Prietpraat

Eind van de middag zijn we met zijn allen lekker naar het strand vertrokken. Het was zulk mooi weer vandaag. Op het strand was het echt zomers. Je zag dat iedereen blij was met het mooie weer, want iedereen die we zagen had weer meteen de zomerse kleren uit de kast getrokken. Het was best druk op strand, maar niet “te druk”.

In het strandtentje hebben we lekker wat gegeten en gedronken. En Calvin, Luca en Josha speelden ondertussen al lekker op het strand. En wat is het dan toch heerlijk genieten. Joep en ik genoten van onze prachtige kinderen, die zo heerlijk aan het spelen waren. Zonnetje erbij, heerlijk!

Calvin vond in het water een dode kwal. Ik hoorde Luca al van verre gillen. Zo een oorverdovend “ieeeeeeeeh”. Dat trekt de aandacht wel Joep zat een stuk terug op het strand ergens, Luca wilde dat papa ook de kwal zag, maar Joep bleef lekker zitten, dus ja: als de berg niet naar mohammed komt, dan moet mohammed naar de berg… dus de jongens gingen strandjutten: schepje zoeken en een leeg tasje.. en hup kwal in de zak, en dan luidkeels rennend naar Joep: WE HEBBEN HEM, WE HEBBEN HEM!! Zie je het voor je? 2 van die langharige jongetjes met in hun hand een zak – met kwal er in – hoog opgehouden hihi. Mensen om ons heen moesten lachen om hun enthousiastme.

Na een lekker ijsje en een partijtje judo gingen we weer naar de auto. Boven aan het strand, liep ik met Josha en de lucht was prachtig rood/roze gekleurd. De zon was inmiddels gezakt achter de horizon. En ik zeg tegen Josha: De zon is nu weg, zie je dat? Waarop Josha zegt: Niet edg toch? mam? Dit is ook mooi, toch?

Ik ga logeren, en ik neem mee….

    

Zo ging Luca vanavond weg met Brenda en Barry. Zijn rugzak zelf ingepakt, met daarin: een schone onderbroek, zijn Harry Potter jas, zijn tandenborstel en zijn tandpasta, zijn zwarte boek met spreuken onder zijn arm, en zijn nieuwe toverstok, die Brenda voor hem gemaakt heeft, in zijn hand. Uiteraard wilde hij nog even de zekerheid dat hij, als hij terug wil midden in de nacht, dat wel kan. Natuurlijk kan dat! Ik kom je meteen halen als je belt!

En dat nadat ze al de hele dag met elkaar gespeeld hebben, eerst bij Brenda thuis, en later bij ons thuis. Het was zulk mooi weer, Brenda en ik steld voor dat we lekker even de deur uit zouden gaan, even naar een plas lekker zwemmen. Maar nee, de 2 mannen wilden gewoon naar “Ellen d’r huis” en “bij ons”, want ja daar kunnen we lekker zwemmen. Dus gingen we maar weer naar ons huis. Brenda had Lisa te oppas, en die kwam ook gezellig mee. Lisa is 6, en vond het ook heerlijk in het zwembad. En spelen met Josha, in het keukentje van Josha en met de playmobil. Die meiden redden zich wel.

Onze voormalige overbuurvrouw is vandaag jarig, daar zijn Luca en ik vanmorgen nog op de thee geweest. We hebben eerst een prachtige bos zonnebloemen gekocht, en toen op de fiets heen. Weer in onze oude straat rijden, dat is toch altijd weer gek, maar wel fijn om te merken dat het goed is, dat we het niet missen, dat we er goed aan gedaan hebben te verhuizen. Lekker bijgekletst met Wilma, Ge en  Jasper, die was net thuis van een week kamp van zijn nieuwe school, en hij was helemaal brak, want had de nodige nachten niet geslapen ) Gezellig ze weer te zien en te spreken!

Ach ja, zo is een dag al weer snel om, wel kaal zo ’s avonds. Josha moe op bed, Luca logeren. Joep, Calvin en ik met poes Tommie op schoot kijken de film Johnny English met Rowan Atkinson.  Blijft leuk! Ik zie Barry en Luca ook al liggen in het grote bed met ieder een zak chips en lachen om de kapriolen van die gekke engelsman!

 

Onze zilveren plak!

