Vilt vilt vilt

Zondag wilde Luca vilten. Een tasje maken.

Dus: tafel naar buiten, wol, zeep en bamboe matje gepakt, en lekker vilten. Luca koos prachtige kleuren, rood, geel en blauw, bruin en groen. En daar gingen we dan. Luca wist nog wel hoe het moest, laagjes over elkaar, dan water met zeep erover. De voorkant eerst gemaakt. Toen de achterkant. Die werd ook wat groter, zodat het een tasje met een flapje zou worden. En dan weer nat maken. En ja wat dan, hoe krijgen we die zijkanten aan elkaar. Dat was bij het tasje van Josha vorige keer alleen met de onderkant gelukt, de zijkanten daar zaten gaten in, dus heb ik ze dichtgenaaid, wat ook een heel leuk resultaat gaf. Maar nu hoopte ik toch dat ik snapte hoe het moest Maar helaas het lukte totaal niet. Zowel de zijkanten als de onderkant was niet aan elkaar gevilt na het rollen in het matje. Zucht. Ik doe dus iets verkeerd, maar weet niet wat. Luca vond het geen probleem, want die vond het ook wel leuk om het tasje aan elkaar te naaien. Dus dat hebben we gedaan. Viel niet mee voor Luca om de wolnaald door het vilt heen te werken, dus ik heb hem geholpen. Hij wilde ook nog een knoop erop op de voorkant. En een groen handvat gevilt, en klaar was het tasje. Ik vroeg hem wat hij met het tasje wilde gaan doen, waar hij het voor wilde gebruiken? “ik ga het verkopen” “Oh, vroeg ik, via je site?” “nee, via Marktplaats, want op mijn site komen niet zoveel mensen” hihi. Kleine ondernemer. En hij wilde er wel 10 euro voor vragen, kijken of dat ging lukken, hij kon tenslotte altijd minder gaan vragen. 

Ondertussen was er een mailtje van mijn broer, Ome Gerrit binnengekomen dat ons nichtje Nicole zondag jarig is en haar verjaardag viert. Toen heeft Luca besloten dat hij het tasje aan haar wilde geven, toch maar niet verkopen, want hij vond het wel heel leuk om iets dat hij zelf gemaakt heeft kado te geven. En zo gebeurde het. Ik deed in het tasje wat geld, dat was het kadootje van Joep en mij voor Nicole. En zo was het een heel origineel kadootje geworden, dat Luca ook zelf ingepakt heeft.

Trots gaf hij zijn kadootje aan Nicole, en wat vond ze het ook leuk! En Luca was trots want hij kreeg complimentjes voor zijn originele kadootje. Was een leuke avond, heerlijk weer, lekker in de tuin gezeten en de kinderen met hun (achter)neven en (achter)nichten gespeeld in de speeltuin.

Ik heb die dag, omdat ik het niet uit kon staan dat het me niet lukte de zijkanten te vervilten met elkaar, nog een keer een poging gedaan om 2 lapjes aan elkaar te vilten, maar het lukt me niet! Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Wat doe ik verkeerd?

Afgelopen nacht (jaja, denken doe je ’s nachts) bedacht ik me dat je zo een tasje natuurlijk uit 1 hele lange lap kunt maken, en dat dan dubbelvouwen en aan elkaar vilten? Volgende poging wordt op die manier dan maar. Maar dan nog…. ik ga maar eens raad vragen…..

Logeetjes

Afgelopen weekend hadden we een logee: vriendje Sam kwam bij ons logeren. Hij is weer terug van vakantie, en dus was het weer feest! Logeren! Altijd leuk en gezellig! Van vrijdag op zaterdag. Eerst vrijdag de hele dag lekker spelen met Luca, samen in het bootje in het slootje. Milans kwam ’s middags ook nog spelen en wilde ook graag in het bootje. Gelukkig hebben we een heel stabiel bootje, en 2 grote jongens die goed weten wat ze doen, en een moeder/tante aan de kant die alles goed in de gate houdt. Josha ook nog erbij in het bootje, en dikke pret!!

