haha, dat is gewoon een handige truuk van het personeel van Ballorig om zelf niet de ballen terug in de ballenbak te hoeven doen. De jongens en meiden kregen een grote blauwe zak, en die mogen ze vullen met ballen, en dan weer in de ballenbakken gooien, en als beloning krijg je dan een snoepje. Maar omdat ze met zijn 9en waren, en zakken vol hadden, kregen ze wel een handvol snoep! Nou dat kon niet meer stuk natuurlijk voor ze. Rond 18 uur gingen we weer op het fietsje naar huis, weer heerlijk in het zonnetje. Een heerlijke dag, helemaal voldaan.

Vrijdag heb ik met Luca een bureau opgehaald in Amsterdam, via Marktplaats gekocht voor op Calvin zijn kamer. Calvin heeft vanaf we hier wonen geen bureau op zijn eigen kamer. Ons bureau staat bij Luca op de kamer, omdat die kamer groter is, en Calvin speelt dus altijd op de kamer van Luca op de pc. We wilden dat graag veranderen. Calvin wil graag een eigen bureau, en dat was gelukt. Routebeschrijving uitgeprint, en op weg naar Amsterdam. Calvin en Josha waren zoals altijd op vrijdag bij opa en oma. Maar in de middag zou oma met alle 3 gaan zwemmen. En zou ik zo maar, voor het eerst sinds tijden zo maar een paar uurtjes geen kinderen om me heen hebben, zelfs Josha niet. Haha, maar omdat ik ze altijd om me heen heb, is dat altijd erg wennen, en leeg. En het voelt ergens ook niet als speciale tijd, waar ik dan iets “voor mezelf in moet doen” ofzo. Nee, ik vind het wel best eigenlijk. Ga lekker met Brenda even boodschappen doen, even naar het winkelcentrum. Heel gezellig eigenlijk zo even vrouwen onder elkaar ;-) geen meisje of jongetje met iets lekkers in zijn hand, dat roept: “Mam, mogen we dit? Dat vinden we zoooo lekker?”  En als ik weer thuis ben, komen Josha en Luca alweer thuis, zo rond half 4. Zwemmen was heerlijk. Kwartiertje later staan Sam en Thea voor de deur, gezellig spelen.  We genieten van het mooie weer, want het is weer mooi weer. Lekker nog even buiten in het zonnetje zitten. 

 

Oma vertelde dat ze graag zaterdag met de jongens naar Fort Krommeniedijk wil gaan. Daar is een open dag, en er is een puzzeltocht. Nou prima! Daar hebben ze wel zin in! En Thea vroeg of de jongens morgen ook mee mochten, want ze gaan naar het strand, en Sam had gevraagd of Calvin en Luca ook mee mogen. Als ze op tijd terug zijn van het Fort mogen ze uiteraard mee! En ook daar hebben ze zin in.

En dan hebben we zaterdag ook nog Kinderkermis van de gymvereniging Jahn. Speciale peuterkermis in de gymzaal. Omdat de jongens weg waren, gaan Joep, Josha en ik samen op de fiets erheen. En het is er geweldig. Vriendjes en vriendinnetjes van de gym zijn er, en ook Emiel en Martijn. Er is een springkussen, en de Kop van Jut, eendjes vissen, grabbelen in een ton. Te veel om op te noemen. Na de gebruikelijke tijd die Josha nodig heeft om los te komen, wilde ze niet meer naar huis toe :-) En ze kreeg ook nog een ballon die kan vliegen.

De jongens waren al thuis toen we op het fietsje aankwamen, en Thijs en Sabine en Milan waren er ook. Calvin vertelde dat er bij het Fort iets was met Inundatie, en of ik wist wat dat was? Uhm.. nee, geen idee? Inmiddels heb ik het gevonden op de site van Fort Krommeniedijk. Boeiend. Inmiddels arriveerden Kees en Thea om de jongens op te halen, om naar strand Castricum te gaan. Milan, Thijs en Sabine bleven de hele middag gezellig op visite. Ik heb met Milan nog samen op de Wii spelletje Mario Galaxy gespeeld, daar is hij helemaal vol van, van dat spel! 

Maar, wat ik voor het eerst in mijn leven gedaan heb: Ik heb planken gemaakt in de inbouwkast van Calvin. Tja menig vrouw zal haar wenkbrouw ophalen en denken, tssss kun je dat niet dan? Nou uhm, nee ik kon het niet nee. Ik kom uit een gezin van 3 broers en 1 paps, nou haha, dan hoef je niets te doen zelf. En als je dan ook nog trouwt met een vreselijk handige man, tja, dan is de noodzaak om dat soort dingen te leren ook niet echt aanwezig. Maar ik wilde dit toch eens zelf doen. Dus terwijl Joep en Thijs lekker koffie zaten te leuten en de laatste it-nieuwtjes uit te wisselen. Sabine met Josha en Milan aan het spelen was, stond ik heel stoer met een cirkelzaag in mijn hand, planken te zagen! Maar dat was nog niet alles, Ook de boormachine nam ik ter hand, ging de planken afmeten, gaten boren, steunlatjes monteren, planken erin, en klaar is Kees! Ik was helemaal trots op mezelf! En Joep ook! Want de mannen zaten zich natuurlijk te verkneukelen hoe ik dat zou doen met het afmeten van de schroefgaatjes, of dat me zou lukken. Haha :-) Oke ik geef toe, af en toe een kleine tip van Joep, hoe ik met de cirkelzaag moest omgaan bijvoorbeeld. Maar het is gelukt. Gisteravond nog de rest van de kamer veranderd. Bed naar de andere kant, Joep heeft het bureau in elkaar gezet. Kledingkast in de gang gezet, daar kunnen mooi weer spulletjes in van Josha. En opeens waren de jongens weer terug! Ze hebben het heerlijk gehad op het strand!

Nou ja.. een heel verhaal zo, zoals ik al zei, eigenlijk te veel om op te noemen.


0 Reacties tot “Eigenlijk te veel om op te noemen”



  1. No Comments Yet

Reageer