4 avonden zwemmen, echt niet met mooi weer helaas. Maar toch wel lekker hoor. Samen met Calvin. Ik 500 meter zwemmen, hij 250meter, ofwel ik 10 baantjes en hij 5. Dus 4 avonden redelijk vroeg eten, om niet met een volle buik in het water te duiken. 4 avonden Calvin vol verwachting naar het zwembad, 4 avonden een kans om van de 2,5 meter duikplank te springen!

3 avonden met zijn 2tjes heen, 1 avond ervan een heerlijk ijsje gegeten op de terugweg bij de Italiaanse ijssalon, heeeerlijk yummie yummie. En de laatste avond, dat was vanavond, met zijn allen naar het zwembad. Joep, Luca en Josha mee, om wat foto’s te maken, en om natuurlijk te zien dat we de zilveren plak hihi (gewoon een zilveren medaille) krijgen. En die hebben we verdiend! Hieronder zie je dat ik tussendoor een kusje van Josha krijg!

Calvin, die zijn angst overwonnen heeft om in de 8-baan te stappen, wil ook heel graag van de 2,5 meter hoge springplank springen in het zwembad. De eerste avond durfde hij niet. De avonden erna, lukte het helaas ook niet. En hij was er echt heel verdrietig om. Hij wil zo graag, neemt zich iedere keer thuis voor om het “gewoon te doen”, dat het “niet hoog” is etc. Maar als hij dan op de plank boven staat, dan is het toch heel heeeeeel hoog, en durft hij niet te springen. En ik kan me dat zo goed voorstellen!

Toen ik een klein meisje was, gingen mijn ouders altijd op vakantie naar Zwitserland met ons (ook mijn broers gingen mee), en dan gingen we naar het Thuner zwembad. Daar had je een bad met een springplank van 2,5meter, een van 5 meter en een van 10 meter. 1x per dag was de 10meter een uurtje open, zodat mensen er vanaf konden springen, duiken etc. We gingen altijd met mijn tante en oom en mijn neven en nicht op vakantie. En op een dag heb ik een hoop geld verdiend. Mijn neven en broers boden me geld als ik van de 2,5meter plank ging duiken. En natuurlijk deed ik dat! Dus hup had ik 10 frank verdiend. Dan kon ik nog 10 frank verdienen, als ik van de 5 meter sprong. En ook dat heb ik gedaan! Hup inene had ik 20 frank!

En ik kon nog 10 frank verdienen als ik van de 10meter plank sprong. En ik dus heel stoer naar boven, en in de rij. Maar puntje bij paaltje durfde ik toch niet. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar ik durfde niet. Vond het te hoog. Van zo hoog, leek het zwembad ook zo klein, was ik bang dat ik op de kant zou springen hihi. Maar het gevoel toen ik op die 10meter hoge duikplank stond…. ik durfde niet, en kon me er niet overheen zetten, terwijl ik dat bij de 5 meter wel kon. En waarom? Geen idee? En zo stond Calvin dus ook 4 avonden achter elkaar op de 2,5 meter plank. En wat was hij verdrietig dat hij het niet durfde. Redeneringen als het duurt in totaal maar 5 seconden, dan ben je weer boven, die hij zelf bedacht, hielpen hem toch niet.

Vanavond had Joep als verrassing zijn zwembroek onder zijn kleren aangetrokken, omdat het misschien zou helpen als Joep mee zou gaan op de duikplank. En hoewel Calvin blij verrast was, en Joep bovenaan de plank stond, en naar beneden keek, en toch wel even schrok hoe hoog het was hihi, (het was voor hem ook alweer heel wat jaartjes terug dat hij van de duikplank was gesprongen), heeft Calvin vandaag nog niet de stap kunnen nemen om te springen. Daar is hij verdrietig over! Ik vind het moedig dat hij het toch iedere keer weer geprobeerd heeft!

Gelukkig is van de 1meter plank springen en bommetjes doen ook heel leuk!!

Van alles en niets

Vandaag was zo een heerlijke keuteldag. Van alles doen, er gebeurt niet veel, en toch weer van alles.