Brenda en Barry zijn op vakantie naar Oostenrijk. Heerlijk!! Wat zou ik ook graag weer eens naar de bergen gaan. Ik denk nog regelmatig terug aan de vakantie’s in Zwitserland. Toen ik klein was gingen mijn ouders ieder jaar 3 weken naar Zwitserland. En ik heb goede herinneringen aan het Thuner Zwembad, en aan de bergen in Zwitserland. De kleine Scheidegg, Jungfrau, Beatenberg. Prachtig land. Ik wil heel graag eens terug en met Calvin, Luca en Josha wandelen in de bergen. Zwemmen of pootje baden in een meertje. Dat gaat er nog wel eens van komen! Maar goed, ik dwaal af Brenda en Barry zijn dus op vakantie, en ik heb daardoor 2 logeetjes. Amy, het hondje, en Droppie een vrouwtjes cavia. En uiteraard met het vriendelijke verzoek om Droppie niet bij mijn 2 beertjes te plaatsen Aangezien we dan een co-ouderschap zullen moeten gaan verzorgen voor kleine zeugjes en beertjes )

Maar reuzegezellig hoor Amy om ons heen. Heel lief hondje dat van gezelschap houdt, en heel gezellig met je meeloopt, gezellig naast je op de bank komt zitten/liggen. Leuk! Daar gaan we van genieten de 10 dagen dat ze bij ons is!

Josha op pad

 

Iedere vrijdag gaan Calvin en Josha naar opa en oma. Vandaag ook. Oma gaat vandaag met Calvin, Josha, Milan en Jasmijn (overbuurmeisje van opa en oma en vriendinnetje van Calvin) naar een hele grote speeltuin in Nieuwendam. Zwemspullen mee, en lekker spelen! Het is prachtig mooi weer, dus het wordt vast heel leuk en gezellig! Hierboven zie je dat Josha er helemaal klaar voor is: Draagdoek om met haar beertje en haar zwempak erin. Achterop de fiets zie je haar vilten handtasje dat ik gister heb gemaakt, die gaat ook mee, want daarin zit haar portemonnee en haar mobiel Ze gaat niet op pad zonder handtasje met portemonnee, mobiel (uiteraard geen speelgoedmobiel, maar een echte (zonder sim), en liefst ook haar zonnebril nog mee en haar sleutels, maar die laatste vergeet ze soms nog wel eens).

Zonnige dag

Heerlijk zoals het zonnetje tussen de gleufjes van de zonwering heen komt. De zon verblindt me dan, en ik kan dan – heerlijk – niet zien op de wekker hoe laat het is ) Aan het gestommel hoor ik wel dat er al iemand op is. Dus dan is het toch al zeker na half 9 Josha wordt ook wakker, en nestelt zich aan de borst. Ondertussen dommel ik nog een klein beetje, voor we echt wakker worden en uit bed gaan. Iedereen is wakker aan het worden, gerommel door huis, papa gedag zeggen die naar het werk gaat. De cavia’s piepen je tegemoet als je binnenkomt in de woonkamer.

Brenda komt in de loop van de ochtend binnenstappen. Wel gek zo, zonder Barry. Barry is bij zijn papa, de jongens zijn er afgelopen week ieder afzonderlijk een dagje wezen spelen en eten, tot groot genoegen van alle partijen, want ze kwamen allemaal opgewekt en vrolijk weer terug. 

We zouden lekker wat gaan mozaieken of vilten vandaag. Maar gezien het mooie weer, en de temperatuur, gaan we vilten. Mozaieken werkt eigenlijk niet zo heel fijn in de hitte, de lijm droogt onder je handen. En vilten heeft Brenda nog nooit gedaan, en ik tenslotte al 1 keer ;-D haha. En kun je lekker buiten doen. En ook leuk: Brenda heeft Amy bij zich, haar hondje. Amy komt bij ons logeren als Brenda en Barry op vakantie zijn naar Oostenrijk. En daar verheugen we ons op. Amy moest alleen wel even een paar keer oefenen hier om te zien of het gaat, oa met Tommie onze kat. Maar dat is vandaag wel duidelijk geworden, Amy en Tommie gaan het wel redden met elkaar. Ze snuffelen nu al aan elkaar, terwijl Tommie vorige keer nog een hoge rug opzette, Tommie ziet wel dat ze van Amy niets te vrezen heeft, dat is een dotje, een Maltees Leeuwtje.

