Stoer

22″ fiets. Daar is hij nu een beetje uitgegroeid. Het duurt echt niet lang meer of dan groeit hij me boven het hoofd. Zijn haar is in ieder geval al veel langer dan het mijne!

Op zoek naar een nieuwe fiets, tot voor kort hoorde ik altijd:” Als ik een nieuwe fiets krijg, wil ik graag vering voor, en vering achter.” Maar 2 weken terug hoorde ik inene andere geluiden. “Mam, ik wil zo een fiets met zo een laag zadel, en een hoog stu.”

Ach ja, mam gaat dan op zoek wat hij precies bedoelt. We gingen struinen op Marktplaats (wie kent het niet ) En daar vonden we wel wat van die fietsen. “Chopperfiets” of “lowrider” genoemd.  Verschillende soorten, maar het moest natuurlijk wel met dat stoere zadel, en wel met die brede achterband. Ook diverse sites gevonden waar je de fietsen nieuw kon kopen, maar 700 euro voor een fiets vond ik toch een beetje veel, en Calvin gelukkig ook. Dus weer naar Marktplaats, en daar hebben we er een kunnen vinden! Een jongen van 12, die naar het middelbaar onderwijs gaat, en bang is dat daar zijn fiets gestripped zal worden, wil graag een “opoe-fiets”, en daarom deze chopperfiets verkopen. Wat fijn!!

In Culemborg, zou de fiets in de auto passen? Hopelijk wel We gingen op weg. Bij de mensen aangekomen, zagen we de fiets in de achtertuin, en mijn enige reactie kon maar zijn : “WOW Wat een ding!!!”  Groot!! Brede achterband! En ziet er zo goed als nieuw uit! Calvin stond te popelen om een ritje te maken, om te zien of hij het een fijne fiets zou vinden. Na een rondje kwam hij helemaal enthousiast terug. Ja hoor! Dit zou zijn fiets worden!

De meneer hielp ons om de fiets in de auto te doen. De achterbanken moesten plat… dat betekende dat Josha voorin ging, en Calvin op zijn buik naast zijn fiets ging liggen om terug te kunnen. Ik weet het.. niet helemaal veilig, maar ja.. je moet wat voor zo een fiets….

Kijk maar :

Waar we nu ook rijden, alle (nou ja bijna) ogen  zijn gericht op Calvin en zijn fiets. Hij krijgt veel reacties “Wat een gave fiets.” Jongens die naast hem komen rijden om een praatje te maken met hem over zijn fiets. En hij geniet ervan met volle teugen!

zomer… zomerfeest

Vorige week vrijdag werd er op de school van Barry en Sam zomerfeest gehouden. Met als thema: wild west. Liefst verkleed natuurlijk.

Barry en Luca als cowboy. Calvin wilde niet mee, en Josha bleef bij papa, want Milan was er ook, en die waren heerlijk aan het spelen in het badje.

Dus ik was zo maar lekker met Luca alleen op stap, en aangezien die met Barry zich prima vermaakte, heb ik me ook prima vermaakt, samen met Brenda. Wijntje gedronken, doe ik zelden, dus na 1 wijntje was ik hard aan een broodje hamburger toe Maar daarna kon er nog wel weer een wijntje bij. Heerlijk op zo een warme avond.

vaderdag

Het is een heel commercieel gebeuren, vaderdag. De mooiste kado’s worden aangeprezen om aan vader te geven. Maar waar draait het nu eigenlijk om? Gewoon iedere dag heerlijk leven, en genieten van elkaar.

Maar op vaderdag willen de jongens dan toch wel wat doen om wat extra aandacht aan papa te geven. We hadden al lopen denken wat we konden doen, de jongens zijn niet zo van de knutsels, daar zijn het jongens voor , ze kwamen zelf  met het idee om een appeltaart voor papa te bakken! Zondagochtend mocht papa lekker uitslapen, en Calvin, Luca en Josha gingen een appeltaart bakken. Dat ging natuurlijk niet zonder slag of stoot. Uit eerdere keren wisten we dat het recept dat we hebben, eigenlijk te weinig deeg was om een lekkere taart te krijgen. We rekenden het om naar 1,5x zo veel van alles, behalve de suiker, want we vinden het lekkerder als het iets minder zoet is. Toen ze het deeg klaar hadden, bleek dat we onze taartvorm bij een vriendin hadden laten liggen. Dus Luca op de fiets naar opa en oma om een taartvorm te halen. Met zijn drieen hebben ze echt een heerlijke taart gebakken!