J. belde of we het leuk vonden als zij en haar zoontje E. kopje thee zouden komen drinken. Leuk! E. is 1 maandje jonger als Josha, dus dat is leuk. Bovendien is J. een leuke meid, dus gezellig! De jongens vonden het ook gezellig! Ze keutelden ondertussen lekker verder. Luca was aan het zagen weer, want die was zijn huisje voor Snuitje aan het afmaken, en daar hielp ik hem een beetje mee, door het hout vast te houden zodat hij het kon zagen, en later spijkeren. Calvin klooide wat met een ijzerdraadje, en maakte een spin ervan, zag er leuk uit. Ondertussen speelt Josha met E. kletsen we met J. en drinken we thee. Al met al heel gezellig. Het zonnetje schijnt, en de wind is er niet in de tuin, dus het is heerlijk zomers.

We zwaaien J. en E. uit. We lopen terug, en Josha zegt: jammer dat ze weggaan!!

Ach en verder rommelen we in huis. De jongens bakken pannekoeken, Calvin haalt de kliko’s binnen voor me. We kleuren kleurplaten met Josha, paarden uiteraard, haar grote liefde. De jongens zwemmen wat, we nestelen ons in het zonnetje op een kleedje, en ik lees voor uit Krukel, deel 2. Sam en Thea komen nog gezellig op de koffie. En dan en dan en dan…..

Dan gaan Calvin en ik vanavond zwemmen, de zwem4daagse!! Calvin 250 meter zwemmen, en ik 500 meter. En dat 4 dagen achter elkaar. Het is de 2e keer. Vorig jaar deden we ook mee, toen deed Luca ook mee, maar die heeft dit keer geen zin. Dus gaan Calvin en ik samen! En we hebben het echt heel gezellig.

Calvin wil heel graag van de duikplank van 2,5meter afspringen, en na de baantjes gezwommen te hebben, gaan we naar het zwembad met de duikplank. Hmmmm…. staat hij bovenop de plank… hmmm toch eerst maar even van de 1meter plank. Hup, plons!  Dan toch de 2,5 meter weer op… maar na 3 pogingen besluit hij toch maar naar beneden te komen, andere keer maar even. Toch nog wat moed verzamelen… We zullen zien van de week, of hij zich over deze drempel heen kan zetten, mijn kanjer!

Cavia perikelen

Ik heb al eerder geschreven over onze 2 cavia beertjes. Het zijn afzonderlijk enige beestjes, maar samen.. ze kunnen het niet echt vinden met elkaar. Macho beren dus. Gevolg: 2 caviakooien in onze kamer, en 2 beertjes die alleen zijn. Totaal niet mijn idee van hoe het hoort te gaan voor die diertjes.

Die 2 kooien is ook extra werk natuurlijk, 2 kooien om te verschonen, en als ik iets niet leuk vind, dan is het wel uhm… kooien schoonmaken. Nou ja niet leuk.. het hoort erbij, maar 1 kooi lijkt me beter dan 1. Dus we hebben besloten om te proberen de grootste caviakooi in 2en te delen, zodat ze ieder de helft van de kooi hebben. Dus Joep heeft een tussenschot gemaakt.

 

En Luca besloot om een nieuw huisje te maken voor Snuitje, waar hij in kan schuilen en slapen. 

 

 Het is wel een beetje klein misschien voor ze, maar gelukkig laten we ze ook iedere dag een hele tijd loslopen in de tuin in de buitenren zodat ze voldoende aan beweging komen. De 2 vinden het best oke geloof ik, ze ruiken elkaar wel en horen elkaar, en hier zie je ze aan elkaar ruiken, maar ze kunnen elkaar nu geen pijn doen. En tuurlijk hebben we de hoop/verwachting dat ze zo weer wat meer aan elkaar zullen wennen, en misschien opeen dag weer samen kunnen wonen zonder het schot ertussen.

 

Familiedag

Een keer per jaar gaan we altijd met mijn familie een dagje uit. Dit jaar gaan we naar Hellendoorn. Zaterdag 23 augustus is het zover. En wat denk je: de regen komt met bakken uit de hemel. En we moeten vroeg op, zeker voor ons doen, haha om 7 uur op. Want rond 10 uur hebben we met zijn allen afgesproken bij de ingang van het park. En aangezien  het best een eindje rijden is, moeten we best vroeg op. Dat valt niet mee voor ons hoor Nou ja.. ons.. Joep en ik dan, want de jongens en Josha staan te springen van ongeduld! Die hebben er zin in!

Dus… bepakt en bezakt stappen we in de auto, even geld halen, en hup naar Hellendoorn.De regen was inmiddels gestopt, en het zonnetje kwam af en toe tevoorschijn! Prima weer voor een dagje pretpark! We reden om 10 uur het parkeerterrein op, en we zagen meteen al mijn zus en broers en neven en nichten. Allemaal dus keurig op tijd!

