keramiek

Iedere donderdag ben ik in de ochtend naar keramiek. Mijn borstvoedingsbeeld is klaar, die staat te drogen, dus ik moest iets nieuws bedenken om te gaan maken. Ik heb gezocht op internet om inspiratie op te doen. Zag verschillende leuke onderwerpen die ik wel kon doen, maar ik vind het ook leuk om zelf iets te bedenken, en niet iets na te maken. Dus ging in schetsen, en vanmorgen ben ik weer met iets nieuws begonnen. Een fantasie poppetje, met rare voeten, en raar hoofd met rare oren enzo. De opzet is gemaakt, en het lukt alweer aardig.

Calvin, Luca en Josha waren zoals altijd bij opa en oma, maar inene stond Luca bij ons in het lokaal. “Hoi Mam.” hoorde ik inene. Luca kwam even kijken. Hij is een tijdje gebleven en heeft gekeken wat ik aan het doen was. En hij heeft gezien dat het beeld van Brenda nu helemaal af is, en kan drogen. Die is ook prachtig geworden. Luca kreeg meteen zin om te kleien ook, en vroeg of wij nog van die klei hebben. Ja, hebben we nog.

Dus vanmiddag toen we thuiskwamen na lekker bij opa en oma gegeten te hebben, ging hij meteen op zoek naar de klei. En zijn we gaan kleien samen. Hij heeft een leuk poppetje gemaakt, die ik nog niet op de foto heb, hij zit ingepakt nog, ik zal hem morgen even op de foto zetten.

Zelf begon ik aan een beeldje,  en kreeg inene het idee om een kindje te maken. Dat is best goed gelukt al, hij is nog niet klaar, maar het wordt al wel wat. Morgen weer verder

smurry

Een programma dat onze jongens leuk vinden is Brainiac. We hebben ooit een leuke aflevering gezien over custard.

Een zwembad vol met custard, en daar ging een van de mannen overheen lopen. En als hij stil blijft staan, dan zakt hij langzaam de custard in. Dat vonden de mannen geweldig natuurlijk! En mams ging op pad om pakken custard te kopen. En die stonden al maaaaaaaanden in de kast Want vervolgens was het experiment vergeten… Tot… vandaag

Calvin verveelde zich wat. En we namen wat door wat we konden doen. Koekjes bakken, taart bakken… “mam, hebben we die custard nog?” “Uhm.. ja..”. “Zullen we daar wat mee doen dan?” “Goed idee, begin maar ” En zo ging hij aan de gang. Met water en custard. Ook Luca en Josha vonden het geweldig om mee te spelen. Zo bijzonder om vaste smurry  in je handen te houden, dat dan verandert in vloeibare smurry.

Ze hebben nu natuurlijk stilletjes de hoop om ons zwembad van de zomer vol te gooien met custard, maar jongens, sorry dat gaat niet gebeuren

Keramiek

In februari 1998, toen Calvin geboren is, begon het. Borstvoeding geven. Tevoren wist ik niet of ik nou borst of fles zou gaan geven, maar toen ik Calvin voor het eerst aanlegde, vond ik het zo bijzonder, dat “ik ervoor ging”.  Toen ik Calvin zo een 3 maanden aan de borst had, ontdekte ik op het internet een mailinglist “bv-list”, en werd daar lid van.

Dat was een gezellige groep, allemaal vrouwen die borstvoeding gaven aan hun kindje, en elkaar en andere moeders wilden helpen als het even niet zo lekker liep met het geven van borstvoeding. Via mensen die op die lijst zaten, kwam ik ook in contact met de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk. Ik ben toen ook een aantal jaren contactpersoon voor de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk geweest.

Ik heb zoveel geleerd over borstvoeding, ook dat je kunt tandemvoeden. Dat betekent dat je meer dan 1 kindje van verschillende leeftijden aan de borst kunt voeden. En toen ik dus in verwachting was van Luca, dronk Calvin nog door aan de borst. Samen dronken ze bij me. Tot Calvin uit zichzelf stopte met het drinken bij me. Dat was zo toen hij 6,5 was. Luca dronk nog door. Toen ik in verwachting was van Josha, dronk Luca ook door. Hoewel er niet zo veel melk kwam tijdens de zwangerschap. Toen Josha was geboren, heeft Luca, toen 4,5 jaar, nog kort gedronken, maar hij was zoveel melk niet meer gewend, en vond het niet meer zo lekker eigenlijk, en besloot dat de melk voor Josha was, en hij stopte van de een op de andere dag met drinken. Maar Josha daarentegen dronk volop moedermelk., en nog steeds drinkt ze bij me aan de borst.