Voor Josha maken Brenda en ik een mooie tent op het schommeltoestel, de jongens vinden dat ook wel leuk. En de jongens verveelden zich een beetje vandaag, totdat mama met het idee kwam om met het opblaasbootje in de sloot te gaan varen. Gewoon lekker in het slootje achter onze tuin.

 

Josha wilde graag een balletje vilten, maar toen we begonnen wilde ze toch graag een lapje leggen. Ze koos de kleuren uit die zij het mooist vindt: verschillende roze tinten. En zo gingen we een tasje vilten.

 

Brenda heeft viooltjes en een balletje voor Josha gevilt. Ze zijn heel leuk geworden! En Josha helemaal blij met haar balletje.

Het vilten tasje is niet helemaal gelukt zoals ik wilde. Ik deed blijkbaar iets niet goed, maar ik weet nog even niet wat Dat komt wel dan, ga ik me weer in vediepen, en opnieuw een poging wagen, aldoende leert men he   Het vilt was aan de onderkant wel met elkaar gevilt, maar de zijkanten van het tasje daar bleven gaten in. Ik heb ze dichtgenaaid, is ook heel leuk geworden. En met de vilten bloem die ik vorige keer op de workshop gemaakt heb, heb ik het tasje afgemaakt, het is het handvat geworden van het tasje. En Josha is er helemaal helemaal blij mee.

Afscheid

Afgelopen weekend gebeurde er weer iets triests. Zwartje of Blackie zoals hij sinds kort heette, ons laatste konijntje, een prachtig zilvervos konijntje had inene een beetje diarree. Haar kontje was wat viezig. Ik hield haar goed in de gate, maar kon haar helaas niet binnen nemen, aangezien ik geen kooi meer had om haar in te houden. Maar ik ging regelmatig naar het buitenverblijf en nam haar wel regelmatig binnen om te zien hoe het ging. Ze was niet erg actief, beetje duf. Zaterdag leek het wat beter te gaan, ze had geen diarree meer, poepte weer keuteltjes, en ik zag haar drinken, en ook wat eten. Ze snuffelde een beetje meer, en het leek beter te gaan. Zondagmorgen bekeek ik haar weer, en ze zat in het nachthokje. Toen ik keek, keek ze wel om, maar bleef wel zitten. Er was geen diarree, hoewel haar kontje wel wat viezig was. Maar het had ook zo hard geregend dat het wat in het verblijf had geregend, en ik kan me voorstellen dat je dan ook een vies kontje krijgt. Even later zag ik haar nog naar de benedenverdieping lopen.

Luca was naar Barry gegaan, lekker spelen, en zou pas na het eten weer thuiskomen. Calvin rommelt lekker rond het huis. Hij is buiten bij de konijntjes aan het kijken, en roept inene: MAM! Kom eens kijken, want Zwartje doet wel heel raar!! Ik ren naar buiten, en zie dat het konijntje op haar zij is gevallen. Ik haal haar eruit, en ze is helemaal slap. Ze ademt nog wel, haar hartje voel ik kloppen, maar ze is slapjes. Ik neem haar mee naar binnen, en ach.. het lijkt een hopeloze zaak. Wat moet je nou met zo een beestje op zondag? We besluiten om toch de dierenartsenpost te bellen en om raad te vragen. Ook de dierenarts vermoed dat het een hopeloze zaak is. We besluiten om toch maar naar de dierenarts te gaan, we kunnen het niet over ons hart verkrijgen om niet te proberen het beestje te redden. Het gevoel van “had ik maar…” wilde ik niet krijgen. Bovendien ben ik erg gek op dit beestje. Het is zo een schatje, ik ben er erg gek op, ze is ook niet bang, wil graag bij je zijn, is gek op Nijntje, en Nijntje op haar. Die 2 bij elkaar is een genot om naar te kijken. En nu ligt ze dus doodziek in mijn armen.