Toen papa uit bed kwam, rook het heerlijk in de woonkamer!

De taart was heerlijk geworden!

de langste dag, de kortste nacht

Zaterdag, eind van de ochtend kwam Luca terug van een nachtje logeren bij Brenda en Barry.  We dronken gezellig koffie en thee, en maakten wat plannen over de rest van de dag. Even naar de Ranzijn, tuincentrum, om voor vaderdag een kadootje te zoeken. En voor onszelf een druif te kopen voor bij ons overdekte terras. Zo gezegd zo gedaan. We vonden ook nog een rode aalbes, die Luca zo heerlijk vindt.  En opa heeft nog geen blauwe bes, dus voor opa hebben we een blauwe bes gekocht.

Weer naar huis, Barry vroeg aan Brenda of ze vanavond naar het strand gingen om zonsondergang te zien. Maarrrrr, brrrrrrrrrr, Brenda had er niet zo veel zin in, koud weer, geen mooie zwoele zomeravond was het. Maar ik had er wel zin in eigenlijk even lekker naar het strand. Vliegers mee! Scheppen mee. En dan maar zien hoe het loopt. Na stil overleg tussen de 2 vriendinnen besloten we inderdaad ’s avonds naar het strand te gaan met zijn allen.

Rond 20uur gingen we op weg achter elkaar aan naar Wijk aan Zee. Naar het strand! Vliegers mee, scheppen en emmers en pickhuwelen mee, en natuurlijk een schepnet!

En er werd van alles moois gevonden! Dit gekke mannetje

En er was veeeel wind! Veel wind!! En veel… wind!! Dus perfect weer om te vliegeren. Luca begon met vliegeren, eerst met onze kleine 2 lijnsvlieger, en daarna met onze grote vlieger van 2 vierkante meter. En dat ging geweldig! Hij werd gesleept over het strand! Hij hield het goed! Leuk om te zien hoe hij met de wind speelde. En zich voort liet slepen over het strand.

Ook Calvin genoot van het spel met de wind, hij ging op de grond zitten, zodat de vlieger hem verder trok, grappig om te zien. Barry vliegerde ook voor het eerst met een 2lijns vlieger. Na wat uitleg, en hem te laten voelen hoe de bewegingen zijn die je maakt om een vlieger te besturen, eerst met de kleine vlieger, mocht hij samen met Joep ook even met de grote vlieger. Maar dat ging ook zo goed, dat hij ook alleen mocht vliegeren met de grote vlieger!

Josha genoot ook met volle teugen. Lekker meerennen met papa achter de vlieger aan, en de vlieger weer de lucht in helpen als die was gevallen. Lekker zitten met een dekentje om zich heen. Rennen met de jongens in het zand.

Het was een frisse avond, en van de zonsondergang konden we niet veel zien want er waren veel wolken. Maar het was heerlijk aan het strand. En heel gezellig. De “ouderen” haha Joep, Brenda en ik waren elkaar ook verhalen aan het vertellen over “ramp-vakanties” die we gehad hadden. En de jongens vonden het fantastisch, en konden er geen genoeg van krijgen. “Hebben jullie nog meer van die verhalen? Toe!!”.

We hebben genoten!

Luca heeft zijn droom verwezenlijkt!

Luca zit nu al geruime tijd op judo. Hij vindt het fantastisch! Geniet ervan met volle teugen! Barry, en sinds kort ook Sam zitten ook op judo bij hem in de groep. Hij vindt het zo leuk! Hij is ook zo gemotiveerd en gedreven!