Komende maand op 13 februari geef ik 12 jaar borstvoeding. 12 jaar Je snapt dat borstvoeding, een kindje aan de borst, me na aan het hart ligt. Ik wilde daar iets mee doen, en aangezien ik sinds een paar maanden op keramieek zit, leek het me leuk om een beeld te maken dat symbool staat voor borstvoeding geven, voor warmte, voor moedermelk, voor liefde. Ik heb het zelf ontworpen, en vandaag is het beeld klaar. Tenminste, ik ben klaar met kleien. Het mag nu drogen. Ik ben er erg trots op, het is precies zo geworden zoals ik het graag wilde.

De eerste foto is het beeld nog niet helemaal af. De 2e foto is het beeld af. (Ook leuk op de 1e foto zie je op de achtergrond het beeld dat Brenda aan het maken is.)

Schaatsen

De sneeuw blijft vallen! Wel jammer dat het water bij ons achter nu niet helemaal dicht vriest, en we erop kunnen schaatsen. We hebben een klein voorproefje kunnen nemen, we zijn wel even op de sloten naar het water toe geweest, met skelter en fiets zelfs.

Maar daarna had het even gedooid, en nu durven we er niet meer op, er ligt een dikke laag sneeuw op, en je kunt niet goed zien waar wakken zijn, dus we gaan er voorlopig maar niet meer op.

Maar in ons dorp hebben we een  schaatsbaan. Een weiland dat is opgespoten door de schaatsclub. Ik ben er zelf nog nooit geweest. Maar vanmiddag zouden we er heen gaan. En wat was ik verrast! Wat is dat vreselijk leuk zeg!!  1,5 km verderop, zo dichtbij, kunnen we gewoon schaatsen. En niet een klein krabbelbaantje, wat ik verwachtte, maar nee een heuse schaatsbaan! Super !!  Met een heerlijke kneuterige kantine, waar je voor 50 cent limonade kunt halen, en voor 1 euro een kop warme chocolademelk. Vanavond was de schaatsbaan ook open, dus we hebben vanavond nog een keer geschaatst. Josha ook op haar schaatsen. Sam mee op zijn schaatsen.

Luca was vanmiddag inene ziek geworden, en ging vanmiddag niet meeschaatsen met Calvin en Sam. Maar vanavond na het eten was hij behoorlijk opgeknapt, en hij wilde dolgraag schaatsen, dus hij ging ook mee.

Hieronder zie je de fotos, ik denk dat we van de week hier nog vaak te vinden zijn

sneeuwpret

Het kan niet op!

Vandaag weer een berg sneeuw!! Binnen een uur lag er ruim 12 cm sneeuw vanmiddag. Geweldig!!

Vanmorgen waren we met zijn 4tjes de stad even in. Wat kleding omruilen, en Calvin en Josha hadden zin om met hun zakgeld in de speelgoedwinkel te gaan shoppen. Luca wilde eigenlijk niet mee, maar ja, alleen thuisblijven is ook niet alles, dus besloot hij toch gezellig mee te gaan. We hadden lekker de tijd en de ruimte in de Bart Smit. Er waren niet veel mensen. De jongens gingen bij de PS2 spellen, Wii spellen en DS spellen kijken. Josha kon niet wachten om te gaan kijken bij Polly Pocket, Barbie, en vooral alles wat roze is. Ze was hebberig geworden in de winkel. “Mam, mag ik die kopen?” was het zinnetje dat ik minstens 40 keer gehoord heb in de winkel. En vervolgens “Jee, Alles is te duur, zo kan ik niets kopen, wat kan ik dan kopen mam?”  Josha wil sparen voor de Nintendo DS ook, en dus wilde ze ook niet al haar centjes uitgeven. De vlinder Barbie liet ze dus maar staan, hoewel ze die wel heeeeel graag wilde hebben. En wat dacht je van het kaptafeltje met echt werkende fohn. Uiteindelijk koos ze voor een broodrooster voor haar keukentje. Zo hield ze ook nog centjes over voor haar DS. Vervolgens gingen we nog naar de witte boekhandel. Daar kochten we nog wat tekenboekjes, en Calvin koos een boek “Ongelooflijke optische illusies” van Al Seckel.  Toevallig (weer een bewijs dat toeval niet bestaat) had Calvin van de week uitgebreid zitten kijken op deze site en we hebben genoten van de optische illusies. En vanmiddag kwamen we dit boek dus tegen. Staat garant voor uren kijkplezier en verwondering.

