Ik zou de fotos nog posten van de slaapzak en het tuinpakje dat Luca genaaid heeft voor zijn beertje. Hier zijn ze dan:

En hoewel Calvin er niets in zag om te gaan naaien, kon hij het in een onbewaakt ogenblik toch niet laten om met naald en draad door het eelt op zijn handen te gaan  En dat deed me wel terugdenken aan vroeger, want ik was vroeger ook gefascineerd door het feit dat ik met een naald in de stukjes eelt op mijn hand kon prikken, en er zelfs een gaatje in kon maken, zonder dat het pijn deed! En het is grappig te zien dat dat soort dingen van alle tijden zijn, want zowel Luca als Calvin vinden dat ook boeiend. En even later zag ik Calvin zelfs even naaien in een papiertje, en dat is dan weer typisch Calvin, die probeert even de techniek uit, oke, dat kan hij, en dan is het klaar. Ik moet er zelf dan altijd voor waken dat ik niet te enthousiast wordt, en met allemaal ideeen kom aandraven wat hij zou kunnen makend, want dat wil hij toch echt niet. DIT vindt hij leuk, op DIT moment, en hij geniet van het NU. En hij heeft helemaal gelijk!