Calvin is er misselijk van. Hij weet ook al wat er gaat gebeuren, hij wil niet mee naar de dierenarts, dat is te heftig voor hem. Josha vindt het zielig, en aait Zwartje zachtjes en ze wil wel mee naar “de dokter”. Calvin brengen we bij opa en oma. In de autorit naar de dierenarts krijgt Zwartje stuipjes, en haar nekje trekt omhoog. Ik geef met een pipetje water in haar mondje, dat ze nog doorslikt. Bij de dierenarts moeten we even wachten op onze beurt. De mensen die eigenlijk voor ons aan de beurt zijn, laten ons voor. Ze hebben gezien hoe erg Zwartje eraan toe is. Joep en Josha blijven in de wachtkamer en ik ga met Zwartje naar de arts. Maar er is inderdaad, zoals we al vreesden en dachten, niets meer te doen voor Zwartje. Wat er precies aan de hand is, weet de dierenarts ook niet. De symptomen die ze had en heeft zijn niet precies zoals de konijnenziektes meestal hebben. Ze krijgt een spuitje om in te slapen, en dat duurt zeker nog 10 minuten, want haar hartje is nog sterk. Arme Zwartje… en ik had het er best moeilijk mee. Ik was zo gek op dit beestje!

Hier neemt Calvin afscheid van Zwartje/Blackie. Hij legt haar in een doosje.

En Josha neemt ook afscheid op haar manier. Eerst begreep ze het niet helemaal. De dokter zou het konijntje toch betermaken, daarvoor gingen we toch naar de dokter…… maar toen ze begreep dat ze dood was, was het ook goed. Hieronder zie je dat ze Zwartje/Blackie lief heeft verzorgd en toegedekt in het doosje.

Luca heeft Blackie ook gedag gezegd, en was vreselijk verdrietig toen hij het ’s avonds hoorde en zag. We hebben gewacht met begraven tot Luca thuis was, maar hij wilde er niet bij zijn. Te verdrietig.

Rust zacht lieve Zwartje/Blackie!!

computerperikelen

Afgelopen week gebeurde er iets vreselijks Mijn harddisk ging stuk! Als rechtgeaarde internetverslaafde valt dat niet mee hahahaha. Nee hoor, geen ramp, maar wel vervelend. Gelukkig is niet alles stuk gegaan, maar mijn outlook was stuk, dus kon ik geen mail lezen. De computer was ook vreselijk traag, dus op het web kon ik ook eigenlijk niets doen.

Het ergst vond ik dat ik dan niet op de email-lists over thuisonderwijs en mijn geliefde “vol-leven” kon mailen en lezen. Maar gelukkig heeft Joep het gisteren allemaal weer hersteld, een nieuwe harddisk en nog wat gefrutseld, en nu doet-ie het weer!! Jippie. Kan ik weer bloggen en ik kan weer mail lezen. Helaas is er wel het e.e.a. aan mail verloren geraakt, de backup van mei is erop gezet, dus ik mis wel het e.e.a. Nou ja.. als er echt iets belangrijks bij zat, komt het vast nog wel een keer langs

Hoe is het hier ondertussen gegaan? Ach, het leven kabbelt voort. De jongens rommelen wat in en om het huis, het weer is wisselvallig, dus zowel buiten als binnen spelen. We hebben de Playstation 3 te leen voor ongeveer 2 weken, met een nieuw spel “Ratchet en Clank”. De jongens vinden het helemaal geweldig, en Joep ook. Het ziet er ook wel prachtig uit hoor! Wat een details! Erg mooi. Dus je snapt: er worden de nodige uurtjes gespeeld op de Playstation. Calvin zijn geknutselde huisje is nog altijd niet in de fik gegaan Josha is regelmatig “prinses” en Luca is weer aan het verder denken over hoe hij geld kan verdienen. Hij wil nu graag een digitale fotocamera kopen, die hij op Marktplaats gezien heeft. Hij is van kleins af aan al gek op fotos maken, een eigen camera zal hij echt geweldig vinden!