Toen weer naar huis, lekker broodjes eten, want daar hadden we inmiddels wel trek in. En toen vanmiddag: SNEEUW! En hoe!! Geweldig!!  Wat een prachtige wonderlijke witte wereld. Sam, Thea en M. Een klasgenootje van Sam, maar met wie de jongens vorig jaar ook samen geschaatst hebben, kwamen bij ons.

Lekker in de sneeuw ravotten! Dolle pret! Josha vond het ook geweldig in de sneeuw. We zijn vanavond ook nog met de slee erop uitgetrokken naar de supermarkt, om even wat boodschapjes te halen. Calvin op de skelter, lekker slippen over de weg

En Luca en vooral Josha lekker op de slee. Glad op de weg!

We concludeerden vanavond dat we maar boffen met 2 jaar achter elkaar zo een echte winter!!

Sneeuw, kerst en vuurwerk

De sneeuw zorgt natuurlijk voor de nodige sneeuwpret afgelopen weken. Helaas geen fotos ervan, want we waren gewoon druk met van alles. Kerstvakantie, alle vriendjes vrij, dus  lekker in de sneeuw spelen, Guitar Hero spelen met zijn allen. De kerstboom weer neergezet. Ik herinner me van vroeger dat ik dat altijd zo leuk vond om te doen, en nu hebben mijn kinderen hetzelfde. Zij versieren de boom, daar hoeven Joep en ik niet veel aan te doen. De jongens hadden dit jaar geen zin om een kerststukje te maken, maar Josha wel. Vol trots poseert ze naast een van haar stukjes.

1e kerstdag hebben we van de steengrill gegeten. T en S en Milan waren er ook, en oma. Opa voelde zich niet helemaal lekker, en wilde liever thuis blijven. We hebben heerlijk gegeten, en lekkere toetjes toe. S. had een heerlijke Monchou taart gemaakt, yummie. Het was smikkelen, en erg gezellig! Luca heeft een hele tijd op zijn gitaar liedjes voor ons gespeeld, als achtergrond muziek. Vooral het liedje “baile gitane’. Een spaans dansliedje.

2e kerstdag zijn we op visite gegaan bij mijn zus, tante S. en mijn nicht K. Dat was ook heel gezellig! K. heeft een suikerspinmachine gekocht, dus je snapt dat dat even uitgeprobeerd moest worden. En lekker! K. bleek een heuse professionele suikerspinnendraaister te zijn na wat oefenen

En toen was de sneeuw inene weg…. en begon het opnieuw te sneeuwen, en ’s avonds maakten we deze foto. Zo licht hebben we het ’s avonds nog nooit gehad in de tuin.

En ja hoor. Toen was het eindelijk Oud en Nieuw. “pap en mam, kunnen jullie wel wachten tot oud en nieuw? Ik niet hoor”. De verwachtingen waren hoog. Lekker vuurwerk afsteken met T en S. Want T en S en Milan waren weer bij ons. T. is gek op vuurwerk, zijn hele leven al, en hij zorgde voor het vuurwerk. En dat was leuk zeg!! Lekker rotjes afsteken, vuurpijlen, gillende keukenmeiden, jumping jacks, en nog veel meer. En natuurlijk kregen de heren les in vuurwerk van de Meesters in Vuurwerk :

Als je goed kijkt, zie je hier dat ze een behoorlijk groot rotje onder een pan doen en aansteken…. en de pan vliegt zeker 2 meter de lucht in. Ja… onze pyromanen vinden dat natuurlijk geweldig Zie ze glunderen:

En vanmiddag wilden de jongens toch nog graag wat vuurwerk afsteken in de tuin.