Leuk park hoor Hellendoorn! Leuk voor klein en groot. We gingen onder andere in de “donderstenen”, dat is een 8-baan die niet over de kop gaat. Dat was ooit de eerste 8-baan waar ik zelf als kind in ben gegaan. Toen we nog familiedagen hadden van mijn moeders familie, met al mijn tantes en ooms en nichten en neven heb ik goede herinneringen aan de familiedagen in Hellendoorn. En nu dus familiedag met mijn kinderen daar, en gaan ze daar ook voor het eerst in de 8baan! Allebei helemaal blij. Luca zat naast mij, Calvin naast mijn zus, en Josha was bij Joep, die uiteraard niet in de 8-baan ging. En daar gingen we. Luca zat heel gespannen naast me, en halverwege de rit, kwam er een beetje zachtjes uit: ik was wel een beetje in paniek… Het rondje gaat 2x, en het 2e rondje vond hij al minder eng. En hij is er nog een paar keer ingeweest. En Calvin kon alleen maar blij rondspringen en roepen: Dit is LEUK!! dit is LEUK!! Dat ik dit eng vond! Dat ik dit eng vond!!

Calvin had tevoren het plan om ook in de 8-baan te gaan die over de kop ging, en daar ging hij: met papa! Eerst nog even twijfelen, maar toen de beugel eenmaal vastzat wilde hij toch wel gaan. En daar ging hij! En hij vond het helemaal super!! En weer stuiterde hij rond: Dit is LEUk, dit is LEUK. Luca het is helemaal niet eng, kom je ook mee!!!! Maar Luca durfde dat toch niet. HIj vond het al helemaal geweldig dat hij in de “dondestenen” was geweest.

Josha had zoals gewoonlijk weer even tijd nodig voor ze los kwam, maar opeens zag ze een treintje, en daar wilde ze in! Met ome Gerrit en papa ging ze in het treintje, en later ook nog met Nicole en Daniel. Ze wilde ook meteen niet meer uit het treintje. En toen ze er weer uitkwam, kwam ze mij blij vertellen dat je er niet misselijk in werd in het treintje (ik was daarvoor in een 8-baan in het donker geweest met Calvin, en helemaal misselijk geworden), en dat ik er dus ook in kon, met haar en papa. En hup daar gingen we weer

Het was heel gezellig!! En met een suikerspin tot slot, gingen we naar de auto, en naar het restaurant waar we met zijn allen zouden gaan eten. Josha was inmiddels zo moe, die viel op schoot in slaap. Gelukkig stond er een bank bij onze tafel, en daar heeft ze de rest van de avond heerlijk geslapen. Wij hebben heerlijk ons buikje rond gegeten, en toen weer naar huis.

Al met al een leuke en gezellige familiedag!

nog meer vliegende kunsten

Perfectionisme, het is mooi. Het is niet altijd makkelijk. Vooral voor mij niet. Calvin is een perfectionist, en als hij iets wil maken, dan wil hij het dus echt goed doen! Hij neemt geen genoegen met minder. Dat houdt in dat hij regelmatig iets niet wil aanpakken, omdat hij tevoren weet dat het hem niet gaat lukken op de manier die hij graag van zichzelf ziet. Ik denk dan wel eens dat hij misschien zichzelf daarmee in de weg zit, maar al is dat zo.. ik kan niet meer dan accepteren hoe hij ermee omgaat. Op zijn manier, de enige manier die voor hem werkt, en dus de goede manier voor hem!

Zo ook die papieren vliegtuigjes. Hij heeft eerst een paar dagen aangekeken hoe dat nou eigenlijk moest. Hoe je het goed vouwt, etc. En de vliegtuigjes die ik dan vouwde, wilde hij graag hebben. En hij stond er wel bij, en vertelde mij soms wel hoe ik het moest doen, als ik even niet wist hoe ik iets moest vouwen. Hij wist het wel, maar wilde het niet uitvoeren Maar vandaag was er een verandering. We zijn samen gaan vouwen, en lezen in een boek over vliegtuigjes vouwen, dat wij zelf in de kast hebben staan. Erg interessant, en duidelijk een boek dat hij ’s avonds wel eens mee naar bed wil hebben, om de techniek eens uitgebreid te lezen. Er staat van alles in over stabiliteit, dat er 3 stabiliteiten belangrijk zijn bij een papieren vliegtuigje. Afijn, echt dingen die Calvin boeiend vindt, en kennis die hij zich eigen wil maken. Haha, hij zag zichzelf al met een stapel A4tjes naar bed gaan