En ik? Ik rommel wat tussendoor, lees wat voor, speel wat met playmobil, of teken wat. En ik wil zo graag weer vilten. Ik heb wat extra wol meegenomen vorige keer, en wil een tasje ofzo gaan proberen te maken voor josha. Dus dat ga ik een dezer dagen toch proberen. Ik heb altijd een soort van drempelvrees

En ik wil mijn schaal afmaken die ik aan het maken ben voor mijn vriendin Hedi. Hij wordt wel weer prachtig:

Nuttig?

Calvin riep van de week: “mam, hebben we nog een doos?” Uhm? Kijk even in de schuur? Nee dus..

Nu had ik wat boodschappen gedaan vandaag, en in een doosje gedaan, dus toen ik de boodschappen had opgeruimd, riep ik: “wie had er ook alweer een doos nodig?”  Calvin dus. En vervolgens pakte hij de doos, liep ermee rond, op zijn hoofd, van zijn hoofd af, en zoekende. Wat bleek hij wilde de doos stuk maken, met speren opgooien, of gewoon lekker op rammen en zo. Waarop ik terloops zei dat ik dat toch niet echt een nuttige besteding voor de doos vond   En terwijl ik het zei, wist ik al dat dit terug op mijn bordje zou komen. En ja hoor, even later begon hij over het nut van de doos. Want HIJ had toch van de week die doos nodig, en dat was omdat hij er met speren op wilde gooien zodat de doos stuk zou gaan. En of hij hem dan nu inene stuk zou maken of niet… is dat nuttig of niet? HIj vond van wel Ik heb het zo maar gelaten.

De jongens keutelden heerlijk rond huis, Luca maakte nog een vilten balletje zodat Joep met 3 balletjes kan jongleren, en het lukt Luca nu ook om te jongleren met 2 balletjes, (oefenen oefenen oefenen), vuurtje stoken met een waxinelichtje, (plankje met 4 spijkers, daartussen een waxinelichtje geklemd, en dan op de koppen van de spijkers, zetten de mannen een leeg houdertje van het waxinelichtje), dode miertjes en dode vliegen bakken in water op het vuurtje. En later ook salami en ham bakken in een nieuw schoon “pannetje”. Ach, daar kunnen ze zo uuuuuren mee bezig zijn, heerlijk vind ik dat. En ondertussen de gesprekken volgen, en luisteren naar de ideeen die ze opperen.

 

 Josha keutelt ook tussendoor, maakt een prachtig bootje met vlaggetjes van een klein stokbroodje, verkleed zich als prinses (geinspireerd op de bruiloft die Josha, Joep en ik afgelopen vrijdag hebben bijgewoond, de bruid had geen naam volgens Josha, maar ze vroeg iedere keer “waar is prinsessejurk?”. En zo had Calvin ondertussen bedacht dat hij een huisje wilde maken van ijsstokjes (in de loop der jaren hebben we er honderden gespaard, hebben ze eindelijk een doel , en dat huisje dan in de fik steken, kijken wat er gebeurt.  Ook Luca kreeg een idee en is een boot van ijsstokjes gaan maken. En tussendoor kwam ook weer inene een opmerking van Calvin, dat dit toch wel erg nuttig was hahaha. De hele dag zijn ze bezig geweest, af en toe tussendoor wat eten, drinken, even buiten rommelen en schommelen terwijl de lijm aan het drogen was.  Maar Luca vindt het zonde om zijn boot in de fik te steken. Calvin heeft het huisje dat hij gemaakt heeft, ook behangen met schilderijen. Het is een spookhuisje geworden, met een kamer erin, de muren gemaakt van knijpers. Het ziet er enig uit. En hij twijfelde even of hij het wel zal verbranden. Luca bedacht dat hij die boot misschien wel kan verkopen, via zijn website  , en wat zou hij er dan voor vragen, stof tot denken, en discussie tussen Calvin en Luca (Luca: 10 euro is wel beetje veel he?  Calvin: Nouhou, hij is wel echt erg mooi hoor… Luca: Ja maar dat is wel een heleboel geld…) 