Tot onze buurvrouw kwam klagen dat haar paarden en hond en kippen van de rel waren van die rotjes, en dat ze toch echt moesten stoppen. Zucht. Je snapt het al 2 teleurgestelde jongens binnen, die het daar helemaal niet mee eens waren. Ze zagen zelf dat de paarden helemaal niet reageerden op de rotjes. “Hadden ze zo een lol, mag het weer niet…” Helaas dus geen rotjes meer afsteken. Gelukkig hadden ze nog wat jumping jacks en wat ander stil vuurwerk, maar na een kort tijdje kwamen ze toch weer binnen, want dat was toch lang zo leuk niet als rotjes afsteken, DAT was pas leuk namelijk

Helaas mannen, over 364 dagen zijn jullie weer aan de beurt

Voor iedereen een heel fijn, gezond en gelukkig 2010! Maak er een mooi jaar van!!

Een berg veren..

De story van onze kipjes continues. Een paar weekjes geleden vonden we een berg veren in de tuin. En het bleek dat 1 van onze kipjes, “tante kip” of “wipkip” te grazen was genomen door een .. ja door wat eigenlijk? Omdat het een berg veren was, vermoedden we dat het om een roofvogel ging, maar 100% zeker wisten we het niet. Misschien een vos? We hebben vernomen dat die al gesignaleerd waren in de buurt, maar dan aan de overkant, nog niet aan onze kant. Maar ja.. wat niet is, kan komen, maar of een vos dan een berg veren achterlaat? “Judoka” zoals de originele naam van dit kipje was, was het kipje van Luca. Luca wilde wel weer graag een nieuw kipje, en aangezien we toch een ruime hoeveelheid kuikens rond hebben lopen, 7 stuks, zou dat wel goed komen. Wel even afwachten welke kuikens de haantjes zijn, en welke de hennetjes.

De kuikens waren een stuk meer teruggetrokken, en in de bosjes, sinds “tante kip” is overleden. We durfden ze eerlijk gezegd ook niet zo goed meer los te laten. Maar ja, 9 kippen in ons kleine nachthok met ren(netje) was ook niet te doen, arme beestjes. We lieten ze dan een tijdje los, hielden ze in de gate, en blij dat ze waren dan. Maar uiteindelijk lieten we ze dus toch maar weer los, en dat ging goed….. Tot het 5 december werd..

Calvin, Luca en ik kwamen thuis van een boodschapje. Terwijl ik de tuin inloop, roept Calvin, die al vooruit was gelopen, “MAM, een roofvogel in de tuin!!! Hij heeft een kipje te pakken!” Calvin rent er op af, maar het is al te laat. De vogel, een grote bruine roofvogel, vliegt weg. En wat hij achterlaat, is een berg veren… en een dode kip, met een gat in haar buik. Gewoon voor het kippenhok!!! Net als de vorige keer. Haan zit te trillen op een stokje in de ren onder het nachthok. Hij is helemaal van slag. En de andere kipjes zijn nergens te bekennen. Als ik ze roep hoor ik inene wat gesputter in de bosjes vlakbij, en ja hoor, daar zijn ze! Ik geef ze voer, en ze gaan graag de ren in. Ik tel ze.. en kijk.. en ik mis mama kip!!! Kippevrouw, het kipje van Josha is nu het slachtoffer van de roofvogel. En we missen een kuiken.. er zijn nu nog maar 6 kuikens, en Hanebaas. Ze zijn van slag allemaal. Niet zo gek natuurlijk.. Ook Josha was heel verdrietig dat haar kipje dood was, de nodige traantjes heeft ze wel gelaten, lief meisje.

En dus zaten ze weer in de ren, en nu durfden we ze echt niet meer los te laten. Roofvogel weet nu waar hij de buit kan halen, en zal zeker terugkomen. De kipjes in de ren houden, vinden we ronduit zielig. Maar ja, wat dan?

Een grote ren bouwen? Voor ons geen oplossing, de charme van de kipjes is dat ze vrij rondlopen. Ze zijn zo grappig om te observeren ook. Verkopen? Willen de kinderen dat? Een vriendin bood aan dat ze bij haar mochten zolang, maar dat voelde ook niet goed. Toen bedachten we dat de kinderboerderij misschien wel plek had voor ze. De eerste kinderboerderij “nee, helaas, wij nemen geen kippen meer aan.” De tweede kinderboerderij reageerde heel fijn, en begreep dat wij met onze open tuin wel heel dicht bij de natuur woonden, en ja hoor, we mochten de kipjes brengen.