Hij heeft zelf vandaag papieren vliegtuigjes gevouwen! En ja: hij en ik zijn trots op hem We vouwden een vliegtuigje dat ooit een wereldrecord heeft gehaald door 16,7 seconden te vliegen. (ja, geloof me, ik wist ook niet dat je daar een wereldrecord in kunt halen, het record staat nu geloof ik op ruim 30 seconden vliegen van zo een papieren dingetje…. ongelooflijk!) Maar goed, wij hebben het vliegtuigje beide gevouwen, en die van Calvin vliegt gewoon beter dan die van mij!  Weer iets om trots op te zijn!

Hieronder zie je de diverse vliegtuigjes die we gevouwen hebben afgelopen dagen.

vliegende kunsten

Een van de boeken die we uit de bieb gehaald hebben gaat over het vouwen van vliegtuigjes. En dan vliegtuigjes die nog vliegen ook, ook niet onbelangrijk. We zijn dus al steeds vliegtuigjes aan het vouwen. Valt nog niet altijd mee hoor. Kan zelfs frustrerend zijn. Het eerste vliegtuigje dat Joep wilde vouwen, brak hem het zweet uit, hihi. De uitleg in dat boek is niet altijd “je-van-het” zullen we het maar noemen. Maar uiteindelijk lukte het wel!

We hebben al diverse vliegtuigjes gevouwen, samen. Ik heb er nog niet echt fotos van gemaakt, allen vanavond even :

 

 

Lekker naar het bos

Wat een genot! Het zonnetje schijnt toch weer vandaag! Eerst mocht ik heerlijk uitslapen, hmmmmmmmm lekkurrrrr! Dan beetje rustig wakker worden met een zoen van Josha, met haar liefste stemmetje vraagt ze dan: mama, ikke borst dinke?  En wie kan dan weigeren he Het is ook een heerlijke manier om heel langzaam wakker te worden, en knus.

Aangezien het weer heel erg meevalt, we hadden bakken met regen verwacht, besluiten we om lekker naar buiten te gaan vandaag. Het bos lijkt ons een goed idee, daar zijn we al een tijdje niet geweest. Calvin pakt zijn spullen, een mesje, vergrootglas en de determineerkaarten van paddestoelen en sporen. Luca pakt zijn zakmes. Josha haar roze tas met haar sleutels, en daar gaan we. Lekker wandelen. We liepen eigenlijk altijd een beetje dezelfde route, en meestal het speelbos ook in, maar vandaag besloten we eens een wandelroute te nemen. De gele route, 4 kilometer.

Josha wilde liever niet lopen. Paar weekjes terug had ze bij ons in de tuin een wurmpje op haar voet. En sindsdien heeft ze het niet zo op gras en aarde Ze loopt bij ons door de tuin door het gras op haar teentjes,en wil het liefst gedragen worden. En in het bos dus ook! Hier zie je hoe we bespreken of ze wel of niet zelf gaat lopen De grond wordt goed geinspecteerd. En het grootste gedeelte, vooral in het begin besluit ze lekker in de doek te blijven, of bij papa op zijn nek te gaan.

We zien heel veel mooie bloemen in het bos, waarvan we de naam niet weten, maar die ik nog wel wil opzoeken.

  

We plukken wilde bramen onderweg en snoepen ervan. Sommige zijn nog wat zuur, maar er zitten ook heerlijke zoete bramen bij.

 

Onderweg kwamen we nog de resten van een dood beestje tegen, wat ervan over was dat leek een eekhoorntje ofzo. En uiteraad zoals echte mannen betaamd, gingen ze met een stokje “poerken”, om het even goed te bekijken, en toen zagen we rood-zwarte kevertjes die het beestje aan het opeten waren, maar helaas voor de rood-zwarte kevertjes werden die weer opgevreten door mijten. Een van die kevertjes zat helemaal vol met mijten. Boeiend toch, de natuur!

Onderweg komen we op een groot vrij veld, waar we nog niet eerder waren geweest. En daar gaan we even lekker zitten, en kletsen, en spelen. En ik ga fotos maken. Hieronder zie je een impressie van hoe het verder was in het bos.