En afgelopen dinsdag had hij examen.  Hij was die dag wel wat stuiterig, letterlijk stuiterig haha. Al stuiterend een spelletje memory doen, is nog best pittig

We wilden dinsdag vroeg bij de judo zijn, want er zou best publiek bij komen, want iedereen die wilde mocht komen kijken bij het examen. Barry zijn opa en oma kwamen ook. Joep komt kijken. En zo zijn er meer ouders die komen kijken, en om te kunnen zitten, wilden we wel op tijd komen, dus gingen we om 17.45 heen. Om 18uur begon het. Verwachtingsvolle gezichtjes! Sam kreeg zijn judopak die avond, die was al een tijdje besteld, maar was er die avond. Alle kinderen in judopak vanavond, mooi om te zien!

Alle kinderen deden erg hun best! En op het eind van de les werd dat beloond met een “slip”. Meester Meester (ja echt, zo heet hij   ) deed dat op een leuke manier!

Sam had de oranje slip verdient! Helemaal trots was hij! En Barry kreeg de blauwe slip! (kleurvolgorde is : geel, oranje, groen, blauw, bruin, zwart) Heel goed gedaan dus!! Barry was ook wat trots! En toen had meester Meester geen slips meer in zijn hand.. was hij Luca vergeten? Nee! Hij liep naar zijn tas, en pakte daar : de gele band!!!!

Luca werd als enige beloond met een gele band!!! En trots en blij dat hij was!! Ongelooflijk blij!! Dat kleine snelle ventje heeft zijn gele band! Hij is er enorm trots op!! En terecht!! Hij heeft hem echt verdiend!

avond 4 daagse

Vorig jaar deden we mee, en dit jaar wilden ze weer meedoen. De avond4daagse.

Iedere avond 5 km lopen. Samen met Thea en Sam, net als vorig jaar. Maandag was de eerste avond. Prachtig weer was het, hoewel het overdags helemaal niet er naar uitzag dat het droog zou zijn ’s avonds. De jongens hadden er zin in!

Lekker belletje trekken onderweg. En toch gek dat er niemand opendoet!! Hoe kan dat nou toch?? Er zijn toch echt niet honderden mensen en kinderen ons voorgegaan langs de deuren   Maakt ook helemaal niet uit, ze hebben er lol om.

Dinsdag, de 2e avond, dit keer met Josha erbij, in de draagdoek op mijn rug. Wederom dikke pret, we komen langs een flat, dan kun je lekker heel veel mensen tegelijk uit de stoel krijgen. En nog grotere lol, omdat er iemand door het zendertje roept: “Stelletje T….. kinderen, ga iemand anders pesten!” Alle 3 de jongens hadden hun “mailbuddies” bij zich. Een paar kostbare kleinnoodjes, die ze bij de Coop gekregen hebben, een soort smiley knuffeltje dat geluid maakt als je erin knijpt. Met zinnetjes als “hihi, hihihi”, “I didn’t do it, I didn’t do it”, “oooh nooo”. Dat wilden ze graag laten horen door de luidsprekers van de flats, maar ze werden dus beloond met een lekkere scheldende vrouw. Maar dat mocht de pret niet drukken

Vandaag woensdag was de 3e dag! De hele dag scheen de zon, tot kort voor we moesten gaan lopen, het plensde van de regen! Maar toen we gingen lopen, was het redelijk droog. Josha bleeft thuis bij Joep, en ging niet mee op de rug. Scheelt voor mij toch met lopen Scheelt platvoeten he Halverwege de 5 km begon het toch harder te regenen, en zelfs echt te plenzen! We hadden regenjassen bij ons, en paraplus, maar de jongens vonden het geweldig, en denk maar niet dat ze die regenjassen aantrokken. Ze vonden het heerlijk om lekker nat te worden. De grootste lol. Thea had een paraplu en bleef lekker droog, ik had een regenjas aan, en trok de muts ervan strak langs mijn gezicht, hihi, echt moeders mooiste loopt er dan, de jongens lagen in een deuk. maar ik bleef lekker droog, tenminste.. de bovenkant, mijn broek begon steeds doordrenkter te worden van de regen