Calvin realiseerde zich goed dat dit een goede oplossing zou zijn. Luca twijfelde nog wat, maar wist geen anderre oplossing, Josha vond het het moeilijkst, ze vond het best die kipjes in de ren, ookal konden ze dan nauwelijks lopen. Ze wilde de kipjes gewoon niet kwijt. Toen we de kipjes dan na een paar dagen toch naar de kinderboerderij gingen brengen, was Josha weer erg verdrietig, maar we gingen de beestjes toch daar weer de vrijheid geven. Haan en zijn kroost in het kattemandje, op wereldreis, zijn 2e reis, de kuikens hun eerste reis.

Bij de kinderboerderij mochten ze vrij. onder het toeziend oog van een geit, een kalkoen en 3 parelhoenders gingen ze hun nieuwe wereldje in. Madam Kalkoen besloot  om het hele zootje eens goed te gaan bekijken, en gaat achter Hanebaas aan, om even te laten weten dat ZIJ toevallig wel belangrijker is dan hij `de nieuwe bewoner`. En om het allemaal nog gezelliger te maken, gingen ook de parelhoenders zich ermee bemoeien, en ze duwden Hanebaas in een hoekje, roepen er nog een vriend bij, de Opperhaan van de kinderboerderij!! En ze willen met zijn allen Hanebaas wel even een lesje leren. Hanebaas blijkt een ware kemphaan te kunnen zijn, en verweert zich kranig.  Toch op een gegeven moment na een aanval van een parelhoender ligt hij op zijn rug… Nou dat was wel even een schrikmomentje, kan ik je vertellen. Met Josha en Luca al kijkend, vond ik dat allemaal helemaal niet prima. Tuurlijk weten we dat er een pikorde is, en dat het normaal is dat ze dat moeten uitvechten, maar als het om jouw lieve eigenste Hanebaas gaat, dan voel je er toch wel wat bij! Zeker als hij op zijn rug ligt. Ik stap er op af, en bekijk hem, hij is van slag, moe, ziet er verwilderd uit, hijgt. Arm beestje. Ik zet hem weer op zijn pootjes, en hij zoekt nu een kuiken op die hij ziet lopen, en waar het even allemaal wat rustiger is! Phew, rust in de tent!

Josha, Luca en ik kunnen even met een gerust hart de andere diertjes gaan bekijken en aaien. De geitjes, de konijntjes, en even naar de speeltuin. Maar dan.. als we aan de andere kant lopen, zien we het alweer… Hanebaas komt weer terug bij de meute, en doet dat niet stilletjes, maar al luid `Kukelekuuu` roepend. En ja hoor, we zien de parelhoenders en opperhaan alweer op hem afstappen. We bekijken het van afstand, en zien dat F. de beheerder van de kinderboerderij ingrijpt, en Hanebaas op een rustiger stuk zet, waar hij een beetje kan gaan wennen. We zien ook nog een kuiken lopen die zich bij Hanebaas wil voegen, en zetten die bij hem. De andere kuikens lopen samen door de boerderij, maar zien we niet meer helaas..

Al met al, loopt het uiteindelijk allemaal wel goed af, we gaan van de week weer even kijken op de kinderboerderij hoe het nu met onze kipjes is. We vinden het allemaal heel erg jammer dat we de kipjes zelf niet meer hebben, we hebben er erg van genoten, maar zijn blij dat de kipjes in ieder geval een goed leven op de kinderboerderij zullen krijgen, waar we ze in ieder geval nog kunnen bezoeken. Ook Josha had er uiteindelijk vrede mee, en verheugt zich alweer op de bezoekjes aan de kinderboerderij.

Afgelopen week

Maandag is tijdje terug gebombardeerd tot spelletjesdag. Soms kwam het er niet van, maar afgelopen maandag hebben we weer volop spelletjes gedaan! Het kleurentorentje, memory. En Josha verraste ons bij Memory. Zij won het spelletje! En ze won het echt, niet omdat wij zogenaamd deden alsof we niet wisten waar de kaartjes lagen Luca moest er wel even aan wennen dat zijn zusje zo maar een spelletje echt kan winnen, en niet hij.