 

Luca kookt

Wat heb ik veel uurtjes voorgelezen voor Calvin, en nog lees ik regelmatig voor. We nestelen ons gezellig op de bank en dan lekker lezen. Calvin kan lezen als een tierelier, leest ook alles wat los en vast zit, engels etc. maar vraag hem niet om een lekker dik leesboek te pakken en te gaan lezen. Daar kan hij de lol nog niet van inzien, of het moet een lekkere dikke Donald Duck zijn ) Toch leest hij iedere avond zeker een uurtje in bed, en pakt allerhande boeken uit de kast, over allerlei onderwerpen, en inderdaad ook stripboeken als Suske en Wiske, Garfield, Kuifje, Storm vindt hij leuk om te lezen.

Voorlezen voor Luca? Nee liever niet, hij heeft het nooit echt leuk gevonden, wel zoekboeken. Zo hebben we genoten van “je gelooft je ogen niet” van J. Steiner. Heel wat uurtjes in gekeken en plezier mee gehad. En nog meer zoekboeken uit de bieb gehaald. Maar echt voorlezen vond hij niet leuk. Ik heb wel eens gedacht “goh, gaat hij ooit wel lezen, als ik hem niet kan voorlezen?”  En toen speelde hij een spelletje op internet “Runescape”, en daarin zie je een tekstveld, waar allemaal tekst langskomt. Er wordt gechat en gehandeld. En inene had hij door dat daar van alles gebeurde, en vroeg hij iedere keer “wat staat daar”, “hij zegt iets met geld, wat betekent buy sword? wat betekent sell sword?” En binnen een weekje of 3-4 kon hij lezen! En leest alles wat hij kan. Hij heeft al een paar Pinkeltje boeken gelezen. Ook hij vindt stripboekjes leuk. Voorgelezen worden, vindt hij nog altijd niet echt geweldig.

Gister zijn we naar de bieb gegaan, om boeken te halen. Calvin wilde wat boeken voor ’s avonds in bed, stripboekjes en informatieve boeken. Luca wilde ook wel kijken, en hij zou zijn eigen bieb kaart krijgen. Dat vond hij wel heel erg leuk! En we zijn met zijn allen boeken gaan zoeken. Hoewel, hihi, de enorme ronde loungestoel met kussens in het midden van de bieb was ook wel erg leuk. Josha in de kussens en de jongens haar ronddraaien, of de jongens op de stoel en Josha hun ronddraaien. Luca vond een leuk kinderkookboek: Vandaag kook ik. Het basiskookboek voor kinderen van Loethe Olthuis, en een boek over vliegtuigjes vouwen. We vonden een leuk leesboek van Roald Dahl, Sjakie en de grote glazen lift. We hebben nog een hele stapel boeken meegenomen, over de steentijd, over mummies, over elfjes en prinsesjes (ja uiteraard voor Josha, niet voor de jongens Een heel leuk boek over insecten, Bzzz, wat krioelt daar allemaal. 

Luca werd helemaal enthousiast, hij wil gaan koken! En hij heeft een paar recepten uitgekozen om te gaan maken. De bedoeling is dan wel dat Joep en ik en Calvin daarna dan de tafel afruimen en schoonmaken . Dit omdat als Joep en ik gekookt hebben, we het fijn vinden als Calvin en Luca ook hun steentje bijdragen door te helpen met het afruimen van de tafel. Dat vinden ze niet echt heel geweldig.

Calvin en Josha zijn vandaag weer naar opa en oma, en Luca en ik hebben gezellig tijd met elkaar. Luca heeft een boodschappenlijstje gemaakt:

 

We zijn samen naar de winkel gegaan, ik voor mijn wekelijkse boodschappen, en Luca met zijn eigen lijstje en kleine karretje om zijn eigen ingredienten te verzamelen. Hieronder zie je hem bezig. Het recept heet:

Rood-groene aardappelpuree. En hij heeft er een hamburgertje bij gebakken. Tijdens het eten vroeg Luca zich af wat nu gezonder is, bietjes of broccoli. En we hebben daar een tijdje over gepraat. En wat is dan  het gezondste fruit? Volgens Luca zijn dat frambozen, want dat heeft opa gezegd!

  

Het was heerlijk!! Dank je wel Luca voor de heerlijke maaltijd! Je mag zeker vaker koken!