Vol trots, echt kletsnat, kwamen de jongens weer bij de finish aan. Heerlijk nat, net verzopen katjes Eenmaal klaar met lopen, en weer op weg naar buiten, vonden de jongens een heerlijke grote plas, en wat is er leuker dan spelen in het water? NIETS!! Dus daar gingen ze, ze waren toch al kletskloddernat, dus springen in de plassen. Grootste lol. 50 meter verderop was weer een grote plas. Net op een plek waar ook een groep van zeker 10 wat oudere dames zich klaar stond te maken om op de fiets naar huis te gaan. De jongens sprongen in de plassen en hadden de grootste lol. En de dames ook! Luca vond het nodig om nog even verder de show te stelen, ik had al een vermoeden, en riep nog: Luca niet erin gaan liggen he!!! Maar het was al te laat… Hij ging zich opdrukken, in die plas. De dames vonden het hilarisch! En dat was het ook. Sam deed ook nog mee, ging ook nog lekker rollen in het water, Calvin hield het bij springen en dollen in de plas, en toen waren ze klaar de mannen. Op weg naar de auto. Kleren uit, en op een luchtbed zittend op de achterbank in de kletsnatte onderbroek, gingen we naar huis. Lekker onder de douche weer opwarmen, en met leuke herinneringen aan de 3e avond van de avond4daagse.

Ik heb een fotootje gemaakt van de mannen toen ze zich uitkleedden om de auto in te kunnen met mijn mobiel, dus de kwaliteit is niet geweldig, maar geeft wel hun plezier aan, want het straalt van hun gezichten af

Update

Gelukkig is het mondje van Josha heel mooi hersteld. Er zit nog een klein sneetje onder haar lipje, maar dat zie je gelukkig bijna niet. De binnenkant van haar mondje heelt ook goed. Het bleef nogal dik met een uitstulpinkje, maar dat begint gelukkig te slinken. Haar voortandjes hebben toch ook een klap gehad, en daar heeft ze nog wel wat last van, vooral met afhappen van appeltjes en crackertjes. Maar ook die pijn wordt al wat minder. Al met al loopt het allemaal goed af.

Wat niet zo goed afliep….. Een van onze kuikens hebben we helaas maandag dood gevonden in de tuin. Hoogstwaarschijnlijk is hij gebruikt als prooi door een familie ekster, die een paar huizen verderop in een boom woont. De jongen zijn met moeder aan het oefenen, en hebben hoogstwaarschijnlijk ons kuikentje aangevallen. Ze hebben ons kuikentje onthoofd Zijn levenloze hoofdloze lichaampje werd door Josha gevonden. “Oh, ons tuiken is dood”.

Zielig. Gelukkig kan Josha er goed mee omgaan, ze is er niet heel verdrietig van. We vinden het allemaal alleen erg zielig voor het andere kuiken, want die is nu moederziel alleen. Zoiets geks. Moederkloek deed eerst heel beschermend met de kuikens, maar sinds een weekje of 1,5 ging ze met de andere hen en haan op pad door de tuin. De kuikens erbij. Maar inene gingen ze alle 3 beetje pikken naar de kuikens. Ze mogen er vaak niet bij. Ze lopen wel mee met de oudere kippen, maar erachter aan, en ze gingen ook vaak met zijn 2tjes op pad. ’s avonds in het nachthok, mochten de 2 kuikens er niet in, pas op het aller allerlaatst, als de oudere kippen hun stekje hebben, dan mogen ze erin. Maar de laatste dagen mocht zelfs dat niet, en zaten de 2 kuikens met zijn 2tjes beneden in de ren.

En nu is een van de kuikens dus dood, en de ander wordt dus niet geaccepteerd door de overige kippen. We durven het kuikentje niet in de tuin te laten lopen, want de ekster familie komt iedere dag in de tuin, en ook rond het rennetje kijken of ze dat andere kuikentje ook te grazen kunnen nemen. Moederkloek wil niet meer in de ren blijven, en pikt ook naar haar jong, dus die loopt weer met de andere hen en haan door de tuin. En het kuikentje zit nu dus helemaal alleen in het rennetje. Zo sneu!! Als ik zelf bij de ren kom, en het eten geef, of zacht tegen het kuikentje praat, is het helemaal in paniek, het piept, het fladdert heen en weer. Zo sneu!!