Toen heb ik een oud spelletje van mezelf van vroeger uit de kast gehaald. Woordbreker. Hier zie je het spel. Dat vonden de jongens wel leuk om te spelen. Woordjes bedenken, en dan de letters door elkaar aan de ander geven, en die moet dan het woord weer zien te raden met de letters. Was erg leuk om te doen. Josha vond het ook prachtig, vooral die letters op alfabetische volgorde leggen vond ze geweldig, samen met mama. En dan haar eigen naam met de letters leggen. En uiteraard gingen de jongens nog moeilijke woorden voor mij maken, die ik dan weer moest uitvogelen. Hoop plezier gehad met dat spelletje. Heb ik het al die jaren toch niet voor niets bewaard

Dinsdag gingen we met iets van 150 andere thuisonderwijzers naar Kidzcity in Utrecht. Heerlijk zo een dagje met zoveel andere kinderen die allemaal thuisonderwijs krijgen. Calvin en Luca heb ik niet zo veel gezien, die waren heerlijk aan het spelen met een paar vriendjes. Josha vermaakte zich prima, ze was blij om Gian en Kisha weer te zien. En Emma en Tijmen. En natuurlijk Jet en Cato! Ze kwamen alle 3 helemaal uitgevloerd terug.

Woensdagmiddag zijn Josha en ik met buurvrouw D. en buurman H. en hun kleindochters naar “De Ark van Noach gegaan”. Een replica van de Ark van Noach. Josha was er al met Calvin en Luca en oma geweest, maar vond het zo leuk, dat ze nog een keertje wilde gaan. Luca en Calvin wilden niet mee, die kenden het nu wel na vorige keer. Calvin ging lekker op de computer rommelen, en Luca ging naar Barry om te spelen, bepakt met zijn gitaar, en zijn DS.

En dan Donderdag, ah dat is vandaag Jongens en meisje (Josha: mam jij zegt altijd “jongens”, maar ik ben geen jongen!) gingen naar opa en oma toe. Josha bepakt met haar Polly Pocket spulletjes, spelletje Bingo. Luca met zijn DS, en de belofte dat hij bij opa en oma met Josha met de Polly Pocket zou spelen. En Calvin met Spektro.

Ikzelf ging naar keramiek, dat doe ik sinds een aantal weken iedere donderdagochtend. Samen met Brenda. Heerlijk kleien. Mijn eerste werk, een schaal, is vandaag af. En hoewel ik de schaal zelf toen hij alleen nog maar gebakken was niet geweldig vond, vind ik de schaal nu wel heel mooi geworden door het glazuur.

Nou dat was deze week zo ongeveer.

Sinterklaas

Het is weer zover, Sinterklaas is weer in het land! Dat betekent weer een hoop opwinding, en blijde verwachting, zoals dat heet

Er worden driftig lijstjes gemaakt, geschreven, zelfs door Calvin, die over het algemeen niet graag de pen ter hand neemt Maar in het kader van verlanglijstjes pakt hij ook maar wat graag een pen! Ook Josha doet erg haar best om een lijstje te maken. Zij wijst aan wat ze graag wil hebben in de diverse speelgoedboekjes die we in huis hebben. En Joep schrijft het op. En ach.. hoe verrassend, als het maar roze of rood is, en natuurlijk alles dat met paarden te maken heeft,  wordt opgeschreven Echt prioriteiten stellen doet ze nog niet. Ze wil gewoon ALLES krijgen! Heerlijk zo onbevangen als ze gelooft in de Sint!

Schoentje zetten, zingen! Zo heerlijk. De jongens zingen vrolijk en hard mee. “Daar wordt aan de deur geklopt! Hard geklopt, deur kapot!”  Josha bedenkt haar eigen liedjes om te zingen, met eigen teksten en eigen melodie. Luca en ik hebben op gitaarles wat sinterklaasliedjes geleerd, en we proberen driftig mee te spelen met de nieuw geleerde accoorden, dat valt nog niet mee, maar wel leuk!