Vandaag heeft me wel aan het denken gezet over de definitie van “nuttig”. En mijn conclusie van vandaag is dat ik een hele andere definitie van nuttig heb als Calvin! Dat leuke huisje wat hij gemaakt heeft, uuuren aan zitten knutselen en zitten bedenken, en dan gaat de fik erin, ja dat vind ik eigenlijk zonde, en tja.. niet nuttig?   Maar ja.. hij ziet het anders, en ik begrijp het wel. Het is ook nuttig te weten hoe spullen verbranden, en hoe je dat het beste kunt aanpakken. Met wat hooi erin, en papier, en dan zien wat er gebeurt, stort het in of niet… Dus ja… we denken er allebei anders over, en dat is mooi. En het mooie is dat we ook elkaars beredenering begrijpen

Ahum, maar toch vind ik het zonde van dat mooie huisje (maar dat komt vermoedelijk ook omdat Calvin niet zo een knutselaar is, en als hij dan knutselt Ik het dan wil bewaren

Al met al een nuttige dag

Vilten

Afgelopen zondag zijn we met een aantal andere thuisonderwijzers gaan vilten in De Rijp. We waren met 5 moeders, en 11 kinderen in totaal. En het was echt heel gezellig!  Calvin en Luca waren de enige jongens, de rest allemaal meiden. Calvin en Luca hadden er wel zin in om te gaan vilten. Ze hadden in hun hoofd allebei om “een balletje” te gaan vilten. Ik had inmiddels begrepen dat dat goed te doen moest zijn. Want ook ik ben een leek op het gebied van vilten. Had er wel eens over gelezen, maar ja.. dan weet je eigenlijk nog niet veel, “hands-on” is veel leuker om te leren.

We mochten allemaal kleurtjes wol uitkiezen. Josha zag een mooie gevilte bloem liggen, en wilde die meteen hebben, en eentje maken. Hierboven zie je wat het uiteindelijke resultaat is geworden, de bloem die ik voor Josha gevilt heb. Josha zelf heeft een klein lapje gevilt. De jongens hebben hun balletje gevilt.

Ik had erg veel bewondering voor alle meisjes die meededen, want ze hebben werkelijk waar de meest mooie tasjes gemaakt. Ik wil dat zeker ook een keer doen. Ik heb ook wat wol extra nog meegenomen om thuis nog wat te proberen. 

De jongens hebben zich ook nog als echte jongens gedragen bij al die meiden. Klimmen en spelen. Klimmen op containers, maar de meiden deden niet voor ze onder hoor, die klommen net zo hard omhoog! Calvin klom in een boom, waar een nestje inzat van een duif, en de duif vloog weg. Een van de meisjes vond het maar niets dat Calvin het duifje had weggejaagd. Ze zagen wel dat er spierwitte eitjes in het nestje lagen. Ook was er inene een ware kakefonie om een vlinder, die moest en zou in een potje gedaan worden, want die moest gered worden Dat bleek een nachtvlindertje te zijn, die binnen zat, en naar buiten gebracht werd door het hele stel.

Al met al zeiden de jongens op de terugweg dat ze het hartstikke leuk hadden gevonden, maar dat ze wel blij waren dat ze een balletje gevilt hadden, want dan was er ook lekker veel tijd over om te spelen

Vandaag hebben Luca en Josha weer balletjes gevilt. Luca nog een balletje voor Joep, want Joep wil jongleren met de balletjes. Hij heeft er nu 2 (een van Luca en een van hemzelf) om mee te jongleren. We gaan nog maar een balletje maken, zodat Joep er 3 heeft. En vanavond kreeg Luca ook de slag te pakken met jongleren met 2 balletjes. Als ik kan, zal ik er eerdaags een filmpje van maken en hier op de blog zetten.

Mozaiek

Ik heb via Marktplaats een vrouwentorso van piepschuim gekocht. Die hebben we vandaag met zijn 4tjes opgehaald in Amsterdam. Ik wil “haar” gaan mozaieken, en dan op een betonnenvoet zetten ergens in de tuin. Maar dat volgt nog, hier wel een plaatje van de “lege torso”.