Eerlijk gezegd weten we niet zo goed wat we ermee aanmoeten. Mocht iemand dit blog lezen, en meer informatie hebben voor ons  Ik hou me aanbevolen. Want ik vind het zo zielig voor dat kuikentje.

pech voor Josha

De dag begon zo heerlijk. Lekker uitgeslapen, wakker worden met  een heerlijk zonnetje. Luca was helemaal blij, want die werd uitgenodigd om met Barry en zijn papa te gaan zwemmen vanmiddag. Oke, er was een miscommunicate tussen de jongens over het gebruik van Luca zijn laptop, maar we doen nu even net of die er niet was en alles liep dus heel gemoedelijk.

Terwijl ik een appeltje weghap, hoor ik inene een harde klap. Ik kijk opzij, en zie Josha op haar knietjes zitten,  net buiten de serre, en ze begint enorm te huilen. Ik ren naar haar toe, en pak haar op. In een oogopslag zie ik dat het mis is. Er stroomt bloed uit haar mondje. “JOEP!!” roep ik. Die had de doffe klap ook gehoord en was ook paraat. Binnen op de bank rustig zitten en zien wat de schade is…..  Een scheur in/bij heer onderlip. En ook binnen in haar mondje. Als het bloeden na een tijdje wat minder wordt, kunnen we even goed kijken, en zien we dat we echt even naar de eerste hulp moeten gaan.

Josha is daar helemaal niet blij mee, ze is bang voor wat er dan gaat gebeuren. Gelukkig stelt het haar wel gerust dat ze weet dat ik haar niet alleen zal laten, en ze op schoot mag blijven.  Met een natte handdoek tegen haar mondje, gaan we naar de eerste hulp.

Toen het gebeurd was,  was Luca zo lief Calvin te waarschuwen niet naar de woonkamer te komen. “Bloed, bloed! Josha is gevallen op haar mondje en er is heel veel bloed!” Waarop Calvin even moest gaan liggen op zijn bed,  en  verzocht Luca vooral geen verdere details te vertellen…  Arme jongens. Beide zo verschillend in wat ze willen weten om te kunnen verwerken. Luca wil zo veel mogelijk weten, en het delen met iedereen, terwijl Calvin liefst niets weet, en zeker niet wil delen met iedereen.

Calvin bleef thuis toen we onderweg gingen, en met een paar minuutjes zouden Piet en Barry komen om Luca op te halen, en ik beloofde Piet te bellen hoe het afgelopen was, maar Luca zei: “Dat hoeft niet perse hoor mam, ik weet wel wat ze gaan doen.” (Ja, hij heeft ook al 3 x bij de dokter gezeten voor een gat in zijn hoofd )

Gelukkig bleek in het ziekenhuis dat ze niet gehecht hoefde te worden met naald en draad, maar dat ze het konden lijmen. De binnenkant van haar mondje zou vanzelf weer goed helen. En de buitenkant kon het beste gelijmd worden, het is een diepe wond, maar wel heel dicht op elkaar. Met lijm, en een pleistertje, hopen we dat het wondje mooi zal genezen. Gelukkig zit het redelijk bij de rand van haar lipje, zodat het hopelijk niet al te erg zal zien.

Vanavond thuis zag ik dat haar boventandjes ook best een klap gekregen hebben. Haar tandvlees is een beetje gehavend en wat dik. Arm meisje, haar mondje heeft al heel wat te verduren zo op 3 jarige leeftijd.

pinksteren

Wat fotootjes van dit weekend. Om een impressie te geven van hoe het verliep.

Milan was bij ons, lekker in het tentje met zijn allen chippies eten.

De kuikentjes worden al wat groter, het zijn geen pluisjes meer, maar hebben al echt veertjes. Ze lopen nu samen met mams, paps en tante door de tuin te struinen. Heel gemoedelijk is dat.

Terwijl ik van het weekend de voordeur aan het verven was,  komt Josha naar me toe. “Mama, kom kijken! Er is een kip in de tuin van de buren, en die heeft ook tuikentjes, hele teine (=kleine).”  Ze had ze al geteld ook, 5 stuks zei ze. Ik ging kijken, en ja hoor! 5 ieniemini kleine kuikentjes, zo te zien net uit het ei!