En dan de volgende dag … Wat zit er in de schoen?!? Voor Josha een doos met kralen, met lettertjes erop. Helemaal gelukkig is ze. Voor de jongens een pistooltje, die Josha nu ook vurig wenst, want dan kan ze meedoen met het schietspel. Onverwacht extra werk voor de Sint en de pieten.

Josha is heerlijk bezig met haar kralen, ze maakt oorbellen met haar naam, armbandjes voor Calvin met zijn naam, voor Luca met zijn naam, en een voor papa. Alles met een beetje hulp van mama.

En toen papa en mama van de week “naar de dokter moesten ” en Brenda kwam oppassen, hebben ze de serre mooi versiert. Kijk maar:

In het kader van de Sinterklaas was oma met Calvin naar een workshop in het dorpshuis gegaan, knutselen met marsepein. Eigenlijk zou oma met Luca gaan, maar die wilde liever naar judo toe, het viel namelijk op hetzelfde tijdstip. Calvin had wel zin om mee te gaan.

Dit is het resultaat:

 

Tekenen, knutselen en van alles

Er ging weer een tijdje voorbij voor ik weer zin en tijd had om te schrijven.

Het lijkt wel of de dagen te weinig uren hebben. Zo druk zijn we met van alles en nog wat.  Wat allemaal? Och weet je als de dagen voorbij zijn, en ik denk terug, kan ik niet eens zoveel opnoemen, en toch zijn we de hele dag bezig met van alles en nog wat.

Tekenen. Luca met name heeft de smaak weer te pakken. En hij heeft een enorme sprong gemaakt. Hieronder zie je een foto van een van zijn tekeningen die hij gemaakt heeft. Deze tekening heeft hij nagetekend uit een van zijn boeken, die hij heeft over mythologische figuren. Het was zo goed nagetekend, dat ik dacht dat hij het overgetrokken had, maar nee hoor! Helemaal zelf getekend. Petje af Luca!

 

Wat nog meer… gezwommen met andere thuisonderwijzers in het Mirandabad in Amsterdam. Heel leuk! Gaan we snel weer doen, leuk zwembad met golven! Gitaar gespeeld! Veel gitaar gespeeld. Luca heeft het echt helemaal te pakken. Hij pakt heel regelmatig zijn gitaar om te oefenen, meerdere keren per dag, en dat merk je ook, want hij kan al heel goed noten lezen, en de liedjes spelen. Hij mocht zelfs ook al accoorden gaan spelen! En ik ook dus, want we zitten tenslotte samen op les! Zelf ben ik weer begonnen in mijn tekendagboekje. Bijna iedere dag teken ik wel iets van wat er die dag gebeurt. Heerlijk is dat, ook om later weer terug te zien. Ik heb een tekeningetje gemaakt van Luca met zijn gitaar. Luca heeft altijd gezegd dat hij later “superheld” wilde worden. Maar nu is dat veranderd. Hij wil heel graag gitarist in een band worden.

De jongens hebben nieuwe bedden gekregen, die we via Marktplaats gekocht hebben. Hoogslapers. Daar zijn we ook wel even mee bezig geweest. Alle spullen in hun kamer zijn weer door onze vingers gegaan, alles uitgezocht, dingen weggedaan, speelgoed dat ze niet meer willen, in een zak gedaan voor andere kinderen, neefjes etc.  Ach zo hebben we onze dagen wel weten te vullen.met oma naar de Ark van Noach, die in Zaandam lag. Kijk hier maar.

Spelletjes gespeeld. Monopoli, pesten, cluedo. Even denken wat nog meer
Oh ja. Josha en ik zijn bij de tandarts geweest. En Josha wilde heel graag haar tandje laten maken, dat eerder bij een van haar vallen op haar mondje weer stuk was gegaan. En dus heeft ze nu weer een mooi mondje met tandjes. Stoere meid hoor dat ze dat zo laat doen bij de tandarts!

En dan komen we bij vandaag Vandaag heeft Calvin lekker met vuur zitten rommelen. Met lucifers met kaarsvet. Dat blijft leuk

Luca heeft een leren kussentje aan gort geknipt, om vriendschapsbandjes te kunnen maken. En toen kwam Calvin op het idee om een leren vestje voor zichzelf te maken.

Zo, weer een beetje bijgepraat