 

En tot slot van deze dag: onze kleine Snuitje heeft een wasbeurt gekregen, net als Bliksem van de week. Snuitje zit ook onder de luisjes, en daar is hij (en Bliksem ook) vandaag ook tegen behandeld.

Stamppot andijvie in hartje zomer

Groene vingers, ik geloof niet dat ik ze heb. Vandaag ben ik wel trots:

Het is zover: De andijvie is klaar om geoogst te worden. We hebben vandaag 1 krop geoogst. Ik hoef er niet veel over te zeggen geloof ik, maar zoals deze zie ik ze niet in de winkel in ieder geval, het is hier typisch zo een gevalletje van : Hey Krop Andijvie, waar ga je met Calvin naar toe???

Prachtige krop is het. Hij weegt rond de 900 gram. We zijn hem gaan wassen en snijden. Aardappeltjes geschild met zijn 3en, Calvin, Josha en ik. Dat werd een heerlijke stamppot andijvie, met braadworstjes erdoor, smullen. De jongens smulden ervan vanavond, alleen Josha was er niet van gecharmeerd, ze at alleen de worstjes er tussenuit, met appelmoes

En Luca? Die had geen zin om te koken vandaag, hoewel hij wel minstens “WOOOOOOW” riep, toen Calvin met de krop aankwam Luca had vandaag zin om schrijfoefeningen te doen. Hij vindt dat zo leuk om te doen. Via deze site heb ik diverse letters uitgeprint, alle kleine letters, geen krulletters. Luca wil geen krulletters schrijven, en dat hoeft ook niet. Hij heeft heel wat geoefend vandaag, de helft van het alfabet. En hoewel hij tot voor kort een beetje van achter naar voren en van onder naar boven schreef. (bijvoorbeeld luca: schreef hij in hoofdletters, en dan de L wel gewoon, maar de U begon hij aan de achterkant, de C, begon hij van onder. En zo had hij wel meer letters.) Maakt op zich niet uit, het is leesbaar wat hij schrijft, maar toch zag het er voor mij een beetje onlogisch uit hoe hij ze schreef Ik heb er niet veel over gezegd, maar kwam af en toe eens bij hem kijken vandaag, maar hij schrijft de letters nu allemaal van links naar rechts, en van boven naar onder. En hij vindt het heerlijk om er mee bezig te zijn.

Niets gedaan vandaag

Je hebt zo van die dagen he, dat je niets doet. Alleen een beetje hangen rond huis. Vandaag was zo een dag. Het begon vanmorgen zo rond 9 uur verschenen Brenda en Barry. Barry komt vandaag logeren, gezellig! Brenda gaat lekker met haar moeder naar Utrecht, shoppen en vanavond naar een musical Dirty Dancing. Heeft ze gewonnen bij de postcodeloterij show! Lekker een dagje ontspannen. Maar ik wijdt alweer uit, Barry en Brenda stonden voor de deur. En ik was zowaar al gedouched.

Luca hoorde ook al snel dat Barry er was, en ook Calvin kwam met een slaperige bos krullen om een hoekje kijken. Josha liep als eerste samen met papa fris en fruitig door het huis, vrolijk als altijd.

Brenda hebben we vrolijk gedag gezwaaid en nageroepen vooral veel plezier te hebben! Dat zal dus wel lukken. Rond half 10 zetten we de tv aan voor Josha, Teletubbies. De 3 jongens zaten op de bank vol afgrijzen mee te kijken. Ze zijn hun eigen tijd nu al vergeten, dat ze vol enthousiastme “nog een keer” riepen bij de filmpjes op de buik van die gekleurde vriendjes. En ondertussen stop ik een wasje in de wasmachine, haal de vaatwasmachine leeg. Vouw een was op, en hang een was op.  Na Teletubbies komt Elly en de wiebelwagen, en geloof het of niet, de jongens zijn enthousiast. Want Dop en Kurk vinden ze echt geweldig. Zelf moet ik mijn plaatsvervangende schaamte altijd wegstoppen bij dat programma, maar ja, zij vinden het leuk he

Ondertussen wordt er gegiecheld om van alles,terwijl ik de konijntjes en de cavia’s verzorg. De konijntjes op schoot zet bij de jongens. Ontbijtjes maak, lekker stokbrood met lekkers erop. Dan gaan de jongens spelen, klimmen buiten. Hommels vangen. Doktertje spelen, loopt Luca inene met een mitella rond. Oh ja ook even ruzie, het is nu eenmaal niet altijd makkelijk om met zijn drieen te spelen, maar na een pittig gesprek hebben de jongens het weer goed gemaakt met elkaar, en spelen ze weer verder.