We zagen de buurvrouw even later waar de hen van is, en ik vroeg haar naar haar kuikentjes. “Nee hoor, ik heb geen kuikens.” Ik: “jawel hoor, ze lopen hier door de tuin.” Buurvrouw: “Nee hoor, want ik heb geen haan.” Ik (glimlachend): “Maar ik wel! hihi. Dan is mijn haan vreemd gegaan denk ik.” Buurvrouw was er wel blij mee, met de kuikens. Ze pikte de beestjes zo uit de tuin, en later hebben we de hen nog gevangen, zodat ze naar haar kippenschuurtje kunnen. Schattige kleine kuikentjes

1e pinksterdag gingen we bij opa en oma eten. Josha ging op de fiets naar opa en oma.

Ik zag nog een prachtig spinnenweb, vol met pluizen.

Terug naar huis, Luca op de fiets. Hij wil de laatste tijd alleen overal heen fietsen, dus gaat alvast vooruit.

Opa en Rocky kijken hem na.

Anne Frank en het Joods Historisch Museum

Door de dodenherdenking en bevrijdingsdag dit jaar, kwam het gesprek met Calvin en Luca op de 2e wereldoorlog.  Ze hebben er best een aantal vragen over. Vragen die niet zo heel makkelijk te beantwoorden zijn.

Leg maar eens uit aan kinderen van 11 en 8 waarom er een Duitse man zoveel macht kreeg, dat hij zoveel Joden heeft kunnen doden. We hebben de film Anne Frank gekeken met elkaar. Hoewel de jongens het een redelijk saaie film vonden, er was geen actie, heeft het hun wel geraakt. De naam Anne Frank wordt nu steeds weer herkend als ze het ergens tegenkomen. Toen ik vertelde dat het Achterhuis nog steeds bestaat, en dat je daar kunt kijken, wilden ze dat wel eens zien. Het spreekt toch wel tot de verbeelding dat er een heel huis zit achter een kast, waar Anne Frank 2 jaar gewoond heeft.

We besluiten om het huis van Anne Frank te bezoeken. En tevens het Joods Historisch Museum. Het JHM heeft ook een kindermuseum, hier krijg je alvast een voorproefje. We hebben het JHM vandaag bezocht met Katrin en haar 3 dochters, en Elizabeth met haar 3 dochters. We hadden elkaar een tijdje niet gezien, erg leuk om iedereen weer te zien.

Het JHM, is een echt kindermuseum, je kunt lekker rondkijken, van alles doen en aanraken. Het geeft een beeld van hoe het is om Joods te zijn. Het is een huis, met een woonkamer, keuken, slaapkamer, muziekkamer etc. Je kunt muziek maken, Hebreeuws schrijven. Een kosher broodje bakken, en opeten! Yummie. En hoewel de jongens er op een gegeven moment wel weer klaar mee waren hebben we ons er toch ruim 2,5 uur vermaakt.

Toen we buiten kwamen scheen er een heerlijk zonnetje, en terwijl Katrin, Elizabeth en ik nog gezellig aan het praten waren, gingen Calvin, Luca, en de meiden, nog lekker met elkaar klimmen op een muurtje en spelen. Tot het alweer tijd was om richting Joep te gaan. Joep zou ook meegaan naar het Anne Frankhuis, en we zouden om 18.30uur bij het Anne Frankhuis zijn.

Ik herinner me dat ik het huis van Anne Frank heb bezocht toen ik 13 was ofzo, en dat het me toen eigenlijk erg tegenviel, omdat je niet echt in het Achterhuis kon kijken. Het was erg klein, met wat vitrines, en je stond al heel snel weer buiten. Maar het is in al die jaren, helemaal veranderd. Je wordt helemaal rondgeleid door het voorhuis en achterhuis. Het Achterhuis mag je nu echt in, en je ziet de kamers waar Anne Frank die jaren gewoond heeft. Het aanrecht, de kamer waar Anne Frank geslapen heeft. We herkenden het ook wel van de film die we gezien hadden. Doordat we die film gezien hadden, was het erg goed voor te stellen hoe het geweest moet zijn daar te leven. Calvin vond het erg jammer dat je de zolder niet opmocht, dat leek hem erg leuk om daar eens naar buiten te kijken. Al met al vonden we het bijzonder om er te kijken.