Toch merk je het wel hoor, 3 avonden achter elkaar wandelen. Vanmorgen werd ik toch wel vermoeid wakker, en vond het moeilijk om uit mijn warme nestje te kruipen.. Maar wat is het gezellig en leuk! T. en ik kletsen lekker, grappen en grollen, zien de meest mooie dingen onderweg. Kijken onze ogen uit, genieten ervan als Josha zegt dat ze mooie bloemen ziet in een tuin. Het valt soms niet mee om de 3 mannen uit een speeltuin te praten die we regelmatig tegenkomen onderweg

Vandaag is de laatste avond! We doen vandaag wel wat rustig aan, geen uitstapjes vandaag. We rekenen en tekenen wat. Knuffelen met onze beestjes. En verwonderen ons over de 2 cavia’s, want de 2 beertjes hebben het niet altijd even makkelijk met elkaar. Ze gingen even zo tekeer, dat hun haren door de woonkamer vlogen. We hopen wel dat ze een beetje aan elkaar gaan wennen, vermoedelijk is de kooi iets te klein, en hebben ze meer ruimte nodig, dat gaan we regelen, via Marktplaats vast wel een mooie grote 2ehands kooi te vinden, of nog een kooi die we aan deze koppelen.

Calvin maakt iets moois met Phun.

http://www.phun.at/  HIj heeft nu een auto gemaakt met veringen, en de auto rijdt echt. Hij is er wat trots op. Helaas kan ik er nog niet een filmpje van maken en het hier laten zien, dat moet ik nog even uitzoeken hoe dat moet.

En dan is het avond! jaaaaa, het gaat gebeuren, de laatste avond van de 4daagse! We lopen de laatste dag, en vanavond krijgen we onze medaille! We lopen ruim 4 kilometer, dan verzamelen alle mensen die alle afstanden lopen op een bepaalde plek, en om 20 uur komt de drumband erbij, en gaat iedereen de laatste 2kilometer lopen. Calvin, Luca en S. vermaken zich prima, dolle pret, ze lopen voor de drumband aan de zijkant, en hebben de grootste lol. Zelfs als een van de mensen van de drumband inene een uitval doet met “EN NU WEGWEZEN JULLIE!” kan dat de pret niet drukken. Ze schrikken zich rot, ze zijn zich van geen kwaad bewust, maar ze moeten er wel om lachen. (ook een mevrouw die het zag gebeuren, keek ons aan met onbegrip, waarom deze drumster nou inene zo reageert, maar ook wij schieten in de lach.)

Dan zijn we bijna bij de eindbestemming, en inene staat daar Joep! “PAPAAAAAA” roepen de jongens, en mijn meisje, die heerlijk achter in de MeiTai zit. Joep staat daar met bloemen, en lekkers voor de jongens. Dat was een verrassing! Dan rest ons nog om onze medailles in ontvangst te nemen!

Leuke is dat we een foldertje zien liggen van een wandeltocht in september. Zie: http://www.damtotdamwandeltocht.nl/

En de jongens hebben er nu al zin in! Je kunt kiezen uit diverse afstanden, 9, 18 of meer kilometers. Leuk dat ze zo enthousiast zijn!