Calvin wil graag voorgelezen worden uit Krukel, deel 2. Daar geniet ik altijd enorm van. Die grote jongen kruipt gezellig tegen me aan, Josha kruipt op schoot met ook een boek die ze bladert, en ondertussen lees ik voor. We maken nog wat gezellige fotos van onszelf zie hieronder. Ziet er niet uit, als je de camera voor je houdt en jezelf op de foto zet, (zo zie je mij niet Calvin een smakkerd geven, alleen maar een bos haar, maar wel een blije glimlach, dat zegt genoeg) maar ach..

We praten wat af op zo een dag. Allerlei onderwerpen komen langs. Ziekenhuizen, dokters, nachtvlinders en wat ze eten, tennissen, bowlen, want er wordt ook ge-WII-ed (schrijf je vast niet zo) Josha en ik lezen samen boekjes, de jongens tennissen, Luca staat weer halve dagen op zijn handen en draait radslagen, ook op 1 hand. Luca checked even of er al gereageerd is op zijn bod van 5 euro op Marktplaats op halters van 2 kilo.

Vlak voor het avondeten nog lekker wandelen naar de Coop, even boodschappen halen om een pizza te kunnen maken. Ik heb nog heerlijke turkse broden in de vriezer, over van het feestje. Daar toveren we pizza’s van. Lekker dik belegd, volgens Calvin en Luca kan daar geen pizza van de winkel tegenop. Barry vind het geloof ik maar niets. Per ongeluk valt van zijn deel van de pizza de hele bovenkant af. “oh jee, het valt eraf, nou ja…” Waarop ik in mijn onschuld zeg: Oh Barry dat geeft niet hoor, wacht ik help je wel het weer op de bodem te leggen. Hij grinnikt wat. Maar na een paar minuutjes komt toch de aap uit de mouw, “bij mama zit dit alles er allemaal niet op hoor”.. hihi. Hij vond het toch iets te veel van het goede, die lekkere prei en paprika, ananas en wat uitjes op de pizza. En dan was dat al minimaal, want op de andere pizza zaten ook nog heerlijke champignons en cheddar-kaas.  Maar de bodem met de tomatensaus en wat salami ham dat ging gelukkig wel. Calvin: “Geeft niets hoor Barry, geef mij die groenten maar, die lust ik wel!” .  Met als heerlijke afsluiter van het geheel stroopwafelijs en pistache-ijs met slagroom. (ja als er een logeerpartijtje is, dan is het wel feest natuurlijk!). Gewoon slagroom uit een spuitbus hoor, Tommie (je weet wel onze je-weet-wel-kater) hoort dat geluid al van verre, en komt aangerend om zijn deel van het toetje te kunnen oppeuzelen!

En terwijl Joep na het avondeten het gras maait, en, jawel in overleg, besluit het gras te mulchen ipv het gemaaide gras ergens op een hoop te gooien, komen we erachter dat het met 3 spelende jongens en 1 spelend meisje niet handig is dat te doen. Want er loopt nu een heel grasspoor van de openslaande deuren in de serre naar de deur naar de gang ;-$  Doen we maar niet meer dan, zucht.. kan ik altijd zo chaggy van worden, weeeeeer werk aan de winkel….

Rond 22 uur roepen we 3 blije jongens naar binnen, die hebben met aapjes en beestjes lopen slingeren in de tuin. En we maken de bedden op. Barry slaapt bij Luca op de kamer, Ze kletsen nog even met zijn drieen op de kamer tot ze willen gaan slapen. En dan is de logeerpartij echt een feit. En rust weergekeerd in huis, en tijd om te bloggen!